Hebreus 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Taa naan̰ se ɓo, taargen naajege kꞋbooyin̰kiro se, jꞋɔkin̰ki ɔɔn̰ cir daala, ey num sɔm jꞋaki kiigŋ ɗoob ki.
1 Por isso é preciso que prestemos maior atenção ao que temos ouvido, para que jamais nos desviemos.
2 KꞋjeelki taar kɛn *kɔɗn Raage taaɗo do dɔkin̰ *Musa ki se, ɔk tɔɔgɔ do jeege tu paac ɔɔ jeegen jaay baate kuuno taar se lɔ baate kiŋg do ki se, jee bin se do *kusin̰ kɛn naaɗe tɛɗ se, Raa dabarɗenoga ute ɗoobin̰a.
2 Porque se a mensagem transmitida por anjos provou a sua firmeza, e toda transgressão e desobediência recebeu a devida punição,
3 Anum naajege se, kꞋbooyin̰kiga taar naan̰ kɛn aajjeki ɔɔ taar naan̰ se lɛ cir gɛn kɔɗn Raagen taaɗo Musa ki se. Bin num kɛn taar se jaay naajege kꞋjꞋuum jꞋaalin̰kiga naaŋ ki num, naajege kic jꞋaki kɔŋ kaan̰ kɔtn dubar kɛn se eyo. Mɛtn taar kaajjege se, Mɛljege Isa ɓo uuno mɛtin̰ taaɗo deete ɔɔ jee kɛn booyo taarin̰ naan̰ taaɗo se ɓo, taaɗjeki ɔɔ taarin̰ge se, taargen mɛt ki.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? Esta salvação, primeiramente anunciada pelo Senhor, foi-nos confirmada pelos que a ouviram.
4 Ɔɔ Raa mala taaɗga tal ɔɔ taar ara se taar mɛt ki ute ɗoobm nakŋ kaakŋ jeele ɔɔ ute nakgen naan̰ tɛɗin̰ deel doa, ɔɔ ute napar nakŋ‑kɔɔɓgen naan̰ tɛɗa ɔɔ bin ɓo naŋa naŋa kic Raa ɛɗin̰ga *Nirl Salal aan gɔɔ kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki.
4 Deus também deu testemunho dela por meio de sinais, maravilhas, diversos milagres e dons do Espírito Santo distribuídos de acordo com a sua vontade.
5 Anum duni kɛn utu aɗe ɓaa jaay kɛn naaje kꞋtaaɗn mɛtin̰ ɓɔrse se, Ꞌkɔŋ tɛɗn kaam ji *kɔɗn Raage eyo.
5 Não foi a anjos que ele sujeitou o mundo que há de vir, a respeito do qual estamos falando,
6 Num maakŋ Kitap ki se, nam kalaŋ taaɗga tal ɔɔ:
6 mas alguém em certo lugar testemunhou, dizendo: "Que é o homem, para que com ele te importes? E o filho do homem, para que com ele te preocupes?
7 Kaaɗn kɛn naai Ꞌtɛɗ debkilimi ɔɔpo baata aas te kɔɗn Raa ey se, cɔkɔ sum.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos e o coroaste de glória e de honra;
8 Nakgen paacn̰ naai aalɗeno se naai ɔn̰in̰sin̰ga kaam jin̰a.
8 tudo sujeitaste debaixo dos seus pés". Ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou que não lhe estivesse sujeito. Agora, porém, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Gaŋ naajege jꞋaakki Isa se, kaaɗ kɛn Raa tɛɗin̰o jaay naan̰ ɔn̰ ron̰ ɔɔpo baata aas te kɔɗn Raage ey se, cɔkɔ sum. Taa naan̰ dabaro ɔn̰ ron̰ ooy se, ɓɔrse se, Raa nookin̰ga ɔɔ magalin̰ga aan gɔɔ gaarge. Bin ɓo ute bɛɛ Raa se, naan̰ ooyo taa jikilimge paac.
9 Vemos, todavia, aquele que por um pouco foi feito menor do que os anjos, Jesus, coroado de honra e glória por ter sofrido a morte, para que, pela graça de Deus, em favor de todos, experimentasse a morte.
10 Raa se aalo nakge paac ɔɔ bɔɔbɗe tiŋg gɔtɗe ki. Bin ɓo Raa je ano ɓaa ute gɛnin̰ge dɛna taa Ꞌkɛnd maakŋ nookin̰ ki. Taa dubar Isa ɔŋo se ɓo, Raa tɛɗin̰ naan̰ tɛɗ aas naabin̰ ute ɗoobin̰a. Isa se naan̰ ɓo debm tɔɔɗ ɔlɗe gɔtn kaaj ki.
10 Ao levar muitos filhos à glória, convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem tudo existe, tornasse perfeito, mediante o sofrimento, o autor da salvação deles.
11 Taa Isan kɛn debm tugŋ *kusin̰ jeege ute jee kɛn naan̰ tugɗe kusin̰ɗege se, naaɗe paac Bubɗe Raa kalaŋ ese sum. Taa naan̰ se ɓo kɛn Isa daŋɗe ɔɔ naaɗe kꞋgɛnaan̰ge se kic ɓo, sɔkɔn̰ tɔɔlin̰ eyo.
11 Ora, tanto o que santifica quanto os que são santificados provêm de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos.
12 Taa naan̰ se ɓo Isa ɗeek Raa ki ɔɔ:
12 Ele diz: "Proclamarei o teu nome a meus irmãos; na assembléia te louvarei".
13 Tɛr Isa taaɗ daala ɔɔ:
13 E também: "Nele porei a minha confiança". Novamente ele diz: "Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu".
14 Bin ɓo aan gɔɔ gaan jikilimge paac ɔk daa roa ute mooso se, naan̰ kic ɓo ɔk daa roa ute mooso tecɗe naaɗe se kici. Bin ɓo ute kooy Isa se, Iblisn, debm tɔkŋ mind jeege, naan̰ ɓo debm kɛn ɓaano ute yo do jeege tu se, tɔɔgŋ naan̰ ɔk se, Isa naŋin̰sin̰ga tak.
14 Portanto, visto que os filhos são pessoas de carne e sangue, ele também participou dessa condição humana, para que, por sua morte, derrotasse aquele que tem o poder da morte, isto é, o diabo,
15 Bin ɓo jeegen tiŋg aan gɔɔ ɓulge taa naaɗe ɓeer yo ki se, naan̰ aɗen kɔŋ kɔɔɗn doɗe.
15 e libertasse aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Ɗeere kꞋjeelki, naan̰ ɓaaɗo gɛn noogŋ kɔɗn Raage eyo, num naan̰ ɓaaɗo se gɛn noogŋ mɛtjil *Abraamge.
16 Pois é claro que não é a anjos que ele ajuda, mas aos descendentes de Abraão.
17 Taa ɗi naan̰ tɛɗ ron̰ debkilimi tec naajege gɛnaan̰ge mala mala, bin ɓo naan̰ tɛɗ *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki debm bɛɛ ɔɔ tuj ɔrmin̰ eyo gɛn tɛɗn naabm Raa. Taa naan̰ se ɓo naan̰ ɛɗ ron̰ *sɛrkɛ gɛn tɔɔl kusin̰ jeege.
17 Por essa razão era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, para se tornar sumo sacerdote misericordioso e fiel com relação a Deus e fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ɗeere, Isa se naan̰ dabaroga ɔɔ ɔŋoga nakŋ naama; taa naan̰ se ɓo naan̰ an̰ kaasa gɛn naakŋ jeegen nakŋ naama aan doɗe ki.
18 Porque, tendo em vista o que ele mesmo sofreu quando tentado, ele é capaz de socorrer aqueles que também estão sendo tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.