Atos 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Kɛn ɓii gɛn tɛɗn laa kꞋdaŋin̰ Pantekɔt jaay aan se, ɓii kɛn se jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se tusga paac gɔtɔ kaam kalaŋ.
1 Chegando o dia de Pentecoste, estavam todos reunidos num só lugar.
2 Gɔtn se naaɗe naar booy naka maakŋ raa ki eemo uu uu aan gɔɔ kuul kɛn ɔl makɔn̰ɔ ɔɔ ɓaaɗo ɛnd maakŋ ɓee kɛn naaɗe tusn maak ki se ɔɔ gɔtɔ se, tɛɗ dir dir.
2 De repente veio do céu um som, como de um vento muito forte, e encheu toda a casa na qual estavam assentados.
3 Tɛr naaɗe aak ne ɗimge se tec aan gɔɔ rɔɔn̰ pooɗge bɔɔy ɓaaɗo wɔɔk tis doɗege tu.
3 E viram o que parecia línguas de fogo, que se separaram e pousaram sobre cada um deles.
4 Gɔtn se Nirl Salal ɓaaɗo ɛnd ɗooc maakɗe ɔɔ naaɗe baag taaɗn taar naaŋ jee kuuyu. Kɛse Nirl Salal ɓo ɔlɗe naaɗe taaɗ taar naaŋgen se.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito os capacitava.
5 Ɓii kɛn se, Yaudgen ɔk ɗoobm taar Raaɗe ɔɔn̰ se iin̰o gɔtn ɓaa se paac ɔɔ ɓaaɗo Jeruzalɛm ki.
5 Havia em Jerusalém judeus, tementes a Deus, vindos de todas as nações do mundo.
6 Kɛn jee se jaay booy nakŋ tɛɗ dir dir se, naaɗe ɓaaɗo tus dɛna gɔtn se. Ɔɔ kɛn naaɗe jaay booy jee aal maakɗe do Isa al‑Masi ki jaay taaɗ taar naaŋɗege se, gɔtn se ɗoobm roɗe tap ɓo, naaɗe jeel eyo.
6 Ouvindo-se este som, ajuntou-se uma multidão que ficou perplexa, pois cada um os ouvia falar em sua própria língua.
7 Nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɗoobm taaɗin̰ tap ɓo naaɗe jeel eyo ɔɔ naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Jee taaɗ taargen se lɛ, naaɗe paac Galilege,
7 Atônitos e maravilhados, eles perguntavam: "Acaso não são galileus todos estes homens que estão falando?
8 tɛɗ ɔɔ ɗi jaay ɓo naŋa naŋa kic ɓo booy naaɗe taaɗin̰ ute taar naaŋin̰ naaŋin̰ se?
8 Então, como os ouvimos, cada um de nós, em nossa própria língua materna?
9 Ey num naajege se jee mɛtin̰ge iin̰o Paart ki, jee mɛtin̰ge iin̰o Mɛɗ ki ute Elamit ki ɔɔ jee mɛtin̰ge iin̰o Mɛzapotami ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Jude ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Kapados ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Pɔŋ ki ute taa naaŋ Azi ki,
9 Partos, medos e elamitas; habitantes da Mesopotâmia, Judéia e Capadócia, Ponto e da província da Ásia,
10 jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Prigi ki ute gɛn Pampili ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Masar ute gɛn Libi kɛn cɛɛ Sirɛnai ki ɔɔ jee mɛtin̰ge iin̰o *Rɔm ki,
10 Frígia e Panfília, Egito e das partes da Líbia próximas a Cirene; visitantes vindos de Roma,
11 paac naajen kɛn kꞋYaudge ɔɔ jeegen kɛn tɛɗga tɛɗ roɗe Yaudge, jee iin̰o Krɛt ki ute jee iin̰o taa naaŋ Suge tu, paac naaje kꞋbooyki naaɗe taaɗ nakgen magal magal kɛn *Raa tɛɗin̰ ute taar naaŋjege.»
11 tanto judeus como convertidos ao judaísmo; cretenses e árabes. Nós os ouvimos declarar as maravilhas de Deus em nossa própria língua! "
12 Nakŋ se deel doɗe ɔɔ naaɗe jeel ɗoobm taaɗin̰ eyo. Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛse tap ɓo je ɗeekŋ ɔɔ ɗio?»
12 Atônitos e perplexos, todos perguntavam uns aos outros: "Que significa isto? "
13 Gaŋ jee mɛtin̰ge se tɛrɛc mɛtn jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Naaɗe se lɛ, ɓɛrɛ, aay oonga koono.»
13 Alguns, todavia, zombavam deles e diziam: "Eles beberam vinho demais".
14 Kɛn Piɛr jaay booy taar se, naan̰ iin̰ ɗaar ute *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen sik‑kaar‑kalaŋ kuuy se ɔɔ uun mindin̰ raan taaɗɗen ɔɔ: «Naase Yaudge ute naase jee kɛn iŋgki Jeruzalɛm ki se, uɗki bi jiga do taar kɛn maam mꞋasen taaɗa ɔɔ nakgen deel paac se Ꞌbooy ɔkin̰ki jiga jaayo.
14 Então Pedro levantou-se com os Onze e, em alta voz, dirigiu-se à multidão: "Homens da Judéia e todos os que vivem em Jerusalém, deixem-me explicar-lhes isto! Ouçam com atenção:
15 Kɛn naase ɔɔki jee se jaay jee kaay koonge num kɛse mɛt ki eyo, taa ɓɔrse se naaje jꞋutuki maakŋ kaaɗn mɛs ki ɓɔrtɔ.
15 estes homens não estão bêbados, como vocês supõem. Ainda são nove horas da manhã!
16 Num gaŋ nakŋ aan se, kɛse taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki kꞋdaŋin̰ Jɔɛl kɛn taaɗo do dɔkin̰ se ɓo ɓɔrse aanga ɗoobin̰ ki, kɛn taaɗo ɔɔ:
16 Pelo contrário, isto é o que foi predito pelo profeta Joel:
17 Raa ɗeek ɔɔ:
17 ‘Nos últimos dias, diz Deus, derramarei do meu Espírito sobre todos os povos. Os seus filhos e as suas filhas profetizarão, os jovens terão visões, os velhos terão sonhos.
18 Ɗeere, ɓii kɛn se, maam mꞋaɗe kɔl Nirluma
18 Sobre os meus servos e as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Maam mꞋutu mꞋtɛɗn nakgen deel doa maakŋ raa ki
19 Mostrarei maravilhas em cima no céu e sinais em baixo, na terra, sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Kɔr Mɛljege jaay aɗe ɓaa se, ɓii kɛn se kaaɗa Ꞌtɛɗn ilim dib
20 O sol se tornará em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ɓiin se jaay debm eemga Mɛljege num,
21 E todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo! ’
22 Tɛr Piɛr taaɗ ɔɔ: «Naase gaan *Israɛlge, Ꞌbooyki taar maam mꞋasen taaɗa! Ute Isan kɛn iin̰o gɛgɛr kɛn Nazarɛt ki ɔɔ kɛn Raa ɔlin̰o gɔtse ki se, naase Ꞌjeelki Raase tɛɗga nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa daanse ki taa asen taaɗn tɔɔgŋ Raa.
22 "Israelitas, ouçam estas palavras: Jesus de Nazaré foi aprovado por Deus diante de vocês por meio de milagres, maravilhas e sinais, que Deus fez entre vocês por intermédio dele, como vocês mesmos sabem.
23 Gaabm se, Raa mala ɓo ɔn̰sesin̰ jise ki. Taa do dɔkin̰ tap ɓo, Raa se jeele nakŋ naase utu an̰ki tɛɗn don̰ ki se. Taa naan̰ se ɓo, naase ɔk ɔlin̰ki ji jee *kusin̰ge tu ɔɔ naaɗe ɓaa tup tɔɔlin̰ ro kaag ki;
23 Este homem lhes foi entregue por propósito determinado e pré-conhecimento de Deus; e vocês, com a ajuda de homens perversos, o mataram, pregando-o na cruz.
24 num gaŋ Raa se durin̰oga daan yoge tu ɔɔ ɔɔɗin̰ga don̰a naatn maakŋ yo ki taa yo se ɔk tɔɔgɔ don̰ ki eyo.
24 Mas Deus o ressuscitou dos mortos, rompendo os laços da morte, porque era impossível que a morte o retivesse.
25 Taa naan̰ se ɓo ɓugjege *Daud taaɗo mɛtn taar naan̰a maakŋ Kitap ki ɔɔ:
25 A respeito dele, disse Davi: ‘Eu sempre via o Senhor diante de mim. Porque ele está à minha direita, não serei abalado.
26 Ɔɔ maam se maakum‑raapo ɔɔ mꞋaar kaa ute maak‑raapuma;
26 Por isso o meu coração está alegre e a minha língua exulta; o meu corpo também repousará em esperança,
27 Taa naai Mɛluma, naai se am kɔŋ kɔn̰um maakŋ yoge tu eyo,
27 porque tu não me abandonarás no sepulcro, nem permitirás que o teu Santo sofra decomposição.
28 Mɛluma, naai ɓo taaɗumga ɗoobm kaaja
28 Tu me fizeste conhecer os caminhos da vida e me encherás de alegria na tua presença’.
29 Tɛr Piɛr taaɗ daala ɔɔ: «Gɛnaamgen Yaudge, Ꞌbooyki maam mꞋasen taaɗn tal. Ɓugjege Daud se ooyga do dɔkin̰a. Naan̰ jꞋuun jꞋɔlin̰ga maakŋ ɓaaɗ ki ɔɔ ɓaaɗin̰ se jaaki kic ɓo utu gɔtjege tu ara.
29 "Irmãos, posso dizer-lhes com franqueza que o patriarca Davi morreu e foi sepultado, e o seu túmulo está entre nós até o dia de hoje.
30 Num gaŋ aan gɔɔ naan̰ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, naan̰ jeele taa Raa se naamga naam taarin̰a ɔɔ tɛɗga num maakŋ mɛtjilin̰ ki se Ꞌkɔɔɗn deb kalaŋ se ɓaaɗo Ꞌkɔsn gaara gɔɔn̰ ki.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe prometera sob juramento que colocaria um dos seus descendentes em seu trono.
31 Taa naan̰ se ɓo, Daud se, naan̰ jeele *al‑Masi se ɓaaɗo ooyga kic ɓo utu duru daan yoge tu. Taa naan̰ se ɓo naan̰ ɗeek ɔɔ: ‹Raa se rɛsin̰ te maakŋ yoge tu eyo ɔɔ ron̰ lɛ, naan̰ ɔn̰in̰ ruum te maakŋ ɓaaɗ ki eyo.›
31 Prevendo isso, falou da ressurreição do Cristo, que não foi abandonado no sepulcro e cujo corpo não sofreu decomposição.
32 Taa naan̰ se ɓo maam mꞋtaaɗseni: Raa se naan̰ duroga Isa daan yoge tu ɔɔ naaje se paac jꞋaakin̰ga ɔɔ naan̰ se utu te kaamin̰a.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas desse fato.
33 Raa uun ɓaansin̰ga ute tɔɔgin̰a maakŋ raa ki. Ɔɔ Raa Bubu se ɛɗin̰ga *Nirl Salal kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu kɛɗn jeege tu se. Ɔɔ Nirl se ɓo kɛn Isa ɔlin̰ ɓɔrse bɔɔy wɔɔk doje ki aan gɔɔ kɛn naase aakin̰ki ute kaamse ɔɔ Ꞌbooyin̰ki ute bise se.
33 Exaltado à direita de Deus, ele recebeu do Pai o Espírito Santo prometido e derramou o que vocês agora vêem e ouvem.
34 Ey num ɓugjege Daud lɛ ook ɓaa te maakŋ raa ki eyo, gaŋ naan̰ taaɗ ɔɔ:
34 Pois Davi não subiu ao céu, mas ele mesmo declarou: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 ɓii kalaŋ maam mꞋai tɛɗi jee taamooyige paac se,
35 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés’.
36 Ɔn̰ gaan Israɛlge paac Ꞌjeel taar se: Isan naase Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ki ro kaag ki se, naan̰ se ɓo Raa tɛɗin̰ tɛɗga Mɛljege ɔɔ naan̰ ɓo al‑Masi se.»
36 "Portanto, que todo Israel fique certo disto: Este Jesus, a quem vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo".
37 Kɛn jeege jaay booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuj kasak kasak ɔɔ naaɗe tɔnd mɛtn Piɛr ute *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige gɛn kuuy se ɔɔ: «Gɛnaajege naaje tap ɓo kꞋtɛɗn roje jꞋɔɔ ɗi?»
37 Quando ouviram isso, os seus corações ficaram aflitos, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: "Irmãos, que faremos? "
38 Gɔtn se Piɛr tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋTɛrlki maakse ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo ɔn̰ ron̰ jꞋan̰ *batizn ute ro Isa al‑Masi, taa Raa an̰ tɔɔl *kusin̰in̰a bin jaay Raa asen bɔɔy *Nirl Salal dose ki.
38 Pedro respondeu: "Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos seus pecados, e receberão o dom do Espírito Santo.
39 Taa naan̰ taaɗga taaɗ ɔɔ utu aɗe kɔl Nirl Salal dose ki, do gɛnsege tu ɔɔ do jeege tun iŋg dɔɔk te Raa ɔɔ do jeege tun dɛn kɛn Raa ute aɗeno daŋ se.»
39 Pois a promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, para todos quantos o Senhor, o nosso Deus chamar".
40 Gɔtn se tɛr Piɛr taaɗɗenga taarge dɛna taa aɗen tɛɗn naaɗe Ꞌtooko ɔɔ kaay kaamɗe. Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Jee duni kɛn ɓɔrse se, ɓɛrɛ, naaɗe se jee kɛn baate Raa! ꞋTeecki naatn maakɗe ki taa naase aki Ꞌkɔŋ kaaja.»
40 Com muitas outras palavras os advertia e insistia com eles: "Salvem-se desta geração corrompida! "
41 Jee kɛn took uun taar Piɛr se, ɓii kɛn se sum ɓo kꞋbatizɗe. Naaɗe se ɓaa ɓaa nakŋ jeege dupu‑mɔtɔ ɔɔ naaɗe ɓaaɗo tum do jeege tun deetn kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se.
41 Os que aceitaram a mensagem foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Jee paacn̰ kɛn aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se, naaɗe daayum lee booy taargen *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige lee dooyɗe ɔɔ naaɗe iŋg aan gɔɔ gɛnaagen kon̰ɗe kalaŋ ɔɔ bubɗe kalaŋ. Naaɗe lee ɔs kalaŋ ɔɔ lee eem Raa taa naapki.
42 Eles se dedicavam ao ensino dos apóstolos e à comunhão, ao partir do pão e às orações.
43 Ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se, Raa tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ute nakgen kɛn taaɗ tɔɔgŋ Raa. Ute nakgen jaay naaɗe tɛɗse ɔl jeege paac ɓeer Raa ki.
43 Todos estavam cheios de temor, e muitas maravilhas e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ɔɔ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi ki se, naaɗe ɔk taarɗe kalaŋ ɔɔ nakŋ paacn̰ jaay naaɗe ɔkse nig aakin̰ ute naapa.
44 Todos os que criam mantinham-se unidos e tinham tudo em comum.
45 Naaɗe dugŋ naatn ute maakŋ‑gɔtɗege ɔɔ ute nakɗege ɔɔ gursn se naaɗe nig aakin̰ ute naapa ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ nakŋ kɛn an̰ kaasn kiŋgin̰a.
45 Vendendo suas propriedades e bens, distribuíam a cada um conforme a sua necessidade.
46 Daayum ɓii‑raa naaɗe tus daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ute maakŋ kalaŋ. Naaɗe lee ɔs kalaŋ ɓee naapge tu ɔɔ gɔtn kɔsɗe ki se, naaɗe lee tɔs ute maak‑raapo ɔɔ taar ɗim tap ɓo, naaɗe ɔk maakɗe ki eyo.
46 Todos os dias, continuavam a reunir-se no pátio do templo. Partiam o pão em suas casas, e juntos participavam das refeições, com alegria e sinceridade de coração,
47 Kɛn jeege jaay aakɗe naaɗe tɛɗ bin se, naaɗe jeɗe. Ɔɔ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi ki se naaɗe tɔɔm Raa, ɔɔ te naan̰ se ɓii‑raa Mɛljege Isa al‑Masi lee aaj jeege maakŋ *kusin̰ɗe ki ɔɔ daayum jeege ziiɗ do jeege tun aalga kaal maakɗe don̰ ki se.
47 louvando a Deus e tendo a simpatia de todo o povo. E o Senhor lhes acrescentava todos os dias os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.