Lucas 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar magal iŋg *Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar Ogust se, ɔlo ɔɔ jee taa naaŋin̰ ki paac se jꞋaɗen Ꞌɓaa mɛɗɛ.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Mɛɗn deet deet bin se baag kaaɗ kɛn Kirinius ɓo magal jee taa naaŋ Siri ki.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Jeege paac, naŋa naŋa kic ɓo iin̰ ɓaa maakŋ naaŋin̰ ki taa jꞋan̰ ɓaa mɛɗɛ.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Taa naan̰ se ɓo Yusup iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Nazarɛt kɛn taa naaŋ Galile ki, naan̰ kic ook ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Betleem kɛn taa naaŋ Jude ki. Betleem se, gɔtn jꞋoojn̰ Gaar *Daud. Kɛn ɔlin̰ Yusup jaay ɓaa naane se, taa naan̰ kic iin̰o mɛtjil Daud ki ɔɔ teeco kaagŋ ɓee naan̰ ki.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Naan̰ ɓaa ute mɛnd kɛɛsin̰ Mari mɛndkaama maakin̰ magalga magala taa jꞋan̰ ɓaa mɛɗɛ.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Kɛn naaɗe aan Betleem ki se, kaaɗ kɛn naaɗe tiŋg naane se ɓo, ɓii kɛn Mari an kooj se, aasa.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Gɔtn se Mari ooj goon paragin̰ gaaba. Naan̰ teelin̰ ute kala ɔɔ uun aalin̰ maakŋ kɔlay ki taa naaɗe ɔŋ te gɔt eyo maakŋ ɓee tooɗn mɛrtge tu se.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Maakŋ taa naaŋ gɔtn ese se naatn cɛɛs ki cɛɛs ki se, jee gaam baatge tiŋg lee gaam baatɗege nɔɔr.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Gɔtn se sum ɓo kɔɗn Raa naar teec naanɗe ki, ɔɔ Mɛljege *Raa tɛɗɗen gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ ɔɔ naaɗe nirlɗe teece.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Num kɔɗn Raa se ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ten Ꞌɓeerki! ꞋBooyki: maam ɓaanseno ute Labar Jiga kɛn utu Ꞌraapm maakŋ jeege paac dɛn bɛɛ eyo.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Taa nɔɔr jaaki ara se, jꞋoojsega Debm Kaaja maakŋ gɛgɛr gɛn Gaar *Daud ki. Naan̰ ɓo *al‑Masi kɛn Raa taaɗo mɛtn taarin̰ do dɔkin̰a. Naan̰ se ɓo, Mɛljege.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Kɛn naase jaay ɓaa aankiga se, naase aki kɔŋ goon kꞋtaace se kꞋteelin̰ga teel ute kala ɔɔ jꞋaalin̰ga tooɗ tooɗ maakŋ kɔlay ki. Kɛse ɓo nakŋ kɛn naase anki kaakŋ jeel ro ki.»
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Gɔt kɛn se sum ɓo kɔɗn Raagen kuuy dɔɔlɔ naar ɓaaɗo ɔŋ debɗe se ɔɔ baag tɔɔm Raa tɛlɛ ute kaa ɔɔ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 «*KꞋnookki Raa kɛn iŋg raan maakŋ raa ki.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Kɛn kɔɗn Raage jaay iin̰ ɔn̰ɗe ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa maakŋ raa ki se, gɔtn se jee gaam baatge baag taaɗn ute naapa ɔɔ: «KꞋɓaaki ɓɔrse Betleem ki jꞋaki ɓaa kaakŋ nakŋ kɛn tɛɗ jaay Mɛljege taaɗjekiro mɛtin̰ se.»
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Gɔtn se naaɗe naar iin̰ ɓaa. Kɛn naaɗe aan se ɔŋ Mari, Yusup ɔɔ goon kꞋtaace tooɗ tooɗ maakŋ kɔlay ki.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Kɛn naaɗe jaay aakin̰ se, naaɗe baag kɔɔsn maanin̰ jeege tu taar kɛn kɔɗn Raa taaɗɗeno ro goon ki se.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ɔɔ jee paacn̰ kɛn booy maan jee gaam baatge paac se, naaɗe booy taar se ɔkɗen taaɗ eyo.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Gaŋ Mari se, taargen deel paac se, naan̰ ɔkin̰ maakin̰ ki tak ɔɔ tiŋg saap do ki.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Gɔtn se jee gaam baatge ɔk tɛrl uun ɗoobm baatɗege. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, nook Raa ɔɔ tɔɔmin̰ ute kaa taa nakgen naaɗe aako ɔɔ booyo se, taa nakgen se paac, naaɗe ɓaa ɔŋin̰ te ɗoobin̰a aan gɔɔ kɛn kɔɗn Raa taaɗɗeno se.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Kɛn goono kꞋjꞋoojin̰ jaay ɔk ɓii marta se, kɛse ɓo ɓii kɛn jꞋɔjin̰ pɔndɔ. Goono se jꞋɔndin̰ ron̰ Isa, ro se ɓo kɛn kɔɗn Raa taaɗɗesin̰ kaaɗ kɛn kon̰a utu aam te ey ɓɔrtɔ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Kɛn nakgen se jaay deel paac se, kaaɗin̰ aas se naaɗe ɓaaɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki ɛnd maakŋ Ɓee Raa ki gɛn tugŋ ɗaapm roɗe. Naaɗe tɛɗin̰ aan gɔɔ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗno. Ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo naaɗe uun ɓaano ute goono ɓaaɗo taaɗin̰ naan Mɛljege tu Raa ki kici.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Taa maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kꞋraaŋga raaŋ jꞋɔɔ: Gaan paragen gaabge paac se, jꞋɛɗin̰ Mɛljege tu Raa ki.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Taa naan̰ se tɛr Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗn *sɛrkɛ Raa ki se jꞋano ɓaa ute: dɛɛrge dio ey lɛ napar gaan dɛɛrgen kuuy dio.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Anum maakŋ Jeruzalɛm ki se, gaaba kalaŋ ron̰ Simɛon. Naan̰ se debm daan ki ɔɔ ɔk ɗoobm Raa ɔɔn̰ɔ. Naan̰ iŋg aak kaam debm kɛn utu Ꞌkaajn̰ gaan *Israɛlge ɔɔ *Nirl Salal utu te naan̰a.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Nirl Salal taaɗin̰oga taaɗa ɔɔ: «Naai se Ꞌkooy eyo Ꞌtiŋg bini utu Ꞌkaakŋ ute kaami *al‑Masi kɛn Mɛljege Raa utu an̰o kɔl se jaayo.»
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Nirl Salal ɔl Simɛon iin̰ ɓaa maakŋ *Ɓee Raa ki ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo bubm Isa ute kon̰a ɓaansin̰o naan Raa ki gɛn tɛɗn nakŋ kɛn *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔ kꞋtɛɗ se.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Gɔtn se Simɛon uun Isa jin̰ ki ɔɔ tɔɔm Raa ɗeek ɔɔ:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 «Ɓɔrse Mɛluma, taar naai Ꞌtaaɗum se aanga ɗoobin̰ ki,
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Taa kaamum se aakga Debm‑kaajn̰ kɛn naai ɔlin̰o se.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Kɛse ɓo Debm‑kaajn̰ kɛn naai ɔlo jeege tu paac.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Naan̰ ɓo debm kɛn utu wɔɔr gɔtɔ
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Taar kɛn Simɛon taaɗ ro goon ki, jaay bubin̰ ute kon̰ booy se, taar se tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Gɔtn se Simɛon ɔɔɗɗen ɓooro ɔɔ ɗeek Mari kon̰ ki ɔɔ: «ꞋJeele, ute goon ese se gaan Israɛlgen dɛn mɛtin̰ge se, utu Ꞌkiigi ɔɔ jee mɛtin̰ge se utu Ꞌkaaja. Taa naan̰ ɓo Ꞌtɛɗn debm kɛn jeege an jeel Raa, naɓo jeegen mɛtin̰ge se Ꞌtook eyo.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ute naan̰ se maak‑saapm naaɗe se, Raa utu an̰ Ꞌtɛɗin̰ Ꞌtooɗn tal ɔɔ naai, Mari kon̰ se, utu Ꞌdabara aan gɔɔ debm kꞋjꞋɔɔsin̰ ute gɔrɗ‑jɛrlɛ.»
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Gɔtn se mɛnd gɔɔlɔ kalaŋ se, ron̰ Ann. Naan̰ se, goon Panuel, mɛtjil gɛn Asɛrge. Naan̰ se mɛnd taaɗ taar teeco taar Raa ki. Ute gaabin̰ se, naaɗe tiŋgo ɓaara cili sum.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Gɔtn gaabin̰ ooy sum se, naan̰ ɔɔp mɛnd‑daaye ɔɔ kaaɗ kɛn se naan̰ ɓaarin̰ sik‑marta‑kaar‑sɔɔ naan̰ lee maakŋ Ɓee Raa ki daayum gɛn tɛɗn naabm Raa. Ɔɔ nɔɔrɔ katara naan̰ eem Raa ɔɔ iin̰ga num lee uun *siam.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Num kaaɗ kɛn jaay kꞋɓaano ute goon Isa naan Raa ki se, naan̰ baag tɔɔm Raa ɔɔ taaɗ mɛtn taar goon se jeege tun paacn̰ kɛn iŋg aak kaak kaam debm kɛn utu Ꞌkɔɔɗn do jee kɛn Jeruzalɛm ki.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Kɛn naaɗe jaay tɛɗ aas nakŋ kɛn *Ko Taar kɛn Mɛljege Raa ɛɗo *Musa ki jaay aas se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaa taa naaŋ Galile ki, maakŋ gɛgɛrɗe kɛn Nazarɛt ki.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Goono se teep ɓaa ute naanin̰a ɔɔ naan̰ mɛtɛkɛ ɔɔ jeel‑taara dɛna ɔɔ daayum Raa se tɛɗin̰ bɛɛn̰a.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Aanga ɓaara tak ɓo, ko Isa ute gaabin̰ se lee ɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn tɛɗn *laa Paak gɛn Yaudge.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Kɛn Isa jaay ɓaarin̰ aas sik‑kaar‑di se, naaɗe ɔk ɓaansin̰ Jeruzalɛm ki gɛn tɛɗn Laaɗen kɛn naaɗe lee tɛɗ se.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Kɛn ɓii Laa Paak jaay naŋ sum se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaa Nazarɛt ki. Num goonɗe Isa se ɔɔp iŋg Jeruzalɛm ki, naɓo kon̰ ute bubin̰ se, gɔtn goonɗe ɔɔp se, naaɗe jeel te eyo.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Gɛn kon̰ te bubin̰ ki num ɔɔ kaaɗn naane, naan̰ utu ɓaaɗo ute jeeɗegen kꞋɓaaɗo ɓaa kalaŋ se. Kɛn naaɗe lee lɛk tɛc se jaay ɓo naaɗe ɓaa saap don̰ ki ɔɔ gɔtn se, naaɗe baagin̰ je gɔtn jee jeelɗege tu ɔɔ gɔtn taasɗege tu.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Kɛn naaɗe jaay je bini ɔŋin̰ ey se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaan̰ je Jeruzalɛm ki.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Naaɗe jen̰ ɓii mɔtɔ jaay ɓo ɓaa ɔŋin̰ maakŋ *Ɓee Raa ki iŋg kiŋg daan jee jeel tɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage. Naan̰ iŋg booy booy taarɗe ɔɔ do taarɗege tu se naan̰ tɔnd mɛtɗe.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Jeegen paacn̰ iŋg uɗ bi do taar kɛn naan̰ tɛrlɗen se, naaɗe booy jeelin̰ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Kɛn kon̰ge jaay ɔŋin̰ se, naaɗe aakin̰ se tap ɓo, ɔkɗen taaɗ eyo. Ɔɔ gɔtn se kon̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Goonuma, kɛse naai Ꞌtɛɗjen nakŋ‑kɔɔɓm ɗi bini? ꞋBooyo, maam ute bubi se, nirlje teecga kꞋlee kꞋjei jea.»
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Num gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjemki gɛn ɗi? Naase Ꞌjeelki ey la kɛn maam mꞋɓaaɗo tap ɓo gɛn maakŋ ɓee Bubum se?»
49 Jesus respondeu:
50 Gaŋ taar kɛn naan̰ taaɗɗen se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Gɔtn se naan̰ iin̰ bɔɔy ɓaa ute naaɗe Nazarɛt ki ɔɔ daayum naan̰ lee took taarɗe. Anum nakgen deel paacn̰ ese se, kon̰ se ɔkin̰ maakin̰ ki.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ɔɔ Isa se teepe ɔɔ jeel‑taara ɓaa te naanin̰a. Kɛn Raa aakin̰ se, tɔɔlin̰ ɔɔ tɔɔl jeege tu kici.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.