Apocalipse 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Gɔtn se kꞋjꞋɛɗum naala tec aan gɔɔ nakŋ kɛn kꞋlee kꞋdɔɔjn̰ gɔtɔ, ɔɔ kꞋɗeekum jꞋɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa Ꞌdɔɔjn̰ *Ɓee Raa ute *gɔtn kɛn kꞋjꞋiin̰ kꞋɗaapin̰ gɛn tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ɔɔ Ꞌmɛɗ jee kɛn iŋg eem *Raa gɔtn ese.
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Num daan bɔɔrin̰ naatn se ɔn̰te Ꞌdɔɔjin̰a taa gɔtn se jꞋɔn̰in̰ga kɔn̰ jeege tun jeel Raa mal eyo. Ɔɔ gɛgɛr *salal gɔtn ese se, naaɗe utu an̰ kɔsn gɛn laapa sik‑sɔɔ‑kaar‑dio (42).
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Saaɗumgen di se, maam mꞋutu mꞋaɗen kɔl naaɗe Ꞌtuusn kal kɔl doa. Ɔɔ maakŋ ɓii kɛn dupu‑te‑kaar‑di‑te‑sik‑mɛcɛ se (1 260), naaɗe taaɗn taargen teeco taar maam ki jeege tu.»
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Saaɗgen di se, naaɗe aan gɔɔ *ko ɔlibgen dio ɔɔ aan gɔɔ lɔɔmpgen di kɛn ɗaar naan Mɛljege tun kɛn Mɛl kaal do naaŋa se.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Jee se jaay debm je aɗen tɛɗn *kusin̰ num, pooɗo aɗen teecn̰ taarɗege tu ɔɔ kɔsn jee taamooyɗegen ese se naatn. Ɗeere, bin ɓo debm jaay je aɗen tɛɗn kusin̰ naaɗe ki se, naaɗe an̰ tɔɔl bin kici.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Naaɗe ɔk tɔɔgɔ gɛn gaasn maane Ꞌkeeɗ eyo ɔɔ kaaɗ kɛn jaay naaɗe taaɗ jeege tu taargen teeco taar Raa ki se, maane tap ɓo Ꞌkeeɗ eyo; ɔɔ tɛr naaɗe ɔk tɔɔgŋ Ꞌdɛl maane tɛɗn mooso, ɔɔ naaɗe ano ɓaa ute dubar naparin̰ dɛna do naaŋ ki aan gɔɔ kɛn naaɗe maakɗe jen ro ki.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Kɛn saaɗgen di se jaay taaɗ naŋ taarɗe se, daa‑gaabm kɛn aɗe kookŋ maakŋ gɔɔ kɛn jɛrl zuzu se utu aɗe kooco. Kɛn naan̰ jaay cirɗega num, utu aɗen tɔɔlɔ.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Ɔɔ yoɗege se, naaɗe utu aɗe kɔn̰ tooɗn daan bɔɔr gɛgɛr kɛn magala, gɔtn kɛn kꞋdaŋin̰ ute ro Sɔdɔm ey lɛ Masar se. Gɔtn se ɓo gɔtn kɛn kꞋtup kꞋtɔɔl Mɛlɗe ro kaag ki se kici.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Jeege paac ute mɛtjilɗege, ute taa ɓeeɗege, ute taar naaŋɗege, ute taa naaŋɗege utu aɗe ɓaa kaakŋ yogen kꞋtɔɔl kꞋjꞋɔn̰ɗe tooɗ ɓii mɔtɔ ute lɛr sik‑kaar‑di se. Yogen se naaɗe baate duubɗe ɔɔ gaas jeege ɔɔ jꞋɔn̰te duubɗe.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 Kɛn jee se jaay ooy se, jee do naaŋ ki maakɗe raapo. Maakŋ maak‑raapɗe ki se, naaɗe tɛɗ bɛɛ ute naapa ɔɔ maakŋ tɛɗn bɛɛɗege tu se, naŋa naŋa kic ɓo ɛɗ naka naapin̰ ki naapin̰ ki. Taa jee taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn di ese se, ɔɔɗɗenoga yɛɛɓɗe dɛn bɛɛ eyo.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Kɛn ɓii mɔtɔ ute lɛr sik‑kaar‑di jaay deel se, Raa ɓaaɗo ɔlɗen koa ɔɔ jee se duro ɔɔ gɔtn se naaɗe iin̰ ɗaar ute jɛɗe. Kɛn naaɗe jaay aakɗe se, nirlɗe ɓaa teece.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Jee di kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki se booy mind nam taaɗɗen makɔn̰ɔ maakŋ raa ki ɔɔ: «Ooko Ꞌɓaakiro ara!» Ɔɔ naan jee taamooyɗege tu se sum ɓo, naaɗe ɛnd maakŋ gapar ki ɔɔ ook ɓaa maakŋ raa ki.
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Kaaɗ kɛn se sum ɓo, naaŋa te makɔn̰ɔ ɔɔ gɛgɛr se jaay kꞋnigin̰ gɔtɔ kaam sik se, kɛn kaam kalaŋ ru se, tɔɔl jeege dupu‑cili. Num jee kɛn ɔɔp se, ɓeere ɓaa ɔkɗe ɔɔ naaɗe taaɗ ɔɔ: «Ɗeere, naai sum ɓo Raa kɛn magala ɔɔ tɔɔgɔ.»
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Ɓɔrse nakŋ ɔɔn̰ gɛn k‑dige se deelga; num ɓɛrɛ, gɛn k‑mɔtɔge tu se kic ɔɔpga baata utu Ꞌkaana.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Kɛn kɔɗn Raa k‑cilige jaay tuuy pulin̰ se, maam mꞋbooy maakŋ raa ki se, jeege taaɗ makɔn̰ ɔɔ:
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 Ɔɔ magalgen sik‑di‑kaar‑sɔɔ kɛn tiŋg do kaag doɗege tun kɛn naan Raa ki se, ɛrg und naanɗe naaŋ ki naan Raa ki ɔɔ eemin̰a.
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 Naaɗe ɗeek ɔɔ:
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 Ey num jeegen do naaŋ kɛn jeel Raa mal ey se, maakɗe
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Tɛr maam mꞋaak *Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki se, nam ɔɔɗin̰ga kɔɔɗ kaam taarin̰a. Ɔɔ maakŋ Ɓee kɛn se, maam mꞋaak *sandukŋ kɛn *Raa dɔɔko ute jeege do dɔkin̰ se, teeco naanum ki. Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak gɔtɔ aal wusuk wusuk, mꞋbooy mind jeege ute Raa kɛn taat makɔn̰ɔ, naaŋa tea ɔɔ isi siɗo rutuk rutuk.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.