Marcos 12

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn -Zezu yia wa -yla gbʋ gbagbɩe bhli gbʋʋ nine -papɩe nya: «Nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo 'paa *-dlɔkpaa. Wee kpaa mɩa, 'mʋ ɔ bibelia 'suo. Ɔ nʋa *-dlɔyaa 'wʋnyazɔlu lɛ, 'ɩn ɔ yia kpaagʋtalɩ -gbagbʋ 'sʋbhaa. Ɔ 'bhua -busalubhonʋnya 'wʋ, -zugba -maa lo wee kpaa. 'Ɩn ɔ yia 'lakpa 'wʋ mnɩ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 «Tɔʋn, -dlɔya -sa bhla 'ka bɛ, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnyɔ yabhlo tie waa -busalubhonʋnya 'bɩ, wa 'ka ɔ -nʋ wla.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Wa sloa -mɔɔ 'wluo, wa bhɩtɩa -mɔɔ, 'ɩn wa yia -mɔɔ vu kwɛ klo nya.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ɔɔ -dlɔkpaa -kanyɔ yi 'yaa ɔ zɔlubhonʋnyɔ -putu tie. -Mɔɔ mnɩa, -mɔɔ wa bhɩtɩlɩa 'wluo, 'ɩn wa yia -mɔɔ vɛlɩ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ɔɔ kpaa -kanyɔ yi 'yaa nyɩmaa tanʋ tie, 'ɩn wa yia -mɔɔ 'bha. 'Sa ɔ tiea nyɩmaa -zlo, tɔlʋa wa bhɩtɩa, 'ɩn wa yia tɔlʋa 'bha.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 «Nyɩmɛ -bhlogbɔɔ -tʋa ɔ kwesi, mɔ -wa ɔ 'yu -ɔ -ka zɛ ɔ -kalɩa. -Mɔɔ ɔ tiea wa -gbɛ lʋgada, -zugba ɔ pʋpalɩa dlɩ la nɩɩ, -mɔɔ wa yia 'nʋŋwɛ zʋa.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 -Bha waa -busalubhonʋnya gbʋgbalɩa -ylaɛ: ‹-Ɔ 'kaa cɩ ɔɔ kpaa -kanyɔ 'bɩ li, mɔ nɩ. -A mnɩ ɔ 'bhaa, 'ɩn wee kpaa 'ka -amɩaa -nʋ -zɛ.›
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Wa sloa ɔ 'wluo. Wa 'bhaa ɔ, 'ɩn wa yia ɔ 'kwie viteli kpaa lʋʋ.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 «'Lee, sa ɔɔ kpaa -kanyɔ 'ka nʋa? Ɔ 'dɛ yia yia, ɔ 'ka nyɩma tie, wa 'ka waa -busalubhonʋnya 'bha, 'ɩn ɔ 'ka kpaa nyɩma -putu yoo 'nyɛ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 «-We mɩa -Lagɔsɛbhɛ 'wʋ cɛlɩda, a 'nɩ -slɔ we zɛlɩɩ? We nɛɛ:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 -Ɔ nʋa gbʋ nɩ lɛ, Jejitapɛ -wa.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Wee gbʋʋ nine mɩa, Zuifʋʋ 'yugalɩnya -yi we 'ji nɩɩ, ma -yɔ -Zezu -saa we. Wa ka 'klɩ 'yɩ, wa 'ka ɔ kpa. Nɩɩ, nyɩmaa -zlo wa mɩa sɔdaa 'gbʋ, wa yia ɔ -yɔ 'bhʋ, 'ɩn ɔ yia mnɩ.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Falizɩnyɩma tɔlʋa -yɔ Ewlodʋʋ nyɩma, 'ma wa tiea -Zezu -gbɛ, wa 'ka ɔ zɔ bhli, 'ɩn ɔ 'dɛɛ gbagbawɛlɩ 'ka ɔ gbʋan.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Wa yia, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -yla: «-Amɩaa -Slolunyɔ, -a -yi we 'ji nɩɩ, -we -na gbaa, gbʋzɔnʋ -wa. -Ɩ'ɩn sɔ gbʋʋ 'yli, 'ɩn -ɩ'ɩn sɔ nyɩmɛ 'ylilo -ŋwɛɛ. Nɩɩ, sa -Lagɔ 'yɩbhaa nyɩmɛ -mɩ, 'mʋ -na slolua gbʋzɔnʋ sa. We mɩ tɩklɩɩ nɩɩ, -amɩaa tite nʋkplɛ, -a plʋlʋ *Sezaa kwɛɛ *nisʋn -gwɛzii? -A plʋlʋ we yaayɩɩ, -a 'na plʋlʋ we -nɩɩ?»
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 -Zezu -yi we 'ji nɩɩ, wa gbagbawɛlɩ -yɔ wa 'wlukʋʋn la pʋpalɩe 'nɩ -mɩ -bhlo. Ɔ nɛɛ wa -yla: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a bhli 'mɩ zɔa? A -la 'mɩ *Wlɔmʋ -tama yabhlo, ɩn 'ka we 'yɩ.»
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Wa 'nyɛa ɔ tama yabhlo yoo, 'ɩn ɔ yia wa layɩbha: «'Lee, nyɔɔ ka 'wlu -yɔ ɔ ŋnɩ mɩ da we -gʋa?»
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 -Bha ɔ gbaa wa -yla: «-We -ka Sezaaa -nʋ, a 'nyɛ we Sezaa yoo, 'ɩn -we -ka -Lagɔɔ -nʋ, a 'nyɛ we -Lagɔ yoo.»
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 *Sadusenyɩma mɩa, wa nɛɛ nɩɩ, tlɩtlɩnya 'nɩ mneni wa 'ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ.
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 «-Slolunyɔ, -we mɩa cɛlɩda Moizɩɩ tite 'wʋ, mʋ mɩa da. Nɩɩ, nyɩmɛ -ka 'ŋwnɔ kwa, ɔ -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, ɔ -ka tlɩ, ɔɔ ŋwnɔ -tʋa ɔ 'bɩgʋ, ɔ bheli kwaa ɔ, 'ɩn ɔ -yɔ ɔɔ 'ŋwnɔ 'sɔ 'ka ɔ bhelii zʋa lala, 'ɩn -mɔɔ 'ŋnɩ 'ka dʋdʋ -gʋ -tʋ.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Sa 'bhisa, nyɩmɛ yabhlo ka nʋkpasuyua gbesɔ, 'ɩn wa kpasa yia 'ŋwnɔ kwa. Ɔ -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, 'ɩn ɔ yia tlɩ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Wa 'sɔnʋ kwaa ɔ bhelii -dʋgbaŋwnɔ, -mɔɔ -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, 'ɩn -mɔɔ yi 'yaa tlɩ. Ɔɔ 'ŋwnɔ -bhlokpadɛ yia waa bheliaa tanʋ kwa.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 'Sa wa 'dɛ gbesɔ kwaa ɔɔ 'ŋwnɔ -bhlo -bhlo, wa -yɔ ɔ 'nɩ gwalɩ, 'ɩn wa yia tlɩ. Wa 'bɩgʋ, ɔɔ 'ŋwnɔ yi 'yaa tlɩ.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 «'Lee, 'ylɩ -we nya tlɩtlɩnya yia 'wʋsɔa, nyɔɔ ka 'ŋwnɔ ɔ -maa? Nɩɩ, wa 'dɛ gbesɔ kwaa ɔ -bhlo -bhlo.»
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 -Zezu nɛɛ wa -yla: «A ka 'yoo mnɔ, -we ka gbʋ -wa, a 'nɩ -Lagɔsɛbhɛ -yi, 'ɩn a 'nɩ -Lagɔɔ 'tɩtɛ -yi.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tlɩtlɩnya -ka 'wʋsɔ, nʋkpasia -yɔ 'ŋwnɩ 'na 'ka kʋkwalɩ, nɩɩ, 'anzɩnya -we mɩa yalɩ, we 'bhisa wa yia -tʋa.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 'Lee, we -ka tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔgbʋ, -we mɩa cɛlɩda Moizɩɩ 'sɛbhɛ 'wʋ, a 'nɩ -slɔ we zɛlɩɩ? Da misagʋsu pilɛɛ -bhoa 'yli, 'ɩn -Lagɔ nɛɛ Moizɩ -ylaɛ: ‹-Amɩ -wa *Ablaamʋʋ -Lagɔ, *Izakɩɩ -Lagɔ, *Zakɔbʋʋ -Lagɔ.› »
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «-Lagɔ mɩa, 'yliyɔganyaa -Lagɔ ɔ -mɩa. Ɔ 'nɩ tlɩtlɩnyaa -Lagɔ. A ka mnɔ bhabha.»
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Wa mɩ -Zezu laylada, 'ɩn -Lagɔɔ titee gwesanyɔ yabhlo yia we 'nʋ. Ɔ 'yɩa nɩɩ, -Zezu mɩ wa wɛlɩ 'bɩgʋpalɩda 'nanʋʋ, ɔ bɛa ɔ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «-Lagɔɔ tite weee glaa, -mʋmʋ -wa we 'kadʋa?»
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Tite weee glaa, -we -wa we 'kadʋ mʋ mɩa da: ‹*Izlaɛlɩnyɩma, a pʋ yukwli. Nɩɩ, Jejitapɛ mɩa, -amɩaa -Lagɔ -wa, ɔ -bhlogbɔɔ.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Jejitapɛ, -ɔ -wa -na -Lagɔ, -ɩn -kalɩ ɔ zɛ -na dlɩ weee nya, -na zuzu weee nya, -na 'wlukʋʋn lapʋpalɩe weee nya, -na 'tɩtɛ weee nya.›
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Wee titee 'sɔnʋ nɩ: ‹-Ɩn -kalɩ -na -libheyii zɛ -na 'dɛ 'bhisa.› Tite, -we 'kaa tite sɔ nɩ 'wʋzi, we 'nɩ -mɩ.»
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ɔɔ titee gwesanyɔ nɛɛ: «Gbʋzɔnʋ -wa. -Lagɔ -bhlogbɔɔ, ɔ 'nɩ 'sɔ -mɩ.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Nyɩmɛ -ka -Lagɔɔ zɛkalɩ ɔ dlɩ weee nya, ɔ 'wlukʋʋn lapʋpalɩe weee nya, ɔ 'tɩtɛ weee nya, ɔ 'dɛ weee nya, 'ɩn ɔ -ka ɔ -limaa zɛkalɩ ɔ 'dɛ 'bhisa, -mʋʋ nanɩ 'yli we -zi 'slaka weee, we -zi nyɩmɛ 'ka wlawlalu sie -Lagɔ -yla.»
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ɔ 'palɩa we 'bɩgʋ gbʋyilo nya, -Zezu 'yɩa we -yɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Lagɔɔ -na 'wlulapɩlɩe 'nɩ -slɛɛn latlʋlʋ.»
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 -Zezu mɩ nyɩma gbʋsloluda -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Waa -Lagɔɔ titee gwesanya nɛɛ nɩɩ, -Lagɔɔ -Bhasanyɔ mɩa, -Davidɩɩ yu -wa. Lɛɛ -lu ka 'gbʋ wa yi 'sa gbaa?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Nɩɩ, -Davidɩɩ 'dɛbhie -gbolu, -ɔ Zuzu 'Pʋpa 'nyɛa 'tɩtɛ, ɔ nɛɛ:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Nɩɩ, -Davidɩɩ 'dɛ -ka ɔɔ -Lagɔɔ -Bhasanyɔ la ‹na -Kanyɔ›, sa ɔ mneni ɔ 'ka ɔ 'yu -zɛa?»
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ɔ mɩa wa -sloluda, ɔ nɛɛ: «A zʋ amɩaa 'dɛ 'yliyɔ -Lagɔɔ titee gwesanyaa gbɛgbɛɩn. Wa 'yɩbha tlʋlo -bana 'kadɩ 'wʋplaplɩe, -zugba wa zie we nya. Wa 'yɩbha wa -sa wa fʋ wa 'nʋŋwɛzʋzʋe nya -zejila 'wʋ.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 -Lagɔbudu zɔ -yɔ 'fɛtɩnya -gʋ, 'yugbɛɩn ladɩdɩe wa 'yɩbhaa kpe -zɔnʋnya -gʋ.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 -Dʋgbaŋwnɩ wa saa -maa -lu weee kwɛɛ. 'Ɩn wa bhubhoea -Lagɔ nyɩma 'ylia 'wʋ kpokpo, nyɩma tɩklɩɩ 'bhisa. We 'gbʋ, -Lagɔ yia wa -yɔgbʋ 'wʋbhu, 'ɩn wanʋʋ -kaslʋ 'ka nyɩma tɔlʋaa -nʋ 'wʋzi.»
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 -Zezu -dɩ 'gwɛzii -gbo kwesi la, -zugba ɔ yla nyɩma -maa palɩ -mɔ 'gwɛzi -dɔlʋ -gʋ. Nɩɩ, 'ŋnɩmnɩnyaa -zlo palɩa -mɔ 'gwɛzi duun.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Bobabha -dʋgbaŋwnɔ yabhlo yia, ɔ palɩ -mɔ tamayua 'sɔ -we 'nɩa -valɛ -ka.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 -Bha -Zezu gbaa ɔ 'bɩnɔnya -yla: «Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: bobabha -dʋgbaŋwnɔ mɩa dɛ nɩ, 'gwɛzi ɔ wlaa dɛ, we -zi nyɩma weee -nʋ 'wʋ.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 'Ŋnɩmnɩnya mɩa, 'gwɛzi -we wa gbʋ 'nɩa 'wʋ -mɩ, 'mʋ wa wlaa. Nɩɩ, ɔɔ ŋwnɔ mɩa, ɔ boba 'wʋ, 'gwɛzi -we ɔ 'kaa lili, 'mʋ ɔ wlaa.»
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.