Atos 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Kɛn Pɔl ute Barnabas jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Ikɔniɔm ki se, naaɗe ɓaa ɛnd maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki aan gɔɔ kɛn naaɗe tɛɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki se. Gɔtn se, naaɗe taaɗɗen taar *Raa bini ɔl naaɗen Yaudge ute kɛngen Yaudge eyo dɛnin̰ took aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Gaŋ Yaudgen baate tookŋ taarɗe se ɔɔs mɛtn jeegen kɛn Yaudge eyo taa je taara ro jeege tun took aal maakɗe do Isa al‑Masi ki.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ute naan̰ se kic ɓo, Pɔl ute Barnabas tiŋgoga dɛna maakŋ gɛgɛr kɛn ese ɔɔ naaɗe taaɗ taar Mɛljege se jeege tu ɔɔ naaɗe taaɗɗen taa bɛɛ Raa kɛn naan̰ tɛɗɗen se, aal doɗe sɛn̰, ɓeer eyo. Ɔɔ gɔtn se, Raa ɔlɗen naaɗe tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa taa Ꞌtaaɗn jeege tu ɔɔ taar naaɗe taaɗ se, taar mɛt ki.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Do taarɗe ki se, jeegen maakŋ gɛgɛr kɛn ese se ɓaa gaaŋ naapa gɔtɔ kaam dio: jeegen mɛtin̰ge ɓaa mɛtn Yaudge ɔɔ kɛngen kuuy se lɛ ɓaa mɛtn jee kaan̰ naabm al‑Masige tu.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Gɔtn se Yaudge ute jeegen kɛn Yaudge eyo ute magalɗege se, dɔɔkga taarɗe gɛn ɓaa koocn̰ *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige taa aɗen tund tɔɔl ute koa.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Kɛn Pɔl ute Barnabas jaay booy taar ese se, bin se, naaɗe aan̰ ɓaa taa naaŋ Likaoni ki. Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn naane se, naaɗe ɓaa tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn Listir ute kɛn Derbe ki ɔɔ ute naaŋge tun cɛɛs ki cɛɛs ki.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn naane se kic ɓo, naaɗe taaɗ Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se jeege tu.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Maakŋ gɛgɛr kɛn Listir ki se, ɔk gaaba kalaŋ bin se gɔtn tiŋgin̰ ɓo naaŋ ki sum. Ɔɔ gaabm se, gɔtn kꞋjꞋoojin̰ tap ɓo k‑ruŋguyu; ɓii kalaŋ naan̰ lee te eyo.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ɓii kalaŋ, naan̰ iŋg booy booy taar Raa kɛn Pɔl taaɗ se. Gɔtn se Pɔl ɔndin̰ kaama tak, taa naan̰ aak jeel gaabm se aalga maakin̰ do Isa *al‑Masi ki se, Ꞌkɔŋ lapia.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Gɔtn se, Pɔl uun mindin̰ raan ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɗaara!» Ɔɔ gaabm se naar iin̰ ɗaar kirit ɔɔ baag lea.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Kɛn jee dɛnge jaay aak nakŋ Pɔl tɛɗ se, naaɗe paac baag kul taara gajalaŋ ute taar Likaoni kɛn taar naaŋɗe se, ɔɔ naaɗe taaɗ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, raage se dɛlga jikilimge ɔɔ bɔɔy ɓaaɗoga gɔtjege tu!»
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Gɔtn se Barnabas se naaɗe daŋin̰ Zeus. Zeus se je ɗeekŋ ɔɔ: gaar gɛn raage. Ɔɔ Pɔl lɛ, naaɗe daŋin̰ Ɛrmɛz. Ɛrmɛz se je ɗeekŋ ɔɔ: debm taaɗin̰ bɛɗin̰a.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Raaɗen Zeus se, ɓeen̰ cɛɛ taa ɗoob kɛn jꞋɛnd maakŋ gɛgɛr ki se, ɔɔ debm kɛn lee tɔj sɛrkŋ maakŋ ɓee kɛn se, tɔk ɓaano ute kɔs‑taarge dio ɔɔ tamarɗeno ute pɔɔn̰ kaagge jaay ɓo ɓaanɗeno taa ɓee kɛn ese, taa naan̰ ute jee dɛnge se dɔɔkga taarɗe je tɔjn̰ *sɛrkɛ Barnabas ute Pɔl ki.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Gaŋ kɛn *jee kaan̰ naabm Isage, Barnabas ute Pɔl, jaay booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuju ɔɔ nɛɛpm te kalɗege ɔɔ gɔtn se, naaɗe naar aan̰ ɓaa ɔŋ jee dɛnge se, taaɗɗen makɔn̰ɔ ɔɔ:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 «Ay, naase ara, kɛse naase Ꞌtɛɗki nakŋ‑kɔɔɓm ɗi bini! Ɓɛrɛ, naaje se k‑jikilimge aan gɔɔ naase se sum kici. Naaje kꞋtaaɗsen Labar Jiga se taa naase anki rɛsn ute raagen rɛn̰ rɛn̰ se. Ɓɔrse, Ꞌtɛrlkiro maakse do Raa ki naan̰ kɛn tiŋg zɛɛrɛ se! Naan̰ ɓo debm aalo maakŋ raa ute do naaŋa ɔɔ aalo baar ɔɔ nakgen ɓaa se paac.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Do dɔkin̰ se, mɛtjil jeegen gay gay kic ɓo, Raa ɔn̰ɗen naaɗe uun ɗoobm kɛn naaɗe maakɗe jen ro ki.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ute naan̰ se kic ɓo, Raa se daayum tɛɗɗen bɛɛ ɔɔ bɛɛ kɛn naan̰ lee tɛɗɗen se, naan̰ eeɗɗen maane oojɗen nakɗege ɔɔ ɛɗɗen kɔsɔ ute maraadin̰a ɔɔ raapɗen maakɗe sakan̰.»
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ute taar kɛn naaɗe taaɗɗen se kic ɓo, Pɔl ute Barnabas tɛɗɗen bini jaay ɓo ɓaa gaas jee dɛnge gɛn tɔjn̰ sɛrkɛ se.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Kɛn nakgen se jaay deel se, Yaudgen iin̰o Antiɔs ki ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge iin̰o Ikɔniɔm ki ɓaaɗo Listir ki ɔɔ ɔɔs mɛtn jee dɛngen gɔtn ese ɔɔ taaɗɗen taar Pɔl ute Barnabas taaɗ se, taar mɛt ki eyo. Gɔtn se, Pɔl naaɗe tundin̰ ute koa ɔɔ tiik teecn̰sin̰ naatn maakŋ gɛgɛr ki se ɔɔ ɓaa undin̰ naata, naaɗe saap ɔɔ kaaɗ naane, naan̰ ooyga.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Num kɛn gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi ki jaay ɓaaɗo tus gurugin̰ se, gɔtn se Pɔl iin̰ ɗaara ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Listir ki. Mɛtbeen̰ki se, naan̰ ute Barnabas iin̰ gɔtn ese ɔɔ ɓaa Derbe ki.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Kɛn naaɗe jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Derbe ki se, Pɔl ute Barnabas taaɗ Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi se jeege tu. Gɔtn se, jeege dɛna took aal maakɗe do Isa al‑Masi ki. Naaɗe iin̰ ɔn̰ gɔtn ese, ɔk tɛrl ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Listir ki ɔɔ Listir ki se naaɗe iin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Ikɔniɔm ki ɔɔ Ikɔniɔm ki se, naaɗe iin̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki kɛn taa naaŋ Pizidi ki.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Maakŋ gɛgɛrge tun, naaɗe aanga tak ɓo naaɗe ɛɗɗen kaay kaama jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ ɗoobm Isa al‑Masi ki se jꞋɔkin̰ tɔɔgɔ ɔɔ tɛr taaɗɗen ɔɔ: «Naajege se, jꞋutu jꞋaki dabar dɛn jaay ɓo jꞋaki kɛnd *maakŋ Gaar Raa ki.»
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Gɔtn kɛn naaɗe aanga jaay ɔŋga *egliz se, naaɗe bɛɛr tɔndɗen jeegen Ꞌtɛɗn naanɗege. Gɔtn se, naaɗe uun *siam ɔɔ eem Raa jaay ɓo, jee se naaɗe ɔn̰ɗen kaam ji Mɛljege Isa al‑Masi kɛn naaɗe aal maakɗe don̰ ki se.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Gɔtn se, Pɔl ute Barnabas ɓaa ɓaa se, naaɗe aal teeco taa naaŋ Pizidi jaay ɓaaɗo taa naaŋ Pampili ki.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Kɛn naaɗe jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Pɛrg ki se, naaɗe taaɗ taar Raa jeege tu jaay iin̰ ɔn̰ gɔtn ese ɔɔ ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn gɔtn kꞋlee kꞋɗaar markabge ɔɔ gɛgɛr se ron̰ Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Naaɗe iin̰ maakŋ gɛgɛr kɛn ese, ook maakŋ markab ki uun ɗoobm gɛn tɛrl maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs kɛn taa naaŋ Siri ki. Gɔtn se ɓo, mɛtn‑jiki naaɗe iin̰o ro ki ɔɔ maakŋ gɛgɛr kɛn ese ɓo, jee Raage ɔn̰ɗeno kaam ji Raa taa Ꞌtɛɗn naabm kɛn ɓɔrse naaɗe tɛɗ aasin̰oga se.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Kɛn naaɗe jaay aan Antiɔs kɛn taa naaŋ Siri ki se, Pɔl ute Barnabas daŋ tus jee egliz ki. Gɔtn se, naaɗe taaɗɗen mɛtn taar nakgen kɛn Raa ɔlɗen naaɗe tɛɗo se ɔɔ tɛr taaɗɗeno ɔɔ: «Ɓɔrse se, Raa ɔɔɗga ɗoobo jeege tun Yaudge eyo taa kaal maakɗe do Isa ki kici.»
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Gɔtn se, naaɗe tiŋgoga dɛna ute gɛnaagen aalga kaal maakɗe do Isa ki.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.