Atos 9

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gaŋ kaaɗ kɛn se, Sɔl iŋg ɓo gɛn tɛɗn *kusin̰a ɔɔ gɛn tɔɔl jeegen aalga kaal maakɗe do Mɛlje Isa ki. Gɔtn se naan̰ iin̰ ɓaa ɔŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ an̰ kɛɗn maktubm kɛn an̰ kɔn̰ ɗoobo ɔɔ ute maktubm se naan̰ Ꞌɓaa kɛɗn magalge tun gɛn maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki. Ute naan̰ se jaay, naan̰ Ꞌkɔŋ ɗoobo ɔɔ kɛn jaay ɔŋga mɛndge lɔ gaabgen gam kɛn aalga kaal maakɗe do Isa ki se, naan̰ aɗeno tɔkŋ dɔɔkŋ ɓaa Jeruzalɛm ki.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa ɗoob ki jaay aan gɔɔr ute Damas se, gɔtn se naan̰ naar aak pooɗo raap lak lak iin̰o maakŋ raa ki ɓaaɗo deebin̰ bat.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Gɔtn se naan̰ bɔɔy ooc naaŋ ki ɔɔ booy mind deba daŋin̰ ɔɔ: «Sɔl, Sɔl, naai tap ɓo Ꞌdabarum bin se gɛn ɗi?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Gɔtn se Sɔl ɗeek ɔɔ: «Mɛluma, naai tap ɓo naŋa?» Ɔɔ mind debm se ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam ɓo Isan kɛn naai Ꞌlee Ꞌdabarum se.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Gaŋ ɓɔrse se, naai iin̰ Ꞌɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki ɔɔ gɔtn naane se jꞋai ɓaa taaɗn nakŋ naai utu Ꞌtɛɗa.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Gaŋ jee mɛtin̰ kɛn kꞋɓaa tɛl se ɓeere ɔkɗe se ɗaar yip ɔŋ taaɗ taar eyo. Naaɗe booy mind deba naɓo aak te mɛlin̰ eyo.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Gɔtn se Sɔl iin̰ ɗaara ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɔɔɗ kaamin̰ se, kaamin̰ ɔŋ aak eyo. Gɔtn se jeen̰ge ɔkin̰ jin̰ ki jaay ɓo tɔɔɗ ɓaansin̰ Damas ki.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Daan ɓiige tun mɔtɔn naan̰ tiŋg se, kaamin̰ lɛ ɔŋ aak eyo, ɔs ɗim eyo ɔɔ aay eyo.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Gaaba kalaŋ bin se, ron̰ Ananias tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki. Naan̰ se debm aalga kaal maakin̰ do Isa ki kici. Gɔtn se Mɛljege Isa teecin̰ naanin̰ ki ɔɔ daŋin̰ ɔɔ: «Ananias!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Mɛljege Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa ɗoob kɛn kꞋdaŋin̰ ɗoobm sɛɛj Taal se ɔɔ Ꞌɓaa ɓee Judas ki se, Ꞌkɔŋ gaabm kɛn kꞋdaŋin̰ Sɔl kɛn kɔɗ Tars se. Naan̰ utu iŋg gɔtn se eemum keeme,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 ɔɔ aaki aan gɔɔ naai Ananias, ɛnd ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ naai ɔndin̰ ji don̰ ki ɔɔ kaamin̰ ɔɔɗ aaka.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Num gaŋ Ananias tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, maam mꞋbooy jeege ɔɔsumga maan gaabm se, taa nakgen kusin̰ kɛn naan̰ lee tɛɗin̰ jeeige tun Jeruzalɛm ki se.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Maam se mꞋbooyga jꞋɔɔ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se undin̰ga kulu gɛn ɓaaɗo tɔkŋ dɔɔkŋ jeeigen gɔtn ara.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Gaŋ Mɛljege taaɗin̰ ɔɔ: «Ute naan̰ se kic ɓo, iin̰ Ꞌɓaa ɔŋ gaabm se, taa gaabm se maam ɓo mꞋbɛɛr mꞋɔɔɗin̰o. Naan̰ ɓo debm kɛn am tɛɗn naabuma ɔɔ utu Ꞌtaaɗn roma jeege tun Yaudge eyo ute gaarɗege ɔɔ ɓaa taaɗn gaan *Israɛlge tu kici.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Maam mala mꞋutu mꞋan̰ taaɗn dubar kɛn naan̰ utu kɔŋ taa maama.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Gɔtn se Ananias iin̰ ɓaa ɛnd ɓee Judas ki, ɔŋ Sɔl ɔɔ naan̰ ɔnd jin̰ don̰ ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «Sɔl gɛnaama, kɛse Mɛlje Isan kɛn teecio naani ki kaaɗ kɛn naai ɓaaɗo ɓaa ɗoob ki se; naan̰ ɓo ɔlumo gɔti ki taa kaami kɔɔɗn kaaka ɔɔ *Nirl Salal ai ɗooc maaki.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Gɔtn ese sum ɓo nakge tec aan gɔɔ naagŋ kɛn̰j parpa se naar siɗo kaamin̰ ki ɔɔ gɔtn se kaamin̰ ɔɔɗ aak gɔtin̰ ki. Naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ gɔtn se *kꞋbatizin̰a.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Kɛn naan̰ jaay ɔsɔ ɔɔ aay se, naan̰ ɔŋ tɔɔgɔ gɔtin̰ ki.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Gɔtn ese sum ɓo, naan̰ naar baag taaɗn jeege tun maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, ɗeekɗen ɔɔ: «Isa se, naan̰ ɓo Goon *Raa.»
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Jeegen paacn̰ lee booy taarin̰ naan̰ lee taaɗɗen se, taar se ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Gaabm se ɓo kɛn lee dabaro jeegen aal kaal maakɗe do Isa al‑Masi kɛn iŋg Jeruzalɛm ki se ey la? Ɔɔ naan̰ ɓaaɗo tap ɓo taa anɗen tɔk dɔɔkŋ ɓaa naan *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɗaamo?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Gaŋ Sɔl se, naan̰ ɓii‑raa taaɗ taar Raa ɓaa ute naanin̰ sak sak ɔɔ taaɗin̰ ute maakin̰ paac. Yaudgen Damas ki se, naan̰ taaɗɗesin̰ tal ɔɔ Isa se naan̰ ɓo al‑Masi. Ɔɔ Yaudge se taar naaɗe an̰ taaɗ kic ɓo jeel eyo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Gɔtn se Sɔl tiŋgiga ɓii dɛna maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo, Yaudge dɔɔk taarɗe taa an̰ tɔɔlɔ.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Num gaŋ deb kalaŋ ɓaaɗo ɔɔj Sɔl ɔɔ: «Jeege ɛnd kɛnd tɛli gɛn kuti, taa Yaudge se tiŋg bɔɔb nɔɔrɔ ɔɔ katara taa ɗoobm gɛn gɛgɛr Damas ki se; naaɗe je an̰ kɔkŋ tɔɔlɔ.»
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Gaŋ ɓii kalaŋ nɔɔr se, jee mɛtn Sɔl ki se ɔk ɓaansin̰a, ɔlin̰ maakŋ baar ki magala ɔɔ uun bɔɔyin̰ naatn naagŋ durdur ki.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Kɛn Sɔl jaay aan Jeruzalɛm ki se, naan̰ je ɗoobm kɛn Ꞌtum ute jee aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki, naɓo naaɗe se ɓeerin̰ ɓeere, taa kɛn Sɔl jaay aalga kaal maakin̰ do Isa al‑Masi ki aan gɔɔ naaɗe se, naaɗe maakɗe utu naaj naaj don̰ ki.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Gɔtn se Barnabas took ɔkin̰a ɔɔ ɓaansin̰ naan *jee kaan̰ naabm Isage tu ɔɔ taaɗɗen ɔɔ kɛn Sɔl ɓaa ɓaa Damas ki jaay aan ɗoob ki se, naan̰ aako Mɛljege ɔɔ Mɛljege se taaɗin̰o ute taarin̰ mala. Tɛr gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ Sɔl Damas ki se, taaɗo taa Isa jeege tu se, aalo don̰ sak ɓeer eyo.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ute taar naan̰ taaɗɗen se, gɔtn se jee kaan̰ naabm Isage se ɔkin̰ cɛɛɗe ki. Ɔɔ kaaɗ kɛn se maakŋ Jeruzalɛm ki se, Sɔl lee ute jee kaan̰ naabm Isage se kaam ara kaam ara ɔɔ ute ro Mɛljege se naan̰ taaɗ taar Raa jeege tu aal don̰ sak ɓeer eyo.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Naan̰ iin̰ga num lee taaɗ ute Yaudgen taaɗ taar Grɛk ɔɔ daayum lee naaj ute naaɗe naɓo naaɗe se je ɗoobm an̰ tɔɔlɔ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Kɛn gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi ki jaay booy taar se, naaɗe ɔk ɓaan ute Sɔl se maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki ɔɔ gɔtn naane se, naaɗe ɔlin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Tars ki.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Kaaɗ kɛn se *eglizn gɔtn ɓaa se paac kɛngen taa naaŋ Jude ki, Galile ki ɔɔ *Samari ki paac iŋg ute lapia. Naaɗe se ɔk tɔɔgɔ ro taar Raa ki, ɓeer Mɛljege tu ɔɔ *Nirl Salal noogɗe tɛɗ dɛn ɓaa ute naanɗe.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Kaaɗ kɛn se Piɛr lee daayum maakŋ naaŋge tu kaam ara kaam ara. Ɓii kalaŋ naan̰ iin̰ ɓaa kaakŋ jee Isagen iŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Lida ki.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Kɛn naan̰ jaay aan se, naan̰ ɔŋ gaaba kalaŋ kꞋruŋguyu kꞋdaŋin̰ Ene tooɗ tooɗ do nakŋ tooɗin̰ ki. Gɔtn naan̰ tɛrɛc kꞋruŋguyu sum se, ɔkga ɓaara marta.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Ene, naai se Isa *al‑Masi ɛɗiga lapia; iin̰i, naai mala Ꞌteel nakŋ tooɗi!» Gɔtn se Ene naar iin̰ ɗaar tal.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Jeegen paacn̰ iŋg Lida ki ute jeegen paacn̰ iŋg taa naaŋ Saron ki jaay aak nakŋ se, naaɗe took aal maakɗe do Mɛlje ki.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki se, ɔk mɛnda kalaŋ bin se, naan̰ aalga kaal maakin̰ do Isa ki ɔɔ mɛnd se ron̰ Tabita. (Tabita ute taar Grɛk se naaɗe daŋin̰ Dɔrkas). Mɛnd se daayum naan̰ tɛɗ bɛɛ jeege tu ɔɔ lee ɛɗ nakin̰ge *sɛrkɛ jee daayge tu.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Kaaɗ kɛn Piɛr utu Lida ki ɓɔrt se, Tabita ooc kɔɔn̰ɔ ɔɔ ooyo. Kɛn naan̰ jaay ooy sum se, naaɗe roogin̰a ɔɔ uun ook ɓaa aalin̰ maakŋ ɓee kɛn raan kɛn jꞋiin̰in̰ do naapin̰ ki se.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Aan gɔɔ Lida gɔɔr ute Japa ɗey se, jee aalga kaal maakɗe do Isa ki, kɛn iŋg Lida ki se, booy ɔɔ Piɛr utu gɔtn ese se ɔɔ naaɗe ɔl gaabge dio ɓaa daŋin̰o ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo ɔŋje kɛskɛ tu.»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piɛr naar iin̰ ɓaa ute naaɗe. Kɛn naan̰ jaay aan se, naaɗe ɔk ɓaansin̰ maakŋ ɓee kɛn jꞋaal yo maak ki se. Ɔɔ mɛnd‑daayge se paac ɓaaɗo ɔŋin̰ ute keeme. Gɔtn se naaɗe taaɗin̰ kalɗegen Tabita tɔjɗeno kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛrɛ se.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Gɔtn se Piɛr ɗeek jeege tun gɔtn ese ɔɔ: «KꞋteec naatn.» Ɔɔ kɛn jeege jaay teec se, naan̰ ɛrg naaŋ ki ɔɔ eem Raa. Naan̰ tɛrl kaamin̰ aak debm ooyga kooy se ɗeek ɔɔ: «Tabita iin̰i!» Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ kaamin̰a ɔɔ kɛn naan̰ jaay aak Piɛr se, naan̰ iin̰ iŋg ute mɛtin̰a.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piɛr ɔl jin̰ ɔkin̰a ɔɔ uun ɗaarin̰a. Gɔtn se naan̰ daŋo jee Raage ute mɛnd‑daayge. Kɛn naaɗe jaay ɓaaɗo se, Piɛr taaɗɗen ɔɔ Tabita se, naan̰ duroga.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Kɛn jeegen paacn̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki jaay booy taar ese se, maakɗe ki se jeege dɛna took aal maakɗe do Mɛljege tu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki se, Piɛr tiŋgga dɛna gɔtn gaab kɛn debm rujn̰ daar kꞋdaŋin̰ Simon se kici.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.