Atos 1
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Teopil, maakŋ kitapum kɛn deet deet se, maam mꞋraaŋio mɛtn taar nakgen paacn̰ kɛn Isa tɛɗo ute taargen naan̰ lee dooyno jeege do kupm mɛt ki se,
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 bini ɓii kɛn Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki. Kɛn naan̰ ook ɓaa te maakŋ raa ki ey ɓɔrt se, naan̰ bɛɛr tɔɔɗo jeege kɛn an̰ tɛɗn jee kaan̰ naabin̰ge, ɔɔ ute tɔɔgŋ Nirl Salal se, naan̰ taaɗɗen nakŋ kɛn naaɗe Ꞌtɛɗa.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Kɛn naan̰ ooy jaay duro daan yoge tu se, daan ɓiige tun si‑sɔɔ se, naan̰ lee teec naan jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ute ɗoobm nakge dɛna ɔɔ taaɗ ron̰a ɔɔ naan̰ utu te kaamin̰a. Gɔtn se naan̰ taaɗɗen mɛtn taar *maakŋ Gaar Raa.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Ɓii kalaŋ kɛn naan̰ jaay iŋg ɔs kɔs ute naaɗe se, naan̰ taaɗɗen ɔɔ jꞋɔn̰te teecn̰ kɔn̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm se, num gaŋ kꞋjꞋaak kaam nakŋ kɛn Raa Bubu taaɗɗeno ɔɔ utu aɗeno kɛɗ se. Kɛse ɓo nakŋ kɛn naan̰ taaɗɗeno ɔɔ:
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 «Jan se *batizo jeege te maane; num gaŋ naase se, ɔɔpga ɓii kandum se, jꞋutu jꞋasen *batizn ute Nirl Salal.»
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Jee kɛn tus iŋg cɛɛ Isa ki se, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɓɔrse ɓo kaaɗn kɛn naai utu Ꞌkɛɗn gaara *Israɛlge tu gɔtin̰ ki la?»
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɛn kaaɗin̰ ute ɓiin̰ se, Raa Bubu ute tɔɔgin̰ se, naan̰ kalin̰ ki sum ɓo jeele. Num naase se, Raa undse te kulu gɛn jeel kaaɗn kɛn ese eyo.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Gaŋ Raa utu asen kɛɗn tɔɔgŋ *Nirl Salal kɛn utu aɗe bɔɔy dose ki. Gɔtn se aki tɛɗn saaɗumge maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki, taa naaŋ Jude te magalin̰a, taa naaŋ *Samari ɔɔ bini gɔtn duni Ꞌɗaar ro ki.»
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Kɛn jaay Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki. Kaaɗ kɛn jaay naaɗe te ɗaar ɔnd doɗe raan utu aakin̰ kaak se, gapara naar ɓaaɗo ɔyin̰a ɔɔ gɔtn se naaɗe ɔŋ aakin̰ ey sum.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Kaaɗ kɛn naaɗe utu ɗaar aakin̰ kaak kɛn naan̰ ook kook maakŋ raa ki se, gɔtn se naaɗe naar aak gaabge dio ɗaar ɗaar cɛɛɗe ki ute kalɗege raap lak lak,
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 ɔɔ naaɗe ɗeekɗen ɔɔ: «Naase, jee taa naaŋ Galile ki, taa ɗi jaay naase Ꞌɗaar aakki raan maakŋ raa ki se? Isan, Raa uunin̰ daanse ki jaay ɓaansin̰ maakŋ raa ki se, utu aɗe tɛrl aan gɔɔ kɛn naase Ꞌɗaar aakin̰ki naan̰ ook ɓaa ɓaa maakŋ raa ki se kici.»
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Gɔtn se, jee mɛtn Isa ki iin̰ ɔn̰ do *kɔsn ɔlib se ɔɔ naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo Jeruzalɛm ki. Jeruzalɛm ute kɔsn ɔlib se, daanin̰ aas nakŋ kilɔmɛtir kalaŋ.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Kɛn naaɗe jaay aan Jeruzalɛm ki se, naaɗe ɓaa ɓeene. Gɔtn se naaɗe ook ɓaa ɛnd maakŋ ɓee kɛn do ɓee ki raan. Gɔtn se ɓo, gɔtn naaɗe lee tusni. Naaɗe se Piɛr, Jan, Jak ute Andre, Pilip ute Tɔma, Bartelemi ute Matiye, Jakŋ goon Alpe, Simon kɛn je kujn̰ naaŋin̰a ute Judn kɛn goon Jak.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Naaɗe paac maakɗe kalaŋ ɔɔ ɓii‑raa naaɗe tus gɛn keem Raa ute mɛndge kandum, daanɗe ki se Mari ko Isa ɔɔ ute gɛnaa Isage kici.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Maakŋ ɓiige tun ese se, ɓii kalaŋ gɛnaagen aalga kaal maakɗe do Isa ki, naaɗe tus jeege ɓaa ɓaa nakŋ kaar‑ute‑si‑dio. Gɔtn se Piɛr iin̰ ɗaar daanɗe ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 — ausente —
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 — ausente —
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Judas ute gursn kɛn jꞋɔgin̰ gɛn kutn Isa se, naan̰ ɓaa dugŋ maakŋ‑gɔtɔ. Ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɓaa ooc uɗ te mindin̰a ɔɔ gɔtn se maakin̰ ɔɔp pak ɔɔ tiikin̰ge ru naaŋ ki.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Nakŋ aan do Judas ki se, jee Jeruzalɛm ki paac booyin̰ga. Taa naan̰ se ɓo maakŋ‑gɔtn ese se, naaɗe daŋin̰ ute taar naaŋɗe ɔɔ: Akeldama. Akeldama se je ɗeekŋ ɔɔ: maakŋ‑gɔtn gɛn mooso.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Kɛse ɓo taar kɛn ɓugjege Daud raaŋin̰o ro Judas ki maakŋ Kaa Keem Raa ki kɛn ɔɔ:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 Bin num, maakŋ jeege tun leeɗoga ute naajege kaaɗ kɛn kꞋleekiro mɛtn Mɛljege Isa ki,
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 jee kɛn baago lee ute naajege gɔtn kɛn Jan *batizno Isa bini aan ɓii kɛn Raa uun ɓaan̰sin̰ maakŋ raa ki se; ɔɔ jee se kɛn Isa jaay ooy duro daan yoge tu se, naaɗe aakin̰ga ute kaamɗe. Kɛn bin num maakɗe ki se, kꞋbɛɛr kꞋjꞋuunki deb kalaŋ kɛn utu kɛnd gɔɔ Judas ki, taa Ꞌtɛɗn saaɗa ute naajege.»
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Kɛn naaɗe jaay booy taar Piɛr se, naaɗe tɔɔɗo jeege dio: deb kalaŋ ron̰ Yusupm kɛn kꞋdaŋin̰ Barsabas ɔɔ kɛn jeege lee daŋin̰ te ro Justus kici ɔɔ deb kuuy se kꞋdaŋin̰ Matias.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtn Raa ɔɔ: «Mɛlje, naai ɓo debm kɛn Ꞌjeel nakŋ maakŋ jeege tu paac. Maakŋ jeege tun di se, debm kɛn naai Ꞌbɛɛr ɔɔɗin̰ se, Ꞌtaaɗjesin̰a,
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 taa naan̰ Ꞌkɛnd gɔɔ Judas ki ɔɔ Ꞌtɛɗn *debm kaan̰ naabm Isa al‑Masi. Anum Judas se lɛ, naan̰ mala ɓo rɛs ɔn̰ naabin̰a ɔɔ ɓaaga gɔtn kɛn dɔɔɗin̰ naan̰ ki.»
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Gɔtn se naaɗe tɛɗ salatia ɔɔ salatia se ooc do Matias ki. Naan̰ kɛn se sum ɓo, Matias se tum do *jee kaan̰ naabm Isage tun sik‑kaar‑kalaŋ se.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.