Gálatas 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tɛr kɛn tɛɗ ɓaara sik‑kaar‑sɔɔ jaay aas se, maam te Barnabas ɔɔ mꞋɔk Tit kici kꞋtɛrl kꞋɓaa Jeruzalɛm ki tɛlɛ.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Kɛn ɔlum ɓaa se, taa *Raa ɓo teec naanum ki ɔɔ taaɗum ɔɔ mꞋɓaao. Kɛn jꞋaan se, maam te magalge se, jꞋiik kꞋtɔɔk cɛɛs ki gɔtn se, maam taaɗɗen Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi kɛn maam lee taaɗ jeege tun Yaudge ey se, taa maam mꞋje naabum mꞋtɛɗ tɛɗ se Ꞌkutn cɛr eyo.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Debum Tit se naan̰ kɔɗ Grɛk, gaŋ te naan̰ se kic ɓo naaɗe tɛɗin̰ te taa tɔɔg eyo taa *kɔjn̰ pɔndɔ.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Jeegen tɛɗ roɗe aan gɔɔ naaɗe ɓo gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki se ɓo, ɓaaɗoga maakjege tu. Naaɗe ɗeek ɔɔ bɛɛki num jꞋan̰ kɔjn̰ pɔndɔ. Jee se goon̰ ɛndo maakjege tu se je kaakŋ ɔɔ ɗi jaay naajege jꞋɔŋki dojege te Isa al‑Masi. Taa naaɗe je ajeki tɛɗn ɓulu daala do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Jee se naaje jꞋɔn̰ɗe te ɗoob eyo ɔɔ taarɗe lɛ kꞋtook te eyo. Taa naaje kꞋje Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi kɛn mɛt ki se, naaɗe an̰ kɔŋ tuj eyo, num ɔn̰in̰ki Ꞌkiŋg maakse ki gɔtin̰ ki.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Jee kɛn jꞋaakɗe jꞋɔɔ jee magal se, magal naaɗe se maam mꞋan ɗim eyo: taa naan Raa ki se jeege paac aas kaasa. Jee se maam taaɗɗen Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi kɛn maam lee taaɗ jeege tu se. Num naaɗe se ɔŋ taaɗum te taar ɗim kuuy ey sum.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Gaŋ naaɗe jeelga Raa se ɛɗumga taarin̰ aan gɔɔ kɛn ɛɗo Piɛr ki se kici. Maam ki naan̰ taaɗum ɔɔ mꞋɓaa taaɗn Labar Jiga jeege tun Yaudge eyo, aan gɔɔ Piɛr ɓaa taaɗ Labar Jiga, Yaudge tu se.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Taa Raa kɛn ɔl Piɛr tɛɗ *debm kaan̰ naabm Isa al‑Masi, gɛn ɓaa taaɗ Taarin̰ Jiga Yaudge tu se, naan̰ ɓo debm ɔlum maam kici, mꞋtɛɗga debm kaan̰ naabm Isa al‑Masi, gɛn ɓaa taaɗn Taarin̰ Jiga se jeege tun Yaudge eyo.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Gɔtn se Jak, Piɛr, Jan, kɛn jee Raage jeelɗe aan gɔɔ jee magalɗege se, naaɗe se kic ɓo jeele Raa se ɛɗumga naabin̰ jim ki. Taa naan̰ se ɓo naaɗe ɔl jiɗe tɔk jije maam te Barnabas. Kɛse je ɗeekŋ ɔɔ taarje tum tɛɗga kalaŋ. Gɔtn se naaje jꞋiin̰ kꞋɓaa taaɗn Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se jeege tun Yaudge eyo ɔɔ naaɗe lɛ, ɓaa taaɗ Yaudge tu.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Naaɗe taaɗjen naka kalaŋ sum ɓo gɛn tɛɗa. Naaɗe ɗeekjen ɔɔ kꞋsaapm do jee daayge tun Jeruzalɛm ki. Kɛse ɓo nakŋ kɛn maam mꞋɔŋ dirigin̰ te eyo.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Ɓii kalaŋ se, Piɛr ɓaaɗo kaakŋ jee Antiɔs ki; ɓii se maam taaɗin̰sin̰ tal naan jeege tu, taa nakŋ naan̰ tɛɗ se jig eyo.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ey num Piɛr se lee tɔs tɔs te gɛnaagen ɗoobm *al‑Masi kɛn Yaudge eyo. Num gaŋ Yaudgen iin̰o gɔtn Jak ki jaay aan se, Piɛr aakɗe se iik tɔɔk cɛɛs ki, baate kɔsn te naaɗe taa naan̰ ɓeer ɓeer jeege tun se.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Yaudgen mɛtin̰ge kɛn ɗoobm al‑Masi ki se kic ɓo tɛɗ maakɗege di di aan gɔɔ Piɛr se, ɔɔ ɔl Barnabas kic ɓo tɛɗ aan gɔɔ naaɗe.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Kɛn maam mꞋaakɗe jaay naaɗe lee ute kɛn mɛt ki eyo do Labar kɛn Jiga se, maam taaɗ Piɛr ki naan jeege tu paac mꞋɔɔ: naai kɛn kɔɗ Yaud jaay iŋg aan gɔɔ jee Yaudge ey se. Gɛn ɗi jaay naai Ꞌtaaɗ jeege tun Yaudge eyo ɔɔ tɛɗn aan gɔɔ Yaudge se?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Naaje se kꞋmɛtjil Yaudge, anum naaje se kꞋtec aan gɔɔ mɛtjil jeegen Yaudge eyo kɛn jee *kusin̰ge se.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Kɛn bin num naaje kꞋjeelki, debm kɛn Raa aakin̰ bɛɛ naanin̰ ki se debm kɛn aal maakin̰ do nakge tun Isa al‑Masi tɛɗo se, ey num debm kɛn iŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se eyo. Taa naan̰ se ɓo naaje kꞋjꞋaalki maakjege do nakge tun al‑Masi tɛɗo se kici, taa Raa ajeki kaakŋ kaamin̰ ki se aan gɔɔ jee aak bɛɛ. Num kɛn ajeki tɛɗn jꞋaki kaakŋ bɛɛ naan Raa ki se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki eyo, ey num te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se nam jaay Ꞌtɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki se gɔtɔ.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Kɛn naaje Yaudge kic ɓo kɛn kꞋje jꞋaki tɛɗ jee aak bɛɛ naan Raa ki se, jꞋaki kaal maakje do al‑Masi ki jaayo. Kɛn kꞋtɛɗki bin se naaje kꞋteckiga aan gɔɔ jee kusin̰gen iŋg ɓaa se paac se. Kɛn bin num al‑Masi se ɔljekiga maakŋ kusin̰ ki la? Anum gɔtɔ.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Bin eyo kɛn maam jaay mꞋɔk tɛrl gɛn kiŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki kɛn maam rɛsin̰oga rɛs se num, kɛse maam mala ɓo mꞋɔn̰ bɔɔrɔ ooc dom ki.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Gɛn kiŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, maam se aan gɔɔ debm ooyga kooyo. Nakgen se jaay paac aan se taa maam mꞋkiŋg gɛn Raa. Taa do dɔkin̰ kꞋtɔɔl Isa al‑Masi ro kaag ki se, maam se aan gɔɔ mꞋooyga kooy ute naan̰a.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Taa naan̰ se kɛn maam mꞋiŋg se, Isa al‑Masi ɓo iŋg maakum ki. Kɛn ɓɔrse kiŋgum do naaŋ ki se, maam mꞋaal maakum do Goon Raa kɛn jema, ɔɔ ɔn̰ ron̰ ooy taa maama.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Bɛɛ Raa se maam mꞋan̰ kɔŋ tɛɗn nakŋ cɛr eyo; taa maam se mꞋkɔŋ tɛrl gɛn kiŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ey sum. Kɛn debm jaay je tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se num, kɛse je ɗeekŋ ɔɔ kooy al‑Masi se, nakŋ cɛrɛ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.