Lucas 5

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɓii kalaŋ, Isa ɗaar ɗaar taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Genezarɛt se ɔɔ gɔtn se jee dɛnge ɓaaɗo deebin̰ bat gɛn booy taar *Raa.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Gɔtn se Isa aak markabge dio ɗaar ɗaar taa baar ki ɔɔ jee toocn̰ kɛn̰jgen bɔɔyo maak ki se ɗaar tug tug gɛndɗege.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Gɔtn se Isa ook maakŋ markab kɛn kalaŋ ɔɔ markabm ese se gɛn Simon. Naan̰ taaɗ Simon ki ɔɔ: «Iik Ꞌɓaa naan ki cɔkɔ.» Gɔtn se Isa iŋg maakŋ markab ki ɔɔ baag dooy jee dɛnge.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Kɛn naan̰ jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ ɗeek Simon ki ɔɔ: «Iik Ꞌɓaa gɔtn kɛn maanin̰ jɛrlɛ, ute jeeige se, Ꞌtuunki gɛndsege maan gɛn toocn̰ kɛn̰jge.»
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simon tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, daan nɔɔr ki ute magalin̰ se, naaje kꞋdabarga dɛna naɓo jꞋɔŋ te ɗim eyo. Num gaŋ do taari ki se, gɛndge se maam mꞋaɗen tuun maan.»
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Kɛn naaɗe jaay tuun gɛndɗege maan se, naaɗe uuno kɛn̰jge dɛna; bini gɛndɗege kic ɓo ɓaa ɓaa nɛɛpɛ!
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Naaɗe daŋ mɛɗɗegen maakŋ markab kɛn kuuy se te jiɗe taa aɗe ɓaa num, aɗen noogo. Mɛɗɗege jaay ɓaaɗo ɔŋɗe se, markabɗegen di se paac naaɗe ɗoocin̰ tal tal ute kɛn̰jge, bini ɓaa ɓaa duubm maan.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Kɛn Simon Piɛr jaay aak nakŋ ese se, naan̰ ɓaaɗo ooc mɛtn jɛ Isa ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, iik naatn cɛɛm ki; taa maam se mꞋdebm *kusin̰a.»
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Taa kɛn̰jgen dɛn kɛn naaɗe uuno se, Piɛr ute mɛɗin̰ge se ɓeere ɓaa ɔkɗe.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Mɛɗin̰gen Jak ute Jan kɛn gaan Zebedege se aak se, ɓeere ɔkɗe kici. Gɔtn se Isa ɗeek Simon ki ɔɔ: «Ɔn̰te ɓeere! Naan ki se, naai Ꞌɓaa je jikilimge ɓo anɗeno ɓaa ɗoobm Raa ki.»
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Markabɗege se naaɗe tiik ɓaano taa jɛŋ ki ɔɔ gɔtn ese sum ɓo, naaɗe rɛsn te nakɗege paac ɔɔ daanin̰a.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɓii kalaŋ Isa iin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn kalaŋ ɔɔ gɔtn se debm bikiɗi ɓaaɗo ɔŋin̰a. Gaabm se ron̰ paac taal aace. Kɛn naan̰ aak Isa se, naan̰ ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, kɛn naai Ꞌje num, ɛɗum lapia taa rom se ɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.»
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Isa ɔl jin̰ utin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam mꞋjea, ɔn̰ roi ɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰!» Gɔtn se sum ɓo, gaabm se kɔɔn̰in̰ ɔn̰in̰a.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te ɓaa Ꞌtaaɗn nam ki. Taa naai ɔŋga lapi se Ꞌɓaa Ꞌtaaɗ roi *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se ɔɔ Ꞌɓaa ɛɗ *sɛrkɛ Raa ki aan gɔɔ kɛn *Musa taaɗin̰o maakŋ Kitap ki, taa naai se roi ɗaapga tooɗga kɔlɔn̰ kɔlɔn̰ se. Bin ɓo, jeege paac Ꞌjeele, naai se ɔŋga lapia.»
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Gɔtn se jeege baag kɔɔsn maanin̰ gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jeege dɛna lee tusu gɛn booy taarin̰a ɔɔ jee kɔɔn̰ge se lɛ ɓaaɗo se gɛn je lapia roɗe.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Gaŋ Isa se teec ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki kalin̰ ki gɛn tɔnd mɛtn Raa.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ɓii kalaŋ Isa dooy dooy jeege ɔɔ maakŋ jeege tun naan̰ dooyɗe dooy se ɔk *Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage. Naaɗe se iin̰o maakŋ naaŋge tun taa naaŋ Galile ki ute kɛngen taa naaŋ Jude ki ɔɔ ute kɛngen iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki. Gɔtn se Isa ute tɔɔgŋ Mɛljege se, ɛɗ lapi jee kɔɔn̰ge tu.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Gɔtn ese sum ɓo jeege uuno debm kꞋruŋguyu do nakŋ tooɗin̰ ki. Kɛn naaɗe aan se, naaɗe je ɗoobm an kɛnd kɔŋ Isa.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Naɓo taa jeege dɛn dɛn se naaɗe ɔŋ te ɗoobm an kɛnd kɔŋ Isa eyo. Taa naan̰ se ɓo naaɗe uun ookŋsin̰ do ɓee ki raan ɔɔ ɔɔɗ taa bɔlɔ ɔɔ naaɗe bɔɔyin̰o do nakŋ tooɗin̰ ki naan Isa ki daan jeege tu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Kɛn Isa jaay aak naaɗe aal maakɗe don̰ ki se, ɗeek ɔɔ: «Gaaba, *kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn.»
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Kɛn jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute Parizige jaay booy se, naaɗe baag naajn̰ te naapa ute mind naaŋ ki ɔɔ: «Naan̰ se tap ɓo naŋa jaay naaj Raa bin se? Kɛn Ꞌkɔŋ tɔɔl kusin̰ deba se, Raa kalin̰ ki sum ey la?»
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Aan gɔɔ Isa jeel maak‑saapɗe se, naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌtaaɗki ute maakse bin se?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Gɛn naase ki num, kɛn gay ɓo ɔɔn̰ ciri, kɛn mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: ‹Kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn› lɔɓu mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: ‹Iin̰i ɔɔ Ꞌlee› se lɛ?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Bin num, naase aki Ꞌjeele maam *mꞋGoon Deba se mꞋɔk tɔɔgɔ gɛn tɔɔl kusin̰ jeege.» Gɔtn se, Isa ɗeek debm kꞋruŋguy ki ɔɔ: «MꞋɗeeki mꞋɔɔ: iin̰i, uun nakŋ tooɗi se ɔɔ Ꞌɓaa ɓei ki.»
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Gɔtn ese se sum ɓo, gaabm se, iin̰ ɗaara naan jeege tu, uun nakŋ tooɗin̰a ɔɔ ɓaa ɓeen̰ ki. Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa se naan̰ tɔɔm Raa.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Jee gɔtn ese paac nakŋ se deel doɗe ɔɔ naaɗe tɔɔm Raa kici. Gɔtn se naaɗe ɓeere ɔkɗe se, taaɗ ute naapa ɔɔ: «Nakage, jaaki se, jꞋaakkiga nakgen kɛn deel do aak eyo!»
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa teec teec se aak *debm tɔkŋ miiri ron̰ Lɛbi iŋg kiŋg gɔtn tɛɗn naabin̰ ki. Naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰i Ꞌdaanuma!»
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Gɔtn se sum ɓo Lɛbi iin̰i, ɔn̰ nakin̰ge paac ɔɔ daan Isa.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Gɔtn se Lɛbi tɛɗ kɔsɔ dɛna ɔɔ daŋ Isa ɓeen̰ ki gɛn ɓaa kɔsɔ. Ɔɔ jeege dɛna iŋg ɔs te naaɗe ɔɔ maakɗe ki se *jee tɔkŋ miirge ɔɔ jee kuuy se kici ute te naaɗe.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Gɔtn se, *Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se jaay aakɗe se mooy naaŋ ki dir dir ɔɔ taaɗ jeege tun mɛtn Isa ki se ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase ɔski ɔɔ aayki ute jee tɔkŋ miirge ɔɔ jee *kusin̰ge se?»
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jee roɗe kiji se, naaɗe je daptor eyo, num kɛn je daptor se, jee kɔɔn̰ge.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Maam mꞋɓaaɗo se gɛn daŋ jee kɛn saap ɔɔ naaɗe aak bɛɛ naan Raa ki se eyo, num maam mꞋɓaaɗo se gɛn jee jeel roɗe ki naaɗe jee kusin̰ge, taa Ꞌtɛrl maakɗe do Raa ki.»
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Naan̰ kɛn se jeege ɓaaɗo taaɗ Isa ki ɔɔ: «Jee mɛtn Jan‑Batist ki ute jee mɛtn *Parizige se tɛɗga num lee tuun siam ɔɔ tɔnd mɛtn Raa. Num jee mɛtn naai ki se ɔsɔ ɔɔ aaye.»
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jeegen ɓaaɗo kɔkŋ mɛnda jaay gaabm mɛnda utu te naaɗe se, kaaɗ kɛn se naaɗe Ꞌkɔŋ kuun siam la? Mɛt ki eyo.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Num gaŋ ɓii kalaŋ kaaɗin̰ utu kaana gaabm mɛnda se jꞋutu jꞋan̰ kɔɔɗn naata ɔɔ naan̰ kɛn se jaay ɓo, mɛɗin̰ge se lee tuun siam gɛn tɔnd mɛtn Raa.»
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Isa taaɗɗen ute kaal naagŋ taara daala ɔɔ: «Nam ɔk kala koono nɛɛpga nɛɛp se, aɗe kɔŋ nɛɛpm taar kal kiji jaay an̰ kal do ki eyo; ey num taa kal kijin kɛn kꞋnɛɛpo se cɛrɛ sum, ɔɔ kɛn jꞋaalin̰ga kic num, naaɗe se kɔŋ tum eyo.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ɔɔ tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se, jꞋɔmbin̰ maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun koono eyo; ey num tɔtn koojn̰ bin̰ se, an dɔɔbm ute k‑lɛɛtɛrge se naatn. Ɔɔ tɔtn koojn̰ bin̰ se lɛ Ꞌkɔɔy naaŋ ki cɛrɛ ɔɔ k‑lɛɛtɛrge se lɛ, dɔɔbm tujn̰ kici.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Num gaŋ bɛɛki num, tɔtn kaam ki se jꞋan̰ kɔmb maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun kiji kici.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ɔɔ debm aayga kaay tɔtn cooɗi tɔɔlum se lɛ, tɔtn kaam ki se, ɓon̰ tɔɔlin̰ ey sum. Taa naan̰ ɗeek ɔɔ: kɛn nijim cir paac se tɔtn kɛn cooɗi tɔɔlum se.»
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.