Lucas 13
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Kaaɗ kɛn se, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo taaɗ Isa ki taa Galilegen ɓaaɗo tɛɗn *sɛrkɛ jaay ɓo, Pilat tɔɔlɗe kaaɗ kɛn naaɗe tɛɗ tɛɗ sɛrkɛ se.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Saapm naase ki num, ɔɔki Galilegen kɛn Pilat tɔɔlɗe se ɓo, tɛɗga jee *kusin̰ cir Galilegen ɓaa se paac la?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Gɔtɔ! ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay Ꞌtɛrlki te maakse do Raa ki te ey se, naase paac utu aki Ꞌkutn bin kici.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Lɔ jeegen sik‑kaar‑martn ɓee jɛrlɛ kꞋdaŋin̰ Siloe kɛn ooc doɗe ki jaay tɔɔlɗe se, gɛn naase ki num, jee Jeruzalɛm ki te dɛnɗe se, ɔɔki naaɗen kɛn ooy se ɓo, jee kusin̰ge cir jee ɓaa se paac la?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Gɔtɔ! ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay Ꞌtɛrlki te maakse do Raa ki ey se, naase paac utu aki Ꞌkutn bin kici.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Gɔtn se Isa taaɗ ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Gaaba kalaŋ ɔk ko ba maakŋ jinɛnin̰ ki ɔɔ naan̰ ɓaaɗo je koojin̰a, naɓo ɔŋ te koojin̰ eyo.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Gaŋ naan̰ ɗeek deb kɛn tɛɗin̰ naaba maakŋ jinɛnin̰ ki se ɔɔ: ‹Aaka, ko kaagŋ se maam mꞋleega ɓaara mɔtɔ ɔɔ mꞋje koojin̰ naɓo mꞋɔŋ eyo. Ɓɔrse ɔg Ꞌgaaŋ undin̰ naatn, taa naan̰ lɛ ɗaar gaas gɔtɔ cɛrɛ sum.›
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Num debm tɛɗn naaba se tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, ɔn̰umsin̰ gɛn ɓaara kalaŋ daala; maam mꞋan̰ kuɗn mɛtin̰a ɔɔ mꞋutu mꞋan̰ kɔmb yɛɛn̰ɛ.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Bin sum ɓo ute naan̰ se kɔr ɓaar kuuy se, sɔm utu Ꞌkoojo ɗaam; kɛn naan̰ jaay ooj te ey lɛ, an̰ kɔgŋ kund naatn.›»
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Ɓii kalaŋ, ɓii sebit ki se, maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, gɔtn se Isa ɓaa ɛnd maakŋ ɓee kɛn kalaŋ ɔɔ baag dooy jeege.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Gɔtn se, mɛnda kalaŋ ɔk kɔɔn̰ sitan ɔɔ gɔtn kɔɔn̰in̰ ɔkin̰ sum se, ɔkga ɓaara sik‑kaar‑marta. Ɔɔ kɔɔn̰in̰ se ɔkin̰ durunin̰ki tɛɗin̰ tap ɓo ɔŋ sɛɛj eyo.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Kɛn Isa jaay aakin̰ se, daŋin̰a ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ: «Mɛnda Ꞌbooyo, maam se mꞋɔɔɗiga doi maakŋ kɔɔn̰i kɛn lee dabari se.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Gɔtn se Isa ɔnd jin̰a do mɛnd kɛn se, ɔɔ mɛnd se naar ɔŋ lapia, iin̰ ɗaara sɛɛj tal ɔɔ baag *nookŋ Raa.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Gaŋ magal ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki jaay aak Isa ɛɗ lapia mɛnd ki, ɓii sebit ki se, naan̰ maakin̰ taarin̰a. Gɔtn se naan̰ uun mindin̰ raan taaɗ jeege tu ɔɔ: «ꞋBooyki! Naajege se, jꞋɔkki ɓii mɛcɛ gɛn tɛɗn naaba. Bin se, debm je lapia ron̰ num, n̰Ꞌɓaaɗo daan ɓiige tun se. Ey num ɓii sebit se, ɓii tɛɗn naab eyo.»
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Gaŋ Mɛljege tɛrlin̰ ɔɔ: «Aak jeegen kɛn tɛɗ roɗe aan gɔɔ jee taaɗ taargen mɛt ki ara! Maakse ki se, naŋa jaay aanga ɓii sebit ki num, kɔŋ kɔn̰ maraŋin̰a ey lɛ buurin̰a mɛtn bɛlɛn̰ ki ɔɔ an̰ tuutn gɛn ɓaa kɛɗn maan ey se?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Num mɛnd se lɛ, naan̰ mɛtjil *Abraam mala, ɔɔ aaka, gɔtn *Ɓubm sitange ɔkin̰ sum se ɔkga ɓaara sik‑kaar‑marta. Bɛɛki num, ɓii sebit ki se ɓo, jꞋan̰ kɔɔɗn don̰a maakŋ ji Bubm sitange tu se ey la?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Kɛn jee taamooyin̰ge jaay ɓaa booy taar se, sɔkɔn̰ɔ ɓaa tɔɔlɗe; gaŋ jee dɛngen aak nakŋ‑kɔɔɓgen paacn̰ naan̰ tɛɗ se, maakɗe raapo.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Gɔtn se, Isa tɛr taaɗɗen daala ɔɔ: «Kɛn Raa utu Ꞌkɔsn gaar do jeege tu tap ɓo Ꞌtecn̰ aan gɔɔ ɗi? Maam mꞋan̰ kɔmb bɛyɛ ute ɗi?
18 Jesus disse:
19 *Maakŋ Gaar Raa se, tecn̰ aan gɔɔ kaam nakŋ kꞋdaŋin̰ mutardn ese se, kɛn gaaba kalaŋ uun ɔɔcin̰ maakŋ jinɛnin̰ ki. Kɛn naan̰ jaay ɔɔcin̰ sum se, naan̰ teece ɔɔ teep tɛɗ ko kaaga. Bini yeelge kic ɓo ɓaaɗo uj kujɗege tɛlɛtin̰ge tu.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Isa ɗeek daala ɔɔ: «*Maakŋ Gaar Raa se tap ɓo mꞋan̰ kɔmb bɛyɛ ute ɗi?
20 Disse mais:
21 Naan̰ se tec aan gɔɔ ɔrɔm kɛn mɛnda jaay tɔs rujn̰ gɛmɛ ɗooc gɔrn magala ɔɔ kɛn naan̰ jaay deepin̰ga ɔɔ ɔmbin̰ga maak ki num, iin̰in̰ paac se.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Kɛn Isa jaay ɓaa ɓaa Jeruzalɛm ki se, naan̰ aal teeco maakŋ gɛgɛrge tu ɔɔ maakŋ naaŋge tu ɔɔ naan̰ kɛn se, naan̰ lee dooy jeege.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Gɔtn se nam kalaŋ bini tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, jee kɛn utu kaaj se, baat ey ne?» Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Aayki kaamse ɛndki ute taa ɗoobm baata, taa maam mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: jeege dɛna utu Ꞌje ɗoobm Ꞌkɛndɛ naɓo naaɗe an̰ kɔŋ kaas eyo.
24 Jesus respondeu:
25 Kɛn kaaɗin̰ jaay utu kaan se, mɛl ɓee utu kiin̰i ɔɔ Ꞌgaasn kaam taarin̰a ɔɔ naasen aki kɔɔpm naatn se aki baagŋ tɔnd kaam taara aki ɗeekŋ ɔɔki: Mɛlje, ɔɔɗjen kaam taara! Gaŋ naan̰ maak ki se asen tɛrl ɔɔ: Naase tap ɓo, iin̰kiro gayo? Maam se, mꞋjeelsen eyo.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Kaaɗ kɛn naane se, naase an̰ki taaɗn ɔɔki: naaje se jꞋɔso ɔɔ jꞋaayo ute naai tɛlɛ ɔɔ naai dooy jeege daan ɗoobjege tu kici.
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Gaŋ naan̰ utu asen tɛrl ɔɔ: Naase iin̰kiro gay gay se, maam mꞋjeelsen eyo. Iikki naatn cɛɛm ki dɔkɔ, naasen paacn̰ jee tɛɗn *kusin̰ge se!
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Gɔtn naane se, naase aki ɓaa keeme ɔɔ aki taan̰ naaŋsege kɛn aki ɓaa kaakŋ *Abraam, Isak ɔɔ *Yakub ute jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paac maakŋ Gaar Raa ki; naɓo naase se, jꞋasen tuur naatn.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Ɓii kɛn se, jee mɛtin̰ge se aɗe kiin̰ gɔtn kaaɗa tookŋo ɔɔ jee mɛtin̰ge se aɗe kiin̰ gɔtn kaaɗa toocn̰ni, ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge aɗe kiin̰ kaam kaam kooko ɔɔ kɛngen kuuy se aɗe kiin̰ kaam kaam bɔɔyɔ, ɔɔ paac naaɗe aɗe ɓaa utu tusn Ꞌkiŋg kɔsn ɓii laa ki ute maak‑raapo maakŋ Gaar Raa ki.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 ꞋBooyki! Bin ɓo, jee kaam mɔɔtn se ɓo, utu Ꞌtɛɗn jee deet deete ɔɔ jee deet deet se ɓo, utu Ꞌtɛɗn jee kaam mɔɔtn.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Naan̰ kɛn se sum ɓo, *Parizige kandum bini ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, iin̰ gɔti ki se Ꞌɓaa; taa Ɛrɔd se lɛ je ai tɔɔlɔ.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋƁaa ɔŋki k‑bukumbɔɔ kɛn ese ɔɔ Ꞌtaaɗin̰ki ɔɔki: ꞋBooyo, maam se mꞋtuur tuur sitange ɔɔ mꞋɛɗ kɛɗ lapia jee kɔɔn̰ge tu jaaki ɔɔ mɛtbeeki; ɔɔ maakŋ ɓii k‑mɔtɔge tu se, maam mꞋnaŋ naabuma.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Bin num, jaaki, mɛtbeeki ɔɔ pɛlɛn̰ se, maam mꞋɓaa ute naanuma, taa ɗoobin̰ eyo kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki jaay Ꞌkooy Jeruzalɛm ki ey se.»
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Isa ɗeek ɔɔ: «Waay Jeruzalɛm, waay Jeruzalɛm, naai kɛn debm tɔɔl jee taaɗ taar teeco taar Raa ki ɔɔ jee kɛn Raa ɔlɗeno gɔti ki kic ɓo, naai ɓo debm tund tɔɔlɗe! Mɛt kando, maam mꞋje mꞋtusn gɛnige aan gɔɔ ko kɔrɔn̰j kɛn lee tus gɛnin̰ge taa bɛɛkŋ kɛyin̰ ki se, naɓo naase Ꞌjeki te eyo.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 ꞋBooyki! *Ɓee Raase se utu Ꞌtooɗn kuuɗu. ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: naan ki se, naase Ꞌje amki kaak kic ɓo amki Ꞌkɔŋ eyo, bini utu Ꞌkaan kaaɗ kɛn naase utu aki ɗeekŋ ɔɔki: Ɔn̰ Mɛlje Raa tɛɗn bɛɛn̰a do debm kɛn utu ɓaaɗo ute ro naan̰a!»
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.