1 Coríntios 7

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɓɔrse maam mꞋje mꞋasen tɛrlɛ do taar kɛn naase Ꞌraaŋumkiro maakŋ maktubse ki se. Kɛn Ꞌtɛɗn jiga num gaaba ɔn̰te kɔkŋ mɛnda.
1 Ora, quanto às coisas de que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 Naɓo, taa aki lee kɛɛsn naapge rɛn̰ rɛn̰ ey se, gaabm gay gay kic ɓo, n̰Ꞌɔk mɛnda ɔɔ mɛnd gay gay kic lɛ n̰Ꞌɔk gaaba.
2 mas, por causa da prostituição, tenha cada homem sua própria mulher e cada mulher seu próprio marido.
3 Gaaba jaay je mɛndin̰ se, mɛnda ɔn̰te gaasin̰ ron̰a. Ɔɔ kɛn mɛnda ɓo je gaabin̰ kic lɛ, gaabin̰ ɔn̰te gaasin̰ ron̰a.
3 O marido pague à mulher o que lhe é devido, e do mesmo modo a mulher ao marido.
4 Taa gaaba se, ɔk tɔɔgɔ do ron̰ ki eyo, ron̰ se tɛɗga gɛn mɛndin̰a ɔɔ mɛnda kic lɛ, ɔk tɔɔgɔ do ron̰ ki eyo, ron̰ se tɛɗga gɛn gaabin̰a.
4 A mulher não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim o marido; e também da mesma sorte o marido não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim a mulher.
5 Kɛn naase jaay Ꞌjeki Ꞌgaasn rose taa aki tɔnd mɛtn *Raa se, do naan̰ ki se Ꞌtaaɗ tɔɔlin̰ki ute naapa; ɔɔ kaaɗ kɛn naase Ꞌgaaski rose naapge tu se, ɔn̰te Ꞌkiŋgki do ki daanin̰ tɛɗn dɔkɔ, num Ꞌtɛrl iŋgki aan gɔɔ kɛn do dɔkin̰ naase Ꞌtiŋgkiro se. Ey num kɛn ɔŋ aasin̰ki te do rose ki ey se, sɔm *Ɓubm sitange Ꞌkɔŋ ɗoobo asen naama.
5 Não vos negueis um ao outro, senão de comum acordo por algum tempo, a fim de vos aplicardes à oração e depois vos ajuntardes outra vez, para que Satanás não vos tente pela vossa incontinência.
6 Kɛn ɔlum jaay mꞋtaaɗ bin se, kɛse maam mꞋundsen kund ɓo kul eyo, num maam mꞋtaaɗsen taaɗ ɓo ɗoobo sum.
6 Digo isto, porém, como que por concessão e não por mandamento.
7 Maam mꞋje se, jeege paac Ꞌkiŋg aan gɔɔ maama kɛn mꞋɔk te mɛnd ey se. Naɓo naŋa naŋa kic ɓo Raa ɛɗin̰ naabin̰ gɛn don̰ don̰a. Deb kalaŋ Raa ɔɔɗin̰ ɗoobo gɛn kɔkŋ mɛnda ɔɔ deb kuuy se lɛ, Raa tɛɗin̰ gɛn Ꞌtiŋg arbiya.
7 Contudo queria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um deste modo, e outro daquele.
8 Arbige ute mɛnd‑daayge se, mꞋtaaɗɗen mꞋɔɔ: kɛn aɗen Ꞌtɛɗn jiga se num kꞋjꞋiŋg aan gɔɔ maam kɛn mꞋɔk mɛnd ey se.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Anum kɛn naaɗe jaay an̰ kaasn do roɗege tu ey se, mɛndge lɛ kꞋtɔkŋ gaabge ɔɔ gaabge kic lɛ kꞋtɔkŋ mɛndge. Taa debm jaay ɔk kɔk se, bɛɛ cir debm kɛn ɔk te eyo ɔɔ aakga mɛndge num lee dɔŋɗe ute maakin̰ se.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Ɓɔrse mꞋje taaɗn ute jeegen tɔkga tɔk naapa ɗoobm *al‑Masi ki. Taar se maam ɓo mꞋtaaɗin̰ eyo num Mɛljege ɓo taaɗin̰a: mɛnd jaay ɔkga gaaba se, ɔn̰te rɛsn ute gaabin̰a.
10 Todavia, aos casados, mando, não eu mas o Senhor, que a mulher não se aparte do marido;
11 Kɛn naan̰ rɛsŋga ute gaabin̰ lɛ, n̰Ꞌɔn̰te kɔkŋ gaabm kuuy. Ɔɔ kɛn naan̰ ɓo jega gaaba lɛ, n̰Ꞌtɛrlo ro gaabin̰ ki. Anum gaaba kic n̰Ꞌɔn̰te piir ute mɛndin̰a.
11 se, porém, se apartar, que fique sem casar, ou se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Jeege tun kuuy se, kɛse maam ɓo mꞋtaaɗɗen ey num Mɛljege eyo, mꞋɔɔ: gɛnaa ɗoobm al‑Masi ki jaay mɛnd naan̰ iŋg ɓee se jaay aal te maakin̰ do al‑Masi ki ey se, ɔɔ mɛnd se jaay took je kiŋg ute naan̰ num, n̰Ꞌɔn̰te piirin̰a.
12 Mas aos outros digo eu, não o Senhor: Se algum irmão tem mulher incrédula, e ela consente em habitar com ele, não se separe dela.
13 Ɔɔ mɛnd ɗoobm al‑Masi ki jaay, gaabm naan̰ iŋg ɓee ute naan̰ se jaay aal te maakin̰ do al‑Masi ki ey se, kɛn gaabm se jaay took je kiŋg ute naan̰ num, mɛnd se n̰Ꞌɔn̰te Ꞌrɛsin̰a.
13 E se alguma mulher tem marido incrédulo, e ele consente em habitar com ela, não se separe dele.
14 Taa gaabm jaay aal te maakin̰ do Isa ki eyo ɔɔ ɔk mɛnd kɛn aalga kaal maakin̰ do Isa ki se, taa mɛnd naan̰ ɔk se tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga gɔɔr ute Raa. Mɛnd kɛn aal te maakin̰ do Isa al‑Masi ki ey jaay, ɔk gaabm kɛn aalga kaal maakin̰ do Isa ki se, taa gaabm naan̰ ɔk se tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga gɔɔr ute Raa kici. Kɛn bin ey num, gɛnɗege se Ꞌtɛɗn dɔk te Raa, num gaŋ ɗeer ɗeer, naaɗe se gɔɔr ute Raa.
14 Porque o marido incrédulo é santificado pela mulher, e a mulher incrédula é santificada pelo marido crente; de outro modo, os vossos filhos seriam imundos; mas agora são santos.
15 Kɛn deba aal te maakin̰ do Isa al‑Masi ki ey jaay je an piir ute mɛndin̰ kɛn aalga kaal maakin̰ do al‑Masi ki se, ɔn̰ɗeki kɛn naaɗe jaay je piiri num, kꞋpiiri. Kɛn Ꞌtɛɗn gaaba ey lɛ mɛnda ɗim jaay aɗen tum ute debm kɛn aal te maakin̰ do Isa ki ey se, gɔtɔ. Taa Raa daŋseno se, taa aki kiŋg ute lapia.
15 Mas, se o incrédulo se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou a irmã, não está sujeito à servidão; pois Deus nos chamou em paz.
16 Anum naai mɛnd ɗoobm Isa al‑Masi ki se, Ꞌjeelin̰ gaabi se an̰ kɔŋ kaasn gɛn tɔɔɗn kɔl gɔtn kaaj ki la? Ɔɔ naai gaabm ɗoobm Isa al‑Masi ki se kic, Ꞌjeelin̰ mɛndi se an̰ kɔŋ kaasn gɛn tɔɔɗn kɔl gɔtn kaaj ki la?
16 Pois, como sabes tu, ó mulher, se salvarás teu marido? ou, como sabes tu, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Taar kɛn kuuy kɛn mꞋje mꞋasen taaɗ se, naŋa naŋa kic ɓo, iŋg gɔt kɛn Mɛljege ɔndin̰ ro ki ɔɔ gɔtn kiŋgin̰ kɛn ese ɓo Raa daŋin̰o. Anum taargen se ɓo kɛn maam mꞋlee mꞋdooy *eglizge paac.
17 Somente ande cada um como o Senhor lhe repartiu, cada um como Deus o chamou. E é isso o que ordeno em todas as igrejas.
18 Kɛn Raa daŋi ɓo naai ɔjga kɔj pɔndɔ lɛ, ɔn̰te kɔyin̰a, num iŋg ute *kɔjn̰ pɔndi se. Ɔɔ kɛn Raa daŋi jaay naai utu ɔj te pɔndɔ ey lɛ, ɔn̰te kɔjn̰ pɔndɔ.
18 Foi chamado alguém, estando circuncidado? permaneça assim. Foi alguém chamado na incircuncisão? não se circuncide.
19 Debm ɔjga pɔndɔ ɔɔ debm kɛn ɔj te eyo, paac ɓo tɛɗ ɗim eyo. Num nakŋ jiga cir paac se, debm tɛɗn nakgen kɛn Raa ɔɔ kꞋtɛɗin̰ se.
19 A circuncisão nada é, e também a incircuncisão nada é, mas sim a observância dos mandamentos de Deus.
20 Anum naŋa naŋa kic ɓo, ɔn̰ Ꞌkiŋg gɔtn kiŋgin̰ kɛn Raa daŋin̰o ro ki se.
20 Cada um fique no estado em que foi chamado.
21 Kɛn Raa daŋio se, naai Ꞌɓul lɛ? Ɔn̰te kuun nirli, num gaŋ kɛn naai jaay ɔk ɗoobo gɛn kɔɔɗn doi maakŋ ɓul ki se lɛ, kɛse ɓo nakŋ jiga.
21 Foste chamado sendo escravo? não te dê cuidado; mas se ainda podes tornar-te livre, aproveita a oportunidade.
22 Ɓul jaay Mɛljege Raa daŋin̰oga se, naan̰ ɔŋga don̰ gɔtn Mɛljege tu; bin ɓo debm ɓul ey jaay Mɛljege Raa daŋin̰ga se, naan̰ tɛɗga ɓul gɛn *al‑Masi.
22 Pois aquele que foi chamado no Senhor, mesmo sendo escravo, é um liberto do Senhor; e assim também o que foi chamado sendo livre, escravo é de Cristo.
23 Naase se Raa dugsega dose ute zo ɔɔn̰ɔ; bin num naase se ɔn̰te Ꞌtɛɗki ɓulu gɛn jikilimge.
23 Por preço fostes comprados; mas não vos façais escravos de homens.
24 Gɛnaamge, naŋa naŋa kic ɓo iŋg gɔtn kiŋgin̰ kɛn do dɔkin̰ gɔtn kɛn Raa daŋin̰o ro ki se.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Ɓɔrse maam mꞋje mꞋasen tɛrlɛ do mɛtn taar jeege tun kɛn tɔk te gaabge ute mɛndge eyo. Ɔɔ taar se Mɛljege ɓo undum te kul eyo, num maam ɓo mꞋsaapa ɔɔ mꞋje mꞋasesin̰ taaɗa; ɔɔ naase Ꞌjeelumki maam se Mɛljege tɛɗumga bɛɛ ɔɔ taar kɛn maam mꞋtaaɗ se naase Ꞌtookki do ki taa maam se mꞋtuj ɔrmum eyo.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Ute dubar kɛn jꞋaakin̰ki ɓɔrse se, mꞋsaap mꞋɔɔ: kɛn Ꞌtɛɗn jiga se gaaba ey lɛ mɛnda se n̰Ꞌkiŋg bini.
26 Acho, pois, que é bom, por causa da instante necessidade, que a pessoa fique como está.
27 Kɛn ɔk mɛnda lɛ, ɔn̰te piirin̰a. Ɔɔ kɛn ɔk te ey lɛ, ɔn̰te kɔkɔ.
27 Estás ligado a mulher? não procures separação. Estás livre de mulher? não procures casamento.
28 Num gaŋ kɛn ɔkga mɛnda kic num, naai Ꞌtɛɗ te *kusin̰ eyo. Ɔɔ kɛn goon mɛnda ɓo ɔkga gaaba kic num, tɛɗ te kusin̰ ey kici. ꞋJeelki jee iŋg kiŋg ɓee se kiŋgɗe utu aɗen tɛɗn ɔɔn̰ɔ. Taa naan̰ se ɓo maam mꞋje nakgen se Ꞌkaan dose ki eyo.
28 Mas, se te casares, não pecaste; e, se a virgem se casar, não pecou. Todavia estes padecerão tribulação na carne e eu quisera poupar-vos.
29 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa gɛnaamge: ɓɛrɛ, kaaɗn kɛn Raa gaaŋin̰ se ɔɔpga baata. Bin num naan ki se, gaabgen kɛn ɔk mɛndge se, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn tɔk te mɛndge eyo;
29 Isto, porém, vos digo, irmãos, que o tempo se abrevia; pelo que, doravante, os que têm mulher sejam como se não a tivessem;
30 jee kɛn eem keem se, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn eem keem eyo, ɔɔ jee kɛn maakɗe raap se lɛ, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee kɛn maakɗe raap eyo, jee kɛn lee dugŋ nakge se lɛ, kꞋtɛɗn naaba Raa ki aan gɔɔ jee ɔk ɗim eyo,
30 os que choram, como se não chorassem; os que folgam, como se não folgassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 ɔɔ jee kɛn tɛɗn naaba ute nakgen naaɗe ɔk do *duni ki se lɛ, jꞋɔn̰te kɔnd saapɗe do nakge tun se, taa duni ara se utu Ꞌdeele.
31 e os que usam deste mundo, como se dele não usassem em absoluto, porque a aparência deste mundo passa.
32 Maam mꞋje naase aki kuun nirlse eyo. Taa naan̰ se ɓo debm jaay ɔk te mɛnd ey se, naan̰ saapm do naabm Mɛljege tu ɔɔ naan̰ je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl Mɛljege tu.
32 Pois quero que estejais livres de cuidado. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor,
33 Num gaŋ debm jaay ɔk mɛnda se, naan̰ uun nirlin̰ taa nakgen do duni ki ɔɔ naan̰ se saap ɓo je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl mɛndin̰ ki.
33 mas quem é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar a sua mulher,
34 Debm bin se, saapin̰ tɛɗn kaam dio. Anum mɛnd ɔk te gaab ey se, ey lɛ goon mɛnda se, naaɗe se saap do naabm Mɛljege tu ɔɔ maakɗe ute roɗe paac, naaɗe ɔn̰in̰ Mɛljege tu. Num gaŋ mɛnd ute gaabin̰ se, naan̰ uun nirlin̰ taa nakgen do duni ki ɔɔ naan̰ se je ɗoobm nakŋ kɛn Ꞌtɔɔl gaabin̰ ki.
34 e está dividido. A mulher não casada e a virgem cuidam das coisas do Senhor para serem santas, tanto no corpo como no espírito; a casada, porém, cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 Maam mꞋtaaɗsen bin se, taa asen tɛɗn bɛɛ, ey num maam se mꞋje mꞋasen gaasn ɗoob eyo. Nakŋ maam mꞋje naase aki tɛɗ se, nakŋ kɛn bɛɛ cir daala ɔɔ aki tɛɗn naabm Mɛljege se ute maakŋ kalaŋ.
35 E digo isto para proveito vosso; não para vos enredar, mas para o que é decente, e a fim de poderdes dedicar-vos ao Senhor sem distração alguma.
36 Kɛn goon kɔɗɔ saap ɔɔ mɛnd kɛɛsin̰ se jaay naan̰ ɔkin̰ te ey num, an̰ tuj maakin̰ se ɔɔ kɛn naan̰ jaay je mɛnd kɛɛsin̰ se deel te gɔtin̰, aakin̰ bɛɛki num, an̰ kɔk se, ɔn̰ ɔkin̰a. Kɛn naan̰ ɔkin̰ga kic ɓo, tɛɗ te kusin̰ eyo.
36 Mas, se alguém julgar que lhe é desairoso conservar solteira a sua filha donzela, se ela estiver passando da idade de se casar, e se for necessário, faça o que quiser; não peca; casem-se.
37 Num gaŋ kɛn goon kɔɗɔ ɔk mɛnd kɛɛsɛ, ɔɔ kɛn naan̰ jaay aasin̰ do ron̰ ki, ɔɔ naan̰ mala ɓo uun doa, nam ɓo gaasin̰ gɛn kɔkin̰ ey se, ɔɔ saap ɔɔ an̰ kɔŋ kɔk ey se, ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɔŋ aasin̰ do ron̰ ki ɔŋ ɓaa te ron̰ ki ey se, naan̰ tɛɗga jiga naan Raa ki.
37 Todavia aquele que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas tendo domínio sobre a sua própria vontade, se resolver no seu coração guardar virgem sua filha, fará bem.
38 Bin ɓo debm ɔk mɛnd kɛɛsɛ jaay ɔkin̰ga num jiga, num debm jaay ɔkin̰ te ey se, tɛr tɛɗga jiga cir daala.
38 De modo que aquele que dá em casamento a sua filha donzela, faz bem; mas o que não a der, fará melhor.
39 Kɛn mɛnda jaay gaabin̰ utu ooy te ey se, naan̰ ɔk ɗoobm an̰ rɛs eyo. Anum kɛn gaabin̰ ooyga jaay ɓo, naan̰ ɔk ɗoobo gɛn kɔkŋ gaabm kuuy kɛn naan̰ maakin̰ jea. Naɓo gaabin̰ se Ꞌtɛɗn debm ɗoobm *al‑Masi ki jaayo.
39 A mulher está ligada enquanto o marido vive; mas se falecer o marido, fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Jiga se n̰Ꞌɔn̰te kɔkŋ gaabm kuuy. Bin se naan̰ Ꞌkiŋg ute maak‑raapo cir daala. Kɛse ɓo saapm maama ɔɔ maam mꞋjeele maam kic mꞋɔk *Nirl Raa maakum ki.
40 Será, porém, mais feliz se permanecer como está, segundo o meu parecer, e eu penso que também tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.