Mateus 22
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NAA
1 -Zezu gbaa nyɩmaa -zlo -yla gbʋʋ nine -papɩe nya, ɔ nɛɛ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 «-We -yɔ *-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'wʋwlʋa mʋ nɩ: dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ yabhlo mɩa, ɔ yu kwaa 'ŋwnɔ. 'Ɩn ɔ 'yɩbha ɔ 'ka we 'fɛtɩ -sa.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ɔ laa nyɩma, ɔ tiea ɔ zɔlubhonʋnya wa 'wʋ wa 'ka yi, wa nɛɛ nɩɩ, wa 'nɩ yida -mɩ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ɔ yi 'yaa tɔlʋa tie, ɔ nɛɛ: ‹-Wa ɩn laa a gba wa -yla nɩɩ, ɩn ka wa -yla pi. Ɩn ka na 'bhlinya -yɔ na 'kpɩ -ka -nɩma 'bha wa -yla. We 'dɛ weee mɩ -bha. Wa yi 'ŋwnɔkwafɛtɩ 'wʋ.›
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 «Nɩɩ, -wa ɔ laa, wa 'nɩ we -yɔŋwnu. 'Ɩn wa yia wa dʋmagbʋ lɛnʋa mnɩ. Tɔlʋa mnɩa kpaa, tɔlʋa mnɩa -valɛ 'paa.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 'Ɩn tɔlʋa yia ɔ zɔlubhonʋnya kpa, wa sɩalɩa wa, 'ɩn wa yia wa 'bha.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 «Nɩɩ, ɔɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ yia 'cɛ 'pa, 'ɩn ɔ yia ɔ 'slʋja tie, -wa 'bhaa da nyɩmɛ, wa 'ka wa 'bha, 'ɩn wa 'ka wa 'gbe 'yli fa.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Tɔʋn, ɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnya -yla: ‹'Ŋwnɔkwafɛtɩ -gʋ -lililu mɩ -bha. -Wa ɩn laa, wa 'nɩ we 'klʋ -ka wa 'ka we li.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 We 'dɛɛ 'gbʋ, a 'plɩlɩ 'gbee 'yoo weee -gʋ, -wa a -ka 'yɩ, a la wa, wa 'ka yi.›
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 «Tɔʋn, ɔ zɔlubhonʋnya yia 'yoo weee 'wʋplɩlɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ weee 'wlugʋgwlalɩ. 'Sa wa laa nyɩma duun, 'ɩn fɛtɩ -budu yia ye.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Tɔʋn, ɔɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ plaa -mɔ ɔ 'ka -wa ɔ laa -gʋtalɩ, 'ɩn ɔ yia nyɩmɛ yabhlo 'yɩ -mɔɔ 'nɩ 'fɛtɩ -gʋ -bana 'wʋpla.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: ‹'Tale, -ɩn 'nɩ 'fɛtɩ -gʋ -bana 'wʋpla. Sa -ɩn pʋplalɩ -seli 'wʋlaa?› Ɔ 'nɩ gbʋ -gʋ -sa.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 «Tɔʋn, ɔɔ 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnya -yla: ‹A gbʋan ɔ bhʋ -yɔ ɔ sɔ. A viteli ɔ 'pipee -mɔ nikpise 'wʋ. Da wa wia, 'ɩn wa lia gla 'wʋ.›
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 «Nɩɩ, -Lagɔ laa nyɩma duun, 'ɩn -wa ɔ -saa -bha, -maa -sɛlɛ.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Falizɩnyɩma gbelia 'wlu, wa 'ka 'klɩ 'yɩ, 'ɩn wa 'ka -Zezu -dawli 'wʋnʋ, 'ɩn ɔ 'dɛɛ gbagbawɛlɩ 'ka ɔ gbʋan.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Falizɩnyɩma tiea wa 'bɩnɔnya tɔlʋa -yɔ Ewlodʋʋ nyɩma tɔlʋa -Zezuu -gbɛ. -Maa nɛɛ ɔ -yla: «-Slolunyɔ, -a -yi we 'ji nɩɩ, gbʋzɔnʋ -na gbaa. 'Ɩn sa -Lagɔ 'yɩbhaa nyɩmɛ nʋ, 'mʋ -na slolua tɩklɩɩ. Nyɩmɛ -ka 'yli, -nanʋʋ -gbɛ, we bhe, we 'dɛɛ 'gbʋ, -ɩ'ɩn sɔ nyɩmɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 We -ka 'sa -mɩ, -ɩn nɛɛ lɛa? 'Lee, we mɩ tɩklɩɩ -amɩaa tite nʋkplɛ, -a plʋlʋ *Sezaa kwɛɛ *nisʋn -gwɛzii?»
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Nɩɩ, -Zezu yibhelia wa 'wlukʋʋn lapʋpalɩ -gbʋ 'nyuu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩma, lɛɛ -lu ka 'gbʋ a yla 'mɩ laa?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 'Gwɛzi -we a plʋlʋa Sezaa kwɛɛ, a -slolu 'mɩ we 'klʋ.» 'Ɩn wa yia ɔ tama yabhlo yoo 'nyɛ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 'Ɩn ɔ nɛɛ: «'Lee, nyɔɔ ka 'wlu -yɔ ɔ ŋnɩ mɩ da we -gʋa?»
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Wa nɛɛ: «Sezaa -wa.»
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Wa 'nʋa wee wɛlɩ, 'ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, 'ɩn wa yia ɔ -yɔbhʋ, 'ɩn wa yia mnɩ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 *Sadusenyɩma mɩa, wa nɛɛ nɩɩ, tlɩtlɩnya 'nɩ mneni wa 'ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Slolunyɔ, Moizɩ nɛɛ: ‹Nɩɩ, nyɩmɛ -ka tlɩ, ɔ -yɔ ɔ 'ŋwnɔ 'nɩ 'yu gwalɩ, ɔ bheli kwa ɔ -dʋgbaŋwnɔ, 'ɩn ɔ -yɔ ɔɔ 'ŋwnɔ 'sɔ 'ka ɔ bhelii zʋa lala 'ɩn -mɔɔ 'ŋnɩ 'ka dʋdʋ -gʋ -tʋ.›
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 «Nɩɩ, zlɩmɛ -amɩaa -gbɛ nyɩmɛ yabhlo ka nʋkpasuyua gbesɔ. Wa kpasa kwaa 'ŋwnɔ, ɔ -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, 'ɩn ɔ yia tlɩ. 'Sa ɔɔ 'ŋwnɔ -tʋa ɔ bheli -yɔ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 'Sa -bhlokpadɛ we nʋa ɔ bhelii 'sɔnʋ nya, ɔ bhelii tanʋ nya, 'sa -bhlokpadɛ we nʋa waa bhelia gbesɔɔ -nʋ nya.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Wa 'dɛ weee 'bɩgʋ, 'ɩn ɔɔ 'ŋwnɔ yi 'yaa tlɩ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 «'Ylɩ -we nya waa tlɩtlɩnya yia 'wʋsɔa, waa bhelia gbesɔ glaa, nyɔɔ ka 'ŋwnɔ ɔ -mɩa? Nɩɩ, wa 'dɛ gbesɔ kwaa ɔ -bhlo -bhlo.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ɔ nɛɛ wa -yla: «Amɩaa 'dɛ a nʋa -dawli 'wʋ. -We ka gbʋ -wa, a 'nɩ -Lagɔsɛbhɛ -yɔ -Lagɔɔ 'tɩtɛ -yi.
29 Jesus respondeu:
30 Nɩɩ, tlɩtlɩnya -ka 'wʋsɔ, nʋkpasia -yɔ 'ŋwnɩ 'na 'ka kʋkwalɩ. Nɩɩ, 'anzɩnya -we mɩa yalɩ, we 'bhisa wa yia -tʋa.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 'Lee, -we -Lagɔ gbaa aɩn -yla tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔgbʋʋ daa, a 'nɩ -slɔ we zɛlɩɩ? Ɔ nɛɛ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‹-Amɩ -wa *Ablaamʋʋ -Lagɔ,
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nyɩmaa -zlo 'nʋa we nɩ, 'ɩn -we ɔ -slolua wa, 'ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Da Falizɩnyɩma 'nʋa nɩɩ, -Zezu ka Sadusenyɩma lu, -bha wa gbelia 'wlu.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Wa 'yabhlo mɩa, -Lagɔɔ titee gwesanyɔ mɔ. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka -Zezu layla, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 «-Slolunyɔ, -amɩaa tite weee glaa, -mʋmʋ -wa we 'kadʋa?»
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: « ‹Jejitapɛ, -ɔ -wa -na -Lagɔ, -ɩn -kalɩ ɔ zɛ -na dlɩ weee nya, -na zuzu weee nya, -na 'wlukʋʋn lapʋpalɩe weee nya.›
37 Jesus respondeu:
38 Mʋ -wa wee titee tɩanʋ. 'Ɩn we 'kadʋ we -mɩa.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 'Ɩn wee titee 'sɔnʋ -we mɩa we 'kadʋ -mɩnɩ 'bhisa, mʋ nɩ: ‹-Ɩn -kalɩ -na -libheyii zɛ -na 'dɛ 'bhisa.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Nɩɩ, Moizɩɩ *tite weee -yɔ -we weee -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya -slolua, mʋ -gʋ wa -saa we.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Falizɩnyɩma mɩ 'wlugbelida -bhlokpadɛ, 'ɩn -Zezu yia wa layɩbhaɛ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 «A nɛɛ lɛa? -Lagɔɔ -Bhasanyɔ mɩa, nyɔɔ ka 'yu ɔ -mɩa?»
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ɔ nɛɛ wa -yla: «-Lagɔɔ Zuzu 'sua -Davidɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ la ‹Na -Kanyɔ›, lɛɛ -lu ka 'gbʋa?
43 E Jesus perguntou:
44 Nɩɩ, -Davidɩ nɛɛ:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 We -ka nɩɩ, -Davidɩ la ɔɔ -Lagɔɔ -Bhasanyɔ, ‹na -Kanyɔ›, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka -Davidɩɩ 'yu -zɛ, we 'nɩ mʋʋ?»
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 -Ɔ mnenia ɔ 'ka ɔ wɛlɩɩ 'bɩgʋpalɩ, ɔ 'nɩ -mɩ. We 'bhʋ wee 'ylɩ 'wʋ, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ'ɔ 'yɩbha -slɛɛn ɔ la.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.