Hebreus 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se taaɗjeki ɓo kaam nirl nakgen bɛɛ utu aɗe ɓaa naan ki sum; kɛse taaɗ te nakgen mala mala eyo. Anum ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se aanga ɓaara tak ɓo jeege lee tɛɗ *sɛrkŋ kaam kalaŋ ese se sum ɓo *Raa ki, naɓo jee kɛn lee ɓaaɗo naan Raa ki gɛn tɛɗn sɛrkgen ese se, sɛrkɗege se, ɔŋ aasɗe gɛn ɗaapɗe kaakŋ bɛɛ naan Raa ki eyo.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Bin ey num jeegen lee tɛɗo sɛrkgen ese se, kaaɗn naane *kusin̰ɗege se Raa tugɗesin̰ga naatn gɛn sɔrɔkin̰a. Ɔɔ naaɗe kɔŋ jeel roɗe ki naaɗe se jee kusin̰ge eyo, mɔɔtn naaɗe tɛɗn sɛrkɛ Raa ki taa kusin̰ɗege ey sum.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Num gaŋ sɛrkgen kɛn aanga ɓaara tak ɓo, naaɗe lee tɛɗ se, ute naan̰ se, naaɗe jeel roɗe ki kusin̰ɗege se utu gɔtin̰ ki.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Taa moosn kɔs‑taarge ute gɛn baalge se, ɔŋ aas te gɛn kɔɔɗn kusin̰ jeege eyo.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Taa naan̰ se ɓo kaaɗ kɛn *al‑Masi iin̰o gɛn ɓaaɗo do naaŋ ki se, naan̰ taaɗ Raa ki ɔɔ:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Maalgen kꞋtɔɔlɗe jaay kꞋtɔɔcɗe ute moosn kɛn kꞋtɔjo sɛrkɛ taa kusin̰ se tap ɓo, tɔɔli naai ki eyo.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Anum maam mꞋtaaɗo mꞋɔɔ: Aan gɔɔ kꞋraaŋo do dɔkin̰ maakŋ Kitap ki taa maam se,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Deet deet se al‑Masi taaɗ ɔɔ: «Naai Ꞌje te sɛrkŋ maalge eyo, gɛn nakgen jꞋɛɗi se eyo, ɔɔ naai je te jaay tɔɔl maal jꞋaisin̰ tɔɔc eyo ɔɔ ute sɛrkgen kꞋtɛɗi taa tɔɔl kusin̰ jeege se eyo kici, nakgen se naai tap ɓo Ꞌje eyo, taa naaɗe se paac tɔɔli naai ki eyo.» Ey num kꞋjeelki, sɛrkgen ese se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗga taaɗ ɔɔ jeege an̰ lee tɛɗa.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Tɛr naan̰ taaɗ ɔɔ: «Maam mꞋara mꞋɓaaɗo se gɛn tɛɗn nakŋ kɛn naai maaki jea.» Bin ɓo ɗoobm kɛn jeege lee eem Raa do dɔkin̰ se ɔn̰in̰ga cɛɛs ki ɔɔ naan̰ ɓaanoga ute ɗoobm kuuy gɔɔn̰ ki.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Isa al‑Masi se tɛɗga nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki; naan̰ mala ɛɗ ron̰ sɛrkɛ Raa ki jɛ‑kalaŋ sum gɛn sɔrɔkin̰a. Ute sɛrkŋ naan̰ se ɓo, naajege kꞋtɛɗkiga jee *salal naan Raa ki.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 KꞋjeelki, *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, naŋa naŋa kic ɓo, ɓii‑raa naan̰ ɗaar ute jɛn̰a gɛn tɛɗn naabin̰a. Daayum se, naan̰ lee tɛɗ sɛrkgen ese sum, naɓo sɛrkgen se, ɔŋ aas te gɛn kɔɔɗn kusin̰ jeege eyo.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Gaŋ al‑Masi se, naan̰ tɛɗ sɛrkɛ mɛt kalaŋ lak taa kusin̰ jeege se ɔɔ sɛrkŋ naan̰ se ɔs aay gɛn daayum ɔɔ ɓɔrse naan̰ utu iŋg do ji daam Raa ki.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Ɔɔ naan ki se, naan̰ utu iŋg booy bini jee wɔɔyin̰ge se, Raa aɗen tɛɗn naan̰ ɓo utu kiŋg doɗe ki.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Bin ɓo ute sɛrkŋ naan̰ tɛɗ jɛ‑kalaŋ se gɛn tugŋ kusin̰ jeege se, jee naan̰ge se naan̰ tɛɗɗen tɛɗga jee salal naan Raa ki gɛn sɔrɔkin̰a.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Naan̰ se Nirl Salal kic ɓo ajeki tɛɗn saaɗa taa taargen jaay naan̰ taaɗ ɔɔ:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Mɛljege Raa ɗeek ɔɔ: Ɓiigen aɗe ɓaa naan ki se, maam mꞋutu mꞋdɔɔkŋ ute naaɗe.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Tɛr naan̰ taaɗ ɔɔ:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Anum, kɛn jeege jaay kusin̰ɗe kꞋtɔɔlɗesin̰ga naatn se, mɔɔtn naaɗe Ꞌtɛɗn sɛrkɛ taa kusin̰ɗege ey sum.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Bin ɓo, gɛnaamge, moosn Isa se tɛɗjekiga jꞋaaskiga gɛn kɛnd maakŋ gɔt kɛn *salal cir paac paac se ute maraadjege.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Isa ɓo debm ɔɔɗjeki ɗoobm kiji ɔɔ gɛn kaaja ute ɗoobm kal deer kɛn nɛɛp se ɔɔ kal deer nɛɛpm se lɛ, taaɗ te ron̰ kɛn ooy ro kaag ki se.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Ɔɔ naajege jꞋɔkki *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki magala kɛn jꞋɔndin̰ naan̰ ɓo naan *Ɓee Raa.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Bin num kꞋɓaakiro naan Raa ki ute maakŋ kalaŋ, jꞋaalki maakjege paac don̰ ki, taa *kusin̰ maakjege tu se lɛ Isa tug ɔɔɗin̰ga naatn maakŋ‑saapjege tu ɔɔ rojege kic ɓo naan̰ *tug ɗaapin̰ga ute maan jiga.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Taar kɛn naajege kꞋtaaɗki naan jeege tu jꞋɔɔki jꞋɔndki dojege do ki se, jꞋɔn̰ten naajki, taa Raa se naan̰ tuj ɔrmin̰ eyo, nakŋ naan̰ taaɗga ɔɔ an̰ tɛɗ se lɛ, naan̰ utu an̰ tɛɗn ɗeere.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 KꞋsaapki do naapge tu kɛn ajeki kɔl jꞋaki je naapa ɔɔ jꞋaki lee tɛɗn nakgen jiga.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 JꞋɔn̰te kɔn̰ki gɛn tus ute naapa aan gɔɔ jee mɛtin̰gen lee tɛɗ se, naɓo jꞋɛɗki kaay kaama naapge tu, taa Ꞌtap se kꞋjeelki, ɓii kɛn Mɛljege aɗe ɓaa se, ɔɔpga gɔɔrɔ.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Anum naajegen kꞋjeelkiga jeel mala mala nakŋ kɛn mɛt ki se jaay kɛn naajege malin̰ge sum ɓo jꞋiŋgki kꞋtɛɗki kusin̰ se, ɓɛrɛ, taa kusin̰ se, *sɛrkŋ kuuy gɔtɔ.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Num ɔɔp ɓo nakŋ ɔɔn̰ kɛn utu booyjeki se bɔɔr kɛn utu koocn̰ dojege tu ɔɔ ute pooɗn ɔŋgɔ kɛn utu kɔsn jeegen baate tookŋ taar Raa se.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 ꞋJeelki, debm jaay tujga do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, ɔɔ kɛn jeege dio ey lɛ mɔtɔ tɛɗga saaɗge se, debm bin se jꞋan̰ kɛɛjn̰ don̰ ki eyo, jꞋan̰ tɔɔlɔ.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 ꞋSaapki tu Goon Raa se debm jaay aalin̰ maak ki eyo, ɔɔ moosin̰ kɛn *dɔɔkjeki ute Raa jaay tɛɗjeki jee salal se kic, naan̰ aakin̰ aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ ɔɔ naaj *Nirl Raa kɛn tɛɗjeki bɛɛ se, debm bin se, mɛt kando Raa an̰ dabar makɔn̰ cir daal ey la?
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Ɗeere, naajege se kꞋjeelki debm kɛn taaɗ ɔɔ: Maam mala mꞋutu mꞋkɔgŋ sɛɛm ute ɗoobin̰a ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo, maam mꞋan̰ kɔgŋ bɛɗin̰ do kusin̰in̰ kɛn naan̰ tɛɗa. Ɔɔ tɛr naan̰ taaɗ ɔɔ: Mɛljege Raa se utu kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeen̰ge tu.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ɓɛrɛ, debm jaay oocga ji Raa kɛn zɛɛrɛ se, utu an̰ tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 ꞋSaapki tu, do kiŋgse kɛn deet deete kɛn naase aakkiro gɔtn wɔɔr kɛn iin̰o gɔtn Raa ki ɔɔ kaaɗ kɛn naane se, ɗeere, naase Ꞌdabarkiroga dɛn aak eyo ɔɔ ɗokiroga ɗo jɛt.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Gɔtn mɛtin̰ge jee maakse ki se kꞋnaajɗenoga ɔɔ kꞋdabarɗenoga naan jeege tu anum naasen jee kuuy se jee kɛn kꞋlee kꞋdabarɗeno se, naase ɔn̰ɗeki te kalɗe ki eyo.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Bin ɓo gɛnaasegen dabar maakŋ daŋgay ki se, dubarɗe se ɔɔn̰se naase kici. Ɔɔ kɛn jeege jaay ɓaaɗo tɔsnga ute naksege se, naase ɔn̰ɗesin̰ki ute maak‑raapo, taa naase Ꞌjeelki maal kɛn naase utu aki kɔŋ se naan̰ jiga cir paac paac ɔɔ tiŋg gɛn daayum.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Nakŋ kɛn naase Ꞌjeel ɔkkiga mɛtin̰ maakse ki se ɔkin̰ki tɔɔgɔ ɔɔ ute naan̰ se, naase aki kɔŋ nakŋ bɛɛ dɛn aak eyo.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Bɛɛki se, naase Ꞌjeki kaay kaama taa kɛn naase jaay Ꞌtɛɗ aaskiga nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki se, Raa se naan̰ utu asen kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗsenga taaɗ ɔɔ utu asen kɛɗ se.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Taa Kitap taaɗ ɔɔ:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Ɔɔ debum kɛn tɛɗ nakge ute ɗoobin̰ se
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Num gaŋ naajege se kꞋmɛtn jee ɔk tɛrlga ɗoob ki se eyo gɛn ɓaa gɔtn kut ki se, num naajege se kꞋmɛtn jee kɛn aal maakɗe do Raa ki gɛn kaajn̰ koɗe.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.