Marcos 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Maakŋ ɓiige tun se, jeege ɓaaɗo tus dɛn daala num ɗim naaɗe kɔs kic ɓo gɔtɔ. Gɔtn se Isa daŋo jee mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ:
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 «Jee dɛn ese maam mꞋaakɗe se mꞋɛɛjɗenga doɗe ki, taa naaɗe tɛɗga ɓii mɔtɔ ute maama ɔɔ ɗim kɔsɗe gɔtɔga.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Kɛn mꞋɔn̰ɗen naaɗe ɓaaga ute ɓoɗe num, naaɗe ɓaa baatn ɗoob ki, taa jee mɛtin̰ge se iin̰o gɔtn dɔkɔ.»
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɔtɔ lɛ dɔk ute ɓea; gɔtn ara se jꞋaɗe kɔŋ mappa gay jaay jꞋaɗe kɛɗn naaɗe kɔsn dɛrɛŋ se?»
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naase tap ɓo ɔkki mappa kando?» Ɔɔ naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋjꞋɔk cili.»
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Gɔtn se Isa ɗeek jee dɛnge tu ɔɔ kꞋjꞋiŋg naaŋ ki. Naan̰ tɔs mappan cili se jin̰ ki, tɔɔm *Raa aas se, naan̰ dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ naaɗe ɓaa nigin̰ jee dɛnge tu.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Naaɗe ɔk kɛn̰jge sɛɛm sɛɛm kandum bin kici. Taa naan̰ se Isa tɔɔm Raa kici ɔɔ ɗeek jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɓaa nigɗesin̰ki kici.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Gɔtn se jeege ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe. Ɔɔ togŋ ɔɔp se, jee mɛtin̰ ki tɔs ɔmbin̰ maakŋ gɔrnge tu cili.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Jeegen ɔs se ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑sɔɔ. Jaay Isa ɔlɗen kꞋwɔɔk kꞋɓaa.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Gɔtn se naan̰ naar ook maakŋ markab ki ute jee mɛtin̰ ki ɔɔ gaaŋ ɓaa taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Dalmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 *Parizige ɓaaɗo baag naajn̰ ute Isa. Naaɗe je an̰ goom kɔkŋ do taarin̰ ki, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ n̰Ꞌtɛɗɗen nakŋ‑kɔɔɓm kɛn iin̰o gɔtn Raa ki.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Isa ɔl kon̰ pirr, ɗeek ɔɔ: «Jee duni kɛn ɓɔrse jaay je nakŋ‑kɔɔɓɔ se gɛn ɗi? ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa, jee se jꞋaɗen tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm gam eyo.»
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Gɔtn se Isa ute jee mɛtin̰ ki iin̰ ɔn̰ɗe, ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ deel ɓaa jɛŋ kɛn kaam naane.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa te markabɗe do maane ki se, jee mɛtin̰ ki aak se ɔɔpɗenga mappa kalaŋ sum, taa naaɗe dirigɗenoga tɔso te mapp eyo.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Gɔtn se Isa baagɗe dɛjɛ ɔɔ: «Ɔɔɗki dose ɔɔ ɔndki kɔndɔ ute ɔrɔm Parizige ɔɔ ute gɛn Ɛrɔd se.»
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki baag naajn̰ ute naapa se, taa naaɗe tɔso te mapp eyo.
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Gaŋ Isa jeelga maak‑saapɗe se ɗeekɗen ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌnaajki ute naapa ɔɔ kꞋjꞋuunkiro te mapp ey se? Ɓɔrse kic ɓo naase aak ɔkki te eyo ɔɔ Ꞌbooy ɔkki te ey rɔk la? Lɔɓu Ꞌbooy ɔkki te mɛtn taar se ey lɛ?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Nakŋ maam mꞋtɛɗ se, naase aakin̰kiga naɓo aak ɔkin̰ te eyo ɔɔ nakŋ maam mꞋtaaɗsen se Ꞌbooyki naɓo Ꞌbooy ɔkin̰ te eyo. Naase Ꞌsaapki tu,
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 kɛn mꞋdup mappan mii jaay mꞋɛɗ gaabge tun dupu‑mii ɔs se, kɛn ɔɔp se naase Ꞌtuun Ꞌɗoockiro gɔrnɔ kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Sik‑kaar‑dio.»
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 «Ɔɔ kɛn mꞋdupo mappagen cili jaay mꞋɛɗ jeege tun dupu‑sɔɔ ɔs se, mɛt kɔɔpin̰ se naase Ꞌtɔskiro gɔrnɔ kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Cili.»
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Gɔtn se Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Te naan̰ se kic ɓo, naase Ꞌbooy ɔkki te ey ɓɔrt la?»
21 Então Jesus perguntou:
22 Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan naaŋ kɛn Bɛtsaida ki se. Gɔtn se jeege ɔk ɓaan̰o ute debm kaam‑tɔɔkɔ ɔɔ eemin̰ nɔɔ ɔɔ n̰Ꞌɔl jin̰ n̰Ꞌutin̰a.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Isa ɔk ji debm kaam‑tɔɔkɔ ɔɔ tɔɔɗ teecn̰sin̰ naata maakŋ naaŋ kɛn se. Ɔɔ naan̰ baagin̰ tupm ɓooro kaamin̰ ki ɔɔ ɔnd jin̰ don̰ ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Naai aak ɗim lɔɓu gɔtɔ?»
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Debm kaam‑tɔɔkɔ se ɔɔɗ kaamin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Yɛɛ, maam mꞋaak jeege lee lea, naɓo mꞋaakɗen tec aan gɔɔ kaagge.»
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Gɔtn se, Isa tɛrl ɔnd jin̰ kaam gaab kɛn se daala ɔɔ gaabm se ɔŋ lapia, kaamin̰ ɔɔɗ aak kɛlɛŋ.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌkaal ute maakŋ ɓea ɔɔ uun ɗoobi, Ꞌɓaa ɓei ki.»
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Isa iin̰ ɓaa ute jee mɛtin̰ ki, ɓaa maakŋ naaŋge tun cɛɛ gɛgɛr Sezare kɛn taa naaŋ Pilip ki. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki se, Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Gɛn jeege tu num, maam se tap ɓo mꞋnaŋa?»
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee mɛtin̰ge ɔɔ naai Jan‑Batist, jee kuuy ɔɔ naai *Ɛli; kɛngen kuuy taaɗ ɔɔ naai se deb kalaŋ maakŋ jeege tun taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ se.»
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Num Isa tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Gɛn naase ki num, ɔɔki maam tap ɓo mꞋnaŋa?» Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi.»
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Gɔtn se Isa aacɗen kaama ɔɔ taar se jꞋɔn̰te ɓaa taaɗn nam ki.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Gɔtn se, Isa baag dooy jee mɛtin̰ ki ɔɔ bɛɛki se, *Goon Deba se utu Ꞌdabar kusin̰ aak eyo. Magal taa ɓee Yaudge, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se utu an̰ kɔɔɗn kundu ɔɔ utu an̰ tɔɔlɔ. Naan̰ ooy, tɛɗga ɓii mɔtɔ jaay ɓo sɔm, aɗe duru.
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Taar se naan̰ taaɗɗesin̰ tal tal. Gaŋ gɔtn se Piɛr daŋ ɓaansin̰ cɛɛs ki ɔɔ baagin̰ mooyo.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Num gaŋ Isa tɛrl aak jee mɛtin̰ ki, aac kaama Piɛr ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «*Ɓubm sitange, iik naatn cɛɛm ki gam naane! Taa saapm naai se gɛn Raa eyo, kɛse saapm jikilimge.»
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge ute jee mɛtin̰ ki, taaɗɗen ɔɔ: «Debm jaay je am daan num, Ꞌbaatn ron̰ mala, Ꞌkuun kaagŋ yon̰a jaay ɓo am daana.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Taa debm jaay je kaajn̰ kon̰ se utu an̰ kutu naan Raa ki, ɔɔ debm ut kon̰a taa maama ɔɔ taa Labar Jiga se utu an̰ kaaja.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Kɛn debm jaay *duni ute magalin̰ ɓo kaam jin̰ kic num, kɛn naan̰ kutn kon̰ naan Raa ki se, naan̰ an kɔŋ ɗi ro ki?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Ey num debkilimi se kon̰a se, naan̰ an̰ dugin̰ ute ɗio?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Ɔɔ jee dunia kɛn ɓɔrse tɛɗga jee *kusin̰ge ɔɔ tujga ɔrmɗe naan Raa ki se, naan naaɗe ki se jaay debm tɛɗ sɔkɔn̰ɔ taa maama ɔɔ taa taarum se, maam *Goon Deba kic ɓo sɔkɔn̰ɔ utu am tɔɔl taa naan̰ kici, ɓiin mꞋaɗe ɓaa maakŋ Gaar Bubum ki ɔɔ ute gɛn kɔɗin̰gen *salal se.»
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.