Lucas 14

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Zuifʋʋ Nyapɛylɩ yabhlo nya, Falizɩnyɩmaa 'yugalɩnyaa 'yabhlo laa -Zezu ɔ 'dɛɛ -gbɛ, ɔ -yɔ ɔ 'ka li dabʋdʋ. -Zezu plaa ɔ -budu zɔ, -zugba Falizɩnyɩma -wa mɩa -bha, -maa yla ɔ tenyii.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 -Zugba nyɩmɛ yabhlo kaa 'ylɩylɩgu -yɔ, -mɔɔ 'yligbe ɔ 'yu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 'Ɩn -Zezu yia -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Falizɩnyɩma layɩbhaɛ: «'Lee, -amɩaa tite nyɛ nyɩmɛ 'yoo yaayɩɩ, we'e 'nyɛ ɔ 'yoo, ɔ 'ka nyɩmɛ jipe Nyapɛylɩ nyaa?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 'Ɩn wa 'nɩ 'yɩbha wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ. -Zezu 'bhitia ɔɔ guzʋnyɔɔ -gbɛ la, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: -ɩn mnɩ.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 'Bhie, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Aɩn glaa -nyɩmɛ yabhlo, -de ɔ yuu, ɔ -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ ɔ -saa, yaayɩɩ -de ɔ bhlii, we -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ we -sa Nyapɛylɩ nyaa?»
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Da -Zezu gba 'saa, wa 'nɩ mneni wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ ɔ -yla.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 -Wa wa laa wee 'fɛtɩ -gʋ, -wa mɩa 'bɩ -zɔnʋ 'wʋbhuda, -Zezu 'yɩa wa -yɔ, 'ɩn ɔ yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Da nyɩmɛ yabhlo -ka -mɩ la 'ŋwnɔkwafɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn 'na -dɩlɩ 'bɩ -zɔnʋ mɩa 'yugbɛɩn -gʋ la -nɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩmɛ -ɔ ka -vacɩ -zia -mɩ, -de wa ka -mɔɔ laa!
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ laa a 'dɛ 'sɔ wee 'fɛtɩ -gʋ, ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn 'nyɛ ɔ 'bɩ -mɩnɩ›, zʋ nya -na yia 'wʋsɔa, 'ɩn -ɩn 'ka lʋgbɛɩn ladɩa mnɩ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Nɩɩ, da nyɩmɛ -ka -mɩ la 'fɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn mnɩ -ɩn -dɩ lʋgbɛɩn la. 'Ɩn -ɔ laa -mɩ da ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gba: ‹'Tale, yi, -ɩn 'ka 'bɩ -zɔnʋ -gʋ ladɩ.› Tɔʋn, 'ɩn -mʋʋ ylimanɩa -na 'ŋnɩ, nyɩma -wa -ɩn -yɔ wa 'sɔ mɩa lililu gwe 'yliya 'wʋ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ ylimanɩa ɔ 'dɛ, zɔ -Lagɔ yia ɔ bɛlɩa, 'ɩn nyɩmɛ -ɔ bɛlɩa ɔ 'dɛ zɔ, 'ylimanɩa -Lagɔ yia ɔ.»
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 'Bhie -Zezu nɛɛ -ɔ laa ɔ -ylaɛ: «Da -ɩn -ka lililu lɛnʋ, -ɩn 'na lalɩ -na 'talea, -na bhelia, -na zʋaylinyɩma -yɔ -na -lima 'ŋnɩmnɩnyaa 'dɛkpʋa -nɩ. Nɩɩ, zlɩ wanʋʋ 'ylɩ -ka nyni wa -ka -mɩ la, -zugba -we -ɩn nʋa lɛ we 'bɩgʋ wa 'palɩa.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Nɩɩ, -ɩn -ka 'fɛtɩɩ lililu lɛnʋ, -ɩn la bobabhanya, 'kukunya, 'tɩgɩtɩgɩnya -yɔ 'lɔlɔnya.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Nɩɩ, -ɩn -ka 'sa nʋ, -zugba, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -na -nʋ nya. Wa 'nɩ mneni wa 'ka -mɩ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ we 'bɩgʋ. Nɩɩ, -Lagɔ yia we 'bɩgʋpalɩa -mɩ -yla. Da nyɩma tɩklɩɩ yia tlɩtlɩnya glaa 'wʋsɔa, we zlɩ.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 -Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa lililu gwe, wa glaa -nyɩmɛ yabhlo 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, ɔ nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ yia lia -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -mɔɔ -nʋ nya.»
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ yabhlo -saa 'fɛtɩ 'kadʋ, 'ɩn ɔ yia nyɩma duun la.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Lilibhla bɛa, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnyɔ yabhlo tie, ɔ gba -wa ɔ laa -ylaɛ: ‹A yi, nɩɩ, lililuu pipie ka bhɩa.›
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 «'Ɩn wa 'dɛ weee yia gbagbɩe bhli -bhlo -bhlo nɩɩ, ‹-Ɩn tɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋ›. Tɩanʋ nɛɛ ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka kpaa yabhlo zɔ, 'mʋ na mnɩa 'yɩa -kpɔ. We 'gbʋ, -mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 'Ɩn 'yabhlo nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka 'bhli kugbua zɔ, 'mʋ na mnɩa laylalɩa. -Mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 -Bʋdʋ nɛɛ 'ya ɔ -ylaɛ: ‹Dɛslɛɛn na bhʋa da 'ŋwnɔ kwada. We 'gbʋ, ɩn 'nɩ mneni ɩn 'ka mnɩ.›
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 «Zɔlubhonʋnyɔ 'bhitia lʋ ɔ -kanyɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ -dɩnya ɔ -salɩ. 'Ɩn -buduu -kanyɔ yia 'cɛ -papɩe bhli. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -yla: ‹-Ɩn mnɩ 'gbe nʋkplɛ slʋɩ, -mɔ we -gblɔgblʋnya -yɔ we -gwelenya -gʋ, -ɩn -yɔ bobabhanya, 'kukunya, 'lɔlɔnya -yɔ 'tɩgɩtɩgɩnya yi.›
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zɔlubhonʋnyɔ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -we -ɩn gbaa ɩn nʋ lɛ, ɩn ka we lɛnʋ. 'Ɩn 'bɩɩ tɔlʋa yi 'yaa 'wʋtʋ.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 'Ɩn -buduu -kanyɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn mnɩ, -ɩn 'plɩlɩ -gwelenya -gʋ, we -yɔ kpaa -yoonya 'wʋ, 'ɩn -wa -ɩn -ka 'yɩ, -ɩn gba wa -yla -gla nya, wa yi na -gbɛ. 'Ɩn na -budu 'ka ye.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: waa tɩanyɩma -wa ɩn laa, wa 'yabhlogbɔɔ 'na 'ka na 'fɛtɩ -gʋ -lu li.› »
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nyɩmaa -zlo -yɔ -Zezu mɩ 'yloogblʋ nʋda, ɔ 'bhitia wa -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa 'dɛ weee -ylaɛ:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Nyɩmɛ -ɔ -ka 'mɩ 'bɩ yi, ɩn namanɩ ɔ dʋdʋ, we 'ka ɔ dide, ɔ 'nyaa, ɔ 'ŋwnɔ, ɔ 'yua, ɔ bhelia, ɔ bhɔlɔa -yɔ ɔ 'dɛbhie -gbolu 'wʋzi. We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩ ɔ sɩasɩee *su 'wʋbhu, ɔ 'ka 'mɩ 'bɩ yi, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 «Nɩɩ, amɩaa lʋ -nyɩmɛ -mɔmɔ, -ɔ gba ɔ 'ka -budu 'kadʋ 'sʋbha, 'ɩn ɔ'ɔ -dɩ la, ɔ'ɔ zɛlɩ 'gwɛzi -we mɩa ɔ kwɛɛa? 'Ɩn -de wee 'gwɛzi mneni we 'ka wee -budu bhɩaa? 'Ɩn ɔ'ɔ yibheli we 'jia?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ -ka wee -buduu gwe glu palɩ, ɔ sɔ -ka we 'sʋbhasʋbhee -yɔbhɩalɩ, -wa weee yia -bha 'yɩa, 'ɩn wa bhlia ɔ nyanɩe?
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Gbaa wa yiaɛ: ‹Nyɩmɛ -mɔnɩ bhlia -buduu sʋbhasʋbhee, 'ɩn ɔ sɔ yia we -yɔbhɩalɩ.›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ yabhlo kaa 'slʋja 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua, ɔ -ka gba, ɔ 'ka nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -putu -ɔ kaa ɔnʋʋ 'slʋja -zakpa 'sɔɔ -gbɛ tʋ kwa, la ɔ dɩa, 'ɩn ɔ yɩbhaa ɔ 'dɛ la: ‹'Lee, ɩn mneni ɩn -yɔ ɔ 'ka tʋ gʋʋ?›
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 We -ka ɔ 'nɩ we mneni, 'ɩn ɔ tiea nyɩma, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩɩ -gbɛ. Da -mɔɔ -tlʋlʋa -slɔ ɔ -yɔ la, 'ɩn ɔ 'ka -mɔɔ -yla gba 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -tʋ wa nyɩdɩ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɔɔo nyɔɔ -ka amɩaa lʋ -nyɩmɛ nya -mɩ, ɔ 'nɩ ɔ -kakalu weee -blɩ -gʋ 'palɩ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.»
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Gumu mɩa, -lu -zɔnʋ -wa. 'Ɩn gumu -ka 'nʋŋwɛ 'bhʋ, sa wa 'ka we namanɩa?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 We 'nɩ 'ylinanɩ, dʋdʋʋ -nʋ nya, we 'nɩ 'ylinanɩ -ylikpeduduu -nʋ nya. 'Pipee wa vitelia we.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.