Lucas 16
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 -Zezu nɛɛ ɔ 'bɩnɔnya -ylaɛ: «'Ylɩ yabhlo nya, 'ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo ka ɔ zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ yabhlo, 'ɩn nyɩma yia ɔ -yla fɛn 'tʋbhʋa mnɩ nɩɩ: ‹-Na zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ mɩ -na zʋzɔnʋ -nyumɔda.›
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Tɔʋn, ɔ yia ɔ zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ la, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka 'dɩ 'nyuu 'nʋ -na gbɛgbɛɩn. Lubho -we -ɩn nʋa, -ɩn -slolu 'mɩ we 'klʋ. -We ka gbʋ -wa, -ɩn 'na 'ka -slɛɛn na zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ -zɛ.›
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 «'Ɩn ɔɔ lubhonʋnyɔ nɛɛ ɔ 'dɛ dlɩ zɔɛ: ‹Na -kanyɔ -ka 'mɩ kwnɛɛ -sa, sa ɩn 'ka we nʋa? Ɩn 'nɩ latɛ, ɩn 'ka kpaalubho nʋ. 'Ɩn, ɩn 'ka -kʋn, zʋ -mʋʋ bhalɩa 'mɩ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Aa! Da na -kanyɔ -ka 'mɩ kwnɛɛ -sa, -we ɩn 'kaa lɛnʋ, 'ɩn nyɩma tɔlʋa 'ka 'mɩ 'bɩ 'nyɛ, ɩn -yi we!›
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 «'Ɩn -wa ɔ -kanyɔɔ kpagbʋ mɩa 'wlu, ɔ yia wa la -bhlo -bhlo. Ɔ yia tɩanʋ la, 'ɩn ɔ nɛɛ -mɔɔ -ylaɛ: ‹Na -kanyɔɔ kpagbʋ zuma mɩ -mɩ 'wlua?›
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 «-Mɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹'Kpɩ -balii glʋ gbu mɩa 'mɩ 'wlu.›
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔɔ lubhonʋnyɔ yia 'yabhlo layɩbhaɛ: ‹'Ɩn -mɩ, kpagbʋ zuma -ɩn ka 'wlua?›
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 «Nɩɩ, -luu 'yliyɔzʋnyɔ 'nyuuu -kanyɔ yia ɔ 'ŋnɩ kwalɩ ɔ nacɩkakɩe 'gbʋ.» 'Ɩn -Zezu yia we 'wlubha, gbagbɩe nyaɛ: «Nɩɩ, dʋdʋ nɩ -gʋ -nyɩma ka nacɩ 'nyuu wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ, we 'ka zlɩ 'klʋ -nyɩma -zi.»
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: a dɩlɩ nyɩma 'tale, dʋdʋgʋʋ 'ŋnɩmnɩlu nya. Zlɩ we yia aɩn 'wʋbɔa, 'ɩn wa 'ka amɩaa 'lakpasu kpa, -Lagɔɔ -zɔɔ.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 «Nyɩmɛ -ɔ mɩa tɩklɩɩ -li yua -sɛsɛɛ lɛnʋda, ɔ tɩklɩɩ 'ya -li 'kadɩɩ lɛnʋda. Nyɩmɛ -ɔ 'nɩa -mɩ tɩklɩɩ -li yua -sɛsɛɛ lɛnʋda, ɔ 'nɩ 'ya tɩklɩɩ -mɩ -li 'kadɩɩ lɛnʋda.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 A 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, 'ɩn a 'ka dʋdʋ -gʋʋ 'ŋnɩmnɩli -we bhʋa la kpa, nyɔɔ 'ka aɩn 'ŋnɩmnɩlu -zɔnʋ yoo 'nyɛa?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 'Ɩn a 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, a 'ka nyɩma -putuu -lu kpa sa -yibheli, -we -wa amɩaa -nʋ, nyɔɔ 'ka we aɩn 'nyɛa?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 «Lubhonʋnyɔ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka -cɩan 'sɔ -yla lubho nʋ. Nɩɩ, 'yabhlo ɔ yia 'wʋnyɛa, 'ɩn ɔ 'ka -bhloo zɛkalɩ. 'Yabhlo -yɔ ɔ yia lanɛa, 'ɩn -bhlo 'ka ɔ dʋdʋnyumanɩ. A 'nɩ mneni a 'ka -Lagɔ -yɔ 'gwɛzi -yla lubho nʋ dabʋdʋ.»
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 'Gwɛzi nanɩ Falizɩnyɩma dʋdʋʋ 'gbʋ, wa 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, -zugba wa palɩ -Zezu gla.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Amɩa nʋa amɩaa 'dɛ nyɩma tɩklɩɩ 'wʋ nyɩma 'yliya 'wʋ, 'ɩn -Lagɔ -yi amɩaa dlɩ. Nɩɩ, -we mɩa 'kadʋʋ nyɩma 'yliya 'wʋ, 'wʋ -Lagɔ nyɛa we.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 «We 'ka 'Zan -Batisɩɩ bhla ylɩ, -zugba Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ mɩ la. We 'ka wee bhla 'wʋbhʋ, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ wa gba. 'Ɩn nyɩma duun gʋa la, wa 'ka we zɔ pla.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Nɩɩ, yalɩ -yɔ dʋdʋ mneni we 'ka labhʋ. 'Ɩn titee cɛlɩlɩɩ 'ya yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni we 'ka 'sa labhʋ.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 «Nyɩmɛ -ɔ -ka ɔ 'ŋwnɔ kwnɛɛ -sa, ɔ -ka 'ŋwnɔ -putu kwa, gbʋnyuu ɔ nʋa lɛ. 'Ɩn -ɔ -ka kwnɛɛsaŋwnɔ kwa, gbʋnyuu -mɔɔ nʋa lɛ.»
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Zezu yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ: «'Ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo mɩ bhaa, 'ylinanɔ -naanya ka -valɛ 'tɛa, 'mʋ ɔ plaa 'wʋ. 'Ɩn 'ylɩ weee zlɩ, ɔ saa 'fɛtɩ 'mʋna nya.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 -Mʋʋ bhla, bobabhanyɔ yabhlo wa laa -Lazalɩ, -ɔ ka ku 'gbia 'bhua la, -mɔɔ pɩ ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔɔ -buduŋwɛɛ la.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 'Ɩn lililunya -we bhlia ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔɔ 'tabhle zɔ, -Lazalɩ 'yɩbha yaa ɔ 'ka we li. 'Ɩn -zugba gwɩnya mɛnɩ ɔ 'gbia 'yli la.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 «'Ylɩ yabhlo nya, bobabhanyɔ yia tlɩ. 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩnya yia ɔ Ablaamʋ kwesi kwa. 'Ŋnɩmnɩnyɔ -mɔɔ yi 'yaa tlɩ, 'ɩn wa yia ɔ 'bhlu.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 'Ŋnɩmnɩnyɔ mɩ sɩada -mɔ tlɩtlɩnyaa dʋdʋ -gʋ, ɔ 'bhua 'wlu 'wʋ, 'ɩn ɔ yia Ablaamʋ -yɔyɩ 'pɩpɩ, -zugba -Lazalɩ mɩ -mɔɔ kwesi.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Tɔʋn, 'ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ: ‹Dide Ablaamʋ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩ, -ɩn tie -Lazalɩ, ɔ 'ka ɔ -kwɩtayaa 'mnɛ 'nyu lʋ fa, 'ɩn ɔ 'ka na mɩɔ -gʋ lawɔtɔlʋ. Nɩɩ, ɩn mɩ sɩada bhabha -seli -kosu 'wʋ.›
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 «'Ɩn Ablaamʋ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹Na 'yu, -ɩn 'pa -bha dlɩ nɩɩ, -ɩn ka -nanʋʋ zʋzɔnʋ weee 'yɩ zlɩmɛ dʋdʋ -gʋ, -zugba -Lazalɩ sɩa. -Slɛɛn, wa mɩ -Lazalɩɩ dlɩ -bɛlʋ -yɔpalɩda -seli, -zugba -mɩ -na sɩa.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 'Ɩn 'ya, 'gbiwlu 'kadʋ mɩ a -yɔ -aɩn 'sɔ nyɩdɩ. We 'gbʋ, nyɩma -wa 'yɩbhaa wa 'ka -amɩaa -gbɛ 'bhʋ, wa 'ka amɩaa -gbɛ mnɩ, wa 'nɩ we mneni. 'Sa -bhloo 'dɛ, da -ɩn mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni -mɔɔ 'ka 'ya -mɔ 'bhʋ, 'ɩn -mɔɔ 'ka -amɩaa -gbɛ yi.›
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 «'Ɩn ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔ nɛɛ: ‹Dide, -mɩ na bhubhoe, we -ka 'sa -mɩ, -ɩn tie -Lazalɩ na didee -buduŋwɛɛ.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Nɩɩ, ɩn ka bhelia gbu, -Lazalɩ kwa wa wɛlɩ, wamɩa yi 'ya sɩasɩada -mɩnɩ yi.›
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 «Ablaamʋ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹-Na bhelia ka Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ kwɛɛ, -we we gbaa wa -yla, wa zʋ we 'nʋŋwɛ!›
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 «'Ɩn ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔ nɛɛ: ‹Dide Ablaamʋ, gbʋzɔnʋ -wa, mʋ -nanʋ -wa 'bhie, nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo -ka -seli 'bhʋ tlɩtlɩnyaa -gbɛ, ɔ -ka wa wɛlɩ kwa, 'ɩn wa 'bhitia wa dlɩ.›
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 «'Ɩn Ablaamʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-We Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ gbaa, wa 'nɩ we 'nʋŋwɛ zʋ, nyɩmɛɛ 'dɛ yi 'wʋsɔ tlɩtlɩnya glaa, ɔ yi wa wɛlɩ kwaoo, wa 'na 'ka ɔ wɛlɩ 'wʋŋwnu.› »
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.