Lucas 20
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Ɓii kalaŋ kɛn Isa dooy dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki, ɔɔ taaɗɗen taaɗn Labar Jiga se, gɔtn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge se, ɓaaɗo ɔŋin̰a,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 ɔɔ tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «ꞋTaaɗjen tu, naai tap ɓo tɔɔgi se ɔŋin̰o gay jaay ɔli Ꞌtɛɗ nakgen bin se? Ey lɛ, kɛn ɛɗi tɔɔgɔ jaay ɔɔ Ꞌtɛɗn naan̰ se, tap ɓo naŋa?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam kic mꞋɔk taara kalaŋ, mꞋje tɔnd mɛtse. ꞋTaaɗumki tu:
3 Jesus respondeu:
4 kɛn ɔlo Jan‑Batist jaay *batiz jeege se, *Raa, lɔɓu jikilimge?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Gɔtn se, naaɗe baag saapa ɔɔ taaɗ te naapa ɔɔ: «Naan̰ se, jꞋan̰ki tɛrl jꞋɔɔki ɗio? Kɛn kꞋtaaɗkiga jꞋɔɔki: ‹Raa› lɛ, naan̰ ajeki ɗeekŋ ɔɔ: ‹Gɛn ɗi jaay Ꞌbaate Ꞌkuunki taar Jan se?›
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Num kɛn kꞋtaaɗkiga jꞋɔɔki: ‹Jikilimge ɓo ɔlin̰o› lɛ, jee dɛnge se ajeki tund tɔɔl ute koa, taa jeege se lɛ paac jeel maakɗe ki Jan‑Batist se, naan̰ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Gɔtn se, naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɔtn naan̰ ɓaano se, naaje kꞋjeel eyo.»
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam kic num, mꞋasen kɔŋ taaɗn debm kɛn ɛɗum tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakgen se eyo.»
8 Jesus disse:
9 Gɔtn se, Isa baag taaɗn jeege tu ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Gaaba kalaŋ tɛɗ jinɛn bin̰, ɔn̰in̰ kaam ji jeege ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: kɛn jinɛnɛ se jaay oojga num naase kic aki kɔŋ bɛɗse. Ɔɔ naan̰ iin̰ ɓaa mɛrtɛ se gɛn tɛrl kɛskɛ eyo.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Kɛn kaaɗn kugŋ koojn̰ bin̰ jaay aan se, naan̰ ɔlo debm tɛɗn naabin̰ gɔtn jeege tun lee tɛɗin̰ naaba maakŋ jinɛnin̰ ki se, taa an̰o Ꞌkɔkŋ bɛɗin̰a. Num gaŋ jee se ɔk tɔnd dɛrɛŋ debm kɛn naan̰ ɔlin̰o naaba se ɔɔ ɔn̰in̰ ɓaa jin̰ sik.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Kɛn mɛl jinɛnɛ jaay aakin̰ naan̰ ɓaaɗo jin̰ sik se, naan̰ ɔl debm tɛɗn naabm kuuy daala. Naan̰ kic kɛn ɓaa aan se, naaɗe naajin̰a ɔɔ tɔnd dɛrɛŋin̰a tuurin̰ ɓaa jin̰ sik.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Tɛr naan̰ ɔl debm tɛɗn naabm kuuy gɛn k‑mɔtɔge. Naan̰ se, naaɗe tɔnd awarin̰a ɔɔ tuurin̰ naatn.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 «Gɔtn se, mɛl jinɛnɛ se baag taaɗ ute maakin̰ ɔɔ: ‹Kɛse tap ɓo mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi? Ɓɔrse maam mꞋaɗen kɔl goon maak‑jema; bin sum ɓo sɔm naaɗe Ꞌtookŋ kuun taarin̰a.›
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Num kɛn goon maak‑jen̰ jaay ɓaa ɔŋɗe se, ɔɔ jee tɛɗn naabge maakŋ jinɛnɛ ki jaay aakin̰ se, naaɗe baag taaɗn ute naapa ɔɔ: ‹Naan̰ se ɓo, kɛn bubin̰ ooyga num utu Ꞌtɛɗ mɛl jinɛnɛ se; iin̰ki kꞋtɔɔlin̰ki ɔɔ jinɛnɛ se, ajeki kɔɔpm naajege tu!›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Bin se, naaɗe ɔk teecn̰sin̰ naatn maakŋ jinɛnɛ ki se ɔɔ ɓaa tɔnd tɔɔlin̰a.»
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Kɛn naan̰ jaay ɓaaɗoga se, jee se naan̰ aɗen tɔɔl naatn, ɔɔ jinɛnin̰ se lɛ naan̰ an̰ kɛɗin̰ kaam ji jeege tun kuuy.» Kɛn jeege jaay booy taar kɛn Isa taaɗɗen bin se, naaɗe ɗeek ɔɔ: «Nakgen bin se, ɔn̰te Ꞌkaana!»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Gɔtn se, Isa aakɗe daan kaamɗe ki tɛn̰ɛn̰ ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Taar kɛn Raa taaɗn maakŋ Kitap ki gɔtn ese, je ɗeekŋ ɔɔ ɗi kɛn ɔɔ:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ɔɔ debm jaay oocga do ko kɛn jee kiin̰ ɓeege baatin̰ se lɛ, Ꞌtɛrɛcɛ,
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Gɔtn ese sum ɓo, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay booy taar se, naaɗe naar je an̰ kɔkɔ, naɓo naaɗe ɓeer jeege tu. Ey num, kaal naagŋ taar kɛn Isa taaɗ se, naaɗe jeelga, kɛse naan̰ taaɗ ute naaɗe.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Naan̰ kɛn se, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se baagin̰ tɔnd baala; naaɗe ɔlin̰ jeege gɔtin̰ ki ɔɔ jee se aal raay aan gɔɔ naaɗe jee tɛɗn nakgen ute ɗoobin̰a. Naaɗe je kɛn Isa jaay taaɗ tujn̰ga num, naaɗe an̰ kɔkŋ kɔlin̰ kaam ji magal taa naaŋ gɔtn ese.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Naaɗe ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, naaje kꞋjeeli naai se Ꞌtaaɗ taara ɔɔ Ꞌdooy jeege ute ɗoobin̰a, ɔɔ naai lɛ Ꞌtaaɗ Ꞌbɛɛr nam ki eyo; ɗoobm Raa se naai Ꞌdooyin̰ jeege tu ute kɛn mɛt ki.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ɓɔrse, Ꞌtaaɗjen tu: do *Ko Taar naajege tu se, Sezar se jꞋan̰ kɔgŋ miiri, lɔɓu jꞋan̰ kɔg ey lɛ?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Gaŋ Isa jeel raayɗe se, ɗeekɗen ɔɔ:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Uun Ꞌɓaankiro te tamma kalaŋ, mꞋan̰ kaak tu.» Naaɗe uun ɓaano ute tamma se Isa ki ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Kaam‑nirl doa te ro kɛn kꞋraaŋin̰ maak ki se tap ɓo gɛn naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn Gaar Sezar.»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Gɔtn se naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn bin num, nakŋ gɛn Gaar Sezar se, ɛɗin̰ki nakin̰a, ɔɔ gɛn Raa lɛ, ɛɗin̰ki nakin̰ kici.»
25 Então Jesus disse:
26 Ute taar kɛn Isa jaay taaɗɗen naan jeege tu se, naaɗe ɔŋin̰ naan̰ taaɗ tujin̰ te eyo. Num taar kɛn naan̰ tɛrlɗesin̰ se, ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ gɔtn se ɔlɗe naaɗe do ɗɛk.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Gɔtn se jeegen kꞋdaŋɗe *Sadusege se, kandum bini, ɓaaɗo ɔŋ Isa. Ɔɔ naaɗe se ɓo kɛn naaj ɔɔ jeegen ooyga kooy se, aɗe kɔŋ dur daan yoge tu ey sum. Taa naan̰ se ɓo, naaɗe tɔnd mɛtn Isa ɔɔ:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 «Debm dooy jeege, *Musa raaŋjeno maakŋ Kitap ki ɔɔ: kɛn deba ɔk mɛnda jaay ooy ɔn̰ te goon ey se, bɛɛki num, gɛnaan̰ se Ꞌkɔkŋ mɛndin̰a taa koojn̰ mɛtjili gɛnaan̰ kɛn ooy se.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 ꞋƁooyo, gɛnaage cili, kon̰ɗe kalaŋ. Debm deet deet se ɔk mɛnda, naɓo ooy ooj te goon eyo.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Debm k‑dige se kic ɓaaɗo ɔk mɛnd se.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ɔɔ debm gɛn k‑mɔtɔge tu se kic ɓo ɓaaɗo ɔk mɛnd se, bini ɔl naaɗen cili se tɔkŋ naamga mɛnd se paac. Naɓo maakɗe ki se, deb kalaŋ tap ɓo ooj te goon eyo.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ɔɔ kaam mɔɔtn se, mɛnda se kic ɓaaɗo ooyo.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Bin se, ɓii kɛn jaay jeegen ooyga kooy aɗe dur daan yoge tu se, mɛnd se tap ɓo Ꞌtɛɗn mɛnd naŋa? Taa naaɗen cili se lɛ, tɔk naamin̰ga paac.»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki: jee do naaŋ ki ara se, gaabge ute mɛndge se lee tɔkŋ naapa.
34 Jesus respondeu:
35 Num ɓii kɛn Raa dur jeegen ooyga kooy daan yoge tu se jee kɛn naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗenga tɔɔɗn kɛn ɓaa tiŋg maakŋ duni kɛn kuuy se, naaɗe se Ꞌkɔŋ tɔkŋ naap ey sum.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Anum mɔɔtn naaɗe Ꞌkɔŋ kooy eyo, taa naaɗe se Ꞌtec aan gɔɔ *kɔɗn Raage. Ɔɔ naaɗe se Ꞌtɛɗga gaan Raage taa naaɗe duroga daan yoge tu se.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ɔɔ mɛtn taar jeegen utu Ꞌdur daan yoge tu se, Musa mala, taaɗin̰ga taaɗ do dɔkin̰a, kaaɗ kɛn naan̰ aako pooɗo ɔk kɔk maakŋ ji kaag ki. Naan̰ kɛn se ɓo, Musa daŋ Mɛljege Raa ɔɔ Raa gɛn *Abraam, Raa gɛn Isaka ɔɔ Raa gɛn *Yakub.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Raa se, naan̰ Raa jeegen ooyga kooy eyo, num naan̰ se, Raa jee zɛɛrɛ; gɔtn naan̰ ki se, jeege paac utu iŋg zɛɛrɛ.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Gɔtn ese, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum, ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, taari se, naai taaɗin̰ga jig aak eyo.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Taa naan̰ se, gɛn tɔnd mɛtin̰ do taarge tun kuuy se, mɔɔtn nam tɔnd te mɛtin̰ ey sum.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Tɛr Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «ꞋTɛɗ ɔɔ ɗi jaay naase Ꞌtaaɗki ɔɔki al‑Masi, naan̰ Goon Daud se?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Taa Daud mala, taaɗ maakŋ Kitapm Kaa Keem Raa ki ɗeek ɔɔ:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 bini jee taamooyige se mꞋaɗen tɛɗn naai utu Ꞌkiŋg doɗe ki.
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 «Kɛn Daud jaay ɓo daŋin̰ Mɛlum se, anum tɛɗ ɔɔ ɗi jaay Mɛlin̰ Ꞌtɛɗn goon Daud se?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Kaaɗ kɛn jee dɛnge paac iŋg booy booy taarin̰ se, Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Ɔɔɗki dose ro jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se, taa naaɗe se je lee te kal magalɗege gɛn magal roɗe, ɔɔ kɛn ɓaaga bɔɔr ki se, naaɗe je jeege aɗen tɛɗn tɔɔsɛ naaɗe ki. Ɔɔ kɛn naaɗe jaay aanga maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, naaɗe je kiŋg gɔtn naan ki ɔɔ kɛn aanga gɔtn kɔs ki se, naaɗe je gɔtn naan ki kici.
46 — Cuidado com os
47 Naaɗe se ɓo jee kɛn ɔs naŋ ji mɛnd‑daayge ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɓaaga keem Raa num, naaɗe uulu uulu taa jeege aɗe kaaka. Num gaŋ naaɗe se, Raa utu aɗe dabar kusin̰ aak eyo.»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.