Atos 1
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Teopil, maakŋ kitapum kɛn deet deet se, maam mꞋraaŋio mɛtn taar nakgen paacn̰ kɛn Isa tɛɗo ute taargen naan̰ lee dooyno jeege do kupm mɛt ki se,
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 bini ɓii kɛn Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki. Kɛn naan̰ ook ɓaa te maakŋ raa ki ey ɓɔrt se, naan̰ bɛɛr tɔɔɗo jeege kɛn an̰ tɛɗn jee kaan̰ naabin̰ge, ɔɔ ute tɔɔgŋ Nirl Salal se, naan̰ taaɗɗen nakŋ kɛn naaɗe Ꞌtɛɗa.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Kɛn naan̰ ooy jaay duro daan yoge tu se, daan ɓiige tun si‑sɔɔ se, naan̰ lee teec naan jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ute ɗoobm nakge dɛna ɔɔ taaɗ ron̰a ɔɔ naan̰ utu te kaamin̰a. Gɔtn se naan̰ taaɗɗen mɛtn taar *maakŋ Gaar Raa.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Ɓii kalaŋ kɛn naan̰ jaay iŋg ɔs kɔs ute naaɗe se, naan̰ taaɗɗen ɔɔ jꞋɔn̰te teecn̰ kɔn̰ maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm se, num gaŋ kꞋjꞋaak kaam nakŋ kɛn Raa Bubu taaɗɗeno ɔɔ utu aɗeno kɛɗ se. Kɛse ɓo nakŋ kɛn naan̰ taaɗɗeno ɔɔ:
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 «Jan se *batizo jeege te maane; num gaŋ naase se, ɔɔpga ɓii kandum se, jꞋutu jꞋasen *batizn ute Nirl Salal.»
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Jee kɛn tus iŋg cɛɛ Isa ki se, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɓɔrse ɓo kaaɗn kɛn naai utu Ꞌkɛɗn gaara *Israɛlge tu gɔtin̰ ki la?»
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɛn kaaɗin̰ ute ɓiin̰ se, Raa Bubu ute tɔɔgin̰ se, naan̰ kalin̰ ki sum ɓo jeele. Num naase se, Raa undse te kulu gɛn jeel kaaɗn kɛn ese eyo.
7 Jesus respondeu:
8 Gaŋ Raa utu asen kɛɗn tɔɔgŋ *Nirl Salal kɛn utu aɗe bɔɔy dose ki. Gɔtn se aki tɛɗn saaɗumge maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki, taa naaŋ Jude te magalin̰a, taa naaŋ *Samari ɔɔ bini gɔtn duni Ꞌɗaar ro ki.»
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Kɛn jaay Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki. Kaaɗ kɛn jaay naaɗe te ɗaar ɔnd doɗe raan utu aakin̰ kaak se, gapara naar ɓaaɗo ɔyin̰a ɔɔ gɔtn se naaɗe ɔŋ aakin̰ ey sum.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Kaaɗ kɛn naaɗe utu ɗaar aakin̰ kaak kɛn naan̰ ook kook maakŋ raa ki se, gɔtn se naaɗe naar aak gaabge dio ɗaar ɗaar cɛɛɗe ki ute kalɗege raap lak lak,
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 ɔɔ naaɗe ɗeekɗen ɔɔ: «Naase, jee taa naaŋ Galile ki, taa ɗi jaay naase Ꞌɗaar aakki raan maakŋ raa ki se? Isan, Raa uunin̰ daanse ki jaay ɓaansin̰ maakŋ raa ki se, utu aɗe tɛrl aan gɔɔ kɛn naase Ꞌɗaar aakin̰ki naan̰ ook ɓaa ɓaa maakŋ raa ki se kici.»
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Gɔtn se, jee mɛtn Isa ki iin̰ ɔn̰ do *kɔsn ɔlib se ɔɔ naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo Jeruzalɛm ki. Jeruzalɛm ute kɔsn ɔlib se, daanin̰ aas nakŋ kilɔmɛtir kalaŋ.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Kɛn naaɗe jaay aan Jeruzalɛm ki se, naaɗe ɓaa ɓeene. Gɔtn se naaɗe ook ɓaa ɛnd maakŋ ɓee kɛn do ɓee ki raan. Gɔtn se ɓo, gɔtn naaɗe lee tusni. Naaɗe se Piɛr, Jan, Jak ute Andre, Pilip ute Tɔma, Bartelemi ute Matiye, Jakŋ goon Alpe, Simon kɛn je kujn̰ naaŋin̰a ute Judn kɛn goon Jak.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Naaɗe paac maakɗe kalaŋ ɔɔ ɓii‑raa naaɗe tus gɛn keem Raa ute mɛndge kandum, daanɗe ki se Mari ko Isa ɔɔ ute gɛnaa Isage kici.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Maakŋ ɓiige tun ese se, ɓii kalaŋ gɛnaagen aalga kaal maakɗe do Isa ki, naaɗe tus jeege ɓaa ɓaa nakŋ kaar‑ute‑si‑dio. Gɔtn se Piɛr iin̰ ɗaar daanɗe ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ:
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 — ausente —
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 — ausente —
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 Judas ute gursn kɛn jꞋɔgin̰ gɛn kutn Isa se, naan̰ ɓaa dugŋ maakŋ‑gɔtɔ. Ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɓaa ooc uɗ te mindin̰a ɔɔ gɔtn se maakin̰ ɔɔp pak ɔɔ tiikin̰ge ru naaŋ ki.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Nakŋ aan do Judas ki se, jee Jeruzalɛm ki paac booyin̰ga. Taa naan̰ se ɓo maakŋ‑gɔtn ese se, naaɗe daŋin̰ ute taar naaŋɗe ɔɔ: Akeldama. Akeldama se je ɗeekŋ ɔɔ: maakŋ‑gɔtn gɛn mooso.
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Kɛse ɓo taar kɛn ɓugjege Daud raaŋin̰o ro Judas ki maakŋ Kaa Keem Raa ki kɛn ɔɔ:
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
21 Bin num, maakŋ jeege tun leeɗoga ute naajege kaaɗ kɛn kꞋleekiro mɛtn Mɛljege Isa ki,
21 — ausente —
22 jee kɛn baago lee ute naajege gɔtn kɛn Jan *batizno Isa bini aan ɓii kɛn Raa uun ɓaan̰sin̰ maakŋ raa ki se; ɔɔ jee se kɛn Isa jaay ooy duro daan yoge tu se, naaɗe aakin̰ga ute kaamɗe. Kɛn bin num maakɗe ki se, kꞋbɛɛr kꞋjꞋuunki deb kalaŋ kɛn utu kɛnd gɔɔ Judas ki, taa Ꞌtɛɗn saaɗa ute naajege.»
22 — ausente —
23 Kɛn naaɗe jaay booy taar Piɛr se, naaɗe tɔɔɗo jeege dio: deb kalaŋ ron̰ Yusupm kɛn kꞋdaŋin̰ Barsabas ɔɔ kɛn jeege lee daŋin̰ te ro Justus kici ɔɔ deb kuuy se kꞋdaŋin̰ Matias.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtn Raa ɔɔ: «Mɛlje, naai ɓo debm kɛn Ꞌjeel nakŋ maakŋ jeege tu paac. Maakŋ jeege tun di se, debm kɛn naai Ꞌbɛɛr ɔɔɗin̰ se, Ꞌtaaɗjesin̰a,
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 taa naan̰ Ꞌkɛnd gɔɔ Judas ki ɔɔ Ꞌtɛɗn *debm kaan̰ naabm Isa al‑Masi. Anum Judas se lɛ, naan̰ mala ɓo rɛs ɔn̰ naabin̰a ɔɔ ɓaaga gɔtn kɛn dɔɔɗin̰ naan̰ ki.»
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Gɔtn se naaɗe tɛɗ salatia ɔɔ salatia se ooc do Matias ki. Naan̰ kɛn se sum ɓo, Matias se tum do *jee kaan̰ naabm Isage tun sik‑kaar‑kalaŋ se.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.