Marcos 7

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 — ausente —
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Na 'bɩnɔnya lilia kwɛ pʋɩn. Wa 'nɩ -amɩaa dʋkpasɩɩ tite 'nʋŋwɛ zʋ. Lɛɛ -lu ka 'gbʋ wa yi 'sa nʋa?»
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩma! -We -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ Ezaii cɛlɩa ɔ 'sɛbhɛ 'wʋ, gbʋzɔnʋ -wa:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Bhebhe wa ylimanɩa 'mɩ.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Nɩɩ, a ka -slɛɛn -Lagɔɔ dʋmagbʋ 'yitide, 'ɩn a nʋa nyɩmaa dʋmagbʋ lɛ.»
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Ɔ nɛɛ 'ya wa -ylaɛ: «A mna 'yli! A 'yɩbha a 'ka amɩaa dʋkpasɩɩ tite 'nʋŋwɛ zʋʋ 'gbʋ, a yia -Lagɔɔ tite 'yitide.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Moizɩ nɛɛ:
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 'Ɩn amɩa, a nɛɛ: nyɩmɛ -ɔ -ka ɔ dide -yɔ ɔ 'nyaa -yla gba nɩɩ, ‹-We ɩn 'ka yaa aɩn 'nyɛ, mʋ -wa «Kɔlʋban» › (we ji -wa ɔ ka we -Lagɔ 'nyɛ),
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 amɩa 'nyɛa ɔ 'yoo, ɔ'ɔ nʋ -slɛɛn -lu yabhlogbɔɔ lɛ ɔ dide -yɔ ɔ 'nyaa 'sɔ -yla.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 A -ka 'sa nʋda -mɩ nɩ, 'ɩn a saa -Lagɔwɛlɩ la, amɩaa bhlasabhla gbʋʋ 'gbʋ. 'Ɩn a nʋa we 'gbʋ 'sasʋkpa -gbʋ duun tɔlʋa lɛ.»
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn -Zezu yia nyɩmaa -zlo la, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A pʋ yukwli, -we na yia gbaa a 'ka we 'nʋ.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Lililu nyɩmɛ lia nɩ, we'e -plalɩ ɔ pʋɩn. Nɩɩ, gbʋ -we ɔ gbaa, -we 'bhʋa ɔ dlɩ zɔ, mʋ plalɩa ɔ pʋɩn. [
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 -Ɔ -ka 'nʋnʋ -yukwli 'wlu -ka, ɔ 'nʋ we.]»
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Da -Zezu 'bhʋa nyɩma glaa, ɔ plaa -budu zɔ, 'ɩn ɔ 'bɩnɔnya yia ɔ wee gbʋʋ ninee 'ji layɩbha.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Amɩa'a 'nʋ 'ya -mʋʋ 'wʋlaa? A yibheli we 'ji nɩɩ, -lu -we nyɩmɛ lia, we'e -plalɩ ɔ pʋɩn.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Nɩɩ, wee lililu mɩa, we'e mnɩ ɔ dibhe 'wʋ, ɔ nʋkplɛ we mnɩa. -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔ plaa 'kwla -yɔ.» -Bha ɔ gbaa nɩɩ, wa mneni wa 'ka lililu weee li.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 'Ɩn ɔ nɛɛ 'yaɛ: «Wee -lu -we bhʋa nyɩmɛɛ dlɩ zɔ, mʋ plalɩa ɔ pʋɩn.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Wee -lu -we bhʋa nyɩma 'wʋ, -mɔ wa dlɩ zɔ, mʋ -wa nɩɩ: wa pʋpalɩ 'wlukʋʋn la 'nyumɛɛ, wa ka mʋtnɩ kwɛ, wa yli 'wie, wa bha nyɩmɛ,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 'ɩn 'ŋwnɩ -yɔ nyɩma -putu dɩa -budu 'wʋ. Wa 'yɩbha wa 'ka -gʋgalɩ. Gbʋnyuu wa nʋa lɛ, wa -lima wa nʋa -dawli 'wʋ. Wa'a zʋ tite 'nʋŋwɛ. Wa ka zenyi, 'ɩn wa saa nyɩmɛ 'ŋnɩ. Wa ylimanɩa wa 'dɛ, wa 'wlukʋʋn ka -nyumɔ.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Wee gbʋnyii mɩa dɛ, mʋ tlaa nyɩmɛɛ dlɩ zɔ, 'ɩn mʋ plalɩa ɔ pʋɩn.»
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Da -Zezu 'bhʋa -bha, 'ɩn ɔ yia Tilɩ -dʋdʋ -gʋ mnɩ, -mɔ ɔ plaa -budu zɔ. Ɔ 'nɩ 'yɩbha nɩɩ, nyɩmɛ 'yɩ ɔ, 'ɩn ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka zize.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 — ausente —
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «'Ylaaslɩ -ka lida -mɩ, we 'nɩ tɩklɩɩ -mɩ wa 'ka 'ylaaslɩ lililu zɔsa wa 'ka we gwɩ zɔ viteli, we 'nɩ mʋʋ?»
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, gbʋzɔnʋ -wa. Nɩɩ, gwɩ -ka 'tabhle zɔ -mɩ, 'ɩn 'ylaaslɩ -ka lida -mɩ, wee lililu -we bhlia, gwɩ lia we. We 'nɩ mʋʋ?»
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Ɔ nɛɛ: «-We a gbaa, gbʋzɔnʋ -wa. We 'gbʋ a 'bhiti lʋ. Nɩɩ, zuzu 'nyuu -we kpaa amaa 'yu, ɩn ka we vu.»
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ɔ mnɩa lʋ, ɔ nynia ɔ -buduŋwɛɛ, -zugba ɔ 'yu pɩ lii -gʋ la, zuzu 'nyuu ka ɔ 'yitide.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 -Zezu 'bhʋa Tilɩ -dʋdʋ -gʋ, ɔ -dɩa Sidɔɔn -yɔ 'Gbe Kugbua -dʋdʋ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia Galilenyu kwesi lʋyi.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Nyɩmɛ -ɔ'ɔ 'nʋa, 'ɩn -ɔ'ɔ gbaa, -bha wa -yɔ ɔ yia, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Na zukpa -wa, palɩ ɔ -na sɔ -gʋ la ɔ 'ka 'pʋ.»
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 -Zezu -yɔ ɔ 'sɔ 'bhʋa nyɩma glaa, 'ɩn ɔ yia ɔɔ guzʋnyɔɔ yukwlii 'yoo 'wʋ -kwɛtɩya fa. -Bha -Zezu tlia -dlɛ ɔ -kwɛtɩya -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ mɩɔ kwɛzɩ.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Tɔʋn, 'ɩn ɔ yia yalɩ yla, 'ɩn ɔ yia -nyii slu, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔɔ guzʋnyɔ -yla: «Efata», -mʋʋ ji -wa nɩɩ: «-Ɩn -kalɩ.»
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'pʋa, 'ɩn ɔ yia gba, 'ɩn ɔ yia 'nʋ.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 -Zezu nɛɛ waa nyɩma -yla: «A 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ.»
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 'Ɩn wa -yɔ we gbagbɩe yia da weee mnɩ. Ŋwɛgaga ka wa -sʋbhalɩ, 'ɩn wa nɛɛ: «Aya! Ɔ lɛnʋlu weee mɩa 'yli we nanɩa. -Wa'a 'nʋaoo, 'ɩn -maa nʋa, -wa'a gbaaoo, 'ɩn -maa gbaa!»
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.