Marcos 11

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya cɩpaa -Zeluzalɛmʋ -yɔ, -mɔ Bɛtɩfaze -yɔ Betani kwesi, 'ɩn wa yia *Olivʋsunyaa -gɔgɔ ylɩ, -bha -Zezu tiea ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Gbe -we mɩa -mɛmɛɛ aɩn 'yu, a mnɩ -mɔ. Nɩɩ, lɛbhla a 'ka -mɔ nyni, -sokofalɩ -dɔgbʋ yabhlo a yia -bha ylɩa lubhu -jɩda. Wee -sokofalɩ mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ we -gʋ ladɩ. A -sa we lubhu, a -yɔ we yi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nɩɩ, wa -ka aɩn layɩbha: lɛɛ -lu ka 'gbʋ a nʋ 'sa? A gba wa -ylaɛ: -amɩaa -kanyɔ 'yɩbha ɔ 'ka we -gʋ ladɩ, nɩɩ, dɛslɛɛn ɔ laa we lʋ.»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Wa mnɩa, 'ɩn wa yia -sokofalɩ -dɔgbʋ yabhlo 'yɩ lubhu -jɩda -bha 'yooo ŋwɛ -yɔ -bha 'pipee -budu yabhloo ŋwɛ -yɔ. 'Ɩn wa yia we lubhu -sa.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nyɩma mɩa -bha, wa nɛɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa wee -sokofalɩ lubhua?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 'Ɩn sa -Zezu zʋa wa 'dɩ, 'ɩn wa yi 'saa gba. 'Ɩn wa yia wa kwɛ -yɔ -sa, 'ɩn wa yia mnɩ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Wa -laa wee -sokofalɩ -dɔgbʋ -Zezu, wa slʋa wa 'naa we -gʋ, 'ɩn ɔ yia we -gʋ ladɩ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tɔlʋa slʋa wa 'naa 'yloogblʋ, 'ɩn tɔlʋa -dɩa suu kpɩ -mɔ kpaa, 'ɩn -maa yia we 'yloogblʋ laslu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nyɩma nɔa ɔ 'yu we -yɔ -wa nɔa ɔ lʋʋ, wa 'dɛ weee 'kpɩa 'wʋ, wa nɛɛ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nyɩmɛ -ɔ mɩa yida,
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 -Zezu plaa -Zeluzalɛmʋ, 'ɩn ɔ yia *-Lagɔbudu 'kadʋ zɔ mnɩ, 'ɩn ɔ yia da weee yla. Jibhe zɔa, we 'gbʋ ɔ -yɔ ɔ 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔ yia Betani mnɩ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Zlɩ zlɩa, -Zezu mɩ Betani 'bhʋda, 'ɩn ŋwɔ yia ɔ 'bha.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tɔʋn, ɔ yia *figɩsu -we kaa kpɩ 'wlu -yɔyɩ -mɔ 'yu, 'ɩn ɔ yia we -yɔ bɛ, -de ɔ yi we 'bhue 'wlu 'yɩɩ. Ɔ 'ka -bha nyni, we kpɩɩ 'dɛkpʋa mɩa we 'wlu. Nɩɩ, we 'bhue -pa bhla 'nɩ -slɔ nyni.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 -Bha ɔ gbaa wee su -yla: «-Mɩ'ɩ 'palɩ -slɛɛn 'bhue -nɩ.»
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Wa nynia -Zeluzalɛmʋ, tɔʋn -Zezu yia -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ mnɩ. -Wa mɩa -bha, -valɛpanya -yɔ -lizɔnya, 'ɩn -Zezu yia wa vuvue bhli. Ɔ yia 'gwɛzi -bhitinyaa 'tabhle -yɔ -kpakʋʋn pɛlʋpanyaa kpenya labhlɩ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ɔ 'nɩ ŋwnu nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yɔ -lu 'ka -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ 'plɩlɩ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ɔ -slolua wa gbʋ, ɔ nɛɛ:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya 'nʋa ɔ 'dɩ, 'ɩn wa yia nyanɔ nʋ, -we ka gbʋ -wa, ɔ gbagbawɛlɩ ka nyɩma duun ŋwɛgaga -sʋbhalɩ. We 'dɛɛ 'gbʋ wa mɩa 'klɩ 'yɩda wa 'ka ɔ 'bha.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Jibhe zɔa, 'ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya yia 'gbe nʋkplɛ 'bhʋ, 'ɩn wa yia mnɩ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Zlɩ zlɩa, wa mɩ 'yloogblʋ 'plɩda, 'ɩn -Zezuu 'bɩnɔnya yia wee figɩsu -yɔyɩ, -zugba we ka yɛ weee.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 -We -Zezu gbaa, Piɛlɩ dlɩ 'sibhlia we -gʋ la, ɔ nɛɛ: «Wlabi, -ɩn yla figɩsu -ɩn bhlɩa dɛ gwɛzɛ, we ka yɛ.»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 -Zezu nɛɛ wa -yla: «A zʋ -Lagɔ dlɩ -gʋ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: nyɩmɛ -ka -gɔgɔ -yla gba: ‹'Bhʋ da, viteli -na 'dɛ 'nyu lʋ,› 'ɩn ɔ dlɩ 'ka -we ɔ gbaa da lɛnʋee -gʋ -mɩ, 'ɩn ɔ 'nɩ dlɩ lʋ, 'ɩn we nʋa lɛ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 We 'dɛɛ 'gbʋ ɩn nɛɛ aɩn -yla, -we weee a yia -Lagɔ -zlalɩa yia bhubhoe nya, a zʋ we dlɩ -gʋ nɩɩ, 'yɩa a yia we, 'ɩn -Lagɔ 'ka we aɩn 'nyɛ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 «Nɩɩ, a -ka -Lagɔ bhubhoeda -mɩ, 'ɩn nyɩmɛ yabhloo gbʋ -ka aɩn dlɩɩ -mɩ, a tɩ ɔ -yɔgbʋ 'wʋ, 'ɩn amɩaa Dide -ɔ mɩa yalɩ, ɔ 'ka amɩaa gbʋnyuu 'wʋtɩ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 A 'nɩ nyɩmɛɛ -yɔgbʋ 'wʋtɩ, amɩaa Dide -ɔ mɩa yalɩ, ɔ 'na 'ka amɩaa -yɔgbʋ 'wʋtɩ.]»
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya mnɩ 'yaa -mɔ -Zeluzalɛmʋ lʋ. Wa mɩ -zieda -mɔ -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan klaa, -Lagɔɔ titee gwesanya klaa, we -yɔ Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ, wa yia -Zezu -yɔ bɛ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Wa yia ɔ layɩbha: «Se -mʋmʋ nya -na nʋ gbʋnya nɩ lɛa? 'Ɩn nyɔɔ 'nyɛ -mɩ we lɛnʋ sea?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Gbʋʋ gɔ -bhlo na yia aɩn layɩbhaa, a -ka we 'bɩgʋpalɩ 'bhie, -ɔ 'nyɛa 'mɩ se, 'ɩn na gbaa ɔ 'ŋnɩ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nyɔɔ tie *Zaan ɔ batizee nyɩma, -Lagɔ -wa yaayɩɩ, nyɩma -wa yɩ? A gba 'mɩ -yla we.»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 'Ɩn wa yia we -gʋ kpɛlɩe bhli, 'ɩn wa nɛɛ: «-A -ka gba, ‹-Lagɔ tiea ɔ›, 'ɩn ɔ yɩbhaa -aɩn laɛ: ‹Lɛɛ ka 'gbʋ a 'nɩ ɔ wɛlɩ 'wʋŋwnua?› »
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Wa mɩ nyɩma sɔda, nɩɩ, -maa nɛɛ Zaan mɩa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -wa. We 'dɛɛ 'gbʋ wa 'nɩ mneni wa 'ka gba nɩɩ, nyɩma tiea ɔ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 We 'dɛɛ 'gbʋ, wa nɛɛ -Zezu -yla: «-Ɔ tiea Zaan, -a 'nɩ ɔ -yi.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.