Lucas 13
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 We bhla, Galilee -nyɩma -wa mɩa 'slaka -sada, sa dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ Pilatɩ 'bhaa wa, 'ɩn nyɩma tɔlʋa yia we gbaa yi -Zezu -yla.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: «Amɩa dlɩɩ nɩɩ, waa Galilee -nyɩma wa 'bhaa, ma -wa gbʋnyuu -lɛnʋnya, we 'ka Galilee -nyɩma tɔlʋa 'wʋzi yɩ?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 -Ɩnnya, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, a 'nɩ amɩaa dlɩ 'bhiti, a 'dɛ weee yia tlɩa wa 'bhisa.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 'Ɩn nyɩma kugbua lɛ gbeta, -wa -gʋ Siloe we -wa tlʋlobudu 'kadʋ bhlilia, 'ɩn we yia wa 'bha, amɩa dlɩɩ nɩɩ, ma nʋa gbʋnyuu lɛ, ma -zia -Zeluzalɛmʋ -nyɩma tɔlʋa yɩ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 -Ɩnnya, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, a 'nɩ amɩaa dlɩ 'bhiti, a 'dɛ weee yia tlɩa wa 'bhisa.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 -Zezu 'pa 'yaa wa -yla gbʋʋ nine, ɔ nɛɛ: «Nʋkpasu yabhlo faa ɔ *-dlɔkpaa *figɩsu. 'Ylɩ yabhlo nya, ɔ yia we 'bhuee da mnɩ, 'ɩn ɔ 'nɩ we 'bhue yabhlogbɔɔ 'wlu ylɩ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Tɔʋn, ɔ nɛɛ ɔ kpaaa lubhonʋnyaa -kanyɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn yla, we -zʋ ta nɩ, -zugba na yi figɩsu -mɩnɩɩ 'bhuee da, ɩ'ɩn 'yɩ we 'bhue yabhlogbɔɔ. -Ɩn -dɩ we -gʋ! Lɛɛ ka 'gbʋ we klalɩ dʋdʋ 'wʋ bhea?›
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 «Ɔ kpaaa lubhonʋnyaa -kanyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Na -kanyɔ, -ɩn tɩ -bha we, -zʋ -mɩnɩ nya -slɔ, ɩn 'ka we -yɔ 'bhlu, 'ɩn ɩn 'ka -ylikpee zɛnzɛnnʋ we gwe -yɔ slu.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 -De we yi 'sa -mɔ tnʋ lʋgadaa. We 'nɩ tnʋ, 'ɩn -ɩn 'ka 'mɩ -yla gba, ɩn -dɩ we -gʋ.› »
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Zuifʋʋ Nyapɛylɩ yabhlo nya, -zugba -Zezu mɩ nyɩma gbʋ -sloluda -Lagɔbudu yabhlo zɔ.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 We bhla, 'ŋwnɔ yabhlo kaa gu -yɔ, ɔ mɩ -bha. -Zʋ kugbua lɛ gbeta 'wʋ 'kwɛzuzu 'kwnaa ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka 'wʋglo tɩklɩɩ.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Da -Zezu 'yɩa ɔɔ 'ŋwnɔ -yɔ, ɔ yia ɔ la, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A ka amaa gu kwɛɛ 'tla!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 -Zezu palɩa ɔ sɔ -gʋ la, -bha -bhlokpadɛ ɔ -gloa 'wʋ tɩklɩɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ mnɩnɩe bhli.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 -Zezu ka 'ŋwnɔ -mɔnɩ jipe Zuifʋʋ *Nyapɛylɩ nyaa 'gbʋ, -Lagɔbuduu 'yugalɩnyɔ yia 'cɛ 'pa. Ɔ nɛɛ nyɩmaa -zlo -ylaɛ: «-A ka 'ylɩ gbelibhlo -a 'ka we nya lubho nʋ. A yi -mʋʋ nya amɩaa 'dɛ jipea. We 'na -zɛlɩ Nyapɛylɩ nya -nɩ!»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Nyɩmaa -Kanyɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «Wɛlɩ 'sɔ -nyɩma, Nyapɛylɩ nya a'a -sa amɩaa 'bhli -yɔ amɩaa -sokofalɩ lubhu we 'wʋlili -gbo -yɔ -bhlo -bhloo, 'ɩn a'a kwa we 'madaa, we 'nɩ mʋʋ?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 'Ɩn Ablaamʋʋ zʋayliŋwnɔ -mɔnɩ, 'mɔ -Saatan gbʋan, we -zʋ kugbua lɛ gbeta nɩ, ɩn nɛɛ aɩn -yla 'lee, we mɩ nɩɩ, wa 'ka ɔ -blo Nyapɛylɩ nyaa?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 -Zezu gbaa wɛlɩ -mɩnɩ, tɔʋn, zʋ yia ɔ tʋnyɩma weee 'bha. 'Ɩn -zugba gbʋ 'kadɩ weee ɔ mɩa lɛnʋda, nyɩmaa -zlo li we 'mʋna.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Zezu nɛɛ: «Lɛɛ -lu -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe -yɔ we 'wʋwlʋa, 'ɩn lɛɛ ɩn 'ka we 'wʋpalɩa?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Su wa laa *mutadɩ, -we ka 'ya nyɩmɛ yabhlo glʋa ɔ kpaa, 'mʋ we -yɔ we 'wʋwlʋa: we mia, we yia su -zɛ, 'ɩn 'zianya yia we 'klɩya -nyɩdɩ lʋlʋ 'sʋbha.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Lɛɛ -lu ɩn 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'wʋpalɩa?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Gɔɔ 'ŋwnɔ yabhlo slua 'floo -bhʋbhʋʋ kilo glʋ -bhlo 'ya gbu lʋ, ɔ bhɩtɩa we, 'ɩn we yia 'ylɩ, 'mʋ *-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe -yɔ we 'wʋwlʋa.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 -Zezu mɩ -Zeluzalɛmʋ -gbɛɩn mnɩda, -zugba ɔ -yɔ nyɩmaa -sloluslolue mnɩ 'gbe 'kadɩ -yɔ 'gbe yua nʋkplɛ.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 'Ɩn nyɩmɛ yabhlo yia ɔ layɩbhaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, nyɩma -wa 'kaa gbʋ 'wʋbhʋ, wa 'na 'ka 'wʋzuu?»
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «A 'tɛmanɩ amɩaa 'dɛ la, a 'ka plalɩda poo 'wʋ 'plɩlɩ. Ɩn nɛɛ aɩn -yla, nɩɩ, nyɩma -duun yia -bhaa 'plɩlɩe laylaa, 'ɩn wa 'na 'ka we mneni.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Da -buduu -kanyɔ -ka 'wʋsɔ, ɔ -ka ɔ -budu -gbalɩ, 'ɩn a tʋa 'pipee. A bhlia -buduu bhlɩbhlɩe, 'ɩn a gbaaɛ: ‹Nyɩmaa -Kanyɔ, -ɩn -kalɩ -bha -aɩn -yla.› We 'bɩgʋ ɔ yia 'palɩa aɩn -ylaɛ: ‹Ɩn 'nɩ amɩaa 'bhʋlʋda da -yi!›
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Tɔʋn, 'ɩn a gbaa ɔ -ylaɛ: ‹-A -yɔ -mɩ 'sɔ ka li, 'ɩn -a yia 'ma dabʋdʋ, 'ɩn -ɩn yia -amɩaa 'gbee -gblɔgblʋ 'wʋ nyɩma -slolu!›
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Gbaa ɔ yi 'yaa aɩn -ylaɛ: ‹Ɩn 'nɩ amɩaa 'bhʋlʋda da -yi. Amɩa weee nʋa gbʋnyuu lɛ, a vla 'mɩ gwe!›
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Da a yia *Ablaamʋ, *Izakɩ, *Zakɔbʋ -yɔ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya weee 'yɩa, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, 'ɩn wa 'ka amɩa 'pipee viteli, -bha a yia wia, 'ɩn a 'ka gla 'wʋli!
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 'Ylʋʋ 'wʋsɔlʋda, 'ylʋʋ bhlilida, 'ylʋʋ 'wʋsɔlʋdaa lilisɔlʋ -yɔ kɔpɛsɔlʋ, -mɔ nyɩma yia 'bhʋa, 'ɩn wa 'ka dabʋdʋ li -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 'Ɩn -slɛɛn da, -wa -gaa lʋ, tɔlʋa yia 'yuganya -zɛa, 'ɩn -wa -gaa 'yu, -maa tɔlʋa yia lʋganya -zɛa.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 We bhla, Falizɩnyɩma tɔlʋa bɛa -Zezu kwesi, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'bhʋ da, -ɩn mnɩ da -putu. Nɩɩ, Ewlodʋ 'yɩbha ɔ 'ka -mɩ 'bha.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: «A mnɩ, a gba -totoo -bho -nyɩmɛ mɩa nɩ -ylaɛ: zuzu 'nyii na vua, 'ɩn na jipea guzʋnya -zɛɛn -yɔ cɩzɩ. 'Ɩn we 'ylɩ taa zlɩ na bhɩa na lubho.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Nɩɩ, -zɛɛn, cɩzɩ -yɔ cɩzɩelʋ, we mɩ nɩɩ, ɩn zʋ na nɔnʋe 'yliyɔ. Nɩɩ, wa 'ka -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'bha 'gbe -putu -gʋ, we 'nɩ 'yli nanɩ, 'mʋ we 'nɩ -Zeluzalɛmʋ 'wʋbhʋ.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 «-Zeluzalɛmʋ -nyɩma, -Zeluzalɛmʋ -nyɩma, amɩa -wa bhaa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya, 'ɩn nyɩma -Lagɔ paa aɩn yoo, -wa bhaa wa gbɔkʋ 'wʋ. Bhla weee nya, sa nynu gʋgwlalɩa we 'yua 'wlu we -kapue zɔ, 'ɩn we gblia we -gʋ la, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka 'sa aɩn 'wlugʋgwlalɩ, 'ɩn a 'nɩ we -yɔŋwnu.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 We 'gbʋ, -Lagɔ yia amɩaa -budu 'kadʋ sɔlʋ lapalɩlɩa. 'Ɩn ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: a 'na 'ka 'maslɛɛn 'mɩ 'yɩ tɩklɩɩ, 'ɩn bhla -we nya a 'kaa gba nɩɩ,
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.