Marcos 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Maakŋ ɓiige tun se, jeege ɓaaɗo tus dɛn daala num ɗim naaɗe kɔs kic ɓo gɔtɔ. Gɔtn se Isa daŋo jee mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ:
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 «Jee dɛn ese maam mꞋaakɗe se mꞋɛɛjɗenga doɗe ki, taa naaɗe tɛɗga ɓii mɔtɔ ute maama ɔɔ ɗim kɔsɗe gɔtɔga.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Kɛn mꞋɔn̰ɗen naaɗe ɓaaga ute ɓoɗe num, naaɗe ɓaa baatn ɗoob ki, taa jee mɛtin̰ge se iin̰o gɔtn dɔkɔ.»
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɔtɔ lɛ dɔk ute ɓea; gɔtn ara se jꞋaɗe kɔŋ mappa gay jaay jꞋaɗe kɛɗn naaɗe kɔsn dɛrɛŋ se?»
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naase tap ɓo ɔkki mappa kando?» Ɔɔ naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋjꞋɔk cili.»
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Gɔtn se Isa ɗeek jee dɛnge tu ɔɔ kꞋjꞋiŋg naaŋ ki. Naan̰ tɔs mappan cili se jin̰ ki, tɔɔm *Raa aas se, naan̰ dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ naaɗe ɓaa nigin̰ jee dɛnge tu.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Naaɗe ɔk kɛn̰jge sɛɛm sɛɛm kandum bin kici. Taa naan̰ se Isa tɔɔm Raa kici ɔɔ ɗeek jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɓaa nigɗesin̰ki kici.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Gɔtn se jeege ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe. Ɔɔ togŋ ɔɔp se, jee mɛtin̰ ki tɔs ɔmbin̰ maakŋ gɔrnge tu cili.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Jeegen ɔs se ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑sɔɔ. Jaay Isa ɔlɗen kꞋwɔɔk kꞋɓaa.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Gɔtn se naan̰ naar ook maakŋ markab ki ute jee mɛtin̰ ki ɔɔ gaaŋ ɓaa taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 *Parizige ɓaaɗo baag naajn̰ ute Isa. Naaɗe je an̰ goom kɔkŋ do taarin̰ ki, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ n̰Ꞌtɛɗɗen nakŋ‑kɔɔɓm kɛn iin̰o gɔtn Raa ki.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Isa ɔl kon̰ pirr, ɗeek ɔɔ: «Jee duni kɛn ɓɔrse jaay je nakŋ‑kɔɔɓɔ se gɛn ɗi? ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa, jee se jꞋaɗen tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm gam eyo.»
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Gɔtn se Isa ute jee mɛtin̰ ki iin̰ ɔn̰ɗe, ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ deel ɓaa jɛŋ kɛn kaam naane.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa te markabɗe do maane ki se, jee mɛtin̰ ki aak se ɔɔpɗenga mappa kalaŋ sum, taa naaɗe dirigɗenoga tɔso te mapp eyo.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Gɔtn se Isa baagɗe dɛjɛ ɔɔ: «Ɔɔɗki dose ɔɔ ɔndki kɔndɔ ute ɔrɔm Parizige ɔɔ ute gɛn Ɛrɔd se.»
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki baag naajn̰ ute naapa se, taa naaɗe tɔso te mapp eyo.
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Gaŋ Isa jeelga maak‑saapɗe se ɗeekɗen ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌnaajki ute naapa ɔɔ kꞋjꞋuunkiro te mapp ey se? Ɓɔrse kic ɓo naase aak ɔkki te eyo ɔɔ Ꞌbooy ɔkki te ey rɔk la? Lɔɓu Ꞌbooy ɔkki te mɛtn taar se ey lɛ?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Nakŋ maam mꞋtɛɗ se, naase aakin̰kiga naɓo aak ɔkin̰ te eyo ɔɔ nakŋ maam mꞋtaaɗsen se Ꞌbooyki naɓo Ꞌbooy ɔkin̰ te eyo. Naase Ꞌsaapki tu,
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 kɛn mꞋdup mappan mii jaay mꞋɛɗ gaabge tun dupu‑mii ɔs se, kɛn ɔɔp se naase Ꞌtuun Ꞌɗoockiro gɔrnɔ kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Sik‑kaar‑dio.»
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 «Ɔɔ kɛn mꞋdupo mappagen cili jaay mꞋɛɗ jeege tun dupu‑sɔɔ ɔs se, mɛt kɔɔpin̰ se naase Ꞌtɔskiro gɔrnɔ kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Cili.»
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Gɔtn se Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Te naan̰ se kic ɓo, naase Ꞌbooy ɔkki te ey ɓɔrt la?»
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan naaŋ kɛn Bɛtsaida ki se. Gɔtn se jeege ɔk ɓaan̰o ute debm kaam‑tɔɔkɔ ɔɔ eemin̰ nɔɔ ɔɔ n̰Ꞌɔl jin̰ n̰Ꞌutin̰a.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Isa ɔk ji debm kaam‑tɔɔkɔ ɔɔ tɔɔɗ teecn̰sin̰ naata maakŋ naaŋ kɛn se. Ɔɔ naan̰ baagin̰ tupm ɓooro kaamin̰ ki ɔɔ ɔnd jin̰ don̰ ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Naai aak ɗim lɔɓu gɔtɔ?»
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Debm kaam‑tɔɔkɔ se ɔɔɗ kaamin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Yɛɛ, maam mꞋaak jeege lee lea, naɓo mꞋaakɗen tec aan gɔɔ kaagge.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Gɔtn se, Isa tɛrl ɔnd jin̰ kaam gaab kɛn se daala ɔɔ gaabm se ɔŋ lapia, kaamin̰ ɔɔɗ aak kɛlɛŋ.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌkaal ute maakŋ ɓea ɔɔ uun ɗoobi, Ꞌɓaa ɓei ki.»
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Isa iin̰ ɓaa ute jee mɛtin̰ ki, ɓaa maakŋ naaŋge tun cɛɛ gɛgɛr Sezare kɛn taa naaŋ Pilip ki. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki se, Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Gɛn jeege tu num, maam se tap ɓo mꞋnaŋa?»
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee mɛtin̰ge ɔɔ naai Jan‑Batist, jee kuuy ɔɔ naai *Ɛli; kɛngen kuuy taaɗ ɔɔ naai se deb kalaŋ maakŋ jeege tun taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ se.»
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Num Isa tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Gɛn naase ki num, ɔɔki maam tap ɓo mꞋnaŋa?» Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi.»
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Gɔtn se Isa aacɗen kaama ɔɔ taar se jꞋɔn̰te ɓaa taaɗn nam ki.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Gɔtn se, Isa baag dooy jee mɛtin̰ ki ɔɔ bɛɛki se, *Goon Deba se utu Ꞌdabar kusin̰ aak eyo. Magal taa ɓee Yaudge, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se utu an̰ kɔɔɗn kundu ɔɔ utu an̰ tɔɔlɔ. Naan̰ ooy, tɛɗga ɓii mɔtɔ jaay ɓo sɔm, aɗe duru.
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Taar se naan̰ taaɗɗesin̰ tal tal. Gaŋ gɔtn se Piɛr daŋ ɓaansin̰ cɛɛs ki ɔɔ baagin̰ mooyo.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Num gaŋ Isa tɛrl aak jee mɛtin̰ ki, aac kaama Piɛr ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «*Ɓubm sitange, iik naatn cɛɛm ki gam naane! Taa saapm naai se gɛn Raa eyo, kɛse saapm jikilimge.»
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge ute jee mɛtin̰ ki, taaɗɗen ɔɔ: «Debm jaay je am daan num, Ꞌbaatn ron̰ mala, Ꞌkuun kaagŋ yon̰a jaay ɓo am daana.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Taa debm jaay je kaajn̰ kon̰ se utu an̰ kutu naan Raa ki, ɔɔ debm ut kon̰a taa maama ɔɔ taa Labar Jiga se utu an̰ kaaja.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Kɛn debm jaay *duni ute magalin̰ ɓo kaam jin̰ kic num, kɛn naan̰ kutn kon̰ naan Raa ki se, naan̰ an kɔŋ ɗi ro ki?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Ey num debkilimi se kon̰a se, naan̰ an̰ dugin̰ ute ɗio?
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Ɔɔ jee dunia kɛn ɓɔrse tɛɗga jee *kusin̰ge ɔɔ tujga ɔrmɗe naan Raa ki se, naan naaɗe ki se jaay debm tɛɗ sɔkɔn̰ɔ taa maama ɔɔ taa taarum se, maam *Goon Deba kic ɓo sɔkɔn̰ɔ utu am tɔɔl taa naan̰ kici, ɓiin mꞋaɗe ɓaa maakŋ Gaar Bubum ki ɔɔ ute gɛn kɔɗin̰gen *salal se.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.