Mateus 22

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 -Zezu gbaa nyɩmaa -zlo -yla gbʋʋ nine -papɩe nya, ɔ nɛɛ:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 «-We -yɔ *-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'wʋwlʋa mʋ nɩ: dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ yabhlo mɩa, ɔ yu kwaa 'ŋwnɔ. 'Ɩn ɔ 'yɩbha ɔ 'ka we 'fɛtɩ -sa.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ɔ laa nyɩma, ɔ tiea ɔ zɔlubhonʋnya wa 'wʋ wa 'ka yi, wa nɛɛ nɩɩ, wa 'nɩ yida -mɩ.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Ɔ yi 'yaa tɔlʋa tie, ɔ nɛɛ: ‹-Wa ɩn laa a gba wa -yla nɩɩ, ɩn ka wa -yla pi. Ɩn ka na 'bhlinya -yɔ na 'kpɩ -ka -nɩma 'bha wa -yla. We 'dɛ weee mɩ -bha. Wa yi 'ŋwnɔkwafɛtɩ 'wʋ.›
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 «Nɩɩ, -wa ɔ laa, wa 'nɩ we -yɔŋwnu. 'Ɩn wa yia wa dʋmagbʋ lɛnʋa mnɩ. Tɔlʋa mnɩa kpaa, tɔlʋa mnɩa -valɛ 'paa.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 'Ɩn tɔlʋa yia ɔ zɔlubhonʋnya kpa, wa sɩalɩa wa, 'ɩn wa yia wa 'bha.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 «Nɩɩ, ɔɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ yia 'cɛ 'pa, 'ɩn ɔ yia ɔ 'slʋja tie, -wa 'bhaa da nyɩmɛ, wa 'ka wa 'bha, 'ɩn wa 'ka wa 'gbe 'yli fa.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Tɔʋn, ɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnya -yla: ‹'Ŋwnɔkwafɛtɩ -gʋ -lililu mɩ -bha. -Wa ɩn laa, wa 'nɩ we 'klʋ -ka wa 'ka we li.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 We 'dɛɛ 'gbʋ, a 'plɩlɩ 'gbee 'yoo weee -gʋ, -wa a -ka 'yɩ, a la wa, wa 'ka yi.›
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 «Tɔʋn, ɔ zɔlubhonʋnya yia 'yoo weee 'wʋplɩlɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ weee 'wlugʋgwlalɩ. 'Sa wa laa nyɩma duun, 'ɩn fɛtɩ -budu yia ye.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Tɔʋn, ɔɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ plaa -mɔ ɔ 'ka -wa ɔ laa -gʋtalɩ, 'ɩn ɔ yia nyɩmɛ yabhlo 'yɩ -mɔɔ 'nɩ 'fɛtɩ -gʋ -bana 'wʋpla.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: ‹'Tale, -ɩn 'nɩ 'fɛtɩ -gʋ -bana 'wʋpla. Sa -ɩn pʋplalɩ -seli 'wʋlaa?› Ɔ 'nɩ gbʋ -gʋ -sa.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 «Tɔʋn, ɔɔ 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnya -yla: ‹A gbʋan ɔ bhʋ -yɔ ɔ sɔ. A viteli ɔ 'pipee -mɔ nikpise 'wʋ. Da wa wia, 'ɩn wa lia gla 'wʋ.›
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 «Nɩɩ, -Lagɔ laa nyɩma duun, 'ɩn -wa ɔ -saa -bha, -maa -sɛlɛ.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Falizɩnyɩma gbelia 'wlu, wa 'ka 'klɩ 'yɩ, 'ɩn wa 'ka -Zezu -dawli 'wʋnʋ, 'ɩn ɔ 'dɛɛ gbagbawɛlɩ 'ka ɔ gbʋan.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Falizɩnyɩma tiea wa 'bɩnɔnya tɔlʋa -yɔ Ewlodʋʋ nyɩma tɔlʋa -Zezuu -gbɛ. -Maa nɛɛ ɔ -yla: «-Slolunyɔ, -a -yi we 'ji nɩɩ, gbʋzɔnʋ -na gbaa. 'Ɩn sa -Lagɔ 'yɩbhaa nyɩmɛ nʋ, 'mʋ -na slolua tɩklɩɩ. Nyɩmɛ -ka 'yli, -nanʋʋ -gbɛ, we bhe, we 'dɛɛ 'gbʋ, -ɩ'ɩn sɔ nyɩmɛ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 We -ka 'sa -mɩ, -ɩn nɛɛ lɛa? 'Lee, we mɩ tɩklɩɩ -amɩaa tite nʋkplɛ, -a plʋlʋ *Sezaa kwɛɛ *nisʋn -gwɛzii?»
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Nɩɩ, -Zezu yibhelia wa 'wlukʋʋn lapʋpalɩ -gbʋ 'nyuu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩma, lɛɛ -lu ka 'gbʋ a yla 'mɩ laa?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 'Gwɛzi -we a plʋlʋa Sezaa kwɛɛ, a -slolu 'mɩ we 'klʋ.» 'Ɩn wa yia ɔ tama yabhlo yoo 'nyɛ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 'Ɩn ɔ nɛɛ: «'Lee, nyɔɔ ka 'wlu -yɔ ɔ ŋnɩ mɩ da we -gʋa?»
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Wa nɛɛ: «Sezaa -wa.»
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Wa 'nʋa wee wɛlɩ, 'ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, 'ɩn wa yia ɔ -yɔbhʋ, 'ɩn wa yia mnɩ.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 *Sadusenyɩma mɩa, wa nɛɛ nɩɩ, tlɩtlɩnya 'nɩ mneni wa 'ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Slolunyɔ, Moizɩ nɛɛ: ‹Nɩɩ, nyɩmɛ -ka tlɩ, ɔ -yɔ ɔ 'ŋwnɔ 'nɩ 'yu gwalɩ, ɔ bheli kwa ɔ -dʋgbaŋwnɔ, 'ɩn ɔ -yɔ ɔɔ 'ŋwnɔ 'sɔ 'ka ɔ bhelii zʋa lala 'ɩn -mɔɔ 'ŋnɩ 'ka dʋdʋ -gʋ -tʋ.›
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 «Nɩɩ, zlɩmɛ -amɩaa -gbɛ nyɩmɛ yabhlo ka nʋkpasuyua gbesɔ. Wa kpasa kwaa 'ŋwnɔ, ɔ -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, 'ɩn ɔ yia tlɩ. 'Sa ɔɔ 'ŋwnɔ -tʋa ɔ bheli -yɔ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 'Sa -bhlokpadɛ we nʋa ɔ bhelii 'sɔnʋ nya, ɔ bhelii tanʋ nya, 'sa -bhlokpadɛ we nʋa waa bhelia gbesɔɔ -nʋ nya.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Wa 'dɛ weee 'bɩgʋ, 'ɩn ɔɔ 'ŋwnɔ yi 'yaa tlɩ.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 «'Ylɩ -we nya waa tlɩtlɩnya yia 'wʋsɔa, waa bhelia gbesɔ glaa, nyɔɔ ka 'ŋwnɔ ɔ -mɩa? Nɩɩ, wa 'dɛ gbesɔ kwaa ɔ -bhlo -bhlo.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ɔ nɛɛ wa -yla: «Amɩaa 'dɛ a nʋa -dawli 'wʋ. -We ka gbʋ -wa, a 'nɩ -Lagɔsɛbhɛ -yɔ -Lagɔɔ 'tɩtɛ -yi.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Nɩɩ, tlɩtlɩnya -ka 'wʋsɔ, nʋkpasia -yɔ 'ŋwnɩ 'na 'ka kʋkwalɩ. Nɩɩ, 'anzɩnya -we mɩa yalɩ, we 'bhisa wa yia -tʋa.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 'Lee, -we -Lagɔ gbaa aɩn -yla tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔgbʋʋ daa, a 'nɩ -slɔ we zɛlɩɩ? Ɔ nɛɛ:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‹-Amɩ -wa *Ablaamʋʋ -Lagɔ,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nyɩmaa -zlo 'nʋa we nɩ, 'ɩn -we ɔ -slolua wa, 'ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Da Falizɩnyɩma 'nʋa nɩɩ, -Zezu ka Sadusenyɩma lu, -bha wa gbelia 'wlu.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Wa 'yabhlo mɩa, -Lagɔɔ titee gwesanyɔ mɔ. Ɔ 'yɩbha ɔ 'ka -Zezu layla, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 «-Slolunyɔ, -amɩaa tite weee glaa, -mʋmʋ -wa we 'kadʋa?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: « ‹Jejitapɛ, -ɔ -wa -na -Lagɔ, -ɩn -kalɩ ɔ zɛ -na dlɩ weee nya, -na zuzu weee nya, -na 'wlukʋʋn lapʋpalɩe weee nya.›
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Mʋ -wa wee titee tɩanʋ. 'Ɩn we 'kadʋ we -mɩa.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 'Ɩn wee titee 'sɔnʋ -we mɩa we 'kadʋ -mɩnɩ 'bhisa, mʋ nɩ: ‹-Ɩn -kalɩ -na -libheyii zɛ -na 'dɛ 'bhisa.›
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Nɩɩ, Moizɩɩ *tite weee -yɔ -we weee -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya -slolua, mʋ -gʋ wa -saa we.»
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Falizɩnyɩma mɩ 'wlugbelida -bhlokpadɛ, 'ɩn -Zezu yia wa layɩbhaɛ:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 «A nɛɛ lɛa? -Lagɔɔ -Bhasanyɔ mɩa, nyɔɔ ka 'yu ɔ -mɩa?»
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ɔ nɛɛ wa -yla: «-Lagɔɔ Zuzu 'sua -Davidɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ la ‹Na -Kanyɔ›, lɛɛ -lu ka 'gbʋa?
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Nɩɩ, -Davidɩ nɛɛ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 We -ka nɩɩ, -Davidɩ la ɔɔ -Lagɔɔ -Bhasanyɔ, ‹na -Kanyɔ›, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka -Davidɩɩ 'yu -zɛ, we 'nɩ mʋʋ?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 -Ɔ mnenia ɔ 'ka ɔ wɛlɩɩ 'bɩgʋpalɩ, ɔ 'nɩ -mɩ. We 'bhʋ wee 'ylɩ 'wʋ, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ'ɔ 'yɩbha -slɛɛn ɔ la.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.