Marcos 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kɛn tɛɗ ɓii kandum se, Isa ɔk tɛrl maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki, kꞋbooy jꞋɔɔ naan̰ utu ɓeene.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Jeege ɓaaɗo tus dɛna ɛnd ɗooc maakŋ ɓee se tak, bini aan kaam taar ki kic ɓo gɔtɔ gɔtɔ. Gɔtn se Isa taaɗɗen taar *Raa.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Kaaɗ kɛn Isa utu taaɗ taaɗ ɓɔrt se, jeege ɓaano ute debm kꞋruŋguyu. Daanɗe ki se gaabge sɔɔ ɓo uunin̰o.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Taa jeegen dɛn dɛn se, naaɗe ɔŋ ɓaansin̰ te gɔtn Isa ki eyo. Gɔtn ese naaɗe ook do ɓee ki, uɗ buut do ɓee kɛn Isa iŋg maak ki ɔɔ uun bɔɔyo debm kꞋruŋguyu do nakŋ tooɗin̰ ki.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Kɛn Isa jaay aak naaɗe aal maakɗe don̰ ki se, ɗeek debm kꞋruŋguy ki ɔɔ: «Goonuma, *kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn.»
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Gɔtn se jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum utu iŋg gɔtn ese jaay booy taar Isa taaɗ se, naaɗe taaɗ ute maakɗe ɔɔ:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 «Gaabm se, je taaɗn ɔɔ ɗio? Naan̰ naaj naaj Raa. Kɛn Ꞌkɔŋ tɔɔl kusin̰ deba se Raa kalin̰ ki sum ey la?»
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Num gaŋ taar naaɗe taaɗ ute maakɗe se, Isa naar jeelga ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌtaaɗki ute maakse bin se?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 Gɛn naase ki num, kɛn gay ɓo ɔɔn̰ ciri: kɛn mꞋɗeekŋ debm kꞋruŋguy ki mꞋɔɔ: ‹Kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn› lɔɓu mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: ‹Iin̰i, uun nakŋ tooɗi se ɔɔ Ꞌlea› se ɓo ɔɔn̰ cir lɛ?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Bin num, naase aki Ꞌjeele maam *mꞋGoon Deba se mꞋɔk tɔɔgɔ gɛn tɔɔl kusin̰ jeege do naaŋ ki ara.» Gɔtn se, Isa ɗeek debm kꞋruŋguy ki ɔɔ:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 «MꞋɗeeki mꞋɔɔ: iin̰i, uun nakŋ tooɗi ɔɔ Ꞌɓaa ɓei ki.»
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Gaaba se naar iin̰ uun nakŋ tooɗin̰a ɔɔ teec naan jeege tun te dɛnɗe se. Jeegen iŋg aakin̰ se, nakŋ se ɔkɗen taaɗ eyo. Naaɗe tɔɔm Raa ɗeek ɔɔ: «Nakŋ bin se ɓii kalaŋ jꞋaak te eyo.»
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Isa ɔk tɛrl jɛŋ baar kɛn Galile ki daala. Jeege dɛna ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ naan̰ dooyɗe ute taar Raa.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Kɛn naaɗe deel deel gɔtn ese se, Isa uun kaamin̰ aak Lɛbi goon Alpe, *debm tɔkŋ miiri, iŋg kiŋg gɔtn tɛɗn naabin̰ ki. Naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰i Ꞌdaanuma.» Gɔtn se sum ɓo Lɛbi iin̰i ɔɔ daanin̰a.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Ɓii kalaŋ Isa ute jee mɛtin̰ ki iŋg ɔs kɔs ɓee Lɛbi ki se; *jee tɔkŋ miirge dɛna te jee *kusin̰ge se ɓaaɗo iŋg ɔs te naaɗe, taa jeege dɛna ɔko mɛtn Isa.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen maakŋ *Parizige tu se aakin̰ naan̰ iŋg ɔs kɔs ute jee kusin̰ge ɔɔ te jee tɛɗn miirge se, ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Aakki tu naan̰ iŋg ɔs kɔs te jee tɔkŋ miirge ute jee kusin̰ge!»
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, ɗeekɗen ɔɔ: «Jee roɗe kiji se, naaɗe je daptor eyo, num kɛn jee je daptor se, jee kɔɔn̰ge. Maam mꞋɓaaɗo se gɛn daŋ jee kɛn saap ɔɔ naaɗe aak bɛɛ naan Raa ki se eyo, num maam mꞋɓaaɗo se gɛn jee jeel roɗe ki, naaɗe jee kusin̰ge se.»
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Ɓii kalaŋ se jee mɛtn Jan‑Batist ki ute Parizige uun kuun *siam. Naaɗe ɓaaɗo tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Jee mɛtn Jan ki ute gɛn Parizige se uun siam; anum gɛn ɗi jaay jee mɛtn naai ki uun ey se?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jeegen ɓaaɗo kɔkŋ mɛnda jaay gaabm mɛnda utu se, naaɗe kuun siam ɔɔ ɗio? Mɛt ki eyo. Naaɗe se kɔŋ kuun siam eyo kɛn mɛl mɛnda jaay utu te naaɗe se.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Num gaŋ ɓii kalaŋ kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se gaabm mɛnda jꞋutu jꞋan̰ kɔɔɗn naata. Kaaɗ kɛn se jaay ɓo, mɛɗin̰ge se Ꞌkuun siam.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 «ꞋBooyki, nam Ꞌkɔŋ kaal kal kiji ro kal kɛn koono eyo. Ey num kal kiji se an nɛɛpm ute kal koono ɔɔ gɔtn nɛɛpin̰ se Ꞌtɛɗn magal cir kɛn do dɔkin̰a.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Ɔɔ tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se, jꞋɔmbin̰ maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun koono eyo. Ey num tɔtn koojn̰ bin̰ se an dɔɔbm ute k‑lɛɛtɛrge se naatn. Tɔtn se lɛ Ꞌkɔɔy naaŋ ki cɛrɛ ɔɔ k‑lɛɛtɛrge se lɛ, Ꞌdɔɔbm tuju. Num gaŋ bɛɛki num, tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se, kꞋjꞋɔmbin̰ maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun kiji.»
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Ɓii kalaŋ ɓii sebit ki se, Isa ute jee mɛtin̰ ki deel maakŋ gɔtn gɛm ki. Kɛn naaɗe deel deel se jee mɛtin̰ ki baag tɛrɛcn̰ do gɛmge.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Kɛn *Parizige aak nakŋ ese se, taaɗ Isa ki ɔɔ: «Aaka, jee mɛti ki tɛɗ nakŋ kɛn jꞋund te kulu gɛn tɛɗ eyo ɓii sebit ki!»
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɓii kalaŋ naase Ꞌdooyin̰ki te ey la, nakŋ kɛn *Daud tɛɗ ute jeen̰ge kaaɗ kɛn naaɗe ɔk nakŋ kɔs eyo ɔɔ ɓo tɔɔlɗe se?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 Kaaɗ kɛn se, Abiatar ɓo *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Gɔtn se Daud ɛndo maakŋ *kɔrɔr magal gɛn Raa ki, tɔs mappan jꞋɛɗin̰ga kɛɗ *sɛrkɛ Raa ki se ɔɔ ɔsɔ. Ey num, kɛn ɔk ɗoobm Ꞌkɔs se jee tɛɗn sɛrkge Raa ki sum. Gaŋ Daud tɔs ɛɗ jeege tun mɛtin̰ ki se kici.»
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Tɛr Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɓii sebit se, Raa tɛɗin̰ taa debkilimi ey num debkilimi ɓo Raa tɛɗin̰ taa ɓii sebit eyo.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Taa naan̰ se ɓo *Goon Deba se, naan̰ ɓo Mɛl gɛn ɓii sebit.»
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.