Gálatas 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Naase jee taa naaŋ Galat ki, naase se jee dɛrlge, naŋa jaay bisen dose se? Ey num taa kooy Isa al‑Masi ro kaag ki se kꞋtaaɗ kꞋtɔɔksenga mɛtin̰ pak pak.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Naka kalaŋ tak sum ɓo maam mꞋje tɔnd mɛtse: Ꞌtaaɗumki tu mɛtin̰a *Nirl Raa kɛn *Raa ɛɗsen se, taa naase iŋgki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɓo ɔŋin̰ki lɔɓu Raa ɛɗsesin̰ se taa naase Ꞌbooykiga Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se ɔɔ aalkiga maakse do ki se lɛ?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Kɛn ɔlse Ꞌdɛrlki bin se tap ɓo ne ɗi? Naase uunkiro mɛtin̰ te tɔɔgŋ gɛn Nirl Raa, num gɛn ɗi jaay ɓɔrse je an̰ki naŋ te tɔɔgse mala se?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 ꞋJeelki nakŋ aan dose ki paac se, naase Ꞌsaapin̰ki num ɔɔki nakŋ Raa tɛɗsen se cɛrɛ ne? Gɔtɔ, maam jeele nakŋ Raa tɛɗsen se cɛr eyo!
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Raa ɓo ɛɗsen Nirlin̰a ɔɔ tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna daanse ki! Naan̰ tɛɗin̰ se taa naase iŋgki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki lɔɓu taa Ꞌbooykiga Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi ɔɔ aalkiga maakse don̰ ki lɛ?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 ꞋƁooyki! Kɛse ɓo taar kɛn Kitap taaɗo ro Abraam ki ɔɔ: Abraam se, aal maakin̰ do Raa ki ɔɔ Raa se aakin̰ debm daan ki.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Bin se mꞋje aki jeele jeegen paac jaay aal maakɗe do Raa ki se, naaɗe se ɓo tɛɗga mɛtjil gɛn Abraam.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Kitap taaɗ ɔɔ: ɓii kalaŋ jeegen Yaudge ey se utu kaal maakɗe do Raa ki, taa Raa utu tooko aɗen tɛɗn jee aak bɛɛ naanin̰ ki. Taa naan̰ se ɓo Abraam booyo do dɔkin̰a Labar Jiga kɛn Raa taaɗin̰o ɔɔ: Ute mɛtjil naai se, maam mꞋtɛɗn bɛɛ jil jeege tun do naaŋ ki paac.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Abraam aal maakin̰ do Raa ki ɔɔ Raa tɛɗin̰ bɛɛn̰a. Bin se jee aalga maakɗe do Raa ki ute Abraam se, Raa aɗen tɛɗn bɛɛn̰ kici.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Num jee saap ɔɔ naaɗe iŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki kalin̰ ki sum ɓo ɔɔ aasga se, naaɗe se Raa utu aɗen kɔjn̰ bɔɔrɔ doɗe ki, taa Kitap taaɗ ɔɔ: Debm kɛn jaay ɔŋ tɛɗ te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki aasin̰ te kart ɗoobin̰ ki ey se, Raa an̰ kɔjn̰ bɔɔr don̰ ki.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 KꞋjeelki, debm jaay iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki sum ɓo ɔɔ tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki se, gɔtɔ, taa Debm daan ki se debm aal maakin̰ don̰ ki; naan̰ se ɓo debm Ꞌkɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Gaŋ debm iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ute debm aal maakin̰ do Raa ki se, ɗim aɗe tum se gɔtɔ, taa Kitap ɗeek ɔɔ: Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, debm kɛn tɛɗin̰ga te ɗoobin̰ aas kart jaay ɓo kɔŋ kaaja.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Ɓɔrse, naaje jꞋɔŋ jꞋiŋgki te do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki te ɗoobin̰ eyo, jaay *al‑Masi ɓaaɗo ooy taa naajege se. Kɛn naan̰ ɔn̰ ron̰ kꞋtɔɔlin̰ se taa ajeki dugŋ dojege, gɛn kɛn Raa naamjekiro. Taa naan̰ se ɓo Kitap taaɗ ɔɔ: Debm kɛn kꞋtɔɔl kꞋɗaarin̰ ro kaag ki se, kɛse debm kɛn Raa naamin̰ga naama.
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Isa al‑Masi tɛɗ bin se, taa bɛɛ kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn Abraam ki se taa jeegen Yaudge eyo kic ɓo Ꞌkɔŋ kici. Taa naan̰ se ɓo naaje jꞋaki Ꞌkɔŋ *Nirl Salal kɛn Raa taaɗ ɔɔ ajeki kɛɗa, taa naaje kꞋjꞋaalkiga maakjege do naan̰ ki.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Gɛnaamge, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗn nakŋ kɛn jeege jeelin̰ jeel paac. Kɛn jeege jaay ɔkga taasa ɔɔ dɔɔkga taarɗe kalaŋ se, nam kuuy kɔŋ kɔl taarin̰ maak ki eyo.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Te Raa kic ɓo bini. Do dɔkin̰ Raa taaɗga taaɗ ɔɔ tɛɗn bɛɛ *Abraam ki te mɛtjilin̰a num ɗeek te ɔɔ mɛtjilin̰ge tu eyo. Num gaŋ mɛtjilin̰ kɛn naan̰ taaɗn se taaɗ ute deb kalaŋ sum ɔɔ naan̰ ɓo *al‑Masi se.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Kɛse ɓo nakŋ maam saapin̰ mꞋje mꞋasen taaɗa: Raa naan̰ *dɔɔk te Abraam se, tɛɗ ɓaara kaar‑sɔɔ‑te‑sik‑mɔtɔ jaay Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se aana. Bin num Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kɔŋ tujn̰ dɔɔkŋ kɛn Raa dɔɔko ute Abraam jaay taaɗin̰ ɔɔ an̰ tɛɗn bɛɛ se eyo.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Kɛn Raa jaay je tɛɗn bɛɛn̰ jeege tun iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki sum num, kɛse je ɗeekŋ ɔɔ bin se bɛɛ kɛn naan̰ taaɗo ɔɔ tɛɗn jeege tun se tɛɗ ey sum. Anum Raa se taaɗo maak‑jen̰ Abraam ki taa naan̰ taaɗga taaɗa ɔɔ utu an̰ tɛɗn bɛɛn̰a.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Kɛn bin num Raa taaɗo Ko Taara Yaudge tu se gɛn ɗi? Raa taaɗɗeno se taa jꞋaki jeel nakŋ *kusin̰a bini mɛtjil *Abraam kɛn Raa taaɗno se kaana. Naan̰ se ɓo debm kɛn Raa taaɗ ɔɔ an̰ tɛɗn bɛɛn̰ se. Kɛn Raa taaɗo Ko Taara Yaudge tu se, naan̰ ɛɗin̰o ji kɔɗn Raage tu ɔɔ naan̰ ɔlo nam ɓo tɛɗin̰ debm ɗoobin̰a.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Anum kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn bɛɛ Abraam ki se, naan̰ mala ɓo taaɗin̰ te taarin̰a, ɔl te debm ɗoobm gam eyo; ɔɔ Raa se kalaŋ lak.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Bin se je ɗeekŋ ɔɔ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ute bɛɛ kɛn Raa ɔɔ tɛɗ se tum ey la? Anum gɔtɔ, bin eyo. Kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay ɛɗ kaaja jeege tu num, jee uun ɗoobm se kaaɗn naane tɛɗga jee aak bɛɛ naan Raa ki.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Num gaŋ Kitap taaɗ ɔɔ jee do naaŋ ki paac se iŋg maakŋ kusin̰ ki. Taa naan̰ se ɓo Raa tɛɗ bɛɛn̰a ute nakŋ kɛn Isa *al‑Masi tɛɗo se, do jeege tun aal maakɗe don̰ ki.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Kaaɗ kɛn jeege ɔŋ te ɗoobm kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki ey se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se bɔɔbjeki aan gɔɔ jee daŋgayge. Naaje kꞋjꞋiŋgkiro do Ko Taar Raa kɛn ese bini Raa ɓaaɗo taaɗjeki ɗoobm gɛn kaal maakjege do nakŋ kɛn Isa al‑Masi tɛɗo se.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Anum Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se bɔɔbjekiro bini Isa al‑Masi aan ro ki. Taa naan̰ se ɓo, Isa ɓaaɗo se taa jꞋaki tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki, taa naajege jꞋaalkiga maakjege do nakge tun naan̰ tɛɗo se.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Ɓɔrse, kaaɗn jꞋanki kaal maakjege do nakge tun al‑Masi tɛɗo se, aanga. Bin se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔk tɔɔgɔ dojege tu ey sum.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Taa naasen paacn̰ aalkiga maakse do nakge tun Isa al‑Masi tɛɗo se, Ꞌtɛɗkiga gaan Raage. Taa naan̰ se, naase Ꞌtɛɗkiga kalaŋ ute Isa al‑Masi.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Ɗeere, naasen paacn̰ jee *kꞋbatizsega te ro al‑Masi se, Ꞌtɛɗkiga aan gɔɔ naan̰a.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Ɓɔrse nam te mɛtin̰ gɔtɔ, kɛn naai ɓo kɔɗ Yaud, kɛn kɔɗ Yaud eyo, tɛɗ ɗim eyo; kɛn naai ɓulu, kɛn ɓul eyo kic ɓo tɛɗ ɗim eyo. Kɛn naai mɛnda, kɛn gaaba tɛɗ ɗim eyo paac. Taa te Isa al‑Masi se naase paac Ꞌtɛɗkiga kalaŋ.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Kɛn naase jaay Ꞌtɛɗkiga jee al‑Masige num, kɛse naase Ꞌtɛɗkiga mɛtjil Abraamge. Taa naan̰ se, naase utu aki kɔŋ bɛɛ Raa, kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn Abraam ki te mɛtjilin̰ ki se.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.