Atos 9

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gaŋ kaaɗ kɛn se, Sɔl iŋg ɓo gɛn tɛɗn *kusin̰a ɔɔ gɛn tɔɔl jeegen aalga kaal maakɗe do Mɛlje Isa ki. Gɔtn se naan̰ iin̰ ɓaa ɔŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ an̰ kɛɗn maktubm kɛn an̰ kɔn̰ ɗoobo ɔɔ ute maktubm se naan̰ Ꞌɓaa kɛɗn magalge tun gɛn maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki. Ute naan̰ se jaay, naan̰ Ꞌkɔŋ ɗoobo ɔɔ kɛn jaay ɔŋga mɛndge lɔ gaabgen gam kɛn aalga kaal maakɗe do Isa ki se, naan̰ aɗeno tɔkŋ dɔɔkŋ ɓaa Jeruzalɛm ki.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa ɗoob ki jaay aan gɔɔr ute Damas se, gɔtn se naan̰ naar aak pooɗo raap lak lak iin̰o maakŋ raa ki ɓaaɗo deebin̰ bat.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Gɔtn se naan̰ bɔɔy ooc naaŋ ki ɔɔ booy mind deba daŋin̰ ɔɔ: «Sɔl, Sɔl, naai tap ɓo Ꞌdabarum bin se gɛn ɗi?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Gɔtn se Sɔl ɗeek ɔɔ: «Mɛluma, naai tap ɓo naŋa?» Ɔɔ mind debm se ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam ɓo Isan kɛn naai Ꞌlee Ꞌdabarum se.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Gaŋ ɓɔrse se, naai iin̰ Ꞌɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki ɔɔ gɔtn naane se jꞋai ɓaa taaɗn nakŋ naai utu Ꞌtɛɗa.»
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Gaŋ jee mɛtin̰ kɛn kꞋɓaa tɛl se ɓeere ɔkɗe se ɗaar yip ɔŋ taaɗ taar eyo. Naaɗe booy mind deba naɓo aak te mɛlin̰ eyo.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Gɔtn se Sɔl iin̰ ɗaara ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɔɔɗ kaamin̰ se, kaamin̰ ɔŋ aak eyo. Gɔtn se jeen̰ge ɔkin̰ jin̰ ki jaay ɓo tɔɔɗ ɓaansin̰ Damas ki.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Daan ɓiige tun mɔtɔn naan̰ tiŋg se, kaamin̰ lɛ ɔŋ aak eyo, ɔs ɗim eyo ɔɔ aay eyo.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Gaaba kalaŋ bin se, ron̰ Ananias tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki. Naan̰ se debm aalga kaal maakin̰ do Isa ki kici. Gɔtn se Mɛljege Isa teecin̰ naanin̰ ki ɔɔ daŋin̰ ɔɔ: «Ananias!»
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Mɛljege Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa ɗoob kɛn kꞋdaŋin̰ ɗoobm sɛɛj Taal se ɔɔ Ꞌɓaa ɓee Judas ki se, Ꞌkɔŋ gaabm kɛn kꞋdaŋin̰ Sɔl kɛn kɔɗ Tars se. Naan̰ utu iŋg gɔtn se eemum keeme,
11 E o Senhor lhe disse:
12 ɔɔ aaki aan gɔɔ naai Ananias, ɛnd ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ naai ɔndin̰ ji don̰ ki ɔɔ kaamin̰ ɔɔɗ aaka.»
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Num gaŋ Ananias tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, maam mꞋbooy jeege ɔɔsumga maan gaabm se, taa nakgen kusin̰ kɛn naan̰ lee tɛɗin̰ jeeige tun Jeruzalɛm ki se.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Maam se mꞋbooyga jꞋɔɔ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se undin̰ga kulu gɛn ɓaaɗo tɔkŋ dɔɔkŋ jeeigen gɔtn ara.»
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Gaŋ Mɛljege taaɗin̰ ɔɔ: «Ute naan̰ se kic ɓo, iin̰ Ꞌɓaa ɔŋ gaabm se, taa gaabm se maam ɓo mꞋbɛɛr mꞋɔɔɗin̰o. Naan̰ ɓo debm kɛn am tɛɗn naabuma ɔɔ utu Ꞌtaaɗn roma jeege tun Yaudge eyo ute gaarɗege ɔɔ ɓaa taaɗn gaan *Israɛlge tu kici.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Maam mala mꞋutu mꞋan̰ taaɗn dubar kɛn naan̰ utu kɔŋ taa maama.»
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Gɔtn se Ananias iin̰ ɓaa ɛnd ɓee Judas ki, ɔŋ Sɔl ɔɔ naan̰ ɔnd jin̰ don̰ ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «Sɔl gɛnaama, kɛse Mɛlje Isan kɛn teecio naani ki kaaɗ kɛn naai ɓaaɗo ɓaa ɗoob ki se; naan̰ ɓo ɔlumo gɔti ki taa kaami kɔɔɗn kaaka ɔɔ *Nirl Salal ai ɗooc maaki.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Gɔtn ese sum ɓo nakge tec aan gɔɔ naagŋ kɛn̰j parpa se naar siɗo kaamin̰ ki ɔɔ gɔtn se kaamin̰ ɔɔɗ aak gɔtin̰ ki. Naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ gɔtn se *kꞋbatizin̰a.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Kɛn naan̰ jaay ɔsɔ ɔɔ aay se, naan̰ ɔŋ tɔɔgɔ gɔtin̰ ki.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Gɔtn ese sum ɓo, naan̰ naar baag taaɗn jeege tun maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, ɗeekɗen ɔɔ: «Isa se, naan̰ ɓo Goon *Raa.»
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Jeegen paacn̰ lee booy taarin̰ naan̰ lee taaɗɗen se, taar se ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Gaabm se ɓo kɛn lee dabaro jeegen aal kaal maakɗe do Isa al‑Masi kɛn iŋg Jeruzalɛm ki se ey la? Ɔɔ naan̰ ɓaaɗo tap ɓo taa anɗen tɔk dɔɔkŋ ɓaa naan *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɗaamo?»
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Gaŋ Sɔl se, naan̰ ɓii‑raa taaɗ taar Raa ɓaa ute naanin̰ sak sak ɔɔ taaɗin̰ ute maakin̰ paac. Yaudgen Damas ki se, naan̰ taaɗɗesin̰ tal ɔɔ Isa se naan̰ ɓo al‑Masi. Ɔɔ Yaudge se taar naaɗe an̰ taaɗ kic ɓo jeel eyo.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Gɔtn se Sɔl tiŋgiga ɓii dɛna maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki ɔɔ kaaɗ kɛn se ɓo, Yaudge dɔɔk taarɗe taa an̰ tɔɔlɔ.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Num gaŋ deb kalaŋ ɓaaɗo ɔɔj Sɔl ɔɔ: «Jeege ɛnd kɛnd tɛli gɛn kuti, taa Yaudge se tiŋg bɔɔb nɔɔrɔ ɔɔ katara taa ɗoobm gɛn gɛgɛr Damas ki se; naaɗe je an̰ kɔkŋ tɔɔlɔ.»
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Gaŋ ɓii kalaŋ nɔɔr se, jee mɛtn Sɔl ki se ɔk ɓaansin̰a, ɔlin̰ maakŋ baar ki magala ɔɔ uun bɔɔyin̰ naatn naagŋ durdur ki.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Kɛn Sɔl jaay aan Jeruzalɛm ki se, naan̰ je ɗoobm kɛn Ꞌtum ute jee aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki, naɓo naaɗe se ɓeerin̰ ɓeere, taa kɛn Sɔl jaay aalga kaal maakin̰ do Isa al‑Masi ki aan gɔɔ naaɗe se, naaɗe maakɗe utu naaj naaj don̰ ki.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Gɔtn se Barnabas took ɔkin̰a ɔɔ ɓaansin̰ naan *jee kaan̰ naabm Isage tu ɔɔ taaɗɗen ɔɔ kɛn Sɔl ɓaa ɓaa Damas ki jaay aan ɗoob ki se, naan̰ aako Mɛljege ɔɔ Mɛljege se taaɗin̰o ute taarin̰ mala. Tɛr gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ Sɔl Damas ki se, taaɗo taa Isa jeege tu se, aalo don̰ sak ɓeer eyo.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Ute taar naan̰ taaɗɗen se, gɔtn se jee kaan̰ naabm Isage se ɔkin̰ cɛɛɗe ki. Ɔɔ kaaɗ kɛn se maakŋ Jeruzalɛm ki se, Sɔl lee ute jee kaan̰ naabm Isage se kaam ara kaam ara ɔɔ ute ro Mɛljege se naan̰ taaɗ taar Raa jeege tu aal don̰ sak ɓeer eyo.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Naan̰ iin̰ga num lee taaɗ ute Yaudgen taaɗ taar Grɛk ɔɔ daayum lee naaj ute naaɗe naɓo naaɗe se je ɗoobm an̰ tɔɔlɔ.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Kɛn gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi ki jaay booy taar se, naaɗe ɔk ɓaan ute Sɔl se maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki ɔɔ gɔtn naane se, naaɗe ɔlin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Tars ki.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Kaaɗ kɛn se *eglizn gɔtn ɓaa se paac kɛngen taa naaŋ Jude ki, Galile ki ɔɔ *Samari ki paac iŋg ute lapia. Naaɗe se ɔk tɔɔgɔ ro taar Raa ki, ɓeer Mɛljege tu ɔɔ *Nirl Salal noogɗe tɛɗ dɛn ɓaa ute naanɗe.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Kaaɗ kɛn se Piɛr lee daayum maakŋ naaŋge tu kaam ara kaam ara. Ɓii kalaŋ naan̰ iin̰ ɓaa kaakŋ jee Isagen iŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Lida ki.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Kɛn naan̰ jaay aan se, naan̰ ɔŋ gaaba kalaŋ kꞋruŋguyu kꞋdaŋin̰ Ene tooɗ tooɗ do nakŋ tooɗin̰ ki. Gɔtn naan̰ tɛrɛc kꞋruŋguyu sum se, ɔkga ɓaara marta.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Ene, naai se Isa *al‑Masi ɛɗiga lapia; iin̰i, naai mala Ꞌteel nakŋ tooɗi!» Gɔtn se Ene naar iin̰ ɗaar tal.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Jeegen paacn̰ iŋg Lida ki ute jeegen paacn̰ iŋg taa naaŋ Saron ki jaay aak nakŋ se, naaɗe took aal maakɗe do Mɛlje ki.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki se, ɔk mɛnda kalaŋ bin se, naan̰ aalga kaal maakin̰ do Isa ki ɔɔ mɛnd se ron̰ Tabita. (Tabita ute taar Grɛk se naaɗe daŋin̰ Dɔrkas). Mɛnd se daayum naan̰ tɛɗ bɛɛ jeege tu ɔɔ lee ɛɗ nakin̰ge *sɛrkɛ jee daayge tu.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Kaaɗ kɛn Piɛr utu Lida ki ɓɔrt se, Tabita ooc kɔɔn̰ɔ ɔɔ ooyo. Kɛn naan̰ jaay ooy sum se, naaɗe roogin̰a ɔɔ uun ook ɓaa aalin̰ maakŋ ɓee kɛn raan kɛn jꞋiin̰in̰ do naapin̰ ki se.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Aan gɔɔ Lida gɔɔr ute Japa ɗey se, jee aalga kaal maakɗe do Isa ki, kɛn iŋg Lida ki se, booy ɔɔ Piɛr utu gɔtn ese se ɔɔ naaɗe ɔl gaabge dio ɓaa daŋin̰o ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo ɔŋje kɛskɛ tu.»
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Piɛr naar iin̰ ɓaa ute naaɗe. Kɛn naan̰ jaay aan se, naaɗe ɔk ɓaansin̰ maakŋ ɓee kɛn jꞋaal yo maak ki se. Ɔɔ mɛnd‑daayge se paac ɓaaɗo ɔŋin̰ ute keeme. Gɔtn se naaɗe taaɗin̰ kalɗegen Tabita tɔjɗeno kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛrɛ se.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Gɔtn se Piɛr ɗeek jeege tun gɔtn ese ɔɔ: «KꞋteec naatn.» Ɔɔ kɛn jeege jaay teec se, naan̰ ɛrg naaŋ ki ɔɔ eem Raa. Naan̰ tɛrl kaamin̰ aak debm ooyga kooy se ɗeek ɔɔ: «Tabita iin̰i!» Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ kaamin̰a ɔɔ kɛn naan̰ jaay aak Piɛr se, naan̰ iin̰ iŋg ute mɛtin̰a.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Piɛr ɔl jin̰ ɔkin̰a ɔɔ uun ɗaarin̰a. Gɔtn se naan̰ daŋo jee Raage ute mɛnd‑daayge. Kɛn naaɗe jaay ɓaaɗo se, Piɛr taaɗɗen ɔɔ Tabita se, naan̰ duroga.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Kɛn jeegen paacn̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki jaay booy taar ese se, maakɗe ki se jeege dɛna took aal maakɗe do Mɛljege tu.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki se, Piɛr tiŋgga dɛna gɔtn gaab kɛn debm rujn̰ daar kꞋdaŋin̰ Simon se kici.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.