João 12

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn Isa jaay aan Betani ki gɔtn kɛn naan̰ duro Lazar daan yoge tu se, ɔɔpga ɓii mɛcɛ sum ɓo, Yaudge Ꞌtɛɗn *laa Paak.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Gɔtn se kꞋtɛɗ kɔsɔ taa naan̰a ɔɔ Mart uuno kɔsɔ se, ɓaaɗo tɔndɗesin̰a. Gaŋ maakŋ jeege tun iŋg ɔs kɔs te Isa se, Lazar kic utu maakɗe ki.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Gɔtn se Mari uuno itir aas kaam ɗoocn̰ kurku ɔɔ itir se kꞋdaŋin̰ nard ɔɔ naan̰ se itir salal ɔɔ ɔɔn̰ɔ. Naan̰ jɛɛr itir se do jɛ Isa ki ɔɔ ɔtin̰sin̰ ute bɛɛkin̰a ɔɔ ɓee naaɗe iŋg maak ki se, oot itir itir sum.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Gɔtn ese maakŋ jee mɛtin̰ ki se, debm kɛn kꞋdaŋin̰ Judas Iskariɔt se, naan̰ ɓo kɛn tɛɗga num utu an̰ kut se, ɗeek ɔɔ:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 «Bɛɛki se, itir se jaay kꞋdugin̰ga utu tamma kaar‑mɔtɔ ɔɔ gursn se kꞋnigŋ jee daayge tu num bɛɛ ey la?»
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Kɛn Judas jaay taaɗ bin se, taa naan̰ saap ɓo do jee daayge tu eyo, num gaŋ taa naan̰ debm ɓoogo; aan gɔɔ naan̰ debm kɔkŋ gursɗe ɗey se, naan̰ iin̰ga num lee tuun tuun mɛtn gursn ese.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Gɔtn se Isa ɗeek ɔɔ: «Mɛnda se ɔn̰in̰ kaam kalaŋ! Nakŋ naan̰ tɛɗum se kɛse ɓo aasga gɛn ɓii duubuma.
7 Então Jesus respondeu:
8 Jee daayge se daayum utu te naase. Num gaŋ maam se, daayum mꞋkɔŋ kiŋg te naase eyo.»
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Kaaɗ kɛn se Yaudge dɛna kɛn booy jaay jꞋɔɔ, ɔɔ Isa utu Betani ki se, naaɗe iin̰ ɓaaɗo. Naaɗe ɓaaɗo se taa Isa sum eyo, num naaɗe ɓaaɗo se taa kaakŋ Lazar kɛn naan̰ durin̰o daan yoge tu se kici.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu uun doa gɛn tɔɔl Lazar kici.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Taa Lazar se, Yaudge dɛna iin̰ rɛsɗe ɔɔ ɓaaɗo uun taar Isa.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Mɛtbeen̰ki se, jee dɛn ɓaaɗo gɛn tɛɗn *laa Paak se, booy ɔɔ Isa utu ɓaaɗo Jeruzalɛm ki.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Naaɗe gaaŋo doomo jiɗege tu, ɔɔ teec ɓaaɗo dɔɔɗ Isa. Naaɗe dɔɔɗin̰ se, ɗɔɔb ɔɔy ɔɔ:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Isa ɔŋ goon buur gaaba se ook iŋgo do ki, aan gɔɔ taar kɛn kꞋraaŋo do dɔkin̰a kɛn ɗeek ɔɔ:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Jee maakŋ gɛgɛr kɛn Sion ki,ɔn̰te Ꞌɓeerki, aakki gaarse ookoga do goon buur kɛn gaaba utu ɓaaɗo.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Nakgen deel mɛtn‑jiki paac se kaaɗ kɛn se, jee mɛtin̰ ki se ɔŋ jeel ɔk te mɛtin̰ eyo. Num gaŋ kɛn Isa Raa *nookin̰ se jaay ɓo, naaɗe saap ɔŋin̰a nakŋ Isa tɛɗ se, taa nakŋ se kꞋraaŋin̰oga raaŋa do dɔkin̰a ɔɔ kɛse ɓo nakgen kɛn jeege tɛɗin̰sin̰ se.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Anum jee dɛn iŋgo te Isa jaay aako kɛn naan̰ daŋo Lazar maakŋ ɓaaɗ ki jaay Lazar duro daan yoge tu se, naaɗe se ɓo ɓaaɗo ɔɔs maanin̰ jeege tu.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Aan gɔɔ naaɗe booyga booy nakŋ‑kɔɔɓm naan̰ tɛɗo se, taa naan̰ se ɓo jeege teec ɓaaɗo dɔɔɗ Isa.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Gɔtn se *Parizige baag taaɗn te naapa ɔɔ: «Aakki! Naan̰ se lɛ cirga dojege, ɔɔ ɓɔrse se lɛ, jeege paac ɓaaga mɛtin̰ ki.»
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Ɓii *laa Paak ki se, Grɛkgen mɛtin̰ge ɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn keem Raa.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Naaɗe se ɓo ɓaaɗo ɔŋ Pilip kɛn iin̰o Betsaida kɛn taa naaŋ Galile ki se ɔɔ naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naka, naaje se kꞋje kaakŋ Isa.»
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Pilip ɓaa ɔŋ Andre ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ naaɗen di se paac ɓaa taaɗ Isa ki.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɓɔrse kaaɗn kɛn *Goon Deba *nookin̰ keem se, aanga.
23 Então ele respondeu:
24 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kaam teen̰e jaay jꞋɔɔcin̰ te ey se, naan̰ iŋg gɔtin̰ ki sum. Num gaŋ kɛn jꞋɔɔcin̰ga num, kaamin̰ se ut naatn, ɔɔ kɛn teeco se ɓaaɗo ooj dɛna.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Debm je ron̰ se, utu kutn kon̰a ɔɔ debm do naaŋ ki ara jaay je Raa cir ron̰ se, naan̰ se utu Ꞌkɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Debm jaay je tɛɗn naabm maam se, Ꞌkɔkŋ mɛtuma. Gɔtn maam mꞋutu se, debm tɛɗn naabum se kic Ꞌkiŋg te maama. Kɛn debm jaay tɛɗum naabm maam se, Bubum utu an̰ magala.»
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Tɛr Isa taaɗ ɔɔ: «Ɓɔrse maam mꞋiŋg se nirlum aayuma, num gaŋ mꞋtaaɗn mꞋɔɔ ɗi? MꞋtaaɗn mꞋɔɔ: Bua, aajuma gɛn kaaɗn dubar utu Ꞌkaan dom ki se Ꞌsookumsin̰ naatn rom ki bin ne? Gɔtɔ! Maam ɓaaɗo tap ɓo taa naan̰ se.
27 Jesus continuou:
28 Bua, *Ꞌnookŋ roi.» Gɔtn se kꞋbooy mindi taaɗ maakŋ raa ki ɔɔ: «Maam se mꞋnookin̰ga ɔɔ mꞋutu mꞋan̰ nookŋ daala.»
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Jee dɛn iŋg gɔtn ese jaay booy se, taaɗ ɔɔ: «Kɛse Raa ɓo aata.» Gaŋ jee mɛtin̰ge ɗeek ɔɔ: «Kɛse *kɔɗn Raa gam ɓo taaɗin̰.»
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Gaŋ Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Mind taaɗ se taaɗ te maam eyo, anum naan̰ se, taaɗ te naase.
30 Mas ele disse:
31 Ɓɔrse kaaɗn kɛn Raa an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tun do naaŋ ki se aanga. Ɓiin se ɓo *Ɓubm sitange, naan̰ ɓo Gaar jee kusin̰gen do naaŋ ki se, jꞋan̰ tuurin̰ naatn.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Kɛn maam se jaay jꞋuun kꞋɗaarumga raan se, maam mꞋtɛɗn jeege paac aɗe ɓaa gɔtum ki.»
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Kɛn naan̰ jaay taaɗ taargen se, naan̰ je taaɗn ɔɔ te ɗoobm gay jaay naan̰ utu Ꞌkooyo.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Jee dɛnge se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋbooy maakŋ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔɔ: *al‑Masi se ɓaaɗoga num naan̰ se Ꞌtiŋg gɛn daayum. Anum gɛn ɗi jaay naai taaɗ ɔɔ: *Goon Debm jꞋan̰ tupm tɔɔl ro kaag ki ɔɔ jꞋan̰ kuun ɗaar raan se? Goon Debm ese kɛn gay daala?»
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɔtn wɔɔr kɛn lee wɔɔrsen gɔtɔ se, kaaɗin̰ ɔɔpga gɔɔrɔ. Kaaɗ kɛn naan̰ utu se, Ꞌleeki maakŋ gɔt kɛn wɔɔr se, taa bin se gɔtn ɔɔɗ se asen naar kɔkŋ do jise ki eyo. Taa debm lee maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se lɛ, naan̰ jeel gɔtn naan̰ ɓaan se eyo.
35 Jesus respondeu:
36 Kaaɗn gɔtn wɔɔr utu se, Ꞌtookki Ꞌleeki utu gɔtn wɔɔr se. Taa bin se naase aki tɛɗn gaan gɔt kɛn wɔɔrɔ.»
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Ute nakŋ‑kɔɔɓgen Isa tɛɗ dɛn naanɗe ki se kic ɓo, Yaudge baate kaal maakɗe don̰ ki rɔk.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Taa naan̰ se ɓo taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗno se aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ:
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Yaudge jaay ɔŋ aal maakɗe do Isa ki ey se, taa Ezayi se taaɗga taaɗ taar ese se kici kɛn ɔɔ:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 Ɗeere, jee se Raa turumɗenga kaamɗege ɔɔ tɛɗɗen naaɗe tɛɗga jee do‑mɔŋgge
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Kɛn Ezayi jaay taaɗ bin se, taa naan̰ aakga kaak *nookŋ Isa ɔɔ taargen naan̰ taaɗo se, taaɗ ute naan̰a.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Ute naan̰ se kic ɓo maakŋ magal Yaudge tu se, jeege dɛna aal maakɗe do Isa ki. Naɓo taa *Parizige se, naaɗe ɔŋ taaɗin̰ tal naan jeege tu eyo, taa naaɗe ɓeer ɔɔ sɔm Parizige aɗen tuur naatn, maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Taa naaɗe je tɔɔm kɛn jikilimge lee tɔɔmɗe se ɓo, bɛɛ cir kɛn Raa ɓo aɗen tɔɔmɔ.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Gaŋ gɔtn se Isa uun mindin̰ raan taaɗ ɔɔ: «Debm jaay aal maakin̰ do maam ki se, naan̰ aal maakin̰ do maam ki sum eyo, num naan̰ se aal maakin̰ do Deb kɛn ɔlumo.
44 Jesus disse bem alto:
45 Ɔɔ debm kɛn aakumga maam se, aakga Debm kɛn ɔlumo se kici.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Maam se mꞋgɔtn wɔɔr kɛn ɓaaɗo do naaŋ ki se, taa debm jaay aalga maakin̰ do maam ki se, naan̰ Ꞌkɔŋ kiŋg maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ eyo.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Kɛn debm jaay booy taaruma ɔɔ ɔkin̰ maakin̰ ki ey se, maam ɓo mꞋan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki eyo. Taa maam mꞋɓaaɗo se, gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tun do naaŋ ki eyo, num mꞋɓaaɗo se gɛn kaajn̰ jeegen do naaŋ ki.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Debm jaay ɔɔɗ unduma ɔɔ baate tookŋ taarum se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki. Taa ɓiin dunia an naŋ se, taargen maam mꞋtaaɗin̰ se ɓo utu an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Taargen maam taaɗ se, mꞋtɛrɛc te dom eyo. Kɛse Bu kɛn ɔlumo se ɓo ɔlum mꞋtaaɗ taargen se ɔɔ mꞋdooy jeege.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Maam mꞋjeele taar kɛn naan̰ taaɗumo gɛn tɛɗa se, kɛse ɓo taar kɛn ɛɗ kaaja gɛn daayum. Taar kɛn maam mꞋtaaɗ se, mꞋtaaɗin̰ aan gɔɔ kɛn Bu taaɗumsin̰o.»
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.