Lucas 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar magal iŋg *Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar Ogust se, ɔlo ɔɔ jee taa naaŋin̰ ki paac se jꞋaɗen Ꞌɓaa mɛɗɛ.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Mɛɗn deet deet bin se baag kaaɗ kɛn Kirinius ɓo magal jee taa naaŋ Siri ki.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Jeege paac, naŋa naŋa kic ɓo iin̰ ɓaa maakŋ naaŋin̰ ki taa jꞋan̰ ɓaa mɛɗɛ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Taa naan̰ se ɓo Yusup iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Nazarɛt kɛn taa naaŋ Galile ki, naan̰ kic ook ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Betleem kɛn taa naaŋ Jude ki. Betleem se, gɔtn jꞋoojn̰ Gaar *Daud. Kɛn ɔlin̰ Yusup jaay ɓaa naane se, taa naan̰ kic iin̰o mɛtjil Daud ki ɔɔ teeco kaagŋ ɓee naan̰ ki.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Naan̰ ɓaa ute mɛnd kɛɛsin̰ Mari mɛndkaama maakin̰ magalga magala taa jꞋan̰ ɓaa mɛɗɛ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Kɛn naaɗe aan Betleem ki se, kaaɗ kɛn naaɗe tiŋg naane se ɓo, ɓii kɛn Mari an kooj se, aasa.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Gɔtn se Mari ooj goon paragin̰ gaaba. Naan̰ teelin̰ ute kala ɔɔ uun aalin̰ maakŋ kɔlay ki taa naaɗe ɔŋ te gɔt eyo maakŋ ɓee tooɗn mɛrtge tu se.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Maakŋ taa naaŋ gɔtn ese se naatn cɛɛs ki cɛɛs ki se, jee gaam baatge tiŋg lee gaam baatɗege nɔɔr.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Gɔtn se sum ɓo kɔɗn Raa naar teec naanɗe ki, ɔɔ Mɛljege *Raa tɛɗɗen gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ ɔɔ naaɗe nirlɗe teece.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Num kɔɗn Raa se ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ten Ꞌɓeerki! ꞋBooyki: maam ɓaanseno ute Labar Jiga kɛn utu Ꞌraapm maakŋ jeege paac dɛn bɛɛ eyo.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Taa nɔɔr jaaki ara se, jꞋoojsega Debm Kaaja maakŋ gɛgɛr gɛn Gaar *Daud ki. Naan̰ ɓo *al‑Masi kɛn Raa taaɗo mɛtn taarin̰ do dɔkin̰a. Naan̰ se ɓo, Mɛljege.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Kɛn naase jaay ɓaa aankiga se, naase aki kɔŋ goon kꞋtaace se kꞋteelin̰ga teel ute kala ɔɔ jꞋaalin̰ga tooɗ tooɗ maakŋ kɔlay ki. Kɛse ɓo nakŋ kɛn naase anki kaakŋ jeel ro ki.»
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Gɔt kɛn se sum ɓo kɔɗn Raagen kuuy dɔɔlɔ naar ɓaaɗo ɔŋ debɗe se ɔɔ baag tɔɔm Raa tɛlɛ ute kaa ɔɔ:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 «*KꞋnookki Raa kɛn iŋg raan maakŋ raa ki.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Kɛn kɔɗn Raage jaay iin̰ ɔn̰ɗe ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa maakŋ raa ki se, gɔtn se jee gaam baatge baag taaɗn ute naapa ɔɔ: «KꞋɓaaki ɓɔrse Betleem ki jꞋaki ɓaa kaakŋ nakŋ kɛn tɛɗ jaay Mɛljege taaɗjekiro mɛtin̰ se.»
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Gɔtn se naaɗe naar iin̰ ɓaa. Kɛn naaɗe aan se ɔŋ Mari, Yusup ɔɔ goon kꞋtaace tooɗ tooɗ maakŋ kɔlay ki.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Kɛn naaɗe jaay aakin̰ se, naaɗe baag kɔɔsn maanin̰ jeege tu taar kɛn kɔɗn Raa taaɗɗeno ro goon ki se.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Ɔɔ jee paacn̰ kɛn booy maan jee gaam baatge paac se, naaɗe booy taar se ɔkɗen taaɗ eyo.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Gaŋ Mari se, taargen deel paac se, naan̰ ɔkin̰ maakin̰ ki tak ɔɔ tiŋg saap do ki.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Gɔtn se jee gaam baatge ɔk tɛrl uun ɗoobm baatɗege. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, nook Raa ɔɔ tɔɔmin̰ ute kaa taa nakgen naaɗe aako ɔɔ booyo se, taa nakgen se paac, naaɗe ɓaa ɔŋin̰ te ɗoobin̰a aan gɔɔ kɛn kɔɗn Raa taaɗɗeno se.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Kɛn goono kꞋjꞋoojin̰ jaay ɔk ɓii marta se, kɛse ɓo ɓii kɛn jꞋɔjin̰ pɔndɔ. Goono se jꞋɔndin̰ ron̰ Isa, ro se ɓo kɛn kɔɗn Raa taaɗɗesin̰ kaaɗ kɛn kon̰a utu aam te ey ɓɔrtɔ.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Kɛn nakgen se jaay deel paac se, kaaɗin̰ aas se naaɗe ɓaaɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki ɛnd maakŋ Ɓee Raa ki gɛn tugŋ ɗaapm roɗe. Naaɗe tɛɗin̰ aan gɔɔ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗno. Ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo naaɗe uun ɓaano ute goono ɓaaɗo taaɗin̰ naan Mɛljege tu Raa ki kici.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Taa maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kꞋraaŋga raaŋ jꞋɔɔ: Gaan paragen gaabge paac se, jꞋɛɗin̰ Mɛljege tu Raa ki.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Taa naan̰ se tɛr Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗn *sɛrkɛ Raa ki se jꞋano ɓaa ute: dɛɛrge dio ey lɛ napar gaan dɛɛrgen kuuy dio.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Anum maakŋ Jeruzalɛm ki se, gaaba kalaŋ ron̰ Simɛon. Naan̰ se debm daan ki ɔɔ ɔk ɗoobm Raa ɔɔn̰ɔ. Naan̰ iŋg aak kaam debm kɛn utu Ꞌkaajn̰ gaan *Israɛlge ɔɔ *Nirl Salal utu te naan̰a.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Nirl Salal taaɗin̰oga taaɗa ɔɔ: «Naai se Ꞌkooy eyo Ꞌtiŋg bini utu Ꞌkaakŋ ute kaami *al‑Masi kɛn Mɛljege Raa utu an̰o kɔl se jaayo.»
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Nirl Salal ɔl Simɛon iin̰ ɓaa maakŋ *Ɓee Raa ki ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo bubm Isa ute kon̰a ɓaansin̰o naan Raa ki gɛn tɛɗn nakŋ kɛn *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔ kꞋtɛɗ se.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Gɔtn se Simɛon uun Isa jin̰ ki ɔɔ tɔɔm Raa ɗeek ɔɔ:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 «Ɓɔrse Mɛluma, taar naai Ꞌtaaɗum se aanga ɗoobin̰ ki,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Taa kaamum se aakga Debm‑kaajn̰ kɛn naai ɔlin̰o se.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Kɛse ɓo Debm‑kaajn̰ kɛn naai ɔlo jeege tu paac.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Naan̰ ɓo debm kɛn utu wɔɔr gɔtɔ
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Taar kɛn Simɛon taaɗ ro goon ki, jaay bubin̰ ute kon̰ booy se, taar se tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Gɔtn se Simɛon ɔɔɗɗen ɓooro ɔɔ ɗeek Mari kon̰ ki ɔɔ: «ꞋJeele, ute goon ese se gaan Israɛlgen dɛn mɛtin̰ge se, utu Ꞌkiigi ɔɔ jee mɛtin̰ge se utu Ꞌkaaja. Taa naan̰ ɓo Ꞌtɛɗn debm kɛn jeege an jeel Raa, naɓo jeegen mɛtin̰ge se Ꞌtook eyo.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Ute naan̰ se maak‑saapm naaɗe se, Raa utu an̰ Ꞌtɛɗin̰ Ꞌtooɗn tal ɔɔ naai, Mari kon̰ se, utu Ꞌdabara aan gɔɔ debm kꞋjꞋɔɔsin̰ ute gɔrɗ‑jɛrlɛ.»
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Gɔtn se mɛnd gɔɔlɔ kalaŋ se, ron̰ Ann. Naan̰ se, goon Panuel, mɛtjil gɛn Asɛrge. Naan̰ se mɛnd taaɗ taar teeco taar Raa ki. Ute gaabin̰ se, naaɗe tiŋgo ɓaara cili sum.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Gɔtn gaabin̰ ooy sum se, naan̰ ɔɔp mɛnd‑daaye ɔɔ kaaɗ kɛn se naan̰ ɓaarin̰ sik‑marta‑kaar‑sɔɔ naan̰ lee maakŋ Ɓee Raa ki daayum gɛn tɛɗn naabm Raa. Ɔɔ nɔɔrɔ katara naan̰ eem Raa ɔɔ iin̰ga num lee uun *siam.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Num kaaɗ kɛn jaay kꞋɓaano ute goon Isa naan Raa ki se, naan̰ baag tɔɔm Raa ɔɔ taaɗ mɛtn taar goon se jeege tun paacn̰ kɛn iŋg aak kaak kaam debm kɛn utu Ꞌkɔɔɗn do jee kɛn Jeruzalɛm ki.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Kɛn naaɗe jaay tɛɗ aas nakŋ kɛn *Ko Taar kɛn Mɛljege Raa ɛɗo *Musa ki jaay aas se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaa taa naaŋ Galile ki, maakŋ gɛgɛrɗe kɛn Nazarɛt ki.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Goono se teep ɓaa ute naanin̰a ɔɔ naan̰ mɛtɛkɛ ɔɔ jeel‑taara dɛna ɔɔ daayum Raa se tɛɗin̰ bɛɛn̰a.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Aanga ɓaara tak ɓo, ko Isa ute gaabin̰ se lee ɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn tɛɗn *laa Paak gɛn Yaudge.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Kɛn Isa jaay ɓaarin̰ aas sik‑kaar‑di se, naaɗe ɔk ɓaansin̰ Jeruzalɛm ki gɛn tɛɗn Laaɗen kɛn naaɗe lee tɛɗ se.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Kɛn ɓii Laa Paak jaay naŋ sum se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaa Nazarɛt ki. Num goonɗe Isa se ɔɔp iŋg Jeruzalɛm ki, naɓo kon̰ ute bubin̰ se, gɔtn goonɗe ɔɔp se, naaɗe jeel te eyo.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Gɛn kon̰ te bubin̰ ki num ɔɔ kaaɗn naane, naan̰ utu ɓaaɗo ute jeeɗegen kꞋɓaaɗo ɓaa kalaŋ se. Kɛn naaɗe lee lɛk tɛc se jaay ɓo naaɗe ɓaa saap don̰ ki ɔɔ gɔtn se, naaɗe baagin̰ je gɔtn jee jeelɗege tu ɔɔ gɔtn taasɗege tu.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Kɛn naaɗe jaay je bini ɔŋin̰ ey se, naaɗe ɔk tɛrl ɓaan̰ je Jeruzalɛm ki.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Naaɗe jen̰ ɓii mɔtɔ jaay ɓo ɓaa ɔŋin̰ maakŋ *Ɓee Raa ki iŋg kiŋg daan jee jeel tɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage. Naan̰ iŋg booy booy taarɗe ɔɔ do taarɗege tu se naan̰ tɔnd mɛtɗe.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Jeegen paacn̰ iŋg uɗ bi do taar kɛn naan̰ tɛrlɗen se, naaɗe booy jeelin̰ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Kɛn kon̰ge jaay ɔŋin̰ se, naaɗe aakin̰ se tap ɓo, ɔkɗen taaɗ eyo. Ɔɔ gɔtn se kon̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Goonuma, kɛse naai Ꞌtɛɗjen nakŋ‑kɔɔɓm ɗi bini? ꞋBooyo, maam ute bubi se, nirlje teecga kꞋlee kꞋjei jea.»
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Num gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjemki gɛn ɗi? Naase Ꞌjeelki ey la kɛn maam mꞋɓaaɗo tap ɓo gɛn maakŋ ɓee Bubum se?»
49 Ele respondeu:
50 Gaŋ taar kɛn naan̰ taaɗɗen se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Gɔtn se naan̰ iin̰ bɔɔy ɓaa ute naaɗe Nazarɛt ki ɔɔ daayum naan̰ lee took taarɗe. Anum nakgen deel paacn̰ ese se, kon̰ se ɔkin̰ maakin̰ ki.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Ɔɔ Isa se teepe ɔɔ jeel‑taara ɓaa te naanin̰a. Kɛn Raa aakin̰ se, tɔɔlin̰ ɔɔ tɔɔl jeege tu kici.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.