Lucas 7

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ naan jeege tu aas se, naan̰ ɓaa ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Gɔtn se bubm asgarge se ɔk ɓulu kalaŋ bin se naan̰ jen̰ dɛn aak eyo. Naɓo ɓulin̰ se ooc kɔɔn̰ɔ kaam yoa.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Kɛn gaabm se jaay booy jꞋɔɔs maan Isa se, gɔtn se naan̰ iin̰ ɔl magal Yaudge kandum taa ɓaa sɛl mɛtn Isa num, aɗe ɓaa utu kɛɗn lapia ɓulin̰ ki se.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Kɛn magal Yaudge jaay aan gɔtn Isa ki se, naaɗe eemin̰ nɔɔ ɔɔ: «Bɛɛki num, gɛn tɛɗn bɛɛ se, Ꞌtɛɗn gaab kɛn se.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Taa naaje Yaudge se, gaabm se jejeki dɛna ɔɔ naan̰ mala ɓo iin̰jeki ɓee kɛn kꞋlee kꞋtusn maak ki se.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Gɔtn se Isa ɓaa ute naaɗe. Num kɛn naan̰ aan te cɛɛ ɓee magal asgarge tu ey sum ɓo, bubm asgar *Rɔmɛge ɔlo mɛɗin̰ge taa an̰ taaɗn ɔɔ: «Mɛluma, ɔn̰te dabar roi gɛn ɓaaɗo ɓeem ki, taa maam se mꞋaas ɗim naani ki eyo.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔŋ mꞋɓaa te gɔti ki ey se. Num gɔtn ɗaari ki se, naai Ꞌtaaɗ ute taari sum ɓo, debm tɛɗn naabum se Ꞌkɔŋ lapia.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Taa maam se, kic mꞋkaam ji deb kuuy, naɓo mꞋɔk asgarge kaam ji maam kici. Kɛn mꞋiŋgga num mꞋɗeek deb kalaŋ ki mꞋɔɔ: ꞋƁaa se, naan̰ iin̰ Ꞌɓaa. Ɔɔ mꞋɗeek deb kuuy ki mꞋɔɔ: ꞋƁaaɗo se, naan̰ iin̰ ɓaaɗo. Ɔɔ ɓulum ki se jaay, mꞋɗeekin̰ mꞋɔɔ: ꞋTɛɗn nakŋ ese se, naan̰ iin̰ tɛɗin̰a.»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Kɛn Isa jaay booy taar ese se, taara se ɔkin̰ taaɗ eyo. Gɔtn se naan̰ tɛrl aak jee dɛngen ɓaaɗo mɛtin̰ ki se ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: maakŋ gaan *Israɛlge tun ute dɛnɗe kic ɓo maam mꞋɔŋ te nam jaay aal maakin̰ do *Raa ki aan gɔɔ gaabm ara se eyo.»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Kɔr jee naan̰ ɔlɗeno naaba jaay aan ɓeen se, naaɗe ɔŋ ɓul se ɔŋga lapia.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Naan̰ kɛn se jaay, Isa iin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn kꞋdaŋin̰ Nayn. Jee mɛtin̰ ki ute jeege dɛna ɓaa ute naan̰a.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Kɛn Isa ute jeege jaay aan taa ɗoob kɛn jꞋan kɛnd maakŋ gɛgɛr ki se, naaɗe aak jeege uuno yoa ɔɔ kɛn ooy se goon mɛnd‑daaye ɔɔ naan̰ kalin̰ ki sum ɓo maakŋ kon̰ ki. Gɔtn se jeege dɛna daan mɛnd se.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Kɛn Mɛljege jaay aak ko goono se, naan̰ ɛɛjin̰ don̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌtɔɔyɔ.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Gɔtn se Isa iiko cɛɛ jeege tun uuno yo se, ɔnd jin̰ do baraŋgal ki ɔɔ gɔtn se, jee ɓaan ɓaa ute yo se ɗaara ɔɔ Isa ɗeek goon kɔɗ ki se ɔɔ: «MꞋɗeeki mꞋɔɔ, iin̰i!»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Gɔtn se goon kɔɗn ooyga kooy se duru iin̰ iŋg ute mɛtin̰a ɔɔ baag taaɗn taara. Ɔɔ Isa ɔk ɛɗin̰ kon̰ ki.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kɛn jeege jaay aak nakŋ se, ɓeere ɓaa ɔkɗe paac ɔɔ naaɗe *nook Raa ɔɔ: «Debm taaɗ taar teeco taar Raa ki magal se, ɓɛrɛ, ɓaaɗoga daanjege tu. Kɛse Raa mala ɓo ɓaaɗoga kaakŋ jeen̰ge!»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Taa naan̰ se ɓo jee taa naaŋ Jude ki ute jee kɛn taa naaŋge tun cɛɛs ki se, paac se iŋg ɓo gɛn kɔɔsn maana do nakge tun kɛn Isa tɛɗo se.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Gɔtn se jee mɛtn Jan‑Batist ki ɓaaɗo taaɗ mɛlɗe ki. Kɛn Jan jaay booy taarɗe sum se, maakɗe ki se naan̰ daŋ jeege dio,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ɔɔ ɔlɗe gɔtn Mɛlje Isa ki taa Ꞌɓaa tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo debm kɛn jeege iŋg aak kaama jꞋɔɔ utu aɗe ɓaa se lɔɓu kꞋbooy nam kuuy lɛ?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn Isa ki se, jee se taaɗ ɔɔ: «Naaje se Jan‑Batist ɓo ɔljeno gɔti ki ɔɔ kꞋtɔnd mɛti: naai ɓo debm kɛn jeege iŋg aak kaama jꞋɔɔ utu aɗe ɓaa se lɔɓu kꞋbooy nam kuuy lɛ?»
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Naanɗe ki se sum ɓo, Isa ɛɗ lapia jee kɔɔn̰ɗege tu dɛna. Maakɗe ki se jeegen kɛn kɔɔn̰ɔ tujɗenga tuju ute jee ɔk kɔɔn̰ sitange se kic naan̰ ɛɗɗen lapia ɔɔ jee kaam‑tɔɔkge dɛn se kic ɓo naan̰ ɔɔɗɗen kaamɗege.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Gɔtn se Isa ɗeek jeege tun Jan ɔlɗeno naaba se ɔɔ: «ꞋƁaa Ꞌtaaɗki Jan ki nakŋ naase mala aakin̰kiga ute kaamse ɔɔ booyin̰kiga ute bise: jee kaam‑tɔɔkge lɛ aakga, jee cɛkɛɗge lɛ leega talam talam, jee bikiɗge lɛ ɔŋga lapia ɔɔ roɗege lɛ tooɗga kɔlɔn̰ kɔlɔn̰, jee duguyge lɛ ɓɔrse booy booyo, jee ooyga kooy kic lɛ duroga daan yoge tu ɔɔ Labar Jiga se lɛ, kꞋtaaɗin̰ga jee daayge tu.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Maak‑raapo debm kɛn jaay ai kaamin̰ ɔn̰te ɗoobm gɛn kaal maakin̰ do maam ki ey se.»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Kɛn jee Jan ɔlɗeno naaba jaay ɔk tɛrl ɓaa se, Isa baag taaɗn taar Jan se jee dɛnge tu ɔɔ: «Do kɔɗ‑ɓaar ki se naase tap ɓo iŋgkiro kaakŋ naŋa? Lɔɓu iŋgkiro kaakŋ mu taa baar kɛn kuul teen̰ ɓaansin̰ kaam ara kaam ara se la?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 A‑a! Bin num naase iŋgkiro kaakŋ naŋa? Lɔɓu iŋgkiro kaakŋ gaabm kɛn tus kalge aak bɛɛ se lɛ? Gɔtɔ. Jee lee tus kalgen aak bɛɛ gɛn koono se ute jee maalge se, naaɗe se tiŋg maakŋ ɓee gaarin̰ge tu.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Lɔɓu naase tap ɓo iŋgkiro kaakŋ naŋa? Naase se iŋgkiro kaakŋ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se la? Ɗeere, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: naan̰ se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki naɓo naan̰ magal cir debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se daala.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Naan̰ se ɓo debm kɛn Raa taaɗo taarin̰ do dɔkin̰ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 «ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: maakŋ jeege tun mɛndge toojɗen do naaŋ ki ara bini aan do Jan ki se, debm kɛn magal cirin̰ Jan se, gɔtɔ. Anum debm *maakŋ Gaar Raa ki se baat aan gɔɔ ɗi kic ɓo, naan̰ se ɓo magal cir Jan.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 «Jee dɛnge ute *jee tɔkŋ miirge jaay booy taarin̰ se, Jan *batizɗe taa naaɗe jeelga Raa se tɛɗ naka ute ɗoobin̰a.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Num gaŋ *Parizige utu jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se, naaɗe se baate tookŋ do nakge tun kɛn Raa je ɔɔ aɗen tɛɗn naaɗe ki se. Bin ɓo, naaɗe baate tookŋ kɛn Jan aɗen batizi.»
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Jee ɓɔrse tap ɓo, mꞋaɗen kɔmb bɛyɛ ute naŋge? Naaɗe tap ɓo tec naŋge?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Naaɗe se tec aan gɔɔ gaangen iŋg bɔɔr ki jaay taaɗ ute naapa ɔɔ:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 «Ey num Jan‑Batist ɓaaɗo se, naan̰ ɔs mapp eyo ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ eyo ɔɔ naase ɔɔki num: naan̰ se debm sitan!
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Kɛn *Goon Deba jaay ɓaaɗo se ɔsɔ ɔɔ aaye, naɓo naase ɔɔki num: naan̰ se debm kaam‑kɔsɔ ɔɔ debm kaay‑koono ɔɔ ɔk mɛɗɛ ute jee tɔkŋ miirge ɔɔ ute jee *kusin̰ge!
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Num gaŋ jee took aal maakɗe don̰ ki se, aak ɔkga jeel‑taar Raa se ute ɗoobin̰a.»
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ɓii kalaŋ kɔɗ *Parizi kalaŋ bini, daŋ Isa ɓeen̰ ki, gɛn ɓaa kɔsn ute naan̰a. Kɛn Isa jaay ɓaa ɓeen̰ ki se, gɔtn se naaɗe tooɗ ute cɛɛsɗe jaay ɓo baag kɔsɔ do tabil ki.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Mɛnda kalaŋ iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn se ɔɔ jeege paac jeelin̰ naan̰ se, mɛnd tɛɗn kusin̰a. Naan̰ ɓaaɗo ɔŋɗe taa naan̰ booyga booy jꞋɔɔ Isa utu iŋg ɔs kɔs gɔtn kɔɗ Parizi ki se. Kɛn naan̰ ɓaaɗo ɓaa se, naan̰ uuno naka aan gɔɔ k‑ɓɔkɔlɔ kalaŋ ko ɓo kꞋcɔɔc kꞋɗaapin̰a. K‑ɓɔkɔl se kꞋɗaapin̰ ute nakŋ kɛn kꞋdaŋin̰ albatir, ɔɔ naan̰ se ɗooc ute itir.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Naan̰ ɓaaɗo kaam jɛ Isa ki ɔɔ naan̰ eeme ɔn̰ kaa‑maanin̰ se neet jɛ Isa ɔɔ naan̰ ɔtin̰sin̰ ute bɛɛkin̰a ɔɔ baam ɔk aay jɛn̰ se ute maak‑raapo ɔɔ ɔɔyin̰ itir do jɛn̰ ki.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Kɔɗ Parizi kɛn daŋ Isa ɓeen̰ ki jaay aak nakŋ bin se, taaɗ ute maakin̰ ɔɔ: «Kɛn gaabm se jaay debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ɗeer num, mɛnd ɓaaɗo utin̰ se, naan̰ an̰ Ꞌjeelin̰ naan̰ se, mɛnd tɛɗn kusin̰a.»
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Gɔtn se Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Simon, maam se mꞋɔk taara mꞋai ɗeeke.» Naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, Ꞌtaaɗa.»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Isa ɔɔ: «ꞋBooyo. Debm kalaŋ ɔk jee sɛɛge dio. Deb kalaŋ se ey num an̰ kɔgŋ tamma kaar‑mii ɔɔ debm kuuy se lɛ ey num an̰ kɔgŋ tamma si‑mii.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Num gaŋ ɗim naaɗe aan kɔgŋ sɛɛɗe gɔtɔ se, naaɗe di se paac, naan̰ tɔɔlɗen sɛɛɗege se naata. Num maakŋ naaɗe kɛn di se, debm ɛɗɗen sɛɛ se kɛn gay ɓo an̰ Ꞌje ciri?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn maam ki num mꞋɔɔ, debm kɛn sɛɛn̰ dɛn jaay ɓo kꞋtɔɔlin̰sin̰ se.» Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛse naai Ꞌtaaɗga taar mɛt ki.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Gɔtn se Isa uun tɛrl aak mɛnd se, ɔɔ ɗeek Simon ki ɔɔ: «Naai aak mɛnd se ɗaamo! Gɔtn maam mꞋɛndo ɓei ki se, naai ɛɗum te maan tugŋ jɛm eyo; num gaŋ mɛnd se neetum jɛm ute kaa‑maanin̰a ɔɔ ɔtumsin̰ ute bɛɛkin̰a.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ɔɔ naai Ꞌbaam ɔk aay te taarum ute maak‑raap eyo; num mɛnd se kɛn maam mꞋaan sum se, gɔtn naan̰ baam ɔk aay jɛma ute maak‑raapo sum se, ɔn̰um te eyo.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Naai ɔtum te uubm oot dom ki eyo; num mɛnd se ɔtum itir jɛm ki.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 ꞋƁooyo mꞋai taaɗa: mɛnd se kusin̰in̰gen dɛn se, Raa tɔɔlisin̰ga naatn. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ jem dɛn se. Gaŋ debm kꞋtɔɔlin̰ kusin̰in̰ baat se, naan̰ kic ɓo ɔk maak‑je baata.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Tɛr Isa taaɗ mɛnd ki ɔɔ: «Kusin̰ige se maam mꞋtɔɔlisin̰ga naata.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Jeegen iŋg ɔs ute naaɗe se, baag taaɗn ute naapa ɔɔ: «Kɛse tap ɓo naŋa jaay taaɗ taa Ꞌtɔɔl kusin̰ jeege se?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Isa ɗeek mɛnd ki ɔɔ: «Mɛnda, ute kaal maaki kɛn naai aal dom ki se, aajiga. Iin̰i, Ꞌɓaa ute lapia.»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.