Atos 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn ɓii gɛn tɛɗn laa kꞋdaŋin̰ Pantekɔt jaay aan se, ɓii kɛn se jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se tusga paac gɔtɔ kaam kalaŋ.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Gɔtn se naaɗe naar booy naka maakŋ raa ki eemo uu uu aan gɔɔ kuul kɛn ɔl makɔn̰ɔ ɔɔ ɓaaɗo ɛnd maakŋ ɓee kɛn naaɗe tusn maak ki se ɔɔ gɔtɔ se, tɛɗ dir dir.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Tɛr naaɗe aak ne ɗimge se tec aan gɔɔ rɔɔn̰ pooɗge bɔɔy ɓaaɗo wɔɔk tis doɗege tu.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Gɔtn se Nirl Salal ɓaaɗo ɛnd ɗooc maakɗe ɔɔ naaɗe baag taaɗn taar naaŋ jee kuuyu. Kɛse Nirl Salal ɓo ɔlɗe naaɗe taaɗ taar naaŋgen se.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Ɓii kɛn se, Yaudgen ɔk ɗoobm taar Raaɗe ɔɔn̰ se iin̰o gɔtn ɓaa se paac ɔɔ ɓaaɗo Jeruzalɛm ki.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Kɛn jee se jaay booy nakŋ tɛɗ dir dir se, naaɗe ɓaaɗo tus dɛna gɔtn se. Ɔɔ kɛn naaɗe jaay booy jee aal maakɗe do Isa al‑Masi ki jaay taaɗ taar naaŋɗege se, gɔtn se ɗoobm roɗe tap ɓo, naaɗe jeel eyo.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɗoobm taaɗin̰ tap ɓo naaɗe jeel eyo ɔɔ naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Jee taaɗ taargen se lɛ, naaɗe paac Galilege,
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 tɛɗ ɔɔ ɗi jaay ɓo naŋa naŋa kic ɓo booy naaɗe taaɗin̰ ute taar naaŋin̰ naaŋin̰ se?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Ey num naajege se jee mɛtin̰ge iin̰o Paart ki, jee mɛtin̰ge iin̰o Mɛɗ ki ute Elamit ki ɔɔ jee mɛtin̰ge iin̰o Mɛzapotami ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Jude ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Kapados ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Pɔŋ ki ute taa naaŋ Azi ki,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Prigi ki ute gɛn Pampili ki, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Masar ute gɛn Libi kɛn cɛɛ Sirɛnai ki ɔɔ jee mɛtin̰ge iin̰o *Rɔm ki,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 paac naajen kɛn kꞋYaudge ɔɔ jeegen kɛn tɛɗga tɛɗ roɗe Yaudge, jee iin̰o Krɛt ki ute jee iin̰o taa naaŋ Suge tu, paac naaje kꞋbooyki naaɗe taaɗ nakgen magal magal kɛn *Raa tɛɗin̰ ute taar naaŋjege.»
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Nakŋ se deel doɗe ɔɔ naaɗe jeel ɗoobm taaɗin̰ eyo. Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛse tap ɓo je ɗeekŋ ɔɔ ɗio?»
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Gaŋ jee mɛtin̰ge se tɛrɛc mɛtn jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Naaɗe se lɛ, ɓɛrɛ, aay oonga koono.»
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Kɛn Piɛr jaay booy taar se, naan̰ iin̰ ɗaar ute *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen sik‑kaar‑kalaŋ kuuy se ɔɔ uun mindin̰ raan taaɗɗen ɔɔ: «Naase Yaudge ute naase jee kɛn iŋgki Jeruzalɛm ki se, uɗki bi jiga do taar kɛn maam mꞋasen taaɗa ɔɔ nakgen deel paac se Ꞌbooy ɔkin̰ki jiga jaayo.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Kɛn naase ɔɔki jee se jaay jee kaay koonge num kɛse mɛt ki eyo, taa ɓɔrse se naaje jꞋutuki maakŋ kaaɗn mɛs ki ɓɔrtɔ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Num gaŋ nakŋ aan se, kɛse taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki kꞋdaŋin̰ Jɔɛl kɛn taaɗo do dɔkin̰ se ɓo ɓɔrse aanga ɗoobin̰ ki, kɛn taaɗo ɔɔ:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Raa ɗeek ɔɔ:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Ɗeere, ɓii kɛn se, maam mꞋaɗe kɔl Nirluma
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Maam mꞋutu mꞋtɛɗn nakgen deel doa maakŋ raa ki
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Kɔr Mɛljege jaay aɗe ɓaa se, ɓii kɛn se kaaɗa Ꞌtɛɗn ilim dib
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Ɓiin se jaay debm eemga Mɛljege num,
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Tɛr Piɛr taaɗ ɔɔ: «Naase gaan *Israɛlge, Ꞌbooyki taar maam mꞋasen taaɗa! Ute Isan kɛn iin̰o gɛgɛr kɛn Nazarɛt ki ɔɔ kɛn Raa ɔlin̰o gɔtse ki se, naase Ꞌjeelki Raase tɛɗga nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa daanse ki taa asen taaɗn tɔɔgŋ Raa.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Gaabm se, Raa mala ɓo ɔn̰sesin̰ jise ki. Taa do dɔkin̰ tap ɓo, Raa se jeele nakŋ naase utu an̰ki tɛɗn don̰ ki se. Taa naan̰ se ɓo, naase ɔk ɔlin̰ki ji jee *kusin̰ge tu ɔɔ naaɗe ɓaa tup tɔɔlin̰ ro kaag ki;
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 num gaŋ Raa se durin̰oga daan yoge tu ɔɔ ɔɔɗin̰ga don̰a naatn maakŋ yo ki taa yo se ɔk tɔɔgɔ don̰ ki eyo.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Taa naan̰ se ɓo ɓugjege *Daud taaɗo mɛtn taar naan̰a maakŋ Kitap ki ɔɔ:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Ɔɔ maam se maakum‑raapo ɔɔ mꞋaar kaa ute maak‑raapuma;
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Taa naai Mɛluma, naai se am kɔŋ kɔn̰um maakŋ yoge tu eyo,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Mɛluma, naai ɓo taaɗumga ɗoobm kaaja
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Tɛr Piɛr taaɗ daala ɔɔ: «Gɛnaamgen Yaudge, Ꞌbooyki maam mꞋasen taaɗn tal. Ɓugjege Daud se ooyga do dɔkin̰a. Naan̰ jꞋuun jꞋɔlin̰ga maakŋ ɓaaɗ ki ɔɔ ɓaaɗin̰ se jaaki kic ɓo utu gɔtjege tu ara.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Num gaŋ aan gɔɔ naan̰ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, naan̰ jeele taa Raa se naamga naam taarin̰a ɔɔ tɛɗga num maakŋ mɛtjilin̰ ki se Ꞌkɔɔɗn deb kalaŋ se ɓaaɗo Ꞌkɔsn gaara gɔɔn̰ ki.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Taa naan̰ se ɓo, Daud se, naan̰ jeele *al‑Masi se ɓaaɗo ooyga kic ɓo utu duru daan yoge tu. Taa naan̰ se ɓo naan̰ ɗeek ɔɔ: ‹Raa se rɛsin̰ te maakŋ yoge tu eyo ɔɔ ron̰ lɛ, naan̰ ɔn̰in̰ ruum te maakŋ ɓaaɗ ki eyo.›
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Taa naan̰ se ɓo maam mꞋtaaɗseni: Raa se naan̰ duroga Isa daan yoge tu ɔɔ naaje se paac jꞋaakin̰ga ɔɔ naan̰ se utu te kaamin̰a.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Raa uun ɓaansin̰ga ute tɔɔgin̰a maakŋ raa ki. Ɔɔ Raa Bubu se ɛɗin̰ga *Nirl Salal kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu kɛɗn jeege tu se. Ɔɔ Nirl se ɓo kɛn Isa ɔlin̰ ɓɔrse bɔɔy wɔɔk doje ki aan gɔɔ kɛn naase aakin̰ki ute kaamse ɔɔ Ꞌbooyin̰ki ute bise se.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ey num ɓugjege Daud lɛ ook ɓaa te maakŋ raa ki eyo, gaŋ naan̰ taaɗ ɔɔ:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 ɓii kalaŋ maam mꞋai tɛɗi jee taamooyige paac se,
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Ɔn̰ gaan Israɛlge paac Ꞌjeel taar se: Isan naase Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ki ro kaag ki se, naan̰ se ɓo Raa tɛɗin̰ tɛɗga Mɛljege ɔɔ naan̰ ɓo al‑Masi se.»
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Kɛn jeege jaay booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuj kasak kasak ɔɔ naaɗe tɔnd mɛtn Piɛr ute *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige gɛn kuuy se ɔɔ: «Gɛnaajege naaje tap ɓo kꞋtɛɗn roje jꞋɔɔ ɗi?»
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Gɔtn se Piɛr tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋTɛrlki maakse ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo ɔn̰ ron̰ jꞋan̰ *batizn ute ro Isa al‑Masi, taa Raa an̰ tɔɔl *kusin̰in̰a bin jaay Raa asen bɔɔy *Nirl Salal dose ki.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Taa naan̰ taaɗga taaɗ ɔɔ utu aɗe kɔl Nirl Salal dose ki, do gɛnsege tu ɔɔ do jeege tun iŋg dɔɔk te Raa ɔɔ do jeege tun dɛn kɛn Raa ute aɗeno daŋ se.»
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Gɔtn se tɛr Piɛr taaɗɗenga taarge dɛna taa aɗen tɛɗn naaɗe Ꞌtooko ɔɔ kaay kaamɗe. Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Jee duni kɛn ɓɔrse se, ɓɛrɛ, naaɗe se jee kɛn baate Raa! ꞋTeecki naatn maakɗe ki taa naase aki Ꞌkɔŋ kaaja.»
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Jee kɛn took uun taar Piɛr se, ɓii kɛn se sum ɓo kꞋbatizɗe. Naaɗe se ɓaa ɓaa nakŋ jeege dupu‑mɔtɔ ɔɔ naaɗe ɓaaɗo tum do jeege tun deetn kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Jee paacn̰ kɛn aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se, naaɗe daayum lee booy taargen *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige lee dooyɗe ɔɔ naaɗe iŋg aan gɔɔ gɛnaagen kon̰ɗe kalaŋ ɔɔ bubɗe kalaŋ. Naaɗe lee ɔs kalaŋ ɔɔ lee eem Raa taa naapki.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se, Raa tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ute nakgen kɛn taaɗ tɔɔgŋ Raa. Ute nakgen jaay naaɗe tɛɗse ɔl jeege paac ɓeer Raa ki.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ɔɔ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi ki se, naaɗe ɔk taarɗe kalaŋ ɔɔ nakŋ paacn̰ jaay naaɗe ɔkse nig aakin̰ ute naapa.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Naaɗe dugŋ naatn ute maakŋ‑gɔtɗege ɔɔ ute nakɗege ɔɔ gursn se naaɗe nig aakin̰ ute naapa ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ nakŋ kɛn an̰ kaasn kiŋgin̰a.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Daayum ɓii‑raa naaɗe tus daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ute maakŋ kalaŋ. Naaɗe lee ɔs kalaŋ ɓee naapge tu ɔɔ gɔtn kɔsɗe ki se, naaɗe lee tɔs ute maak‑raapo ɔɔ taar ɗim tap ɓo, naaɗe ɔk maakɗe ki eyo.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Kɛn jeege jaay aakɗe naaɗe tɛɗ bin se, naaɗe jeɗe. Ɔɔ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi ki se naaɗe tɔɔm Raa, ɔɔ te naan̰ se ɓii‑raa Mɛljege Isa al‑Masi lee aaj jeege maakŋ *kusin̰ɗe ki ɔɔ daayum jeege ziiɗ do jeege tun aalga kaal maakɗe don̰ ki se.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.