Lucas 21

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gɔtn se, daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se, Isa uun kaamin̰ aak jee maalgen ɔmb kɔmb sɛrkɛ Raa ki maakŋ tukul kaag ki se.
1 Estando Jesus a observar, viu os ricos lançarem suas ofertas no gazofilácio.
2 Maakɗe ki se, naan̰ aak mɛnd‑daay kalaŋ kic kɛn ɔɔɗ kɔɔɗ yɛɛɓin̰a ɓaaɗo ɔmb tammage sɛɛm sɛɛm dio.
2 Viu também certa viúva pobre lançar ali duas pequenas moedas;
3 Ɔɔ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: mɛnd‑daay kɛn daay naŋ takŋ ese se, ɔmbga dɛn cir jee ɓaa se paac.
3 e disse: Verdadeiramente, vos digo que esta viúva pobre deu mais do que todos.
4 Taa jeegen se paac se ɛɗ do nak dɛnɗe ki, gaŋ mɛnd‑daay se nakŋ naan̰ ɔkŋ kɛn an tiŋg se ɓo, naan̰ ɓaaɗo ɔmbin̰ paac.»
4 Porque todos estes deram como oferta daquilo que lhes sobrava; esta, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
5 Gɔtn se jee mɛtin̰ge taaɗ ɔɔ: «*Ɓee Raa se, ute kogen jꞋiin̰in̰ga ute nakgen jeege ɓaano *sɛrkɛ Raa ki jaay kꞋtamarin̰ tɛɗ aak bɛɛ bɛɛ se.» Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ:
5 Falavam alguns a respeito do templo, como estava ornado de belas pedras e de dádivas;
6 «Ɓii kalaŋ se, ɓee kɛn aakin̰ki ɗaar aak bɛɛ bɛɛ se, jeege utu an̰ ru naŋ tak. Kon̰gen rɛɛs aak bɛɛ bɛɛ se, utu wɔɔkŋ kalaŋ kalaŋ ɔɔ ko tap ɓo Ꞌkɔŋ tooɗn do naapin̰ ko ki eyo.»
6 então, disse Jesus: Vedes estas coisas? Dias virão em que não ficará pedra sobre pedra que não seja derribada.
7 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki se tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Debm dooyje, Ꞌtaaɗjen tu, nakgen se Ꞌkaan nuŋ ki? Ɔɔ naan̰ se Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗi jaay ɓo naaje jꞋan kaakŋ jeel ro ki se?»
7 Perguntaram-lhe: Mestre, quando sucederá isto? E que sinal haverá de quando estas coisas estiverem para se cumprir?
8 Isa taaɗɗen ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ! Ɔn̰te Ꞌkɔn̰ki jeege asen kaan̰ dala. Taa jeege dɛna utu aɗe ɓaa ute roma ɔɔ utu asen taaɗn ɔɔ: ‹Maam ɓo *al‑Masi› ɔɔ: ‹Ɓɛrɛ, kaaɗn dunia aan naŋ se, ɔɔpga gɔɔrɔ.› Jee bin se, ɔn̰te Ꞌtookki taarɗe.
8 Respondeu ele: Vede que não sejais enganados; porque muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu! E também: Chegou a hora! Não os sigais.
9 «Kɛn Ꞌbooykiga jeege jaay baaga kɔɔsn maan bɔɔrɔ, ɔɔ jeege baagga tɛɗn pitini te naapa num, ɔn̰te Ꞌɓeerki. Taa nakgen se jaay utu Ꞌkaana naɓo, duni se Ꞌkɔŋ naŋ ey ɓɔrtɔ.»
9 Quando ouvirdes falar de guerras e revoluções, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam estas coisas, mas o fim não será logo.
10 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Naase utu aki kaakŋ jee taa naaŋ kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ ute jee taa naaŋ kuuy. Taa naaŋ gaar kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ te taa naaŋ gaar kɛn kuuy.
10 Então, lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino, contra reino;
11 Maakŋ naaŋge tun mɛtin̰ naaŋa utu Ꞌte makɔn̰ɔ ɔɔ gɔtgen mɛtin̰ge se ɓo utu Ꞌtɔɔlɔ ɔɔ kɔɔn̰gen ɗɛt ɗɛt se utu Ꞌkaan do jeege tu. Maakŋ raa ki se, naase utu aki kaakŋ nakŋ‑kɔɔɓgen magal magal kɛn utu Ꞌteecn̰ nirl jeege.
11 haverá grandes terremotos, epidemias e fome em vários lugares, coisas espantosas e também grandes sinais do céu.
12 «Kɔr jaay nakgen se Ꞌkaan se, naase jꞋutu jꞋasen tɔkɔ, jꞋasen dabara ɔɔ jꞋutu jꞋasen kɔjn̰ bɔɔrɔ maakŋ *ɓee kɛn Yaudgen lee tusn maak ki se ɔɔ jꞋutu jꞋasen tɔl daŋgay ki. Ɔɔ taa maam se, jꞋutu jꞋasen ɓaa naan gaarin̰ge tu ute naan magal taa naaŋge tu.
12 Antes, porém, de todas estas coisas, lançarão mão de vós e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, levando-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome;
13 Kɛn nakgen se jaay Ꞌkaan dose ki se, naase amki tɛɗn saaɗumge.
13 e isto vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Kɛn Ꞌɓaaki ɓaa se ɔndin̰ki dose ki jiga ɔɔ ɔn̰te Ꞌsaapki do taar kɛn naase anki nakŋ dose,
14 Assentai, pois, em vosso coração de não vos preocupardes com o que haveis de responder;
15 num maam mala ɓo mꞋutu mꞋasen kɛɗn jeel‑taara ute taargen naase aki ɓaa taaɗa; kɛn naase jaay Ꞌbaagkiga taaɗa se, jee taamooysege se paac Ꞌkɔŋ naajn̰ do taarse ki eyo ɔɔ Ꞌkɔŋ ɗoobm kɛn asen Ꞌkɔŋ tɛrl taar eyo.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria a que não poderão resistir, nem contradizer todos quantos se vos opuserem.
16 Ɔɔ tɛr kɛn̰sege ute bubsege, gɛnaasege, taassegen gɔɔrɔ ute mɛɗsege se, utu asen tɔkŋ tɔl ji jee wɔɔysege tu ɔɔ maakse ki se, jee mɛtin̰ge jꞋutu jꞋaɗen tɔɔlɔ.
16 E sereis entregues até por vossos pais, irmãos, parentes e amigos; e matarão alguns dentre vós.
17 «Taa maam se, jeege paac utu asen kɔɔɗn kundu.
17 De todos sereis odiados por causa do meu nome.
18 Naɓo bɛɛkŋ dose kic ɓo, kalaŋ Ꞌkɔŋ kut eyo.
18 Contudo, não se perderá um só fio de cabelo da vossa cabeça.
19 Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Aayki kaamse ɔɔ naase aki kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
19 É na vossa perseverança que ganhareis a vossa alma.
20 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Kɛn naase jaay aakkiga asgarge ɓaaɗo ɔl gurugga Jeruzalɛm num, Ꞌjeelki kɛse kaaɗn tɛrɛcin̰, ɓɛrɛ aanga.
20 Quando, porém, virdes Jerusalém sitiada de exércitos, sabei que está próxima a sua devastação.
21 Bin se, jee kɛn iŋg taa naaŋ Jude ki se kꞋjꞋaan̰ kꞋjꞋook maakŋ koge tu ɔɔ jeegen iŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki se, kꞋjꞋaan̰ kꞋteecn̰ naatn ɔɔ jeegen naatn lɛ, jꞋɔn̰te tɛrlo ɓeene.
21 Então, os que estiverem na Judeia, fujam para os montes; os que se encontrarem dentro da cidade, retirem-se; e os que estiverem nos campos, não entrem nela.
22 Taa ɓii kɛn se ɓo, *Raa utu Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu aan gɔɔ kɛn Kitapm Raa taaɗno.
22 Porque estes dias são de vingança, para se cumprir tudo o que está escrito.
23 Ɓii kɛn se, mɛndgen mɛndkaamge ute ko gaangen gɛnɗege aay kaay si se, aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo. Taa Raa se, maakin̰ taarin̰ do jeege tun taa naaŋ kɛn gɔtn ese ɔɔ naaɗe se, utu Ꞌkɔɔɗn yɛɛɓɗe dɛna.
23 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias! Porque haverá grande aflição na terra e ira contra este povo.
24 Jee Jeruzalɛm ki se, jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛ ɔɔ jꞋaɗen dirin̰ ɓulu ɔɔ jꞋaɗen wɔɔkŋ maakŋ naaŋge tu paac. Ɔɔ Jeruzalɛm se, jꞋutu jꞋan̰ kɔsɔ, ɔɔ jeegen Yaudge ey se utu kiŋg doɗe ki bini kaaɗɗe utu Ꞌkaas jaayo.»
24 Cairão a fio de espada e serão levados cativos para todas as nações; e, até que os tempos dos gentios se completem, Jerusalém será pisada por eles.
25 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Naan̰ kɛn se, daan kaaɗ ki, laap ki ɔɔ maakŋ k‑dijge tu se utu aki kaakŋ nakŋ‑kɔɔɓge. Ɔɔ kuulu utu Ꞌkɔl do baar ki ɔɔ Ꞌtɛɗn maane Ꞌtɔnd te naapa Ꞌkeem makɔn̰ pum pum ɔɔ Ꞌtɛɗn jeegen do naaŋ ki paac se, ɓeere aɗen kɔkɔ ɔɔ nirlɗe utu Ꞌteece.
25 Haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; sobre a terra, angústia entre as nações em perplexidade por causa do bramido do mar e das ondas;
26 Jeege jaay Ꞌkaakŋ nakgen ɔɔn̰ utu ɓaaɗo do naaŋ ki se, jee mɛtin̰ge se ɓeere sum ɓo utu aɗen tɔɔlɔ, taa nakgen ɔk tɔɔgɔ maakŋ raa ki paac se, utu Ꞌtea.
26 haverá homens que desmaiarão de terror e pela expectativa das coisas que sobrevirão ao mundo; pois os poderes dos céus serão abalados.
27 Gɔtn se, jeege Ꞌkaakŋ Goon Deba utu aɗe bɔɔy maakŋ gapara ki aɗe ɓaa ute tɔɔgŋ Raa, kɛn Ꞌtɛɗn gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ.
27 Então, se verá o Filho do Homem vindo numa nuvem, com poder e grande glória.
28 Kɛn nakgen se jaay baagga kaan num, Ꞌɗaapki rose ɔɔ uunki dose raan, taa Raa se ɔɔpga gɔɔrɔ asen kɔɔɗn dose.»
28 Ora, ao começarem estas coisas a suceder, exultai e erguei a vossa cabeça; porque a vossa redenção se aproxima.
29 Tɛr Isa aalɗen naagŋ taara ɔɔ: «Aakki tu ko ba ute kaaggen kuuy paac se.
29 Ainda lhes propôs uma parábola, dizendo: Vede a figueira e todas as árvores.
30 Kɛn naaɗe jaay baagga dɔɔb kamba num, naase Ꞌjeelki ɔɔki mɛt‑kijiri aanga ɔɔ ɓara ɔɔpga gɔɔrɔ.
30 Quando começam a brotar, vendo-o, sabeis, por vós mesmos, que o verão está próximo.
31 Bin num, naase kic ɓo aakkiga nakgen se jaay baagga kaan se, Ꞌjeelki *maakŋ Gaar Raa se ɔɔpga gɔɔrɔ.
31 Assim também, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que está próximo o reino de Deus.
32 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: jee duni kɛn ɓɔrse se Ꞌkooy naŋ ey sum ɓo, nakgen se paac utu Ꞌkaana.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração, sem que tudo isto aconteça.
33 Maakŋ raa ute do naaŋa se utu Ꞌdeele, num taarumge se, Ꞌkɔŋ deel eyo.»
33 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
34 Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ. Ɔn̰te Ꞌdɛrlki rose gɛn kaay koono, ro kɔs magal ki ɔɔ ɔn̰te kuunki nirlse do nakge tun *duni ki; ey num ɓii kɛn *Goon Deba aɗe ɓaa se, asen kɔkŋ do jise ki,
34 Acautelai-vos por vós mesmos, para que nunca vos suceda que o vosso coração fique sobrecarregado com as consequências da orgia, da embriaguez e das preocupações deste mundo, e para que aquele dia não venha sobre vós repentinamente, como um laço.
35 aan gɔɔ gakala lee tɔnd daage se. Jeege paac do naaŋ ki se kic ɓo nakŋ se utu aɗen kaan doɗe ki bini.
35 Pois há de sobrevir a todos os que vivem sobre a face de toda a terra.
36 Num naase iŋgki do mɛtɛkse ki; eemki Raa daayum taa nakgen se kɛn aan dose kic ɓo asen tɛɗ ɗim eyo. Ɔɔ ɓii kɛn naane se, naase aki ɓaa ɗaar naan Goon Deb ki.»
36 Vigiai, pois, a todo tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que têm de suceder e estar em pé na presença do Filho do Homem.
37 Ɓii‑raa Isa lee dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ kɛn aanga nɔɔr num, naan̰ teec ɓaa lee tooɗ do *kɔsn ɔlib ki.
37 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas à noite, saindo, ia pousar no monte chamado das Oliveiras.
38 Kɛn gɔtɔ iipga num, jeege paac ɓaaɗo lee ɔŋin̰ daan bɔɔr Ɓee Raa ki gɛn booy taarin̰a.
38 E todo o povo madrugava para ir ter com ele no templo, a fim de ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.