1 Coríntios 7
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Ɓɔrse maam mꞋje mꞋasen tɛrlɛ do taar kɛn naase Ꞌraaŋumkiro maakŋ maktubse ki se. Kɛn Ꞌtɛɗn jiga num gaaba ɔn̰te kɔkŋ mɛnda.
1 Ora, quanto às coisas que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 Naɓo, taa aki lee kɛɛsn naapge rɛn̰ rɛn̰ ey se, gaabm gay gay kic ɓo, n̰Ꞌɔk mɛnda ɔɔ mɛnd gay gay kic lɛ n̰Ꞌɔk gaaba.
2 mas, por causa da prostituição, cada um tenha a sua própria mulher, e cada uma tenha o seu próprio marido.
3 Gaaba jaay je mɛndin̰ se, mɛnda ɔn̰te gaasin̰ ron̰a. Ɔɔ kɛn mɛnda ɓo je gaabin̰ kic lɛ, gaabin̰ ɔn̰te gaasin̰ ron̰a.
3 O marido pague à mulher a devida benevolência, e da mesma sorte a mulher, ao marido.
4 Taa gaaba se, ɔk tɔɔgɔ do ron̰ ki eyo, ron̰ se tɛɗga gɛn mɛndin̰a ɔɔ mɛnda kic lɛ, ɔk tɔɔgɔ do ron̰ ki eyo, ron̰ se tɛɗga gɛn gaabin̰a.
4 A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no o marido; e também, da mesma maneira, o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no a mulher.
5 Kɛn naase jaay Ꞌjeki Ꞌgaasn rose taa aki tɔnd mɛtn *Raa se, do naan̰ ki se Ꞌtaaɗ tɔɔlin̰ki ute naapa; ɔɔ kaaɗ kɛn naase Ꞌgaaski rose naapge tu se, ɔn̰te Ꞌkiŋgki do ki daanin̰ tɛɗn dɔkɔ, num Ꞌtɛrl iŋgki aan gɔɔ kɛn do dɔkin̰ naase Ꞌtiŋgkiro se. Ey num kɛn ɔŋ aasin̰ki te do rose ki ey se, sɔm *Ɓubm sitange Ꞌkɔŋ ɗoobo asen naama.
5 Não vos defraudeis um ao outro, senão por consentimento mútuo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e, depois, ajuntai-vos outra vez, para que Satanás vos não tente pela vossa incontinência.
6 Kɛn ɔlum jaay mꞋtaaɗ bin se, kɛse maam mꞋundsen kund ɓo kul eyo, num maam mꞋtaaɗsen taaɗ ɓo ɗoobo sum.
6 Digo, porém, isso como que por permissão e não por mandamento.
7 Maam mꞋje se, jeege paac Ꞌkiŋg aan gɔɔ maama kɛn mꞋɔk te mɛnd ey se. Naɓo naŋa naŋa kic ɓo Raa ɛɗin̰ naabin̰ gɛn don̰ don̰a. Deb kalaŋ Raa ɔɔɗin̰ ɗoobo gɛn kɔkŋ mɛnda ɔɔ deb kuuy se lɛ, Raa tɛɗin̰ gɛn Ꞌtiŋg arbiya.
7 Porque quereria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um de uma maneira, e outro de outra.
8 Arbige ute mɛnd‑daayge se, mꞋtaaɗɗen mꞋɔɔ: kɛn aɗen Ꞌtɛɗn jiga se num kꞋjꞋiŋg aan gɔɔ maam kɛn mꞋɔk mɛnd ey se.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Anum kɛn naaɗe jaay an̰ kaasn do roɗege tu ey se, mɛndge lɛ kꞋtɔkŋ gaabge ɔɔ gaabge kic lɛ kꞋtɔkŋ mɛndge. Taa debm jaay ɔk kɔk se, bɛɛ cir debm kɛn ɔk te eyo ɔɔ aakga mɛndge num lee dɔŋɗe ute maakin̰ se.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Ɓɔrse mꞋje taaɗn ute jeegen tɔkga tɔk naapa ɗoobm *al‑Masi ki. Taar se maam ɓo mꞋtaaɗin̰ eyo num Mɛljege ɓo taaɗin̰a: mɛnd jaay ɔkga gaaba se, ɔn̰te rɛsn ute gaabin̰a.
10 Todavia, aos casados, mando, não eu, mas o Senhor, que a mulher se não aparte do marido.
11 Kɛn naan̰ rɛsŋga ute gaabin̰ lɛ, n̰Ꞌɔn̰te kɔkŋ gaabm kuuy. Ɔɔ kɛn naan̰ ɓo jega gaaba lɛ, n̰Ꞌtɛrlo ro gaabin̰ ki. Anum gaaba kic n̰Ꞌɔn̰te piir ute mɛndin̰a.
11 Se, porém, se apartar, que fique sem casar ou que se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Jeege tun kuuy se, kɛse maam ɓo mꞋtaaɗɗen ey num Mɛljege eyo, mꞋɔɔ: gɛnaa ɗoobm al‑Masi ki jaay mɛnd naan̰ iŋg ɓee se jaay aal te maakin̰ do al‑Masi ki ey se, ɔɔ mɛnd se jaay took je kiŋg ute naan̰ num, n̰Ꞌɔn̰te piirin̰a.
12 Mas, aos outros, digo eu, não o Senhor: se algum irmão tem mulher descrente, e ela consente em habitar com ele, não a deixe.
13 Ɔɔ mɛnd ɗoobm al‑Masi ki jaay, gaabm naan̰ iŋg ɓee ute naan̰ se jaay aal te maakin̰ do al‑Masi ki ey se, kɛn gaabm se jaay took je kiŋg ute naan̰ num, mɛnd se n̰Ꞌɔn̰te Ꞌrɛsin̰a.
13 E se alguma mulher tem marido descrente, e ele consente em habitar com ela, não o deixe.
14 Taa gaabm jaay aal te maakin̰ do Isa ki eyo ɔɔ ɔk mɛnd kɛn aalga kaal maakin̰ do Isa ki se, taa mɛnd naan̰ ɔk se tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga gɔɔr ute Raa. Mɛnd kɛn aal te maakin̰ do Isa al‑Masi ki ey jaay, ɔk gaabm kɛn aalga kaal maakin̰ do Isa ki se, taa gaabm naan̰ ɔk se tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga gɔɔr ute Raa kici. Kɛn bin ey num, gɛnɗege se Ꞌtɛɗn dɔk te Raa, num gaŋ ɗeer ɗeer, naaɗe se gɔɔr ute Raa.
14 Porque o marido descrente é santificado pela mulher, e a mulher descrente é santificada pelo marido. Doutra sorte, os vossos filhos seriam imundos; mas, agora, são santos.
15 Kɛn deba aal te maakin̰ do Isa al‑Masi ki ey jaay je an piir ute mɛndin̰ kɛn aalga kaal maakin̰ do al‑Masi ki se, ɔn̰ɗeki kɛn naaɗe jaay je piiri num, kꞋpiiri. Kɛn Ꞌtɛɗn gaaba ey lɛ mɛnda ɗim jaay aɗen tum ute debm kɛn aal te maakin̰ do Isa ki ey se, gɔtɔ. Taa Raa daŋseno se, taa aki kiŋg ute lapia.
15 Mas, se o descrente se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou irmã, não está sujeito à servidão; mas Deus chamou-nos para a paz.
16 Anum naai mɛnd ɗoobm Isa al‑Masi ki se, Ꞌjeelin̰ gaabi se an̰ kɔŋ kaasn gɛn tɔɔɗn kɔl gɔtn kaaj ki la? Ɔɔ naai gaabm ɗoobm Isa al‑Masi ki se kic, Ꞌjeelin̰ mɛndi se an̰ kɔŋ kaasn gɛn tɔɔɗn kɔl gɔtn kaaj ki la?
16 Porque, donde sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? Ou, donde sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Taar kɛn kuuy kɛn mꞋje mꞋasen taaɗ se, naŋa naŋa kic ɓo, iŋg gɔt kɛn Mɛljege ɔndin̰ ro ki ɔɔ gɔtn kiŋgin̰ kɛn ese ɓo Raa daŋin̰o. Anum taargen se ɓo kɛn maam mꞋlee mꞋdooy *eglizge paac.
17 E, assim, cada um ande como Deus lhe repartiu, cada um, como o Senhor o chamou. É o que ordeno em todas as igrejas.
18 Kɛn Raa daŋi ɓo naai ɔjga kɔj pɔndɔ lɛ, ɔn̰te kɔyin̰a, num iŋg ute *kɔjn̰ pɔndi se. Ɔɔ kɛn Raa daŋi jaay naai utu ɔj te pɔndɔ ey lɛ, ɔn̰te kɔjn̰ pɔndɔ.
18 É alguém chamado, estando circuncidado? Fique circuncidado. É alguém chamado, estando incircuncidado? Não se circuncide.
19 Debm ɔjga pɔndɔ ɔɔ debm kɛn ɔj te eyo, paac ɓo tɛɗ ɗim eyo. Num nakŋ jiga cir paac se, debm tɛɗn nakgen kɛn Raa ɔɔ kꞋtɛɗin̰ se.
19 A circuncisão é nada, e a incircuncisão nada é, mas, sim, a observância dos mandamentos de Deus.
20 Anum naŋa naŋa kic ɓo, ɔn̰ Ꞌkiŋg gɔtn kiŋgin̰ kɛn Raa daŋin̰o ro ki se.
20 Cada um fique na vocação em que foi chamado.
21 Kɛn Raa daŋio se, naai Ꞌɓul lɛ? Ɔn̰te kuun nirli, num gaŋ kɛn naai jaay ɔk ɗoobo gɛn kɔɔɗn doi maakŋ ɓul ki se lɛ, kɛse ɓo nakŋ jiga.
21 Foste chamado sendo servo? Não te dê cuidado; e, se ainda podes ser livre, aproveita a ocasião.
22 Ɓul jaay Mɛljege Raa daŋin̰oga se, naan̰ ɔŋga don̰ gɔtn Mɛljege tu; bin ɓo debm ɓul ey jaay Mɛljege Raa daŋin̰ga se, naan̰ tɛɗga ɓul gɛn *al‑Masi.
22 Porque o que é chamado pelo Senhor, sendo servo, é liberto do Senhor; e, da mesma maneira, também o que é chamado, sendo livre, servo é de Cristo.
23 Naase se Raa dugsega dose ute zo ɔɔn̰ɔ; bin num naase se ɔn̰te Ꞌtɛɗki ɓulu gɛn jikilimge.
23 Fostes comprados por bom preço; não vos façais servos dos homens.
24 Gɛnaamge, naŋa naŋa kic ɓo iŋg gɔtn kiŋgin̰ kɛn do dɔkin̰ gɔtn kɛn Raa daŋin̰o ro ki se.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Ɓɔrse maam mꞋje mꞋasen tɛrlɛ do mɛtn taar jeege tun kɛn tɔk te gaabge ute mɛndge eyo. Ɔɔ taar se Mɛljege ɓo undum te kul eyo, num maam ɓo mꞋsaapa ɔɔ mꞋje mꞋasesin̰ taaɗa; ɔɔ naase Ꞌjeelumki maam se Mɛljege tɛɗumga bɛɛ ɔɔ taar kɛn maam mꞋtaaɗ se naase Ꞌtookki do ki taa maam se mꞋtuj ɔrmum eyo.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Ute dubar kɛn jꞋaakin̰ki ɓɔrse se, mꞋsaap mꞋɔɔ: kɛn Ꞌtɛɗn jiga se gaaba ey lɛ mɛnda se n̰Ꞌkiŋg bini.
26 Tenho, pois, por bom, por causa da instante necessidade, que é bom para o homem o estar assim.
27 Kɛn ɔk mɛnda lɛ, ɔn̰te piirin̰a. Ɔɔ kɛn ɔk te ey lɛ, ɔn̰te kɔkɔ.
27 Estás ligado à mulher? Não busques separar-te. Estás livre de mulher? Não busques mulher.
28 Num gaŋ kɛn ɔkga mɛnda kic num, naai Ꞌtɛɗ te *kusin̰ eyo. Ɔɔ kɛn goon mɛnda ɓo ɔkga gaaba kic num, tɛɗ te kusin̰ ey kici. ꞋJeelki jee iŋg kiŋg ɓee se kiŋgɗe utu aɗen tɛɗn ɔɔn̰ɔ. Taa naan̰ se ɓo maam mꞋje nakgen se Ꞌkaan dose ki eyo.
28 Mas, se te casares, não pecas; e, se a virgem se casar, não peca. Todavia, os tais terão tribulações na carne, e eu quereria poupar-vos.
29 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa gɛnaamge: ɓɛrɛ, kaaɗn kɛn Raa gaaŋin̰ se ɔɔpga baata. Bin num naan ki se, gaabgen kɛn ɔk mɛndge se, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn tɔk te mɛndge eyo;
29 Isto, porém, vos digo, irmãos: que o tempo se abrevia; o que resta é que também os que têm mulheres sejam como se as não tivessem;
30 jee kɛn eem keem se, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn eem keem eyo, ɔɔ jee kɛn maakɗe raap se lɛ, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn maakɗe raap eyo, jee kɛn lee dugŋ nakge se lɛ, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee ɔk ɗim eyo,
30 e os que choram, como se não chorassem; e os que folgam, como se não folgassem; e os que compram, como se não possuíssem;
31 ɔɔ jee kɛn tɛɗn naaba ute nakgen naaɗe ɔk do *duni ki se lɛ, jꞋɔn̰te kɔnd saapɗe do nakge tun se, taa duni ara se utu Ꞌdeele.
31 e os que usam deste mundo, como se dele não abusassem, porque a aparência deste mundo passa.
32 Maam mꞋje naase aki kuun nirlse eyo. Taa naan̰ se ɓo debm jaay ɔk te mɛnd ey se, naan̰ saapm do naabm Mɛljege tu ɔɔ naan̰ je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl Mɛljege tu.
32 E bem quisera eu que estivésseis sem cuidado. O solteiro cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor;
33 Num gaŋ debm jaay ɔk mɛnda se, naan̰ uun nirlin̰ taa nakgen do duni ki ɔɔ naan̰ se saap ɓo je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl mɛndin̰ ki.
33 mas o que é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar à mulher.
34 Debm bin se, saapin̰ tɛɗn kaam dio. Anum mɛnd ɔk te gaab ey se, ey lɛ goon mɛnda se, naaɗe se saap do naabm Mɛljege tu ɔɔ maakɗe ute roɗe paac, naaɗe ɔn̰in̰ Mɛljege tu. Num gaŋ mɛnd ute gaabin̰ se, naan̰ uun nirlin̰ taa nakgen do duni ki ɔɔ naan̰ se je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl gaabin̰ ki.
34 Há diferença entre a mulher casada e a virgem: a solteira cuida das coisas do Senhor para ser santa, tanto no corpo como no espírito; porém a casada cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 Maam mꞋtaaɗsen bin se, taa asen tɛɗn bɛɛ, ey num maam se mꞋje mꞋasen gaasn ɗoob eyo. Nakŋ maam mꞋje naase aki tɛɗ se, nakŋ kɛn bɛɛ cir daala ɔɔ aki tɛɗn naabm Mɛljege se ute maakŋ kalaŋ.
35 E digo isso para proveito vosso; não para vos enlaçar, mas para o que é decente e conveniente, para vos unirdes ao Senhor, sem distração alguma.
36 Kɛn goon kɔɗɔ saap ɔɔ mɛnd kɛɛsin̰ se jaay naan̰ ɔkin̰ te ey num, an̰ tuj maakin̰ se ɔɔ kɛn naan̰ jaay je mɛnd kɛɛsin̰ se deel te gɔtin̰, aakin̰ bɛɛki num, an̰ kɔk se, ɔn̰ ɔkin̰a. Kɛn naan̰ ɔkin̰ga kic ɓo, tɛɗ te kusin̰ eyo.
36 Mas, se alguém julga que trata dignamente a sua virgem, se tiver passado a flor da idade, e se for necessário, que faça o tal o que quiser; não peca; casem-se.
37 Num gaŋ kɛn goon kɔɗɔ ɔk mɛnd kɛɛsɛ, ɔɔ kɛn naan̰ jaay aasin̰ do ron̰ ki, ɔɔ naan̰ mala ɓo uun doa, nam ɓo gaasin̰ gɛn kɔkin̰ ey se, ɔɔ saap ɔɔ an̰ kɔŋ kɔk ey se, ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɔŋ aasin̰ do ron̰ ki ɔŋ ɓaa te ron̰ ki ey se, naan̰ tɛɗga jiga naan Raa ki.
37 Todavia, o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas com poder sobre a sua própria vontade, se resolveu no seu coração guardar a sua virgem, faz bem.
38 Bin ɓo debm ɔk mɛnd kɛɛsɛ jaay ɔkin̰ga num jiga, num debm jaay ɔkin̰ te ey se, tɛr tɛɗga jiga cir daala.
38 De sorte que, o que a dá em casamento faz bem; mas o que a não dá em casamento faz melhor.
39 Kɛn mɛnda jaay gaabin̰ utu ooy te ey se, naan̰ ɔk ɗoobm an̰ rɛs eyo. Anum kɛn gaabin̰ ooyga jaay ɓo, naan̰ ɔk ɗoobo gɛn kɔkŋ gaabm kuuy kɛn naan̰ maakin̰ jea. Naɓo gaabin̰ se Ꞌtɛɗn debm ɗoobm *al‑Masi ki jaayo.
39 A mulher casada está ligada pela lei todo o tempo em que o seu marido vive; mas, se falecer o seu marido, fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Jiga se n̰Ꞌɔn̰te kɔkŋ gaabm kuuy. Bin se naan̰ Ꞌkiŋg ute maak‑raapo cir daala. Kɛse ɓo saapm maama ɔɔ maam mꞋjeele maam kic mꞋɔk *Nirl Raa maakum ki.
40 Será, porém, mais bem-aventurada se ficar assim, segundo o meu parecer, e também eu cuido que tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.