Mateus 22
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Tɛr Isa baagɗen taaɗn ute kaal naagŋ taara daala ɔɔ:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «*Maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ gaar kɛn tɛɗ kɔsɔ dɛna ɓii kɔkŋ mɛnd goonin̰ ki.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Naan̰ ɔl jee tɛɗn naabin̰ge taa aɗe ɓaa daŋ jeegen kꞋdaŋɗeno gɔtn kɔkŋ mɛnd ki se, naɓo jee se baate ɓaaɗo.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Tɛr naan̰ ɔl jee tɛɗn naabgen kuuy ɓaa ɗeek jeege tun kꞋdaŋɗeno se ɔɔ: ‹Ɓɔrse kɔsɔ se bɛɛga, kɔs taarumge ute maalumgen teer se mꞋtɔɔlɗenga. Ɔɔ ɓɛrɛ, kɔsɔ se ooyga, Ꞌɓaakiro aki kɔsɔ!›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Naɓo jee se taar se naaɗe an ɗim eyo ɔɔ wɔɔk ɓaa naabɗege tu. Deb kalaŋ ɓaa maakŋ‑gɔtin̰ ki ɔɔ kɛn kalaŋ ɓaa gɔtn tɛɗn zo nakin̰ge tu.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Jeegen kuuy se kic iin̰ tɔk jee tɛɗn naabge se dabarɗe ɔɔ tɔɔlɗe naatn.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Gɔtn se gaarge maakin̰ taarin̰a, ɔl asgarin̰ge gɛn ɓaa tɔɔl jeegen tɔɔlo jee tɛɗn naabin̰ge se ɔɔ tɔɔcn̰ gɛgɛrɗe se naatn.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Gɔtn se naan̰ ɗeek jee tɛɗn naabin̰ge tu ɔɔ: ‹Kɔsɔ se ooyga, naɓo jeegen kꞋdaŋɗeno se ɔŋ aasin̰ te gɛn kɔsn kɔsn ese se eyo.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 ꞋƁaaki gɔtn jeege tun lee tusn daan ɗoobge tu se, jeegen paacn̰ naase ɔŋɗekiga ɓo Ꞌdaŋɗekiro aɗe ɓaa gɔtn kɔkŋ mɛnd ki se.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Jee tɛɗn naabge se ɓaa daan ɗoobge tu ɔɔ daŋ tuso jeegen naaɗe ɔŋɗeno paac se kaam kalaŋ, kɛn jee bɛɛ, kɛn jee bɛɛ eyo; ɔɔ ɓaanɗeno maakŋ ɓee kɛn jeege utu an kɔsn maak ki se ɔɔ maakŋ ɓee se jee kɛn kꞋdaŋɗeno se ɓaaɗo ɗoocin̰ tal.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Gɔtn se gaarge ɛnd maakŋ ɓee ki gɛn kaakŋ jeegen maak ki se, gaŋ aak deb kalaŋ se uuso kal tec gɛn jeegen ɓaaɗo gɔtn kɔkŋ mɛnd ki se eyo.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Gɔtn se gaarge ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛɗuma, tɛɗ ɔɔ ɗi jaay naai ɛndo gɔtn ara? Naai lɛ ɔk kal tec aan gɔɔ jeegen ɓaaɗo gɔtn kɔkŋ mɛnd ki ey se.› Num gaabm se ɔk taar kɛn an̰ tɛrl eyo.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Gɔtn se gaarge ɗeek jee tɛɗn naabin̰ge tu ɔɔ: ‹Gaabm se, Ꞌdɔɔkin̰ki jin̰ge ute jɛn̰ge ɔɔ uun undin̰ki naatn maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗɔ, ɔɔ gɔtn se ɓo gɔtn naan̰ an tɔɔyɔ ɔɔ an taan̰ naaŋin̰a.›»
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Tɛr Isa ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, *Raa se daŋga jeege dɛna, naɓo jeegen naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗenga tɔɔɗ se baata.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Gɔtn se *Parizige ɓaa tus dɔɔk taarɗe gɛn goom kɔkŋ Isa do taarin̰ ki.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Naaɗe ɔl maakŋ jeege tun mɛtn Parizige tu ute jee *Ɛrɔdge kandum se gɔtn Isa ki ɔɔ naaɗe ɓaa ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, naaje kꞋjeele naai se taaɗ taar mɛt ki. Ɔɔ ɗoobm Raa se naai Ꞌdooy jeege ute kɛn mɛt ki ɔɔ naai lɛ taar jeegen kuuy se naai Ꞌtɛɗn naaba ro ki eyo.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Maak‑saapm naai ki num, taaɗjen tu Sezar se jꞋɔk ɗoobm jꞋan̰ kɔgŋ miiri lɔɓu gɔtɔ?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Num gaŋ Isa se jeel saapɗen jig ey se ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se jeegen Ꞌtɛɗki rose aan gɔɔ jee taaɗ taar mɛt ki se. Gɛn ɗi naase oomumki bin se?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 ꞋTaaɗumki tu tamman gɛn kɔgŋ miiri se, mꞋan̰ kaaka.» Gɔtn se naaɗe uun taaɗin̰ tamma kalaŋ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Kaam‑nirl doa te ro kɛn kꞋraaŋin̰ ro ki se tap ɓo gɛn naŋa?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn Sezar.» Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn bin num, nakŋ gɛn Gaar Sezar se ɛɗin̰ki nakin̰a ɔɔ gɛn Raa lɛ ɛɗin̰ki nakin̰ kici.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Kɛn naaɗe jaay booy taar Isa taaɗ se, taar se ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn se Isa se naaɗe ɔn̰in̰a ɔɔ iin̰ ɓaa.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ɓii kɛn se sum ɓo, jeegen kꞋdaŋɗe *Sadusege kɛn taaɗ ɔɔ jeege ooyga num dur ey sum se ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 «Debm dooy jeege, *Musa se taaɗjenga taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ: kɛn deba jaay ɔk mɛnda ɔɔ ooy ɔn̰ te goon ey se, ɔn̰ gɛnaan̰ kɔkŋ mɛndin̰a ɔɔ koojn̰ mɛtjili gɛnaan̰ kɛn ooy se.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Gaŋ maakjege tu se gɛnaage cili kon̰ɗe kalaŋ. Debm deet deet se ɔk mɛnda naɓo ooy ooj te goon eyo, ɔɔ mɛnda se ɔɔp gɛnaan̰ gɔɔsin̰ ki.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Gɔɔsin̰ kic ɓaaɗo ɔk mɛnd se ɔɔ naan̰ kic ooy ooj te goon eyo. Tɛr debm gɛn k‑mɔtɔge tu se kic ɓo ɓaaɗo ɔk mɛnd se ɔɔ naan̰ ooyo ooj te goon eyo; bini aan do deb kɛn gɛn k‑cilige tu.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Kɛn naaɗen cili se jaay ooy paac se, kaam mɔɔtn se mɛnda se kic ɓaaɗo ooyo.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Bin num ɓii kɛn jaay jeegen ooyga kooy aɗe dur daan yoge tu se, maakŋ gɛnaage tun cili se, mɛnd se tap ɓo Ꞌtɛɗn mɛnd naŋa? Taa naaɗe paac lɛ tɔk naamin̰ga naam mɛnd se.»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase se, ɓɛrɛ, iigkiga, taa taar Raa se lɛ Ꞌjeelki eyo ɔɔ tɔɔgŋ Raa kic lɛ naase ɔndki te mɛtin̰ eyo.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Taa ɓii kɛn jaay jeegen ooyga kooy aɗe dur daan yoge tu se, gaabge te mɛndge se Ꞌtɔkŋ naap ey sum. Num naaɗe se tecn̰ aan gɔɔ *kɔɗn Raagen maakŋ raa ki.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Gɛn jeegen ooyga kooy jaay utu dur daan yoge tu se, taar Raa taaɗsen maakŋ Kitapin̰ ki se, naase Ꞌdooyin̰ki te ey la kɛn ɔɔ:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Maam se mꞋRaa gɛn *Abraam mꞋgɛn Isaka ɔɔ mꞋgɛn *Yakub. Raa se, naan̰ Raa jeegen ooyga kooy eyo, num naan̰ se, Raa jee zɛɛrɛ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Kɛn jee dɛnge jaay booy taar kɛn Isa dooyɗe se, taar se tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Kɛn *Parizige jaay booy ɔɔ *Sadusege ɔŋ aasin̰ te ro Isa ki ey se, naaɗe daŋ tus naapa.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Maakɗe ki se, deb kalaŋ se debm jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa, je ɗoobm an goom kɔkŋ Isa se, ɓaaɗo tɔnd mɛtin̰ ɔɔ:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Debm dooy jeege, maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se taar gɛn tɛɗa kɛn cirɗe paac se, kɛn gay?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛli Raa se, Ꞌjen̰ ute maaki paac ute roi paac ɔɔ ute saapi paac.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Kɛse ɓo taar deet deetn gɛn tɛɗa kɛn cirɗe paac paac.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Tɛr kɛn mɛtin̰ ki tecin̰ tec se kɛn ɔɔ: ꞋJe naapi aan gɔɔ ro naai mala.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Maakŋ Ko Taar Raa ki ute taargen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo paac se, don̰ ɓo ɔɔs do taarge tun di ese sum.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Aan gɔɔ *Parizige lɛ tusga ɗey se, Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 «Gɛn naase ki num, al‑Masi se tap ɓo naŋa? Naan̰ tap ɓo goon naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naan̰ se mɛtjil Daud.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Num tɛɗ ɔɔ ɗi jaay *Nirl Raa ɔl Daud daŋin̰ ɔɔ: Mɛluma? Ɔɔ naan̰ mala taaɗga taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Mɛljege Raa taaɗo Mɛlum ki ɔɔ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Kɛn Daud jaay daŋ al‑Masi ɔɔ Mɛluma, anum tɛɗ ɔɔ ɗi jaay Mɛlin̰ Ꞌtɛɗn goon Daud se?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Maakɗe ki se, nam jaay an̰ tɛrl taara kalaŋ Isa ki kic ɓo gɔtɔ ɔɔ naan̰ kɛn se mɔɔtn nam tɔnd te mɛtin̰ do taar ɗim kɛn kuuy ey sum.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.