Lucas 14

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zuifʋʋ Nyapɛylɩ yabhlo nya, Falizɩnyɩmaa 'yugalɩnyaa 'yabhlo laa -Zezu ɔ 'dɛɛ -gbɛ, ɔ -yɔ ɔ 'ka li dabʋdʋ. -Zezu plaa ɔ -budu zɔ, -zugba Falizɩnyɩma -wa mɩa -bha, -maa yla ɔ tenyii.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 -Zugba nyɩmɛ yabhlo kaa 'ylɩylɩgu -yɔ, -mɔɔ 'yligbe ɔ 'yu.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 'Ɩn -Zezu yia -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Falizɩnyɩma layɩbhaɛ: «'Lee, -amɩaa tite nyɛ nyɩmɛ 'yoo yaayɩɩ, we'e 'nyɛ ɔ 'yoo, ɔ 'ka nyɩmɛ jipe Nyapɛylɩ nyaa?»
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 'Ɩn wa 'nɩ 'yɩbha wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ. -Zezu 'bhitia ɔɔ guzʋnyɔɔ -gbɛ la, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: -ɩn mnɩ.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 'Bhie, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Aɩn glaa -nyɩmɛ yabhlo, -de ɔ yuu, ɔ -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ ɔ -saa, yaayɩɩ -de ɔ bhlii, we -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ we -sa Nyapɛylɩ nyaa?»
5 Aí disse:
6 Da -Zezu gba 'saa, wa 'nɩ mneni wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ ɔ -yla.
6 E eles não puderam responder.
7 -Wa wa laa wee 'fɛtɩ -gʋ, -wa mɩa 'bɩ -zɔnʋ 'wʋbhuda, -Zezu 'yɩa wa -yɔ, 'ɩn ɔ yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 «Da nyɩmɛ yabhlo -ka -mɩ la 'ŋwnɔkwafɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn 'na -dɩlɩ 'bɩ -zɔnʋ mɩa 'yugbɛɩn -gʋ la -nɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩmɛ -ɔ ka -vacɩ -zia -mɩ, -de wa ka -mɔɔ laa!
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ laa a 'dɛ 'sɔ wee 'fɛtɩ -gʋ, ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn 'nyɛ ɔ 'bɩ -mɩnɩ›, zʋ nya -na yia 'wʋsɔa, 'ɩn -ɩn 'ka lʋgbɛɩn ladɩa mnɩ.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Nɩɩ, da nyɩmɛ -ka -mɩ la 'fɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn mnɩ -ɩn -dɩ lʋgbɛɩn la. 'Ɩn -ɔ laa -mɩ da ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gba: ‹'Tale, yi, -ɩn 'ka 'bɩ -zɔnʋ -gʋ ladɩ.› Tɔʋn, 'ɩn -mʋʋ ylimanɩa -na 'ŋnɩ, nyɩma -wa -ɩn -yɔ wa 'sɔ mɩa lililu gwe 'yliya 'wʋ.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ ylimanɩa ɔ 'dɛ, zɔ -Lagɔ yia ɔ bɛlɩa, 'ɩn nyɩmɛ -ɔ bɛlɩa ɔ 'dɛ zɔ, 'ylimanɩa -Lagɔ yia ɔ.»
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 'Bhie -Zezu nɛɛ -ɔ laa ɔ -ylaɛ: «Da -ɩn -ka lililu lɛnʋ, -ɩn 'na lalɩ -na 'talea, -na bhelia, -na zʋaylinyɩma -yɔ -na -lima 'ŋnɩmnɩnyaa 'dɛkpʋa -nɩ. Nɩɩ, zlɩ wanʋʋ 'ylɩ -ka nyni wa -ka -mɩ la, -zugba -we -ɩn nʋa lɛ we 'bɩgʋ wa 'palɩa.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Nɩɩ, -ɩn -ka 'fɛtɩɩ lililu lɛnʋ, -ɩn la bobabhanya, 'kukunya, 'tɩgɩtɩgɩnya -yɔ 'lɔlɔnya.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Nɩɩ, -ɩn -ka 'sa nʋ, -zugba, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -na -nʋ nya. Wa 'nɩ mneni wa 'ka -mɩ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ we 'bɩgʋ. Nɩɩ, -Lagɔ yia we 'bɩgʋpalɩa -mɩ -yla. Da nyɩma tɩklɩɩ yia tlɩtlɩnya glaa 'wʋsɔa, we zlɩ.»
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 -Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa lililu gwe, wa glaa -nyɩmɛ yabhlo 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, ɔ nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ yia lia -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -mɔɔ -nʋ nya.»
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ yabhlo -saa 'fɛtɩ 'kadʋ, 'ɩn ɔ yia nyɩma duun la.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Lilibhla bɛa, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnyɔ yabhlo tie, ɔ gba -wa ɔ laa -ylaɛ: ‹A yi, nɩɩ, lililuu pipie ka bhɩa.›
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 «'Ɩn wa 'dɛ weee yia gbagbɩe bhli -bhlo -bhlo nɩɩ, ‹-Ɩn tɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋ›. Tɩanʋ nɛɛ ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka kpaa yabhlo zɔ, 'mʋ na mnɩa 'yɩa -kpɔ. We 'gbʋ, -mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 'Ɩn 'yabhlo nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka 'bhli kugbua zɔ, 'mʋ na mnɩa laylalɩa. -Mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 -Bʋdʋ nɛɛ 'ya ɔ -ylaɛ: ‹Dɛslɛɛn na bhʋa da 'ŋwnɔ kwada. We 'gbʋ, ɩn 'nɩ mneni ɩn 'ka mnɩ.›
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 «Zɔlubhonʋnyɔ 'bhitia lʋ ɔ -kanyɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ -dɩnya ɔ -salɩ. 'Ɩn -buduu -kanyɔ yia 'cɛ -papɩe bhli. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -yla: ‹-Ɩn mnɩ 'gbe nʋkplɛ slʋɩ, -mɔ we -gblɔgblʋnya -yɔ we -gwelenya -gʋ, -ɩn -yɔ bobabhanya, 'kukunya, 'lɔlɔnya -yɔ 'tɩgɩtɩgɩnya yi.›
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zɔlubhonʋnyɔ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -we -ɩn gbaa ɩn nʋ lɛ, ɩn ka we lɛnʋ. 'Ɩn 'bɩɩ tɔlʋa yi 'yaa 'wʋtʋ.›
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 'Ɩn -buduu -kanyɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn mnɩ, -ɩn 'plɩlɩ -gwelenya -gʋ, we -yɔ kpaa -yoonya 'wʋ, 'ɩn -wa -ɩn -ka 'yɩ, -ɩn gba wa -yla -gla nya, wa yi na -gbɛ. 'Ɩn na -budu 'ka ye.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: waa tɩanyɩma -wa ɩn laa, wa 'yabhlogbɔɔ 'na 'ka na 'fɛtɩ -gʋ -lu li.› »
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Nyɩmaa -zlo -yɔ -Zezu mɩ 'yloogblʋ nʋda, ɔ 'bhitia wa -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa 'dɛ weee -ylaɛ:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 «Nyɩmɛ -ɔ -ka 'mɩ 'bɩ yi, ɩn namanɩ ɔ dʋdʋ, we 'ka ɔ dide, ɔ 'nyaa, ɔ 'ŋwnɔ, ɔ 'yua, ɔ bhelia, ɔ bhɔlɔa -yɔ ɔ 'dɛbhie -gbolu 'wʋzi. We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩ ɔ sɩasɩee *su 'wʋbhu, ɔ 'ka 'mɩ 'bɩ yi, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 «Nɩɩ, amɩaa lʋ -nyɩmɛ -mɔmɔ, -ɔ gba ɔ 'ka -budu 'kadʋ 'sʋbha, 'ɩn ɔ'ɔ -dɩ la, ɔ'ɔ zɛlɩ 'gwɛzi -we mɩa ɔ kwɛɛa? 'Ɩn -de wee 'gwɛzi mneni we 'ka wee -budu bhɩaa? 'Ɩn ɔ'ɔ yibheli we 'jia?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ -ka wee -buduu gwe glu palɩ, ɔ sɔ -ka we 'sʋbhasʋbhee -yɔbhɩalɩ, -wa weee yia -bha 'yɩa, 'ɩn wa bhlia ɔ nyanɩe?
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Gbaa wa yiaɛ: ‹Nyɩmɛ -mɔnɩ bhlia -buduu sʋbhasʋbhee, 'ɩn ɔ sɔ yia we -yɔbhɩalɩ.›
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ yabhlo kaa 'slʋja 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua, ɔ -ka gba, ɔ 'ka nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -putu -ɔ kaa ɔnʋʋ 'slʋja -zakpa 'sɔɔ -gbɛ tʋ kwa, la ɔ dɩa, 'ɩn ɔ yɩbhaa ɔ 'dɛ la: ‹'Lee, ɩn mneni ɩn -yɔ ɔ 'ka tʋ gʋʋ?›
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 We -ka ɔ 'nɩ we mneni, 'ɩn ɔ tiea nyɩma, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩɩ -gbɛ. Da -mɔɔ -tlʋlʋa -slɔ ɔ -yɔ la, 'ɩn ɔ 'ka -mɔɔ -yla gba 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -tʋ wa nyɩdɩ.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɔɔo nyɔɔ -ka amɩaa lʋ -nyɩmɛ nya -mɩ, ɔ 'nɩ ɔ -kakalu weee -blɩ -gʋ 'palɩ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.»
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Gumu mɩa, -lu -zɔnʋ -wa. 'Ɩn gumu -ka 'nʋŋwɛ 'bhʋ, sa wa 'ka we namanɩa?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 We 'nɩ 'ylinanɩ, dʋdʋʋ -nʋ nya, we 'nɩ 'ylinanɩ -ylikpeduduu -nʋ nya. 'Pipee wa vitelia we.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.