Hebreus 3

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gɛnaamge, *Raa daŋseno taa aki tɛɗn jee naan̰ge. Taa naan̰ se ɓo ɔndki saapse do Isa ki, naan̰ ɓo debm kaan̰ naabm Raa ɔɔ debm tɛɗn sɛrkŋ magal gɛn Raa. Naan̰ ɓo ɔkjeki taasa ute Raa ɔɔ do nakge tun se ɓo, naajege kꞋjꞋaalki maakjege do ki ɔɔ kꞋtaaɗki naan jeege tu.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Ɔɔ Isa se Raa bɛɛr ɔndin̰ gɛn tɛɗn naabin̰a ɔɔ maakŋ naabin̰ ki se naan̰ tuj te ɔrmin̰ eyo, aan gɔɔ Musa kɛn tɛɗo naaba maakŋ *Ɓee Raa ki paac jaay tuj te ɔrmin̰ ey se.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Kɛse ɗoobin̰a kɛn Isa jaay *nookin̰ eem cir gɛn Musa se tec aan gɔɔ debm kɔɓm ɓee kɛn kꞋnookin̰ cir ɓee kɛn naan̰ ɔɓo.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 KꞋjeelki, ɓee tak ɓo ɔk mɛl kɔɓin̰ kɔɓin̰a, num mɛl kɔɓm nakgen ɓaa se paac se, naan̰ Raa.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Maakŋ Ɓee Raa ki paac se, Musa tɛɗoga naaba tuj te ɔrmin̰ eyo ɔɔ naan̰ tɛɗo naabin̰ se aan gɔɔ debm tɛɗn naaba gɛn taaɗn jeege tu nakŋ kɛn Raa utu aɗen taaɗn mɛtin̰ naan ki.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Num gaŋ *al‑Masi se, naan̰ Goono, Goon kɛn tuj te ɔrmin̰ eyo ɔɔ Ɓee Raa paac se Raa ɔn̰in̰sin̰ga kaam jin̰a. Ɔɔ naajege se ɓo aan gɔɔ kꞋɓee naan̰a kɛn naajege jaay kꞋɓeerki eyo ɔɔ jꞋɔndki dojege don̰ ki ute maak‑raapo se.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 ꞋBooyki taar kɛn *Nirl Salal taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 ɔn̰ten Ꞌtɛɗki do mɔŋgɔ
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Tɛr Raa taaɗ ɔɔ:
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Taa naan̰ se ɓo maam maakum taarum do jeege tun ese
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Kɛn maakum taarum se, maam mꞋnaam taarum mꞋɔɔ:
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Gɛnaamge, ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰te kɔn̰ maakin̰ Ꞌtɛɗn aak kusu kɛn an̰ kɔlin̰ naan̰ Ꞌtookŋ kaal maakin̰ do Raa ki eyo ɔɔ tɛrl naaga Raa kɛn zɛɛr se.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Gaŋ kaaɗ kɛn naase utu Ꞌtiŋgki tiŋg maakŋ kaaɗ kɛn Raa daŋin̰ jaaki se, ɓii‑raa ɛɗki kaay kaama naapge tu, ɔn̰ten kaan̰ki rose dala ute *kusin̰a ɔɔ ɔn̰ten Ꞌtɛɗki do mɔŋgɔ.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Anum kɛn naajege jaay kaal maakjegen do kupm mɛt ki se jaay jꞋɔkin̰ki tɔɔgɔ bini do taar tɔɔlin̰ ki se ute naan̰ se, naajege jꞋaki tɛɗn naaba kalaŋ ute *al‑Masi.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Bin ɓo Kitap taaɗ ɔɔ:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Anum jeegen booyo taar Raa jaay baate tooko ɔɔ tɛrlo naaga Raa ki se, tap ɓo naŋge? KꞋjeelki jeegen se ɓo kɛn jeegen paacn̰ *Musa ɔɔɗɗeno maakŋ taa naaŋ Masar ki.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Maakŋ ɓaarge tun si‑sɔɔ se tap ɓo, Raa maakin̰ taarin̰ do naŋge tu? KꞋjeelki, Raa se maakin̰ taarin̰ do jeege tun tɛɗo kusin̰ jaay ooyo do kɔɗ‑ɓaar ki se.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ɔɔ jeegen kɛn Raa naam taarin̰ roɗe ki ɔɔ: naaɗe se kɔŋ kɛnd gɔt kɛn maam mꞋɗaapin̰ gɛn tɔɔl maak ki ey se, tap ɓo naŋge? Naaɗe se ɓo jee kɛn baate tooko taar Raa ɔɔ tɛrlin̰o naaga se.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Bin ɓo kꞋjeelki, naaɗe se jaay ɔŋ ɛnd te gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ gɛn tɔɔl maak ey se, taa naaɗe se baate tooko kaal maakɗe don̰ ki.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.