Atos 20
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Kɛn mɛtn taar se jaay deel se, Pɔl ɔl kꞋdaŋ kꞋtuso jee aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki ɔɔ naan̰ ɛɗɗen kaay kaama jaay ɓo ɗeekɗen ɔɔ iŋgki lapia ɔɔ naan̰ uun ɗoobm taa naaŋ Masedoan.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Kaaɗ kɛn naan̰ aal teeco teec taa naaŋ kɛn ese se, jee aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se, naan̰ taaɗɗenga taarge dɛna kɛn ɛɗɗen kaay kaama, jaay ɓo naan̰ iin̰ ɓaa taa naaŋ Grɛkge tu.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Gɔtn se, naan̰ tiŋg laapa mɔtɔ. Aan kaaɗ kɛn jaay naan̰ ɓaa kookŋ maakŋ markab ki gɛn ɓaa taa naaŋ Siri ki se, naan̰ booy ɔɔ Yaudge se, dɔɔkga dɔɔk taarɗe ron̰ ki gɛn kutin̰a. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ uun doa gɛn tɛrl ɓaa taa naaŋ Masedoan ki.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Jeegen kɛn lee ute naan̰ se, naaɗe se ɓo: Sopatrɔs goon Pirus kɛn iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Bere, Aristark ute Sekundus, naaɗe se iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Tɛsalonik ki ɔɔ Gayusn kɛn iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Derbe ɔɔ Tisik ute Tropim kɛn iin̰o taa naaŋ Azi kɛn kaam kalaŋ ɔɔ kɛse Timote.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Jee se ɔnd naana ɓaa booyje maakŋ gɛgɛr kɛn Troas ki.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Gaŋ naaje se kꞋtɛɗ Laa mappan ɔk ɔrɔm eyo aas jaay ɓo, jꞋiin̰ Pilip ki se, jꞋook maakŋ markab ki kꞋtɛɗ ɓii mii jaay ɓo kꞋɓaa kꞋjꞋɔŋɗe maakŋ gɛgɛr kɛn Troas ki. Gɔtn se, naaje kꞋtiŋgo ɓii cili.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Kɛn aan *ɓii sebit ki tɛgɛr se, naaje kꞋtus kꞋjꞋɔs kalaŋ jaay ɓo kꞋjꞋuun sɛn‑sɛn. Gɔtn se Pɔl baag taaɗn gɛnaage tun ɗoobm Isa *al‑Masi kɛn tus gɔtn ese. Aan gɔɔ naan̰ mɛtbeeki sum ɓo ɓaa ɓaa se, naan̰ taaɗɗen taara bini aan daan ɓea.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 — ausente —
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 — ausente —
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Gɔtn se Pɔl bɔɔyo ɔɔ no uunin̰ ɔkin̰ kaaɗin̰ ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase ɔn̰ki rose urlu. Ɓɛrɛ, naan̰ utu zɛɛrɛ!»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Gɔtn se, Pɔl ɔk tɛrl ook ɓaa maakŋ ɓee ki gɔtin̰ ki, naan̰ dup ɛɗɗen mappa ɔɔ kꞋjꞋɔs tɛlɛ. Tɛr, naan̰ baagɗen taaɗn daala bini gɔtɔ iipi, jaay ɓo naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Iŋgki lapia. Maam se mꞋɓaaga jaayo!»
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Num, kɛn goon kɔɗn duro se lɛ, naaɗe ɔk ɓaansin̰ ɓeen̰ ki ɔɔ gɔtn se, jee paacn̰ kɛn aakin̰ se, maakɗe raapo.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Naan̰ kɛn se, naaje kꞋjꞋook maakŋ markab ki jꞋɔnd naana gɛn ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Asɔs, gɛn ɓaa kuun Pɔl gɔtn ese. Taa Pɔl se, uunga kuun doa gɛn ɓaa ute jɛn̰a.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Kɛn Pɔl jaay ɓaa ɔŋje maakŋ gɛgɛr kɛn Asɔs ki se, gɔtn se naaje kꞋjꞋuunin̰ maakŋ markab ki ɔɔ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Mitɛlɛn ki.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Mɛtbeen̰ki kꞋjꞋiin̰ gɔtn ese ɔɔ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Sio ki, ɔɔ mɛtbeen̰ kɛn kuuy se, naaje kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Samɔs ki. Tɛr, ɓii kɛn kuuy se, jꞋiin̰ Samɔs ki se, kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Milɛ ki.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Naaje kꞋjꞋuun ɗoobm se taa Pɔl se, bɛɛki num, je naar ɓaa Jeruzalɛm ki gɛn ɓaa tɛɗn Laa Pantekɔt. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ deel cɛɛ gɛgɛr kɛn Ɛpɛz ki kic ɓo, baate kaal maak ki, taa naan̰ je takal ron̰a taa naaŋ Azi ki se eyo.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Kɛn naaje kꞋjꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn Milɛ ki se, Pɔl ɔl kꞋɓaa kꞋdaŋo jee naan eglizn Ɛpɛz ki, taa utu an̰ kɔŋ gɔtn ese.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kɛn naaɗe jaay aan ɔŋin̰ se, Pɔl tɛɗɗen tɔɔsɛ ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɔtn maam mꞋaan gɔtse ki jaay mꞋtiŋgo maakse ki sum se, naase Ꞌjeelumki.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Kɛn maam mꞋtiŋgo maakse ki se, maam mꞋɔɔpo rom baat jaay ɓo mꞋtɛɗo naabm Mɛljege Isa se. Kaaɗ kɛn se, maam mꞋiŋgo maakŋ kaa‑maan ki ɔɔ mꞋdabarga dɛna taa Yaudgen dɔɔkga dɔɔk taarɗe jaay Ꞌje am tɔɔl se.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 ꞋJeelki, naan̰ kɛn se, maam mꞋdooyseno ɔɔ mꞋtaaɗseno taar *Raa naan jeege tu, ɔɔ maakŋ ɓeesege tu se, taargen jaay asen noogse, kalaŋ tap ɓo, maam mꞋdirigŋ te eyo.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Maam mꞋtaaɗ Yaudge tu ute jeegen Yaudge eyo mꞋɔɔ kꞋtɛrl maakɗe do Raa ki ɔɔ jꞋaal maakɗe do Mɛljege Isa ki.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Ɓɔrse, maam se mꞋɓaa ɓaa Jeruzalɛm ki. Kɛse *Nirl Salal ɓo ɔlum ɔɔ mꞋɓaa ɔɔ maam se mꞋjeel eyo nakŋ jaay utu kaan dom ki gɔtn naane se.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Naɓo, maakŋ gɛgɛr kɛn maam mꞋaanga tak se, Nirl Salal ɔɔjum ɔɔ kɛn maam jaay mꞋɓaaga Jeruzalɛm ki se, jꞋutu jꞋam ɓaa kɔl daŋgay ki ɔɔ jꞋutu jꞋam dabar dɛna.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Gaŋ maam se mꞋaak kiŋgum do naaŋ ki se, aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ; nakŋ kɛn ɔɔn̰um maam ki tak se, mꞋje naabm kɛn Mɛljege Isa ɛɗumsin̰ kaam jim se, mꞋan̰ tɛɗn kaasin̰ ute ɗoobin̰a ɔɔ naabm kɛn Mɛljege ɛɗumsin̰ se taa mꞋtaaɗn Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi ɔɔ ute naan̰ se ɓo, Raa tɛɗn bɛɛn̰a jeege tu.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «ꞋBooyki, maam kɛn mꞋtiŋgo daanse ki jaay, mꞋtaaɗseno taar Gaar Raa se mɔɔtn naan ki se, naase amki kaak ey sum.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Taa naan̰ se ɓo, jaaki maam mꞋɔk mind kaluma ɔɔ mꞋɗeekseni naan ki se, debm jaay utga num, maam se ɔlum eyo.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Taa maam se mꞋtaaɗsenoga nakŋ kɛn paacn̰ Raa maakin̰ jen ro ki, taar ɗim kalaŋ tap ɓo, maam mꞋɔysesin̰ te eyo.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 «Ɓɔrse, naase se iŋg ɔndki kɔndɔ ɔɔ Ꞌsaapki do egliz kɛn Nirl Salal ɛɗsesin̰ kaam jise se ɔɔ aakɗeki doɗe ki; bin se, Ꞌgaamɗeki aan gɔɔ dɔɔl baatge, taa egliz se Raa dugin̰ga dugu ute moosin̰a.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 «Maam mꞋjeele, kɛn maam jaay mꞋɓaaga se, jeege se ute aɗe goon̰ kɛnd maakse ki aan gɔɔ k‑sogsogigen ɛndga maakŋ dɔɔl baatge tu num, lee wɔɔkɗe se.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ɔɔ maakse ki se kic jee mɛtin̰ge utu dooy jeege ute taargen mɛt ki eyo. Naaɗe utu kɔl jeegen aalga kaal maakɗe do Isa ki se, kic ɓo utu kuun taarɗe.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Bin se, iŋgki do mɛtɛkse ki. ꞋJeelki maakŋ ɓaar kɛn mɔtɔ se, nɔɔrɔ katara, maam mꞋɔn̰ te eyo ɔɔ naŋa kic ɓo, maam mꞋdɛjin̰ga ɔɔ taa naase se, maam mꞋeemga dɛn aak eyo.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «Ɓɔrse, maam mꞋɔn̰se kaam ji Raa ɔɔ naase Ꞌsaapki do taar Raa kɛn maam mꞋtaaɗseno mꞋɔɔ: Raa se naan̰ debm bɛɛ. Ute taar se ɓo, naan̰ asen kɛɗn tɔɔgɔ do kaal maakse kɛn naase aalki do Isa ki se. Ute naan̰ se, naase aki kɔŋ bɛɗse ute jee kɛn naan̰ tɛɗɗenga tɛɗga jee naan̰gen salal se.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 «Gaŋ maam lɛ, mꞋjeɗe te gurs nam eyo ɔɔ daab ute kal nam kic lɛ, maam mꞋjeɗe te eyo.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Naase Ꞌjeelki ute naabm kɛn maam mꞋtɛɗ ute jim mala se ɓo, maam mꞋute jeemge se aasjen kiŋgje.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ute naabm daayum maam mꞋtɛɗ daanse ki se, maam mꞋje mꞋasen taaɗn mꞋɔɔ: Ꞌtɛɗki naaba jaay ɓo jꞋanki noogŋ jee daayge. Ɔɔ kꞋsaapki do taar Mɛljege Isa kɛn taaɗ ɔɔ: ‹Debm ɛɗ naka deb ki se, maakin̰ raap cir debm kɛn jꞋɛɗin̰ kɛɗa.›»
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Kɛn Pɔl jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ ɛrg naaŋ ki ute naaɗe paac ɔɔ eem Raa.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 — ausente —
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 — ausente —
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.