Lucas 21

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɔtn se, daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se, Isa uun kaamin̰ aak jee maalgen ɔmb kɔmb sɛrkɛ Raa ki maakŋ tukul kaag ki se.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Maakɗe ki se, naan̰ aak mɛnd‑daay kalaŋ kic kɛn ɔɔɗ kɔɔɗ yɛɛɓin̰a ɓaaɗo ɔmb tammage sɛɛm sɛɛm dio.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Ɔɔ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: mɛnd‑daay kɛn daay naŋ takŋ ese se, ɔmbga dɛn cir jee ɓaa se paac.
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Taa jeegen se paac se ɛɗ do nak dɛnɗe ki, gaŋ mɛnd‑daay se nakŋ naan̰ ɔkŋ kɛn an tiŋg se ɓo, naan̰ ɓaaɗo ɔmbin̰ paac.»
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Gɔtn se jee mɛtin̰ge taaɗ ɔɔ: «*Ɓee Raa se, ute kogen jꞋiin̰in̰ga ute nakgen jeege ɓaano *sɛrkɛ Raa ki jaay kꞋtamarin̰ tɛɗ aak bɛɛ bɛɛ se.» Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ:
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 «Ɓii kalaŋ se, ɓee kɛn aakin̰ki ɗaar aak bɛɛ bɛɛ se, jeege utu an̰ ru naŋ tak. Kon̰gen rɛɛs aak bɛɛ bɛɛ se, utu wɔɔkŋ kalaŋ kalaŋ ɔɔ ko tap ɓo Ꞌkɔŋ tooɗn do naapin̰ ko ki eyo.»
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki se tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Debm dooyje, Ꞌtaaɗjen tu, nakgen se Ꞌkaan nuŋ ki? Ɔɔ naan̰ se Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗi jaay ɓo naaje jꞋan kaakŋ jeel ro ki se?»
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Isa taaɗɗen ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ! Ɔn̰te Ꞌkɔn̰ki jeege asen kaan̰ dala. Taa jeege dɛna utu aɗe ɓaa ute roma ɔɔ utu asen taaɗn ɔɔ: ‹Maam ɓo *al‑Masi› ɔɔ: ‹Ɓɛrɛ, kaaɗn dunia aan naŋ se, ɔɔpga gɔɔrɔ.› Jee bin se, ɔn̰te Ꞌtookki taarɗe.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 «Kɛn Ꞌbooykiga jeege jaay baaga kɔɔsn maan bɔɔrɔ, ɔɔ jeege baagga tɛɗn pitini te naapa num, ɔn̰te Ꞌɓeerki. Taa nakgen se jaay utu Ꞌkaana naɓo, duni se Ꞌkɔŋ naŋ ey ɓɔrtɔ.»
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Naase utu aki kaakŋ jee taa naaŋ kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ ute jee taa naaŋ kuuy. Taa naaŋ gaar kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ te taa naaŋ gaar kɛn kuuy.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Maakŋ naaŋge tun mɛtin̰ naaŋa utu Ꞌte makɔn̰ɔ ɔɔ gɔtgen mɛtin̰ge se ɓo utu Ꞌtɔɔlɔ ɔɔ kɔɔn̰gen ɗɛt ɗɛt se utu Ꞌkaan do jeege tu. Maakŋ raa ki se, naase utu aki kaakŋ nakŋ‑kɔɔɓgen magal magal kɛn utu Ꞌteecn̰ nirl jeege.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 «Kɔr jaay nakgen se Ꞌkaan se, naase jꞋutu jꞋasen tɔkɔ, jꞋasen dabara ɔɔ jꞋutu jꞋasen kɔjn̰ bɔɔrɔ maakŋ *ɓee kɛn Yaudgen lee tusn maak ki se ɔɔ jꞋutu jꞋasen tɔl daŋgay ki. Ɔɔ taa maam se, jꞋutu jꞋasen ɓaa naan gaarin̰ge tu ute naan magal taa naaŋge tu.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Kɛn nakgen se jaay Ꞌkaan dose ki se, naase amki tɛɗn saaɗumge.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Kɛn Ꞌɓaaki ɓaa se ɔndin̰ki dose ki jiga ɔɔ ɔn̰te Ꞌsaapki do taar kɛn naase anki nakŋ dose,
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 num maam mala ɓo mꞋutu mꞋasen kɛɗn jeel‑taara ute taargen naase aki ɓaa taaɗa; kɛn naase jaay Ꞌbaagkiga taaɗa se, jee taamooysege se paac Ꞌkɔŋ naajn̰ do taarse ki eyo ɔɔ Ꞌkɔŋ ɗoobm kɛn asen Ꞌkɔŋ tɛrl taar eyo.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Ɔɔ tɛr kɛn̰sege ute bubsege, gɛnaasege, taassegen gɔɔrɔ ute mɛɗsege se, utu asen tɔkŋ tɔl ji jee wɔɔysege tu ɔɔ maakse ki se, jee mɛtin̰ge jꞋutu jꞋaɗen tɔɔlɔ.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 «Taa maam se, jeege paac utu asen kɔɔɗn kundu.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Naɓo bɛɛkŋ dose kic ɓo, kalaŋ Ꞌkɔŋ kut eyo.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Aayki kaamse ɔɔ naase aki kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Kɛn naase jaay aakkiga asgarge ɓaaɗo ɔl gurugga Jeruzalɛm num, Ꞌjeelki kɛse kaaɗn tɛrɛcin̰, ɓɛrɛ aanga.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Bin se, jee kɛn iŋg taa naaŋ Jude ki se kꞋjꞋaan̰ kꞋjꞋook maakŋ koge tu ɔɔ jeegen iŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki se, kꞋjꞋaan̰ kꞋteecn̰ naatn ɔɔ jeegen naatn lɛ, jꞋɔn̰te tɛrlo ɓeene.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Taa ɓii kɛn se ɓo, *Raa utu Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu aan gɔɔ kɛn Kitapm Raa taaɗno.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Ɓii kɛn se, mɛndgen mɛndkaamge ute ko gaangen gɛnɗege aay kaay si se, aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo. Taa Raa se, maakin̰ taarin̰ do jeege tun taa naaŋ kɛn gɔtn ese ɔɔ naaɗe se, utu Ꞌkɔɔɗn yɛɛɓɗe dɛna.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Jee Jeruzalɛm ki se, jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛ ɔɔ jꞋaɗen dirin̰ ɓulu ɔɔ jꞋaɗen wɔɔkŋ maakŋ naaŋge tu paac. Ɔɔ Jeruzalɛm se, jꞋutu jꞋan̰ kɔsɔ, ɔɔ jeegen Yaudge ey se utu kiŋg doɗe ki bini kaaɗɗe utu Ꞌkaas jaayo.»
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Naan̰ kɛn se, daan kaaɗ ki, laap ki ɔɔ maakŋ k‑dijge tu se utu aki kaakŋ nakŋ‑kɔɔɓge. Ɔɔ kuulu utu Ꞌkɔl do baar ki ɔɔ Ꞌtɛɗn maane Ꞌtɔnd te naapa Ꞌkeem makɔn̰ pum pum ɔɔ Ꞌtɛɗn jeegen do naaŋ ki paac se, ɓeere aɗen kɔkɔ ɔɔ nirlɗe utu Ꞌteece.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Jeege jaay Ꞌkaakŋ nakgen ɔɔn̰ utu ɓaaɗo do naaŋ ki se, jee mɛtin̰ge se ɓeere sum ɓo utu aɗen tɔɔlɔ, taa nakgen ɔk tɔɔgɔ maakŋ raa ki paac se, utu Ꞌtea.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Gɔtn se, jeege Ꞌkaakŋ Goon Deba utu aɗe bɔɔy maakŋ gapara ki aɗe ɓaa ute tɔɔgŋ Raa, kɛn Ꞌtɛɗn gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Kɛn nakgen se jaay baagga kaan num, Ꞌɗaapki rose ɔɔ uunki dose raan, taa Raa se ɔɔpga gɔɔrɔ asen kɔɔɗn dose.»
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Tɛr Isa aalɗen naagŋ taara ɔɔ: «Aakki tu ko ba ute kaaggen kuuy paac se.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Kɛn naaɗe jaay baagga dɔɔb kamba num, naase Ꞌjeelki ɔɔki mɛt‑kijiri aanga ɔɔ ɓara ɔɔpga gɔɔrɔ.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Bin num, naase kic ɓo aakkiga nakgen se jaay baagga kaan se, Ꞌjeelki *maakŋ Gaar Raa se ɔɔpga gɔɔrɔ.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: jee duni kɛn ɓɔrse se Ꞌkooy naŋ ey sum ɓo, nakgen se paac utu Ꞌkaana.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Maakŋ raa ute do naaŋa se utu Ꞌdeele, num taarumge se, Ꞌkɔŋ deel eyo.»
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ. Ɔn̰te Ꞌdɛrlki rose gɛn kaay koono, ro kɔs magal ki ɔɔ ɔn̰te kuunki nirlse do nakge tun *duni ki; ey num ɓii kɛn *Goon Deba aɗe ɓaa se, asen kɔkŋ do jise ki,
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 aan gɔɔ gakala lee tɔnd daage se. Jeege paac do naaŋ ki se kic ɓo nakŋ se utu aɗen kaan doɗe ki bini.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Num naase iŋgki do mɛtɛkse ki; eemki Raa daayum taa nakgen se kɛn aan dose kic ɓo asen tɛɗ ɗim eyo. Ɔɔ ɓii kɛn naane se, naase aki ɓaa ɗaar naan Goon Deb ki.»
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Ɓii‑raa Isa lee dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ kɛn aanga nɔɔr num, naan̰ teec ɓaa lee tooɗ do *kɔsn ɔlib ki.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Kɛn gɔtɔ iipga num, jeege paac ɓaaɗo lee ɔŋin̰ daan bɔɔr Ɓee Raa ki gɛn booy taarin̰a.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.