João 4

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn Isa jaay booy ɔɔ *Parizige booyga ɔɔ naan̰ jee mɛtin̰ ki tɛɗga dɛna ɔɔ naan̰ lee *batiz jeege dɛn cir gɛn Jan se,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 kɛn tap se, Isa mala ɓo lee batiz jeege eyo, num jee mɛtin̰ ki ɓo lee batiz jeege.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Gɔtn se Isa iin̰ ɔn̰ taa naaŋ Jude se ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa taa naaŋ Galile ki daala.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Gɛn ɓaa Galile ki se, bɛɛki se, naan̰ utu Ꞌkaal taa naaŋ Samari ki jaayo.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Kɛn naan̰ jaay aal kaal taa naaŋ Samari ki se, naan̰ aan maakŋ naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Siikar. Ɔɔ Siikar se, naan̰ cɛɛ maakŋ gɔt kɛn *Yakub ɛɗo do dɔkin̰ goonin̰ Yusup ki.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Gɔtn ese ɔk buɗu ɔɔ buɗn se kꞋdaŋin̰ buɗn Yakub. Kɛn Isa jaay aan gɔtn ese se, kaaɗa aasga katara tir ɔɔ naan̰ jaay lee ɔɔr se ɓaa iŋg cɛɛ buɗ kɛn ese.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Gɔtn se mɛnd Samari kalaŋ bini ɓaaɗo gɛn takŋ maane. Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɛɗumo tu maane mꞋkaaye.»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Kaaɗ kɛn se jee mɛtin̰ ki ɓaaga maakŋ gɛgɛr ki taa aɗeno ɓaa dugŋ nakŋ kɔsɔ.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Gaŋ mɛnd kɛn mɛnd Samari se ɗeek Isa ki ɔɔ: «Naai lɛ kɔɗ Yaud, num Ꞌtɔnd mɛtn maan kaaye gɔtn maam mɛnd Samari ki se, gɛn ɗio?» (Taa Yaudge ute Samarige se lɛ, taarɗe ɓaa eyo.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Gɔtn se, Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay Ꞌjeel nakŋ kɛn *Raa utu kɛɗn jeege tu se num, debm kɛn ɗeeki ɔɔ ɛɗumo maane mꞋkaay se, ey num naai ɓo Ꞌtɔnd mɛtn maan kaaye gɔtin̰ ki. Ɔɔ naan̰ se ai kɛɗn maan daayum tooɗ ɔɔy kɔl kɔl ɔɔ ɛɗ kaaja.»
10 Então Jesus disse:
11 Gaŋ mɛnda se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naka, buɗu se lɛ jɛrlɛ ɔɔ naai lɛ ɔk dɛlɛ eyo. Num maan daayum tooɗ ɔɔy kɔl kɔl ɔɔ ɛɗ kaaja se an̰ kɔŋ gay?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ɓugje Yakub kɛn uɗjeno buɗn se, naan̰ mala, gɛnin̰ge ɔɔ te maalin̰ge kic ɓo aayo buɗ kɛn ara. Num naai se, magal cir ɓugje Yakub la?»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm kɛn aay maan buɗ kɛn ese se, tɛɗga sum ɓo maane utu an̰ tɔɔl kuuy daala.
13 Então Jesus disse:
14 Num debm kɛn jaay Ꞌkaay maan maam mꞋan̰ kɛɗ se, mɔɔtn kuuy maane an̰ tɔɔl eyo, taa maan maam mꞋan̰ kɛɗ se, daayum tooɗn kɔɔy kɔl kɔl maakin̰ ki ɔɔ an̰ kɛɗn *kaajn̰ gɛn daayum.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Gɔtn se mɛnda ɗeekin̰ ɔɔ: «Naka, ɛɗumo maan se taa mɔɔtn kuuy maane am tɔɔlum eyo, ɔɔ maam lɛ mɔɔtn mꞋaɗe ɓaa ara gɛn takŋ maan ey sum.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa daŋo gaabi ɔɔ tum Ꞌɓaakiro kalaŋ gɔtn ara.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Gaŋ mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se mꞋɔk gaab eyo.» Gɔtn se, Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar kɛn naai Ꞌtaaɗ ɔɔ maam se mꞋɔk gaab ey se, kɛse mɛt ki.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Taa naai se Ꞌtɔkoga gaabge mii, num gaabm kɛn naai iŋg ɓɔrse se gaabi eyo. Taa naan̰ se, taar naai Ꞌtaaɗ se taar mɛt ki.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Gɔtn se mɛnda ɗeekin̰ ɔɔ: «Naka, maam mꞋaaki naai se, debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ey num bubm naajege se, eem Raa do ko kɛn ese, num naase Yaudge lɛ ɔɔki gɔtn keem Raa se, maakŋ gɛgɛr Jeruzalɛm ki kalin̰ ki sum.»
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ko naka, Ꞌtook taar kɛn maam mꞋtaaɗi se: kaaɗin̰ utu kaana gɛn keem Raa Bubu se, naase an̰ki ɓaa kɔŋ keem do ko kɛn ara ki eyo ɔɔ Jeruzalɛm ki eyo kici.
21 Jesus disse:
22 Naase jee Samari ki se lɛ, eemki Raa kɛn naase Ꞌjeel ɔkki mɛtin̰ eyo. Num gaŋ naaje Yaudge se naaje kꞋjꞋeem Raa kɛn naaje kꞋjeel jꞋɔk mɛtin̰a, taa debm utu kaajn̰ jeege se aɗe teecn̰ daan Yaudge tu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Num kaaɗin̰ se utu Ꞌkaana ɔɔ ɓɔrse kaaɗin̰ se aasga, *Nirl Raa se utu tɛɗn jeege se Ꞌjeel keem Raa mala mala. Jeegen eem Raa bin se ɓo kɛn Raa Bubu jen ro ki.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Raa se naan̰ ɓo Mɛl‑kaaja ɔɔ jee jaay an̰ keemin̰ naan̰ mala mala se, jee se kɛn Nirlin̰ tɛɗɗenga naaɗe aasga jee an̰ lee keeme. Naaɗe se ɓo kɛn naan̰ ɛɗɗenga kaaja.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Gɔtn se mɛnda taaɗin̰ ɔɔ: «Maam se mꞋjeel debm kꞋdaŋin̰ *al‑Masi, kɛn ute taar Grɛk kꞋdaŋin̰ *Krist se, utu aɗe ɓaao. Kɛn naan̰ jaay ɓaaɗoga se utu ajen taaɗn tɔɔkŋ mɛtn nakgen se paac kalaŋ kalaŋ.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm kɛn taaɗi se ɓo, maama.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki ɓaaɗo ɔŋin̰a. Kɛn naaɗe jaay aak Isa taaɗ taaɗ te mɛnda se, paac ɔkɗen taaɗ eyo. Num gaŋ debm kɛn jaay an̰ taaɗn ɔɔ naai Ꞌje ɗi? Lɔ taaɗ te mɛnd se, gɛn ɗi se gɔtɔ?
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Gɔtn ese mɛnda iin̰ ɔn̰ kɔɔyin̰a ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ ɓaa taaɗ jeege tu ɔɔ:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «ꞋƁaaɗo aakki tu. Maam mꞋɔŋo gaabm naane se, taaɗ tɔɔɗumo mɛtuma do nakge tun maam tɛɗo se paac. Naan̰ se ɓo Ꞌtɛɗn al‑Masi lɛ ɗaam?»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Jeege se teeco maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ ɓaaɗo ɔŋ Isa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Kaaɗ kɛn mɛnda jaay tɛrl ɓaa ɓeen se, jee mɛtn Isa ki taaɗ dɔɔkin̰ taara ɔɔ: «Debm dooyje, ɓaaɗo ɔs jaayo.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Gaŋ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Nakŋ kɔsn kɛn maam mꞋlee mꞋɔs se naase Ꞌjeelki eyo.»
32 Jesus respondeu:
33 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki taaɗ te naapa ɔɔ: «Kaaɗn naane nam ɛɗin̰ga nakŋ kɔsɔ lɛ ɗaam?»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Kɛse ɓo nakŋ kɔsuma: maam Raa ɔlumo se, taa mꞋan̰ Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn maakin̰ jen ro ki, ɔɔ naabm kɛn naan̰ ɛɗumsin̰ se mꞋan̰ tɛɗ kaas te ɗoobin̰a.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Naase lee Ꞌtaaɗki ɔɔki: ‹Kaaɗn kɔjɔ se, ɔɔpga laapa sɔɔ jaayo.› Num maam mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: uunki kaam se, aakki maakŋ‑gɔtɔ se tɛɗga gɛn kɔjɔ.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Debm kɔjn̰ maakŋ gɔtɔ se ɓɔrse ɓo baagga kɔŋ bɛɗin̰a, taa naan̰ tus tus nakgen naan̰ ɔj se gɛn tiŋg gɛn daayum. Taa naan̰ se debm kɔɔcɔ ute debm kɔjn̰ maakŋ gɔtɔ se, naaɗe paac maakɗe raap aas kaasa.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kaan̰ kaa taar ese se, taaɗ taar mɛt ki, kɛn ɗeek ɔɔ: ‹Deb kalaŋ ɓaaɗo ɔɔcɔ, debm kuuy ɓo ɓaaɗo ɔjɔ.›
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Maam se mꞋɔlse gɛn kɔjn̰ maakŋ gɔtn kɛn naase Ꞌnaamki te dubar naabin̰ eyo; jee kuuy naab dabaro, num gaŋ naase se, Ꞌɓaaɗo ɔŋki ɓo ɔjki kɔj sum.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Maakŋ gɛgɛr kɛn ese se *Samarige dɛna kɛn took aal maakɗe do Isa ki, do taar mɛnd kɛn ɗeekɗeno ɔɔ: «Naan̰ taaɗ tɔɔɗumo mɛtuma do nakge tun maam mꞋtɛɗo se paac.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kɛn Samarige jaay ɓaaɗo ɔŋ Isa se, naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Iŋg te naaje.» Gɔtn se Isa ɔɔp iŋg te naaɗe ɓii dio.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Gɔtn se do taar kɛn Isa taaɗɗen se, jee took aal maakɗe don̰ ki se dɛn cir daala.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Gɔtn se naaɗe taaɗ mɛnd ki ɔɔ: «Naaje jꞋaal maakje don̰ ki se, do taar naai ki sum eyo. Num naaje mala kꞋbooyga te bije ɔɔ kꞋjeelin̰ga ɗeere, naan̰ se ɓo Debm Kaajn̰ jeegen do naaŋ ki.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Gɔtn se Isa tɛɗ ɓii dio, jaay ɓo iin̰ ɔn̰ gɔtn ese ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa taa naaŋ Galile ki daala.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Taa naan̰ mala taaɗga taaɗ te taarin̰a ɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, jee maakŋ naaŋin̰ ki mala se aalin̰ maak ki eyo.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Num kɛn naan̰ jaay aan taa naaŋ Galile ki se, jee Galile ki dɔɔɗ ɔkin̰ jiga taa naaɗe kic iŋgo Jeruzalɛm ki gɛn *laa Paak ɔɔ naaɗe kic aakkiga nakgen paacn̰ kɛn Isa tɛɗo se.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Gɔtn se Isa tɛrlo maakŋ naaŋ Kana ki kɛn taa naaŋ Galile ki; gɔtn se ɓo kɛn naan̰ dɛl maane tɛɗ tɔtn koojn̰ bin̰ se. Gaŋ maakŋ Kaparnayum ki se magala kalaŋ bin se goonin̰ gaaba kɔɔn̰ɔ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kɛn gaabm se jaay booy jꞋɔɔ Isa iin̰o taa naaŋ Jude ki ɔɔ ɓaaɗoga taa naaŋ Galile ki se, gɔtn se naan̰ ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Jaamus, Ꞌbɔɔy Ꞌɓaaɗo ɛɗum lapia goonum kɛn ɔɔpga baata ɓaa ɓaa kooyo se.»
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naase se, jaay aakki te nakŋ‑kɔɔɓ eyo, te nakŋ kɛn deel do debkilimi ey se, naase maakse Ꞌtook eyo.»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Magal se ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, kɔr goonum ooy te ey ɓɔrt se Ꞌbɔɔy Ꞌɓaaɗo.»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa, gooni gaaba se aajga.» Gaabm se aal maakin̰ do taar kɛn Isa taaɗin̰ se ɔɔ naan̰ uun ɗoobin̰a ɔk tɛrl ɓaa.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Kɛn gaabm se jaay uun ɗoobo tɛrl bɔɔy ɓaa ɓaa se, jee tɛɗn naabin̰ge an̰ ɓaaɗo dɔɔɗin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Gooni gaaba se aajga.»
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Goono se ɔŋ lapia kaaɗ ɗi?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Tɛrko katar do tɛgɛr ki sum ɓo ron̰ ɔŋ kɛɗɛk se tɔɔlin̰.»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Gɔtn se bubm goono saap ɔŋ kaaɗn ese ɓo, kaaɗn kɛn Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Gooni kɛn gaaba se aajga.» Gɔtn ese se sum ɓo, naan̰ ute jee maakŋ ɓeen̰ ki se paac took aal maakɗe do Isa ki.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Kɛse ɓo nakŋ‑kɔɔɓm gɛn k‑dige, kɛn Isa tɛɗin̰ taa naaŋ Galile ki kaaɗ kɛn naan̰ iin̰o taa naaŋ Jude ki.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.