Lucas 17
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Tɛr ɓii kalaŋ Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Nakŋ utu Ꞌtujn̰ jeege naan Raa ki se utu tap, naɓo ɔɔn̰ debm kɛn jaay ɓo Ꞌkɔl jeege Ꞌtujn̰ naan Raa ki se.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Bɛɛki num, debm bin se, jꞋan̰ dɔɔkŋ ko tooto magala mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ naatn maakŋ baar ki kic ɓo kɛse ɔɔn̰ eyo. Num kɛn maakŋ gaan sɛɛmge tu se jaay naan̰ tujga deb kalaŋ naan Raa ki se, nakŋ utu kaan don̰ ki se, ɔɔn̰ cir kɛse daala.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Kɛn bin num, ɔndki kɔndɔ! Kɛn gɛnaai jaay tujiga num, Ꞌmooyin̰a. Kɛn naan̰ jaay jeelga *kusin̰in̰ se, Ꞌtɛɗin̰ kalɗɛ.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Kɛn maakŋ ɓii ki ɓo, naan̰ tuj ɗɔɔli mɛt cili kic ɓo kɛn naan̰ jaay ɓaaɗo taaɗi ɔɔ: ‹Gɛnaama, maam se mꞋtujn̰ga roi ki, mꞋɔki naagi.› Gɔtn se naai an̰ tɛɗn kalɗɛ.»
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Gɔtn se jee kaan̰ naabin̰ge tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, Ꞌziiɗjen kaal maakje do Raa ki.»
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay ɔkki kaal maakŋ do Raa ki magal aan gɔɔ kaam koobi se num, naase aki kɔŋ ɗeekŋ ko kaag kɛn magal ese se ɔɔki: ‹Iin̰ gɔtn se, Ꞌɓaa ɗaar maakŋ baar ki naane› ɔɔ naan̰ Ꞌtookŋ taar se.»
6 E ele respondeu:
7 Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Maakse ki se, nam kɛn ɔk ɓulu jaay ɓulin̰ iŋgo naaba, ey lɛ iŋgo gaam maalge, kɛn naan̰ utu aan kaan ɓeen sum ɓo, naan̰ an̰ naar taaɗn ɔɔ: ‹ꞋƁaaɗo, yɔkɔɗɔ iŋg naaŋ ki ɔɔ Ꞌkɔsɔ› bin ne?
7 Jesus disse:
8 Num bin eyo! Gaŋ naan̰ an̰ ɗeekŋ ɔɔ: ‹Kali se Ꞌɓaa tooɗin̰a, uusu kal tɛɗn naabi ɔɔ Ꞌɓaaɗo Ꞌtɛɗum kɔsɔ. Kɛn ɛɗumga maam mꞋɔsga ɔɔ mꞋaayga jaay ɓo sɔm, naai kic utu Ꞌkɔsɔ ɔɔ utu Ꞌkaaye.›
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Taa nakŋ naan̰ tɛɗ se, ɓul se mɛlin̰ an̰ kɔŋ tɔɔm eyo.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Naase kic kɛn Ꞌtɛɗkiga naabm kɛn kꞋtaaɗsenoga se num Ꞌtaaɗki ɔɔki: ‹Naaje se, kꞋɓulge cɛrɛ sum ɔɔ naabm naaje kꞋtɛɗ se lɛ, naabm kɛn kꞋtaaɗjen taaɗ sum.›»
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Kɛn Isa ɓaa ɓaa Jeruzalɛm ki se, naan̰ aal teec daan taa naaŋ *Samari ute taa naaŋ Galile ki.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Kɛn naan̰ jaay aan maakŋ naaŋ ki kalaŋ bin se, jee bikiɗge sik ɓaaɗo ɔŋin̰a. Gɔtn se, naaɗe ɗaar dɔkɔ,
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 ɔɔ uun mindɗe raan ɗeekin̰ ɔɔ: «Isa, Debm dooy jeege, ɛɛjjen doje ki.»
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Kɛn Isa aakɗe se, ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaa Ꞌtaaɗki rosege se *jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu.» Ɔɔ kɛn naaɗe utu ɓaa ɓaa sum ɓo, naaɗe ɔŋ lapia ɔɔ roɗe ɗaap tooɗ kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Deb kalaŋ maakɗe ki jaay aak naan̰ ɔŋga lapia se, naan̰ ɔk tɛrl ɓaaɗo gɔtn Isa ki, uun mindin̰ raan ɔɔ *nook Raa.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Gɔtn se naan̰ ɓaaɗo ooc mɛtn jɛ Isa ki ɔɔs don̰ naaŋ ki ɔɔ tɔɔmin̰a. Gaŋ gaabm se, naan̰ kɔɗ Samari.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Naan̰ kɛn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaɗen sik se ɔŋ te lapia paac ey la? Num jee ɔɔp jɛrnaŋ se gay?
17 Jesus disse:
18 Bini maakɗe ki se, mɛrtɛ jaay ɓaaɗo nook Raa se.»
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Anum Isa ɗeek kɔɗ Samari ki se ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa ute lapia. Kaal maaki kɛn naai aal dom ki se, aajiga.»
19 E Jesus disse a ele:
20 Ɓii kalaŋ *Parizige tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Nuŋ ki jaay Raa utu kɔsn gaara do jeege tu se?» Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn Raa jaay kɔsn gaara do jeege tu se jꞋan̰ kɔŋ kaakŋ ute kaam eyo.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 JꞋaki kɔŋ ɗeekŋ jꞋɔɔki naan̰ utu ara ey lɛ utu naane eyo. Taa Raa se ɔsga gaara daanse ki.»
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Gɔtn se Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se, naase utu aki je gɛn kaakŋ Goon Deba, naɓo gɛn kaakŋ ɓii kalaŋ kic ɓo, an̰ki kɔŋ kaak eyo.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 JꞋasen taaɗn jꞋɔɔ naan̰ utu naane ey lɛ naan̰ utu ara. Anum ɔn̰te Ꞌɓaaki ɔɔ ɔn̰te Ꞌnaarki rose.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Taa ɓii kɛn Goon Deba aɗe ɓaa se tecn̰ aan gɔɔ maan aal wusuk jaay wɔɔr maakŋ raa bɛrɗ gɔtɔ lak se.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Num kɔr nakgen se jaay Ꞌkaan se, naan̰ Ꞌdabar dɛna ɔɔ jee do duni kɛn ɓɔrse se, an̰ kɔɔɗn kundu.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 «Ɓii kɛn Goon Deba aɗe ɓaa se, Ꞌtecn̰ aan gɔɔ nakgen deelo do Noe ki.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Kaaɗ kɛn naane se jeege ɔsɔ, aaye, tɔk mɛndge ɔɔ tɔk gaabge, bini aan ɓii kɛn Noe ɛnd maakŋ markab kɛn magala. Naan̰ kɛn se, maan magala bɔɔyɔ ɔɔ ɓaaɗo gɔɔb tɔɔl te jeege paac.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 «Ey lɛ nakŋ utu Ꞌkaan se Ꞌtecn̰ aan gɔɔ nakgen kɛn aano do Lɔt ki se kici. Kaaɗ kɛn se jeege se ɔsɔ ɔɔ aaye, dugŋ nakge ɔɔ dugŋ ute nakɗege, duub jinɛnɛge ɔɔ iin̰ ɓeeɗege.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Num gaŋ, ɓii kɛn jaay Lɔt teec ɔn̰ Sɔdɔm se, Raa bɔɔyɗen pooɗo ute kuɗn ɔŋg se doɗe ki tɔɔl utɗe kap.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Ɓiin Goon Deba aɗe ɓaa se, utu Ꞌtɛɗn bin kici.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 «Ɓii kɛn se, debm iŋg kiŋg do ɓeen̰ ki raan se, n̰Ꞌɔn̰te bɔɔyo gɛn Ꞌtɔsn nakin̰gen maak ki ɔɔ debm maakŋ gɔt ki se lɛ, n̰Ꞌɔn̰te tɛrl ɓeen̰ ki gɛn Ꞌtɔsn nakin̰ge kici.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 ꞋSaapki tu do mɛtn taar mɛnd Lɔt ki!
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Debm je kaajn̰ kon̰ se utu an̰ kutu ɔɔ debm utga kon̰ lɛ, utu Ꞌkaaja.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: maakŋ nɔɔr kɛn se, jeege di jaay tooɗ tooɗ do daŋal ki kalaŋ se, deb kalaŋ se, Raa an̰ kuun ɓaa ɔɔ debm kuuy se, naan̰ an̰ rɛsɛ.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ɔɔ mɛndgen di ɗaar uus kuus do toot ki se kic, deb kalaŋ se, Raa an̰ kuun ɓaa ɔɔ debm kuuy se, naan̰ an̰ rɛsɛ.»
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Ɔɔ gaabge di kɛn iŋg kiŋg maakŋ gɔt ki se kic lɛ, deb kalaŋ Raa an̰ kuun ɓaa ɔɔ deb kuuy se, naan̰ an̰ rɛsɛ.]
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Gɔtn se jee mɛtn Isa ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, nakgen se Ꞌdeel kaam gay?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɔtn jaay daa ooy tooɗn se ɓo, gɔtn ese ɓo marlge kic lee bɔɔy tus ro ki.»
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.