Hebreus 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Gɛnaamge, *Raa daŋseno taa aki tɛɗn jee naan̰ge. Taa naan̰ se ɓo ɔndki saapse do Isa ki, naan̰ ɓo debm kaan̰ naabm Raa ɔɔ debm tɛɗn sɛrkŋ magal gɛn Raa. Naan̰ ɓo ɔkjeki taasa ute Raa ɔɔ do nakge tun se ɓo, naajege kꞋjꞋaalki maakjege do ki ɔɔ kꞋtaaɗki naan jeege tu.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Ɔɔ Isa se Raa bɛɛr ɔndin̰ gɛn tɛɗn naabin̰a ɔɔ maakŋ naabin̰ ki se naan̰ tuj te ɔrmin̰ eyo, aan gɔɔ Musa kɛn tɛɗo naaba maakŋ *Ɓee Raa ki paac jaay tuj te ɔrmin̰ ey se.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Kɛse ɗoobin̰a kɛn Isa jaay *nookin̰ eem cir gɛn Musa se tec aan gɔɔ debm kɔɓm ɓee kɛn kꞋnookin̰ cir ɓee kɛn naan̰ ɔɓo.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 KꞋjeelki, ɓee tak ɓo ɔk mɛl kɔɓin̰ kɔɓin̰a, num mɛl kɔɓm nakgen ɓaa se paac se, naan̰ Raa.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Maakŋ Ɓee Raa ki paac se, Musa tɛɗoga naaba tuj te ɔrmin̰ eyo ɔɔ naan̰ tɛɗo naabin̰ se aan gɔɔ debm tɛɗn naaba gɛn taaɗn jeege tu nakŋ kɛn Raa utu aɗen taaɗn mɛtin̰ naan ki.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Num gaŋ *al‑Masi se, naan̰ Goono, Goon kɛn tuj te ɔrmin̰ eyo ɔɔ Ɓee Raa paac se Raa ɔn̰in̰sin̰ga kaam jin̰a. Ɔɔ naajege se ɓo aan gɔɔ kꞋɓee naan̰a kɛn naajege jaay kꞋɓeerki eyo ɔɔ jꞋɔndki dojege don̰ ki ute maak‑raapo se.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 ꞋBooyki taar kɛn *Nirl Salal taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 ɔn̰ten Ꞌtɛɗki do mɔŋgɔ
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Tɛr Raa taaɗ ɔɔ:
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Taa naan̰ se ɓo maam maakum taarum do jeege tun ese
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Kɛn maakum taarum se, maam mꞋnaam taarum mꞋɔɔ:
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Gɛnaamge, ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰te kɔn̰ maakin̰ Ꞌtɛɗn aak kusu kɛn an̰ kɔlin̰ naan̰ Ꞌtookŋ kaal maakin̰ do Raa ki eyo ɔɔ tɛrl naaga Raa kɛn zɛɛr se.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Gaŋ kaaɗ kɛn naase utu Ꞌtiŋgki tiŋg maakŋ kaaɗ kɛn Raa daŋin̰ jaaki se, ɓii‑raa ɛɗki kaay kaama naapge tu, ɔn̰ten kaan̰ki rose dala ute *kusin̰a ɔɔ ɔn̰ten Ꞌtɛɗki do mɔŋgɔ.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Anum kɛn naajege jaay kaal maakjegen do kupm mɛt ki se jaay jꞋɔkin̰ki tɔɔgɔ bini do taar tɔɔlin̰ ki se ute naan̰ se, naajege jꞋaki tɛɗn naaba kalaŋ ute *al‑Masi.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Bin ɓo Kitap taaɗ ɔɔ:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Anum jeegen booyo taar Raa jaay baate tooko ɔɔ tɛrlo naaga Raa ki se, tap ɓo naŋge? KꞋjeelki jeegen se ɓo kɛn jeegen paacn̰ *Musa ɔɔɗɗeno maakŋ taa naaŋ Masar ki.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Maakŋ ɓaarge tun si‑sɔɔ se tap ɓo, Raa maakin̰ taarin̰ do naŋge tu? KꞋjeelki, Raa se maakin̰ taarin̰ do jeege tun tɛɗo kusin̰ jaay ooyo do kɔɗ‑ɓaar ki se.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Ɔɔ jeegen kɛn Raa naam taarin̰ roɗe ki ɔɔ: naaɗe se kɔŋ kɛnd gɔt kɛn maam mꞋɗaapin̰ gɛn tɔɔl maak ki ey se, tap ɓo naŋge? Naaɗe se ɓo jee kɛn baate tooko taar Raa ɔɔ tɛrlin̰o naaga se.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Bin ɓo kꞋjeelki, naaɗe se jaay ɔŋ ɛnd te gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ gɛn tɔɔl maak ey se, taa naaɗe se baate tooko kaal maakɗe don̰ ki.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.