Lucas 13
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Kaaɗ kɛn se, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo taaɗ Isa ki taa Galilegen ɓaaɗo tɛɗn *sɛrkɛ jaay ɓo, Pilat tɔɔlɗe kaaɗ kɛn naaɗe tɛɗ tɛɗ sɛrkɛ se.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Saapm naase ki num, ɔɔki Galilegen kɛn Pilat tɔɔlɗe se ɓo, tɛɗga jee *kusin̰ cir Galilegen ɓaa se paac la?
2 Então Jesus disse:
3 Gɔtɔ! ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay Ꞌtɛrlki te maakse do Raa ki te ey se, naase paac utu aki Ꞌkutn bin kici.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Lɔ jeegen sik‑kaar‑martn ɓee jɛrlɛ kꞋdaŋin̰ Siloe kɛn ooc doɗe ki jaay tɔɔlɗe se, gɛn naase ki num, jee Jeruzalɛm ki te dɛnɗe se, ɔɔki naaɗen kɛn ooy se ɓo, jee kusin̰ge cir jee ɓaa se paac la?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Gɔtɔ! ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay Ꞌtɛrlki te maakse do Raa ki ey se, naase paac utu aki Ꞌkutn bin kici.»
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Gɔtn se Isa taaɗ ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Gaaba kalaŋ ɔk ko ba maakŋ jinɛnin̰ ki ɔɔ naan̰ ɓaaɗo je koojin̰a, naɓo ɔŋ te koojin̰ eyo.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Gaŋ naan̰ ɗeek deb kɛn tɛɗin̰ naaba maakŋ jinɛnin̰ ki se ɔɔ: ‹Aaka, ko kaagŋ se maam mꞋleega ɓaara mɔtɔ ɔɔ mꞋje koojin̰ naɓo mꞋɔŋ eyo. Ɓɔrse ɔg Ꞌgaaŋ undin̰ naatn, taa naan̰ lɛ ɗaar gaas gɔtɔ cɛrɛ sum.›
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Num debm tɛɗn naaba se tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, ɔn̰umsin̰ gɛn ɓaara kalaŋ daala; maam mꞋan̰ kuɗn mɛtin̰a ɔɔ mꞋutu mꞋan̰ kɔmb yɛɛn̰ɛ.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Bin sum ɓo ute naan̰ se kɔr ɓaar kuuy se, sɔm utu Ꞌkoojo ɗaam; kɛn naan̰ jaay ooj te ey lɛ, an̰ kɔgŋ kund naatn.›»
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Ɓii kalaŋ, ɓii sebit ki se, maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, gɔtn se Isa ɓaa ɛnd maakŋ ɓee kɛn kalaŋ ɔɔ baag dooy jeege.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Gɔtn se, mɛnda kalaŋ ɔk kɔɔn̰ sitan ɔɔ gɔtn kɔɔn̰in̰ ɔkin̰ sum se, ɔkga ɓaara sik‑kaar‑marta. Ɔɔ kɔɔn̰in̰ se ɔkin̰ durunin̰ki tɛɗin̰ tap ɓo ɔŋ sɛɛj eyo.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Kɛn Isa jaay aakin̰ se, daŋin̰a ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ: «Mɛnda Ꞌbooyo, maam se mꞋɔɔɗiga doi maakŋ kɔɔn̰i kɛn lee dabari se.»
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Gɔtn se Isa ɔnd jin̰a do mɛnd kɛn se, ɔɔ mɛnd se naar ɔŋ lapia, iin̰ ɗaara sɛɛj tal ɔɔ baag *nookŋ Raa.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Gaŋ magal ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki jaay aak Isa ɛɗ lapia mɛnd ki, ɓii sebit ki se, naan̰ maakin̰ taarin̰a. Gɔtn se naan̰ uun mindin̰ raan taaɗ jeege tu ɔɔ: «ꞋBooyki! Naajege se, jꞋɔkki ɓii mɛcɛ gɛn tɛɗn naaba. Bin se, debm je lapia ron̰ num, n̰Ꞌɓaaɗo daan ɓiige tun se. Ey num ɓii sebit se, ɓii tɛɗn naab eyo.»
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Gaŋ Mɛljege tɛrlin̰ ɔɔ: «Aak jeegen kɛn tɛɗ roɗe aan gɔɔ jee taaɗ taargen mɛt ki ara! Maakse ki se, naŋa jaay aanga ɓii sebit ki num, kɔŋ kɔn̰ maraŋin̰a ey lɛ buurin̰a mɛtn bɛlɛn̰ ki ɔɔ an̰ tuutn gɛn ɓaa kɛɗn maan ey se?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Num mɛnd se lɛ, naan̰ mɛtjil *Abraam mala, ɔɔ aaka, gɔtn *Ɓubm sitange ɔkin̰ sum se ɔkga ɓaara sik‑kaar‑marta. Bɛɛki num, ɓii sebit ki se ɓo, jꞋan̰ kɔɔɗn don̰a maakŋ ji Bubm sitange tu se ey la?»
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Kɛn jee taamooyin̰ge jaay ɓaa booy taar se, sɔkɔn̰ɔ ɓaa tɔɔlɗe; gaŋ jee dɛngen aak nakŋ‑kɔɔɓgen paacn̰ naan̰ tɛɗ se, maakɗe raapo.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Gɔtn se, Isa tɛr taaɗɗen daala ɔɔ: «Kɛn Raa utu Ꞌkɔsn gaar do jeege tu tap ɓo Ꞌtecn̰ aan gɔɔ ɗi? Maam mꞋan̰ kɔmb bɛyɛ ute ɗi?
18 Jesus disse:
19 *Maakŋ Gaar Raa se, tecn̰ aan gɔɔ kaam nakŋ kꞋdaŋin̰ mutardn ese se, kɛn gaaba kalaŋ uun ɔɔcin̰ maakŋ jinɛnin̰ ki. Kɛn naan̰ jaay ɔɔcin̰ sum se, naan̰ teece ɔɔ teep tɛɗ ko kaaga. Bini yeelge kic ɓo ɓaaɗo uj kujɗege tɛlɛtin̰ge tu.»
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Isa ɗeek daala ɔɔ: «*Maakŋ Gaar Raa se tap ɓo mꞋan̰ kɔmb bɛyɛ ute ɗi?
20 Jesus continuou:
21 Naan̰ se tec aan gɔɔ ɔrɔm kɛn mɛnda jaay tɔs rujn̰ gɛmɛ ɗooc gɔrn magala ɔɔ kɛn naan̰ jaay deepin̰ga ɔɔ ɔmbin̰ga maak ki num, iin̰in̰ paac se.»
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Kɛn Isa jaay ɓaa ɓaa Jeruzalɛm ki se, naan̰ aal teeco maakŋ gɛgɛrge tu ɔɔ maakŋ naaŋge tu ɔɔ naan̰ kɛn se, naan̰ lee dooy jeege.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Gɔtn se nam kalaŋ bini tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, jee kɛn utu kaaj se, baat ey ne?» Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 «Aayki kaamse ɛndki ute taa ɗoobm baata, taa maam mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: jeege dɛna utu Ꞌje ɗoobm Ꞌkɛndɛ naɓo naaɗe an̰ kɔŋ kaas eyo.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Kɛn kaaɗin̰ jaay utu kaan se, mɛl ɓee utu kiin̰i ɔɔ Ꞌgaasn kaam taarin̰a ɔɔ naasen aki kɔɔpm naatn se aki baagŋ tɔnd kaam taara aki ɗeekŋ ɔɔki: Mɛlje, ɔɔɗjen kaam taara! Gaŋ naan̰ maak ki se asen tɛrl ɔɔ: Naase tap ɓo, iin̰kiro gayo? Maam se, mꞋjeelsen eyo.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Kaaɗ kɛn naane se, naase an̰ki taaɗn ɔɔki: naaje se jꞋɔso ɔɔ jꞋaayo ute naai tɛlɛ ɔɔ naai dooy jeege daan ɗoobjege tu kici.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Gaŋ naan̰ utu asen tɛrl ɔɔ: Naase iin̰kiro gay gay se, maam mꞋjeelsen eyo. Iikki naatn cɛɛm ki dɔkɔ, naasen paacn̰ jee tɛɗn *kusin̰ge se!
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Gɔtn naane se, naase aki ɓaa keeme ɔɔ aki taan̰ naaŋsege kɛn aki ɓaa kaakŋ *Abraam, Isak ɔɔ *Yakub ute jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paac maakŋ Gaar Raa ki; naɓo naase se, jꞋasen tuur naatn.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ɓii kɛn se, jee mɛtin̰ge se aɗe kiin̰ gɔtn kaaɗa tookŋo ɔɔ jee mɛtin̰ge se aɗe kiin̰ gɔtn kaaɗa toocn̰ni, ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge aɗe kiin̰ kaam kaam kooko ɔɔ kɛngen kuuy se aɗe kiin̰ kaam kaam bɔɔyɔ, ɔɔ paac naaɗe aɗe ɓaa utu tusn Ꞌkiŋg kɔsn ɓii laa ki ute maak‑raapo maakŋ Gaar Raa ki.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 ꞋBooyki! Bin ɓo, jee kaam mɔɔtn se ɓo, utu Ꞌtɛɗn jee deet deete ɔɔ jee deet deet se ɓo, utu Ꞌtɛɗn jee kaam mɔɔtn.»
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Naan̰ kɛn se sum ɓo, *Parizige kandum bini ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, iin̰ gɔti ki se Ꞌɓaa; taa Ɛrɔd se lɛ je ai tɔɔlɔ.»
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋƁaa ɔŋki k‑bukumbɔɔ kɛn ese ɔɔ Ꞌtaaɗin̰ki ɔɔki: ꞋBooyo, maam se mꞋtuur tuur sitange ɔɔ mꞋɛɗ kɛɗ lapia jee kɔɔn̰ge tu jaaki ɔɔ mɛtbeeki; ɔɔ maakŋ ɓii k‑mɔtɔge tu se, maam mꞋnaŋ naabuma.
32 Jesus respondeu:
33 Bin num, jaaki, mɛtbeeki ɔɔ pɛlɛn̰ se, maam mꞋɓaa ute naanuma, taa ɗoobin̰ eyo kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki jaay Ꞌkooy Jeruzalɛm ki ey se.»
33 E Jesus continuou:
34 Isa ɗeek ɔɔ: «Waay Jeruzalɛm, waay Jeruzalɛm, naai kɛn debm tɔɔl jee taaɗ taar teeco taar Raa ki ɔɔ jee kɛn Raa ɔlɗeno gɔti ki kic ɓo, naai ɓo debm tund tɔɔlɗe! Mɛt kando, maam mꞋje mꞋtusn gɛnige aan gɔɔ ko kɔrɔn̰j kɛn lee tus gɛnin̰ge taa bɛɛkŋ kɛyin̰ ki se, naɓo naase Ꞌjeki te eyo.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 ꞋBooyki! *Ɓee Raase se utu Ꞌtooɗn kuuɗu. ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: naan ki se, naase Ꞌje amki kaak kic ɓo amki Ꞌkɔŋ eyo, bini utu Ꞌkaan kaaɗ kɛn naase utu aki ɗeekŋ ɔɔki: Ɔn̰ Mɛlje Raa tɛɗn bɛɛn̰a do debm kɛn utu ɓaaɗo ute ro naan̰a!»
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.