1 Coríntios 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Anum, maam se nakŋ ɔk tɔɔgɔ dom ki utu la? Maam se, *mꞋdebm kaan̰ naabm Isa ey la? Ɔɔ Mɛljege Isa se, maam mꞋaakin̰oga ute kaamum ey la? Naase se, maam ɓo mꞋɓaanseno ɗoobm Mɛljege tu ey la?
1 Acaso não sou livre como qualquer outro? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor, com meus próprios olhos? Não são vocês resultado de meu trabalho no Senhor?
2 Kɛn jee kuuy jaay ɔɔ maam se mꞋdebm kaan̰ naabm Isa al‑Masi ey kic ɓo, naase se Ꞌjeelki maam mꞋdebm kaan̰ naabm Isa al‑Masi. Aan gɔɔ naase Ꞌdɔɔkkiga ute Mɛljege se ute naase se ɓo, jeege jeele maam se mꞋdebm kaan̰ naabm Isa.
2 Mesmo que outros pensem que não sou apóstolo, certamente o sou para vocês. Vocês mesmos são prova de que sou apóstolo do Senhor.
3 Jee kɛn ɔkum mindum se, kɛse ɓo taar kɛn maam mꞋɔko kɛn mꞋje mꞋaɗen tɛrlɛ:
3 Esta é minha resposta aos que questionam minha autoridade.
4 taa naabm kɛn naaje kꞋtɛɗ se, naaje jꞋɔk ɗoobo kɛn naase ajeki kɛɗn kɔsɔ ute kaaye ey ne?
4 Acaso não temos o direito de receber comida e bebida por nosso trabalho?
5 Naaje se jꞋɔk ɗoobo gɛn tɔkŋ mɛndgen ɗoobm *al‑Masi ki ɔɔ gɛn lee ute mɛndjege aan gɔɔ jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen kuuy ute gɛnaa Mɛljege Isa ɔɔ aan gɔɔ Piɛr se ey la?
5 Não temos o direito de levar conosco uma esposa crente, como fazem os outros apóstolos, e como fazem os irmãos do Senhor e Pedro?
6 Lɔɓu maam mꞋute Barnabas kaljeki sum ɓo, kꞋtɛɗn naaba ute jije jaay jꞋan kɔsn ne?
6 Ou será que só Barnabé e eu precisamos trabalhar para nos sustentarmos?
7 Naase Ꞌbooykiga la kɛn deba uunga asgar jaay, naan̰ malin̰ ɓo ɓaa jeɗo gurs taa an kɔgŋ ro naan̰ malin̰ se, utu ne? Ɓii kalaŋ jaay deba naab maakŋ gɔtin̰ jaay Ꞌkɔŋ kɔsn nakŋ maakŋ gɔtin̰ ki ey se, utu ne? Lɔ debm gaama jaay aay si maalin̰ge ey se, utu ne?
7 Que soldado precisa pagar pelas próprias despesas? Que agricultor planta uma videira e não tem direito de comer de seus frutos? Que pastor cuida de um rebanho e não tem permissão de tomar de seu leite?
8 Anum nakŋ kɛn maam mꞋtaaɗsen se, jikilimge ɓo lee tɛɗin̰ sum eyo, num *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki kic ɓo taaɗin̰ga taaɗa.
8 Será que expresso apenas uma opinião humana ou a lei diz o mesmo?
9 Taa Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kꞋraaŋ jꞋɔɔ: Maraŋ tiiko nakŋ tɔnd gɛmɛ se, jꞋɔn̰te kɔlin̰ ɗim taarin̰ ki kɛn an̰ gaasn kɔsɔ.
9 Pois está escrito na lei de Moisés: “Não amordacem o boi para impedir que ele coma enquanto trilha os cereais”. Deus estava pensando apenas nos bois quando disse isso?
10 Naan̰ taaɗ ute naajge ey ne? Ɗeer ɗeer, taar se kꞋraaŋin̰ taa naajege. Taa naan̰ se ɓo debm naabm maakŋ gɔtin̰a ɔɔ debm tɔnd gɛmin̰ se naŋa naŋa kic ɓo ɔnd don̰ do nak kɛn naan̰ utu Ꞌkɔŋ se.
10 Será que, na verdade, não estava se referindo a nós? Sim, essas palavras foram escritas a nosso respeito e, portanto, quem ara e quem trilha o cereal deve ter a esperança de receber uma parte da colheita.
11 Naaje jaay kꞋɓaa kꞋtaaɗsen taar Raa aan gɔɔ debm kɛn ɔɔc maakŋ gɔtin̰a ɔɔ kɛn kꞋtɔndga mɛtse jꞋɔɔ kꞋje ɗim gɔtse ki se kɛn bin num kꞋtɔndga mɛtse kꞋdeelga utu gɔtin̰ dɛn dɛn la?
11 Se plantamos sementes espirituais entre vocês, não temos direito a uma colheita material?
12 Kɛn jee kuuy jaay ɔk ɗoobo gɛn kuun ɗim gɔtse ki num, naaje se mɛt kando jꞋɔk ɗoobo kꞋcirɗen naaɗe se daal ey la? Ute naan̰ se kic ɓo naaje se jꞋuun te ɗim gɔtse ki eyo. Anum dubargen jaay an doje ki paac se, naaje jꞋaasin̰a, taa Labar Jigan gɛn al‑Masi se naaje kꞋje kꞋtɛɗn nakŋ jaay Ꞌgaasn jeege gɛn booy Ꞌkuun taar se eyo.
12 Se vocês sustentam outros que pregam a vocês, não temos ainda mais direito de receber o mesmo sustento? Mas nunca fizemos uso desse direito. Preferimos suportar qualquer coisa a fim de não sermos obstáculo para as boas-novas a respeito de Cristo.
13 ꞋJeelki, jee kɛn tɛɗn naaba maakŋ *Ɓee Raa ki se, kɔsɗe se naaɗe ɔŋ maakŋ nakge tun jeege ɓaano *sɛrkɛ maakŋ Ɓee Raa ki se. Ɔɔ jee kɛn tɛɗn naaba *gɔt kɛn kꞋlee kꞋtɔjn̰ mooso Raa ki se lɛ, naaɗe se kic ɔŋ bɛɗɗe gɔtn ese.
13 Vocês não sabem que os que trabalham no templo se alimentam das ofertas levadas ao templo, e os que servem diante do altar recebem uma parte dos sacrifícios oferecidos no altar?
14 Bin ɓo Mɛljege taaɗ ɔɔ: jee kɛn lee taaɗ Labar Jiga gɛn al‑Masi jeege tu se, ɔn̰ jeegen kꞋlee kꞋtaaɗɗen se aɗen kɛɗn nakŋ kɛn Ꞌkaasn gɛn tiŋgɗe.
14 Da mesma forma, o Senhor ordenou que os que anunciam as boas-novas vivam pelas boas-novas.
15 Ey num maam se mꞋɔk ɗoobo, naɓo mꞋuun te nakŋ nam eyo ɔɔ kɛn mꞋraaŋsen maktub se kic ɓo, ɔn̰te Ꞌsaapki ɔɔki maam se mꞋje ɗim gɔtse ki. Maam se kɛn mꞋkooy kic num bɛɛ cir kɛn mꞋtɔnd mɛtn ɗim gɔtse ki se ɔɔ nakŋ maam mꞋtɔɔm rom do ki se mꞋje nam amsin̰ kɔɔɗ eyo.
15 Contudo, nunca usei de nenhum desses direitos. Não escrevo isso para sugerir que desejo agora começar a fazê-lo. De fato, prefiro morrer a perder o privilégio de me orgulhar de pregar sem cobrar nada.
16 Gɛn taaɗn Labar Jiga gɛn al‑Masi se, maam mꞋɔk ɗoobm kɛn mꞋan tɔɔm rom eyo taa taar se lɛ Mɛljege ɓo ɛɗumsin̰o ɔɔ mꞋan̰ taaɗin̰ jeege tu tak. Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋtaaɗ Labarin̰ Jiga te ey lɛ, naan̰ se am tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo.
16 E, no entanto, não posso me orgulhar de anunciar as boas-novas, pois sou impelido por Deus a fazê-lo. Ai de mim se não anunciar as boas-novas!
17 Kɛn naabm se jaay maam mꞋtɛɗin̰ ute maraadum sum num, naan̰ se maam mꞋɔk ɗoobo kɛn jꞋam kɔgŋ dal dubaruma. Num bin eyo! Naabm se lɛ, Raa ɓo ɛɗumsin̰ kaam jima ɔɔ mꞋan̰ tɛɗn tak.
17 Se o fizesse por minha própria iniciativa, mereceria pagamento. Mas não tenho escolha, pois Deus me confiou essa responsabilidade.
18 Maam tap ɓo jꞋam kɔgŋ ɗi? Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi kɛn maam lee taaɗ jeege tu cɛrɛ se ɓo, Ꞌtɛɗga bɛɗuma. Ey num maam se mꞋɔk ɗoobo taa Labar Jigan maam mꞋlee mꞋtaaɗ se jꞋamga kɔgŋ ɗim, naɓo maam malin̰ ɓo baate.
18 Qual é, então, minha recompensa? É a oportunidade de anunciar as boas-novas sem cobrar nada de ninguém, de modo a não desfrutar os direitos que tenho por anunciar as boas-novas.
19 Ɗeere, maam se mꞋɓul nam eyo. Num gaŋ mꞋtɛɗn rom aan gɔɔ ɓulu se taa jeege paac, taa mꞋtɛɗn jeege dɛna aɗe ɓaa ɗoobm al‑Masi ki.
19 Embora eu seja um homem livre, fiz-me escravo de todos para levar muitos a Cristo.
20 Ute Yaudge se, maam mꞋtɛɗ rom kɔɗ Yaud, taa mꞋano ɓaa ute Yaudge ɗoobm al‑Masi ki. Ɔɔ kɛn ute jeegen iŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki lɛ, maam kic mꞋtɛɗ rom aan gɔɔ maam kic mꞋiŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki. Ɔɔ kɛn ɗeere num, maam mꞋiŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey sum. Kɛn ɔlum jaay maam mꞋtɛɗ naan̰ se, taa mꞋje jee kɛn iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, aɗe ɓaa ɗoobm al‑Masi ki.
20 Quando estive com os judeus, vivi como os judeus para levá-los a Cristo. Quando estive com os que seguem a lei judaica, vivi debaixo dessa lei. Embora não esteja sujeito à lei, agi desse modo para levar a Cristo aqueles que estão debaixo da lei.
21 Ute jeegen jeel Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey se, maam kic mꞋtɛɗ rom aan gɔɔ mꞋjeel Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki eyo. Ey num, ɗeere, maam se mꞋjeel Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔ Ko Taar maam se, naan̰ Ko Taar gɛn Labar Jiga gɛn al‑Masi. Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ rom bin se, taa mꞋaɗen tɛɗn naaɗe aɗe ɓaa ɗoobm al‑Masi ki.
21 Quando estou com os que não seguem a lei judaica, também vivo de modo independente da lei para levá-los a Cristo. Não ignoro, porém, a lei de Deus, pois obedeço à lei de Cristo.
22 Kɛn maam jaay mꞋute jeegen ɔk tɔɔgɔ naan Raa ki ey se, maam mꞋiŋg aan gɔɔ naaɗe taa mꞋanɗeno ɓaa ɗoobm al‑Masi ki. Ɔɔ maam mꞋtɛɗ ute jeege paac ute ɗoobm gay gay kic ɓo taa mꞋkaajn̰ jee mɛtin̰gen maakɗe ki se.
22 Quando estou com os fracos, também me torno fraco, pois quero levar os fracos a Cristo. Sim, tento encontrar algum ponto em comum com todos, fazendo todo o possível para salvar alguns.
23 Nakgen paac jaay maam mꞋtɛɗin̰ se, taa Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se Ꞌwɔɔkŋ ɓaa ute naanin̰a. Ɔɔ maam kic ɓo mꞋkɔŋ bɛɗuma maakŋ bɛɛ Raa kɛn utu Ꞌtɛɗn jeen̰ge tu se.
23 Faço tudo isso para espalhar as boas-novas e participar de suas bênçãos.
24 ꞋJeelki, jee paacn̰ jꞋɔmbɗe gɛn naŋ naŋ deete ki se, jee paacn̰ aan̰ se, deb kalaŋ aan̰ deel se ɓo jꞋaalin̰ aace ɔɔ jꞋɛɗin̰ bɛɗin̰a. Bin num naase kic aan̰ki aan gɔɔ gɛn debm aan̰ deel se taa jꞋasen kaal aace ɔɔ aki kɔŋ bɛɗse kici.
24 Vocês não sabem que, numa corrida, todos competem, mas apenas um ganha o prêmio? Portanto, corram para vencer.
25 Jee paacn̰ kɛn lee aan̰ gɔtn kꞋlee kꞋtaan̰ naŋ naŋ deete se, naaɗe lee dabar roɗe dɛn aak eyo. Naaɗe tɛɗin̰ se taa jꞋaɗen kaal aace ɔɔ kɔŋ bɛɗɗe. Naɓo kaal aacn̰ kꞋlee kꞋjꞋaalɗen naaɗe ki se, tɛɗga sum ɓo gɔtin̰ utu Ꞌdeele. Num gaŋ kaal aacn̰ kɛn jꞋaaljeki naajege tu se gɔtin̰ Ꞌdeel eyo, naan̰ se Ꞌtiŋg gɛn daayum.
25 O atleta precisa ser disciplinado sob todos os aspectos. Ele se esforça para ganhar um prêmio perecível. Nós, porém, o fazemos para ganhar um prêmio eterno.
26 Taa naan̰ se ɓo maam kic mꞋaan̰ gɔtn rɛn̰ eyo, gaŋ mꞋaan̰ ute ɗoobin̰a taa mꞋkaan gɔtn kaan ki. Ɔɔ maam se mꞋtec aan gɔɔ debm deelga deel gɛn cɛɛpm gɛn tɔnd naapa, naɓo gɔtn tɔndki se mꞋɔnd gɔtn rɛn̰ eyo.
26 Por isso não corro sem objetivo nem luto como quem dá golpes no ar.
27 Maam mꞋdabar rom dɛna, taa mꞋan̰ bɔɔbm kɔkɔ. Ey num maam kɛn mꞋtaaɗo taar gɛn Isa al‑Masi jeege tu se, sɔm mꞋkutn naaŋa cɛrɛ.
27 Disciplino meu corpo como um atleta, treinando-o para fazer o que deve, de modo que, depois de ter pregado a outros, eu mesmo não seja desqualificado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.