Gálatas 3

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naase jee taa naaŋ Galat ki, naase se jee dɛrlge, naŋa jaay bisen dose se? Ey num taa kooy Isa al‑Masi ro kaag ki se kꞋtaaɗ kꞋtɔɔksenga mɛtin̰ pak pak.
1 Ó gálatas insensatos! Quem foi que os enfeitiçou? Não foi diante dos olhos de vocês que Jesus Cristo foi exposto como crucificado?
2 Naka kalaŋ tak sum ɓo maam mꞋje tɔnd mɛtse: Ꞌtaaɗumki tu mɛtin̰a *Nirl Raa kɛn *Raa ɛɗsen se, taa naase iŋgki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɓo ɔŋin̰ki lɔɓu Raa ɛɗsesin̰ se taa naase Ꞌbooykiga Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se ɔɔ aalkiga maakse do ki se lɛ?
2 Quero apenas saber isto: vocês receberam o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 Kɛn ɔlse Ꞌdɛrlki bin se tap ɓo ne ɗi? Naase uunkiro mɛtin̰ te tɔɔgŋ gɛn Nirl Raa, num gɛn ɗi jaay ɓɔrse je an̰ki naŋ te tɔɔgse mala se?
3 Será que vocês são tão insensatos que, tendo começado no Espírito, agora querem se aperfeiçoar na carne?
4 ꞋJeelki nakŋ aan dose ki paac se, naase Ꞌsaapin̰ki num ɔɔki nakŋ Raa tɛɗsen se cɛrɛ ne? Gɔtɔ, maam jeele nakŋ Raa tɛɗsen se cɛr eyo!
4 Será que vocês sofreram tantas coisas em vão? Se é que, na verdade, foram em vão.
5 Raa ɓo ɛɗsen Nirlin̰a ɔɔ tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna daanse ki! Naan̰ tɛɗin̰ se taa naase iŋgki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki lɔɓu taa Ꞌbooykiga Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi ɔɔ aalkiga maakse don̰ ki lɛ?
5 Aquele que lhes concede o Espírito e que opera milagres entre vocês, será que ele o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 ꞋƁooyki! Kɛse ɓo taar kɛn Kitap taaɗo ro Abraam ki ɔɔ: Abraam se, aal maakin̰ do Raa ki ɔɔ Raa se aakin̰ debm daan ki.
6 É o caso de Abraão, que “creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça”.
7 Bin se mꞋje aki jeele jeegen paac jaay aal maakɗe do Raa ki se, naaɗe se ɓo tɛɗga mɛtjil gɛn Abraam.
7 Saibam, portanto, que os que têm fé é que são filhos de Abraão.
8 Kitap taaɗ ɔɔ: ɓii kalaŋ jeegen Yaudge ey se utu kaal maakɗe do Raa ki, taa Raa utu tooko aɗen tɛɗn jee aak bɛɛ naanin̰ ki. Taa naan̰ se ɓo Abraam booyo do dɔkin̰a Labar Jiga kɛn Raa taaɗin̰o ɔɔ: Ute mɛtjil naai se, maam mꞋtɛɗn bɛɛ jil jeege tun do naaŋ ki paac.
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus justificaria os gentios pela fé, preanunciou o evangelho a Abraão, dizendo: “Em você serão abençoados todos os povos.”
9 Abraam aal maakin̰ do Raa ki ɔɔ Raa tɛɗin̰ bɛɛn̰a. Bin se jee aalga maakɗe do Raa ki ute Abraam se, Raa aɗen tɛɗn bɛɛn̰ kici.
9 De modo que os que têm fé são abençoados com o crente Abraão.
10 Num jee saap ɔɔ naaɗe iŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki kalin̰ ki sum ɓo ɔɔ aasga se, naaɗe se Raa utu aɗen kɔjn̰ bɔɔrɔ doɗe ki, taa Kitap taaɗ ɔɔ: Debm kɛn jaay ɔŋ tɛɗ te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki aasin̰ te kart ɗoobin̰ ki ey se, Raa an̰ kɔjn̰ bɔɔr don̰ ki.
10 Pois todos os que são das obras da lei estão debaixo de maldição, porque está escrito: “Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas escritas no Livro da Lei, para praticá-las.”
11 KꞋjeelki, debm jaay iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki sum ɓo ɔɔ tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki se, gɔtɔ, taa Debm daan ki se debm aal maakin̰ don̰ ki; naan̰ se ɓo debm Ꞌkɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.
11 E é evidente que, pela lei, ninguém é justificado diante de Deus, porque “o justo viverá pela fé”.
12 Gaŋ debm iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ute debm aal maakin̰ do Raa ki se, ɗim aɗe tum se gɔtɔ, taa Kitap ɗeek ɔɔ: Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, debm kɛn tɛɗin̰ga te ɗoobin̰ aas kart jaay ɓo kɔŋ kaaja.
12 Ora, a lei não procede de fé, mas “aquele que observar os seus preceitos por eles viverá”.
13 Ɓɔrse, naaje jꞋɔŋ jꞋiŋgki te do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki te ɗoobin̰ eyo, jaay *al‑Masi ɓaaɗo ooy taa naajege se. Kɛn naan̰ ɔn̰ ron̰ kꞋtɔɔlin̰ se taa ajeki dugŋ dojege, gɛn kɛn Raa naamjekiro. Taa naan̰ se ɓo Kitap taaɗ ɔɔ: Debm kɛn kꞋtɔɔl kꞋɗaarin̰ ro kaag ki se, kɛse debm kɛn Raa naamin̰ga naama.
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se ele próprio maldição em nosso lugar — porque está escrito: “Maldito todo aquele que for pendurado em madeiro” —,
14 Isa al‑Masi tɛɗ bin se, taa bɛɛ kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn Abraam ki se taa jeegen Yaudge eyo kic ɓo Ꞌkɔŋ kici. Taa naan̰ se ɓo naaje jꞋaki Ꞌkɔŋ *Nirl Salal kɛn Raa taaɗ ɔɔ ajeki kɛɗa, taa naaje kꞋjꞋaalkiga maakjege do naan̰ ki.
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios, em Cristo Jesus, a fim de que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Gɛnaamge, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗn nakŋ kɛn jeege jeelin̰ jeel paac. Kɛn jeege jaay ɔkga taasa ɔɔ dɔɔkga taarɗe kalaŋ se, nam kuuy kɔŋ kɔl taarin̰ maak ki eyo.
15 Irmãos, falo em termos humanos. Ainda que uma aliança seja meramente humana, uma vez ratificada, ninguém a revoga ou lhe acrescenta coisa alguma.
16 Te Raa kic ɓo bini. Do dɔkin̰ Raa taaɗga taaɗ ɔɔ tɛɗn bɛɛ *Abraam ki te mɛtjilin̰a num ɗeek te ɔɔ mɛtjilin̰ge tu eyo. Num gaŋ mɛtjilin̰ kɛn naan̰ taaɗn se taaɗ ute deb kalaŋ sum ɔɔ naan̰ ɓo *al‑Masi se.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e ao seu descendente. Não diz: “e aos descendentes”, como falando de muitos, porém como falando de um só: “e ao seu descendente”, que é Cristo.
17 Kɛse ɓo nakŋ maam saapin̰ mꞋje mꞋasen taaɗa: Raa naan̰ *dɔɔk te Abraam se, tɛɗ ɓaara kaar‑sɔɔ‑te‑sik‑mɔtɔ jaay Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se aana. Bin num Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kɔŋ tujn̰ dɔɔkŋ kɛn Raa dɔɔko ute Abraam jaay taaɗin̰ ɔɔ an̰ tɛɗn bɛɛ se eyo.
17 E digo isto: uma aliança já anteriormente confirmada por Deus não pode ser revogada pela lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, a ponto de anular a promessa.
18 Kɛn Raa jaay je tɛɗn bɛɛn̰ jeege tun iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki sum num, kɛse je ɗeekŋ ɔɔ bin se bɛɛ kɛn naan̰ taaɗo ɔɔ tɛɗn jeege tun se tɛɗ ey sum. Anum Raa se taaɗo maak‑jen̰ Abraam ki taa naan̰ taaɗga taaɗa ɔɔ utu an̰ tɛɗn bɛɛn̰a.
18 Porque, se a herança provém de lei, já não decorre de promessa. Mas foi pela promessa que Deus a concedeu gratuitamente a Abraão.
19 Kɛn bin num Raa taaɗo Ko Taara Yaudge tu se gɛn ɗi? Raa taaɗɗeno se taa jꞋaki jeel nakŋ *kusin̰a bini mɛtjil *Abraam kɛn Raa taaɗno se kaana. Naan̰ se ɓo debm kɛn Raa taaɗ ɔɔ an̰ tɛɗn bɛɛn̰ se. Kɛn Raa taaɗo Ko Taara Yaudge tu se, naan̰ ɛɗin̰o ji kɔɗn Raage tu ɔɔ naan̰ ɔlo nam ɓo tɛɗin̰ debm ɗoobin̰a.
19 Logo, para que é a lei? Ela foi acrescentada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem se fez a promessa, e foi promulgada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Anum kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn bɛɛ Abraam ki se, naan̰ mala ɓo taaɗin̰ te taarin̰a, ɔl te debm ɗoobm gam eyo; ɔɔ Raa se kalaŋ lak.
20 Ora, o mediador não é de um só, mas Deus é um só.
21 Bin se je ɗeekŋ ɔɔ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ute bɛɛ kɛn Raa ɔɔ tɛɗ se tum ey la? Anum gɔtɔ, bin eyo. Kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay ɛɗ kaaja jeege tu num, jee uun ɗoobm se kaaɗn naane tɛɗga jee aak bɛɛ naan Raa ki.
21 Seria, então, a lei contrária às promessas de Deus? De modo nenhum! Porque, se fosse promulgada uma lei que pudesse dar vida, então a justiça seria, de fato, procedente de lei.
22 Num gaŋ Kitap taaɗ ɔɔ jee do naaŋ ki paac se iŋg maakŋ kusin̰ ki. Taa naan̰ se ɓo Raa tɛɗ bɛɛn̰a ute nakŋ kɛn Isa *al‑Masi tɛɗo se, do jeege tun aal maakɗe don̰ ki.
22 Mas a Escritura encerrou tudo sob o pecado, para que, mediante a fé em Jesus Cristo, a promessa fosse concedida aos que creem.
23 Kaaɗ kɛn jeege ɔŋ te ɗoobm kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki ey se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se bɔɔbjeki aan gɔɔ jee daŋgayge. Naaje kꞋjꞋiŋgkiro do Ko Taar Raa kɛn ese bini Raa ɓaaɗo taaɗjeki ɗoobm gɛn kaal maakjege do nakŋ kɛn Isa al‑Masi tɛɗo se.
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos sob a tutela da lei e nela encerrados, para essa fé que, no futuro, haveria de ser revelada.
24 Anum Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se bɔɔbjekiro bini Isa al‑Masi aan ro ki. Taa naan̰ se ɓo, Isa ɓaaɗo se taa jꞋaki tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki, taa naajege jꞋaalkiga maakjege do nakge tun naan̰ tɛɗo se.
24 De maneira que a lei se tornou nosso guardião para nos conduzir a Cristo, a fim de que fôssemos justificados pela fé.
25 Ɓɔrse, kaaɗn jꞋanki kaal maakjege do nakge tun al‑Masi tɛɗo se, aanga. Bin se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔk tɔɔgɔ dojege tu ey sum.
25 Mas, agora que veio a fé, já não permanecemos subordinados ao guardião.
26 Taa naasen paacn̰ aalkiga maakse do nakge tun Isa al‑Masi tɛɗo se, Ꞌtɛɗkiga gaan Raage. Taa naan̰ se, naase Ꞌtɛɗkiga kalaŋ ute Isa al‑Masi.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus mediante a fé em Cristo Jesus;
27 Ɗeere, naasen paacn̰ jee *kꞋbatizsega te ro al‑Masi se, Ꞌtɛɗkiga aan gɔɔ naan̰a.
27 porque todos vocês que foram batizados em Cristo de Cristo se revestiram.
28 Ɓɔrse nam te mɛtin̰ gɔtɔ, kɛn naai ɓo kɔɗ Yaud, kɛn kɔɗ Yaud eyo, tɛɗ ɗim eyo; kɛn naai ɓulu, kɛn ɓul eyo kic ɓo tɛɗ ɗim eyo. Kɛn naai mɛnda, kɛn gaaba tɛɗ ɗim eyo paac. Taa te Isa al‑Masi se naase paac Ꞌtɛɗkiga kalaŋ.
28 Assim sendo, não pode haver judeu nem grego; nem escravo nem liberto; nem homem nem mulher; porque todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Kɛn naase jaay Ꞌtɛɗkiga jee al‑Masige num, kɛse naase Ꞌtɛɗkiga mɛtjil Abraamge. Taa naan̰ se, naase utu aki kɔŋ bɛɛ Raa, kɛn Raa taaɗ ɔɔ tɛɗn Abraam ki te mɛtjilin̰ ki se.
29 E, se vocês são de Cristo, são também descendentes de Abraão e herdeiros segundo a promessa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.