Apocalipse 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Tɛr maam mꞋaak kɔɗn Raa kuuy tɔɔgɔ bɔɔyo maakŋ raa ki. Ɔɔ naan̰ uuso kal gapara ɔɔ teelo don̰ ute wɔɔjn̰ maakŋ raa; ɔɔ daan‑kaamin̰ aan gɔɔ kaaɗa ɔɔ jɛn̰ge magal aan gɔɔ duliyu ɔɔ tec pooɗo.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Naan̰ ɔk kitapm baata kꞋpaatin̰ga paat se jin̰ ki. Ɔɔ jɛ daamin̰ se, naan̰ ɔɓin̰ do baar ki ɔɔ jɛ jeelin̰ se lɛ, naan̰ ɔɓin̰ naaŋ ki.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ aan gɔɔ tupiyu. Kɛn naan̰ jaay ɔɔɗ ɔɔy se, maam mꞋbooy raa taat tiirin̰ tiirin̰ gɔtɔ kaam cili.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Ɔɔ kɛn Raa jaay taat aas se, maam mꞋje mꞋraaŋ mɛtn taarin̰a, naɓo mꞋbooy mind nam maakŋ raa ki taaɗum ɔɔ: «Mɛtn taar kɛn Raa taatn gɔtɔ kaam cili se, ɔkin̰ maaki ki, ɔn̰te Ꞌraaŋin̰a.»
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Tɛr kɔɗn Raa kɛn jaay maam mꞋaakin̰o ɔɓo jɛn̰ kalaŋ do baar ki ɔɔ kɛn kalaŋ do naaŋ ki se, uun ji daamin̰ raan.
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Gɔtn se naan̰ naam taarin̰a ute ro debm kɛn tiŋg daayum daayum se, naan̰ ɓo debm kɛn aalo maakŋ raa ute nakgen maak ki paac, do naaŋ ute nakgen do ki paac ɔɔ baar ute nakgen maak ki paac. Naan̰ taaɗ ɔɔ: «Naan ki se, jꞋaɗen kɔn̰ gɔt ey sum.
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 Taa do dɔkin̰ se, *Raa taaɗɗega jee kaan̰ naabin̰ge tun taaɗ taar teeco taarin̰ ki kaaɗ kɛn naan̰ utu tɛɗn nakŋ kɛn naan̰ uuno do ro ki jaay *jeege jeel mɛtin̰ ey se. Kɛn kɔɗn Raa k‑cilige jaay tuuyga pulin̰ num, Raa utu Ꞌtɛɗn nakŋ se Ꞌkaan ɗoobin̰ ki.»
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Tɛr mind nam kɛn maam mꞋbooyin̰o taaɗum maakŋ raa ki se, taaɗum kuuy daala ɔɔ: «ꞋƁaa gɔtn kɔɗn Raa kɛn ɔɓ jɛn̰ kalaŋ do baar ki ɔɔ kɛn kalaŋ do naaŋ ki se, ɔko kitapm kɛn kꞋpaatin̰ga paatn kɛn naan̰ ɔkin̰ jin̰ ki se.»
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Gɔtn se, maam mꞋɓaa mꞋɔŋin̰a ɔɔ mꞋtɔnd mɛtin̰ mꞋɔɔ ɛɗumo kitapm baatn kɛn jii ki se. Naan̰ ɗeekum ɔɔ: «Ɔk ɔsin̰ paac! Kɛn naai jaay utu ɔsin̰ kɔs se, ai nijim taari ki aan gɔɔ teeje, naɓo kɛn naan̰ bɔɔyga maaki ki se, ai kaacn̰ kaaɗi.»
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Kɛn maam mꞋɔko kitapm baatn ji kɔɗn Raa ki jaay mꞋɔsin̰ se, mꞋnaamin̰ taarum ki se, nijim aan gɔɔ teeje. Num kɛn naan̰ jaay bɔɔy aan maakum ki sum se, mꞋnaamin̰ aacum kaaɗuma.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Tɛr kꞋtaaɗum jꞋɔɔ: «Jeegen te dɛnɗe, ute mɛtjilɗege, ute taar naaŋɗege ɔɔ ute gaarɗege se, Ꞌɓaa taaɗɗen taar teeco taar Raa ki se kuuy daala.»
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.