Lucas 16
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ACF
1 -Zezu nɛɛ ɔ 'bɩnɔnya -ylaɛ: «'Ylɩ yabhlo nya, 'ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo ka ɔ zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ yabhlo, 'ɩn nyɩma yia ɔ -yla fɛn 'tʋbhʋa mnɩ nɩɩ: ‹-Na zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ mɩ -na zʋzɔnʋ -nyumɔda.›
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Tɔʋn, ɔ yia ɔ zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ la, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka 'dɩ 'nyuu 'nʋ -na gbɛgbɛɩn. Lubho -we -ɩn nʋa, -ɩn -slolu 'mɩ we 'klʋ. -We ka gbʋ -wa, -ɩn 'na 'ka -slɛɛn na zʋzɔnʋʋ 'yliyɔzʋnyɔ -zɛ.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 «'Ɩn ɔɔ lubhonʋnyɔ nɛɛ ɔ 'dɛ dlɩ zɔɛ: ‹Na -kanyɔ -ka 'mɩ kwnɛɛ -sa, sa ɩn 'ka we nʋa? Ɩn 'nɩ latɛ, ɩn 'ka kpaalubho nʋ. 'Ɩn, ɩn 'ka -kʋn, zʋ -mʋʋ bhalɩa 'mɩ.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aa! Da na -kanyɔ -ka 'mɩ kwnɛɛ -sa, -we ɩn 'kaa lɛnʋ, 'ɩn nyɩma tɔlʋa 'ka 'mɩ 'bɩ 'nyɛ, ɩn -yi we!›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 «'Ɩn -wa ɔ -kanyɔɔ kpagbʋ mɩa 'wlu, ɔ yia wa la -bhlo -bhlo. Ɔ yia tɩanʋ la, 'ɩn ɔ nɛɛ -mɔɔ -ylaɛ: ‹Na -kanyɔɔ kpagbʋ zuma mɩ -mɩ 'wlua?›
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 «-Mɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹'Kpɩ -balii glʋ gbu mɩa 'mɩ 'wlu.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔɔ lubhonʋnyɔ yia 'yabhlo layɩbhaɛ: ‹'Ɩn -mɩ, kpagbʋ zuma -ɩn ka 'wlua?›
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 «Nɩɩ, -luu 'yliyɔzʋnyɔ 'nyuuu -kanyɔ yia ɔ 'ŋnɩ kwalɩ ɔ nacɩkakɩe 'gbʋ.» 'Ɩn -Zezu yia we 'wlubha, gbagbɩe nyaɛ: «Nɩɩ, dʋdʋ nɩ -gʋ -nyɩma ka nacɩ 'nyuu wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ, we 'ka zlɩ 'klʋ -nyɩma -zi.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: a dɩlɩ nyɩma 'tale, dʋdʋgʋʋ 'ŋnɩmnɩlu nya. Zlɩ we yia aɩn 'wʋbɔa, 'ɩn wa 'ka amɩaa 'lakpasu kpa, -Lagɔɔ -zɔɔ.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 «Nyɩmɛ -ɔ mɩa tɩklɩɩ -li yua -sɛsɛɛ lɛnʋda, ɔ tɩklɩɩ 'ya -li 'kadɩɩ lɛnʋda. Nyɩmɛ -ɔ 'nɩa -mɩ tɩklɩɩ -li yua -sɛsɛɛ lɛnʋda, ɔ 'nɩ 'ya tɩklɩɩ -mɩ -li 'kadɩɩ lɛnʋda.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 A 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, 'ɩn a 'ka dʋdʋ -gʋʋ 'ŋnɩmnɩli -we bhʋa la kpa, nyɔɔ 'ka aɩn 'ŋnɩmnɩlu -zɔnʋ yoo 'nyɛa?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'Ɩn a 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, a 'ka nyɩma -putuu -lu kpa sa -yibheli, -we -wa amɩaa -nʋ, nyɔɔ 'ka we aɩn 'nyɛa?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Lubhonʋnyɔ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka -cɩan 'sɔ -yla lubho nʋ. Nɩɩ, 'yabhlo ɔ yia 'wʋnyɛa, 'ɩn ɔ 'ka -bhloo zɛkalɩ. 'Yabhlo -yɔ ɔ yia lanɛa, 'ɩn -bhlo 'ka ɔ dʋdʋnyumanɩ. A 'nɩ mneni a 'ka -Lagɔ -yɔ 'gwɛzi -yla lubho nʋ dabʋdʋ.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 'Gwɛzi nanɩ Falizɩnyɩma dʋdʋʋ 'gbʋ, wa 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, -zugba wa palɩ -Zezu gla.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Amɩa nʋa amɩaa 'dɛ nyɩma tɩklɩɩ 'wʋ nyɩma 'yliya 'wʋ, 'ɩn -Lagɔ -yi amɩaa dlɩ. Nɩɩ, -we mɩa 'kadʋʋ nyɩma 'yliya 'wʋ, 'wʋ -Lagɔ nyɛa we.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «We 'ka 'Zan -Batisɩɩ bhla ylɩ, -zugba Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ mɩ la. We 'ka wee bhla 'wʋbhʋ, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ wa gba. 'Ɩn nyɩma duun gʋa la, wa 'ka we zɔ pla.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Nɩɩ, yalɩ -yɔ dʋdʋ mneni we 'ka labhʋ. 'Ɩn titee cɛlɩlɩɩ 'ya yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni we 'ka 'sa labhʋ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Nyɩmɛ -ɔ -ka ɔ 'ŋwnɔ kwnɛɛ -sa, ɔ -ka 'ŋwnɔ -putu kwa, gbʋnyuu ɔ nʋa lɛ. 'Ɩn -ɔ -ka kwnɛɛsaŋwnɔ kwa, gbʋnyuu -mɔɔ nʋa lɛ.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Zezu yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ: «'Ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo mɩ bhaa, 'ylinanɔ -naanya ka -valɛ 'tɛa, 'mʋ ɔ plaa 'wʋ. 'Ɩn 'ylɩ weee zlɩ, ɔ saa 'fɛtɩ 'mʋna nya.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 -Mʋʋ bhla, bobabhanyɔ yabhlo wa laa -Lazalɩ, -ɔ ka ku 'gbia 'bhua la, -mɔɔ pɩ ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔɔ -buduŋwɛɛ la.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 'Ɩn lililunya -we bhlia ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔɔ 'tabhle zɔ, -Lazalɩ 'yɩbha yaa ɔ 'ka we li. 'Ɩn -zugba gwɩnya mɛnɩ ɔ 'gbia 'yli la.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 «'Ylɩ yabhlo nya, bobabhanyɔ yia tlɩ. 'Ɩn -Lagɔɔ 'anzɩnya yia ɔ Ablaamʋ kwesi kwa. 'Ŋnɩmnɩnyɔ -mɔɔ yi 'yaa tlɩ, 'ɩn wa yia ɔ 'bhlu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 'Ŋnɩmnɩnyɔ mɩ sɩada -mɔ tlɩtlɩnyaa dʋdʋ -gʋ, ɔ 'bhua 'wlu 'wʋ, 'ɩn ɔ yia Ablaamʋ -yɔyɩ 'pɩpɩ, -zugba -Lazalɩ mɩ -mɔɔ kwesi.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Tɔʋn, 'ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ: ‹Dide Ablaamʋ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩ, -ɩn tie -Lazalɩ, ɔ 'ka ɔ -kwɩtayaa 'mnɛ 'nyu lʋ fa, 'ɩn ɔ 'ka na mɩɔ -gʋ lawɔtɔlʋ. Nɩɩ, ɩn mɩ sɩada bhabha -seli -kosu 'wʋ.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «'Ɩn Ablaamʋ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹Na 'yu, -ɩn 'pa -bha dlɩ nɩɩ, -ɩn ka -nanʋʋ zʋzɔnʋ weee 'yɩ zlɩmɛ dʋdʋ -gʋ, -zugba -Lazalɩ sɩa. -Slɛɛn, wa mɩ -Lazalɩɩ dlɩ -bɛlʋ -yɔpalɩda -seli, -zugba -mɩ -na sɩa.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 'Ɩn 'ya, 'gbiwlu 'kadʋ mɩ a -yɔ -aɩn 'sɔ nyɩdɩ. We 'gbʋ, nyɩma -wa 'yɩbhaa wa 'ka -amɩaa -gbɛ 'bhʋ, wa 'ka amɩaa -gbɛ mnɩ, wa 'nɩ we mneni. 'Sa -bhloo 'dɛ, da -ɩn mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni -mɔɔ 'ka 'ya -mɔ 'bhʋ, 'ɩn -mɔɔ 'ka -amɩaa -gbɛ yi.›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 «'Ɩn ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔ nɛɛ: ‹Dide, -mɩ na bhubhoe, we -ka 'sa -mɩ, -ɩn tie -Lazalɩ na didee -buduŋwɛɛ.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Nɩɩ, ɩn ka bhelia gbu, -Lazalɩ kwa wa wɛlɩ, wamɩa yi 'ya sɩasɩada -mɩnɩ yi.›
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 «Ablaamʋ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹-Na bhelia ka Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ kwɛɛ, -we we gbaa wa -yla, wa zʋ we 'nʋŋwɛ!›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 «'Ɩn ɔɔ 'ŋnɩmnɩnyɔ nɛɛ: ‹Dide Ablaamʋ, gbʋzɔnʋ -wa, mʋ -nanʋ -wa 'bhie, nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo -ka -seli 'bhʋ tlɩtlɩnyaa -gbɛ, ɔ -ka wa wɛlɩ kwa, 'ɩn wa 'bhitia wa dlɩ.›
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 «'Ɩn Ablaamʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-We Moizɩɩ titee 'sɛbhɛ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ gbaa, wa 'nɩ we 'nʋŋwɛ zʋ, nyɩmɛɛ 'dɛ yi 'wʋsɔ tlɩtlɩnya glaa, ɔ yi wa wɛlɩ kwaoo, wa 'na 'ka ɔ wɛlɩ 'wʋŋwnu.› »
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.