João 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kɛn Isa jaay aan Betani ki gɔtn kɛn naan̰ duro Lazar daan yoge tu se, ɔɔpga ɓii mɛcɛ sum ɓo, Yaudge Ꞌtɛɗn *laa Paak.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Gɔtn se kꞋtɛɗ kɔsɔ taa naan̰a ɔɔ Mart uuno kɔsɔ se, ɓaaɗo tɔndɗesin̰a. Gaŋ maakŋ jeege tun iŋg ɔs kɔs te Isa se, Lazar kic utu maakɗe ki.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Gɔtn se Mari uuno itir aas kaam ɗoocn̰ kurku ɔɔ itir se kꞋdaŋin̰ nard ɔɔ naan̰ se itir salal ɔɔ ɔɔn̰ɔ. Naan̰ jɛɛr itir se do jɛ Isa ki ɔɔ ɔtin̰sin̰ ute bɛɛkin̰a ɔɔ ɓee naaɗe iŋg maak ki se, oot itir itir sum.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Gɔtn ese maakŋ jee mɛtin̰ ki se, debm kɛn kꞋdaŋin̰ Judas Iskariɔt se, naan̰ ɓo kɛn tɛɗga num utu an̰ kut se, ɗeek ɔɔ:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 «Bɛɛki se, itir se jaay kꞋdugin̰ga utu tamma kaar‑mɔtɔ ɔɔ gursn se kꞋnigŋ jee daayge tu num bɛɛ ey la?»
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Kɛn Judas jaay taaɗ bin se, taa naan̰ saap ɓo do jee daayge tu eyo, num gaŋ taa naan̰ debm ɓoogo; aan gɔɔ naan̰ debm kɔkŋ gursɗe ɗey se, naan̰ iin̰ga num lee tuun tuun mɛtn gursn ese.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Gɔtn se Isa ɗeek ɔɔ: «Mɛnda se ɔn̰in̰ kaam kalaŋ! Nakŋ naan̰ tɛɗum se kɛse ɓo aasga gɛn ɓii duubuma.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Jee daayge se daayum utu te naase. Num gaŋ maam se, daayum mꞋkɔŋ kiŋg te naase eyo.»
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Kaaɗ kɛn se Yaudge dɛna kɛn booy jaay jꞋɔɔ, ɔɔ Isa utu Betani ki se, naaɗe iin̰ ɓaaɗo. Naaɗe ɓaaɗo se taa Isa sum eyo, num naaɗe ɓaaɗo se taa kaakŋ Lazar kɛn naan̰ durin̰o daan yoge tu se kici.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu uun doa gɛn tɔɔl Lazar kici.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Taa Lazar se, Yaudge dɛna iin̰ rɛsɗe ɔɔ ɓaaɗo uun taar Isa.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Mɛtbeen̰ki se, jee dɛn ɓaaɗo gɛn tɛɗn *laa Paak se, booy ɔɔ Isa utu ɓaaɗo Jeruzalɛm ki.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Naaɗe gaaŋo doomo jiɗege tu, ɔɔ teec ɓaaɗo dɔɔɗ Isa. Naaɗe dɔɔɗin̰ se, ɗɔɔb ɔɔy ɔɔ:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Isa ɔŋ goon buur gaaba se ook iŋgo do ki, aan gɔɔ taar kɛn kꞋraaŋo do dɔkin̰a kɛn ɗeek ɔɔ:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Jee maakŋ gɛgɛr kɛn Sion ki,ɔn̰te Ꞌɓeerki, aakki gaarse ookoga do goon buur kɛn gaaba utu ɓaaɗo.
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Nakgen deel mɛtn‑jiki paac se kaaɗ kɛn se, jee mɛtin̰ ki se ɔŋ jeel ɔk te mɛtin̰ eyo. Num gaŋ kɛn Isa Raa *nookin̰ se jaay ɓo, naaɗe saap ɔŋin̰a nakŋ Isa tɛɗ se, taa nakŋ se kꞋraaŋin̰oga raaŋa do dɔkin̰a ɔɔ kɛse ɓo nakgen kɛn jeege tɛɗin̰sin̰ se.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Anum jee dɛn iŋgo te Isa jaay aako kɛn naan̰ daŋo Lazar maakŋ ɓaaɗ ki jaay Lazar duro daan yoge tu se, naaɗe se ɓo ɓaaɗo ɔɔs maanin̰ jeege tu.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Aan gɔɔ naaɗe booyga booy nakŋ‑kɔɔɓm naan̰ tɛɗo se, taa naan̰ se ɓo jeege teec ɓaaɗo dɔɔɗ Isa.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Gɔtn se *Parizige baag taaɗn te naapa ɔɔ: «Aakki! Naan̰ se lɛ cirga dojege, ɔɔ ɓɔrse se lɛ, jeege paac ɓaaga mɛtin̰ ki.»
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Ɓii *laa Paak ki se, Grɛkgen mɛtin̰ge ɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn keem Raa.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Naaɗe se ɓo ɓaaɗo ɔŋ Pilip kɛn iin̰o Betsaida kɛn taa naaŋ Galile ki se ɔɔ naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naka, naaje se kꞋje kaakŋ Isa.»
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pilip ɓaa ɔŋ Andre ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ naaɗen di se paac ɓaa taaɗ Isa ki.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɓɔrse kaaɗn kɛn *Goon Deba *nookin̰ keem se, aanga.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kaam teen̰e jaay jꞋɔɔcin̰ te ey se, naan̰ iŋg gɔtin̰ ki sum. Num gaŋ kɛn jꞋɔɔcin̰ga num, kaamin̰ se ut naatn, ɔɔ kɛn teeco se ɓaaɗo ooj dɛna.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Debm je ron̰ se, utu kutn kon̰a ɔɔ debm do naaŋ ki ara jaay je Raa cir ron̰ se, naan̰ se utu Ꞌkɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Debm jaay je tɛɗn naabm maam se, Ꞌkɔkŋ mɛtuma. Gɔtn maam mꞋutu se, debm tɛɗn naabum se kic Ꞌkiŋg te maama. Kɛn debm jaay tɛɗum naabm maam se, Bubum utu an̰ magala.»
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Tɛr Isa taaɗ ɔɔ: «Ɓɔrse maam mꞋiŋg se nirlum aayuma, num gaŋ mꞋtaaɗn mꞋɔɔ ɗi? MꞋtaaɗn mꞋɔɔ: Bua, aajuma gɛn kaaɗn dubar utu Ꞌkaan dom ki se Ꞌsookumsin̰ naatn rom ki bin ne? Gɔtɔ! Maam ɓaaɗo tap ɓo taa naan̰ se.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Bua, *Ꞌnookŋ roi.» Gɔtn se kꞋbooy mindi taaɗ maakŋ raa ki ɔɔ: «Maam se mꞋnookin̰ga ɔɔ mꞋutu mꞋan̰ nookŋ daala.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Jee dɛn iŋg gɔtn ese jaay booy se, taaɗ ɔɔ: «Kɛse Raa ɓo aata.» Gaŋ jee mɛtin̰ge ɗeek ɔɔ: «Kɛse *kɔɗn Raa gam ɓo taaɗin̰.»
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Gaŋ Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Mind taaɗ se taaɗ te maam eyo, anum naan̰ se, taaɗ te naase.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Ɓɔrse kaaɗn kɛn Raa an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tun do naaŋ ki se aanga. Ɓiin se ɓo *Ɓubm sitange, naan̰ ɓo Gaar jee kusin̰gen do naaŋ ki se, jꞋan̰ tuurin̰ naatn.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Kɛn maam se jaay jꞋuun kꞋɗaarumga raan se, maam mꞋtɛɗn jeege paac aɗe ɓaa gɔtum ki.»
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Kɛn naan̰ jaay taaɗ taargen se, naan̰ je taaɗn ɔɔ te ɗoobm gay jaay naan̰ utu Ꞌkooyo.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Jee dɛnge se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋbooy maakŋ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔɔ: *al‑Masi se ɓaaɗoga num naan̰ se Ꞌtiŋg gɛn daayum. Anum gɛn ɗi jaay naai taaɗ ɔɔ: *Goon Debm jꞋan̰ tupm tɔɔl ro kaag ki ɔɔ jꞋan̰ kuun ɗaar raan se? Goon Debm ese kɛn gay daala?»
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɔtn wɔɔr kɛn lee wɔɔrsen gɔtɔ se, kaaɗin̰ ɔɔpga gɔɔrɔ. Kaaɗ kɛn naan̰ utu se, Ꞌleeki maakŋ gɔt kɛn wɔɔr se, taa bin se gɔtn ɔɔɗ se asen naar kɔkŋ do jise ki eyo. Taa debm lee maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se lɛ, naan̰ jeel gɔtn naan̰ ɓaan se eyo.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kaaɗn gɔtn wɔɔr utu se, Ꞌtookki Ꞌleeki utu gɔtn wɔɔr se. Taa bin se naase aki tɛɗn gaan gɔt kɛn wɔɔrɔ.»
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Ute nakŋ‑kɔɔɓgen Isa tɛɗ dɛn naanɗe ki se kic ɓo, Yaudge baate kaal maakɗe don̰ ki rɔk.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Taa naan̰ se ɓo taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗno se aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Yaudge jaay ɔŋ aal maakɗe do Isa ki ey se, taa Ezayi se taaɗga taaɗ taar ese se kici kɛn ɔɔ:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Ɗeere, jee se Raa turumɗenga kaamɗege ɔɔ tɛɗɗen naaɗe tɛɗga jee do‑mɔŋgge
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Kɛn Ezayi jaay taaɗ bin se, taa naan̰ aakga kaak *nookŋ Isa ɔɔ taargen naan̰ taaɗo se, taaɗ ute naan̰a.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Ute naan̰ se kic ɓo maakŋ magal Yaudge tu se, jeege dɛna aal maakɗe do Isa ki. Naɓo taa *Parizige se, naaɗe ɔŋ taaɗin̰ tal naan jeege tu eyo, taa naaɗe ɓeer ɔɔ sɔm Parizige aɗen tuur naatn, maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Taa naaɗe je tɔɔm kɛn jikilimge lee tɔɔmɗe se ɓo, bɛɛ cir kɛn Raa ɓo aɗen tɔɔmɔ.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Gaŋ gɔtn se Isa uun mindin̰ raan taaɗ ɔɔ: «Debm jaay aal maakin̰ do maam ki se, naan̰ aal maakin̰ do maam ki sum eyo, num naan̰ se aal maakin̰ do Deb kɛn ɔlumo.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ɔɔ debm kɛn aakumga maam se, aakga Debm kɛn ɔlumo se kici.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Maam se mꞋgɔtn wɔɔr kɛn ɓaaɗo do naaŋ ki se, taa debm jaay aalga maakin̰ do maam ki se, naan̰ Ꞌkɔŋ kiŋg maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ eyo.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Kɛn debm jaay booy taaruma ɔɔ ɔkin̰ maakin̰ ki ey se, maam ɓo mꞋan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki eyo. Taa maam mꞋɓaaɗo se, gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tun do naaŋ ki eyo, num mꞋɓaaɗo se gɛn kaajn̰ jeegen do naaŋ ki.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Debm jaay ɔɔɗ unduma ɔɔ baate tookŋ taarum se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki. Taa ɓiin dunia an naŋ se, taargen maam mꞋtaaɗin̰ se ɓo utu an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Taargen maam taaɗ se, mꞋtɛrɛc te dom eyo. Kɛse Bu kɛn ɔlumo se ɓo ɔlum mꞋtaaɗ taargen se ɔɔ mꞋdooy jeege.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Maam mꞋjeele taar kɛn naan̰ taaɗumo gɛn tɛɗa se, kɛse ɓo taar kɛn ɛɗ kaaja gɛn daayum. Taar kɛn maam mꞋtaaɗ se, mꞋtaaɗin̰ aan gɔɔ kɛn Bu taaɗumsin̰o.»
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.