Lucas 10
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezu laa ɔ 'bɩnɔnya, 'ɩn ɔ yia wa glaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ 'sɔ -bhasa. 'Ɩn 'gbenya -yɔ da ɔ 'dɛ 'ka yaa mnɩ, 'ɩn ɔ yia -mɔ wa tie 'sɔ 'sɔ ɔ 'dɛ 'yu.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «'Mnɔ ka zalɩ duun, we kpaa 'yli, 'ɩn we -dɩdɩnya 'nɩ 'wʋzu. We 'gbʋ, a bhubhoe kpaa -kanyɔ, 'ɩn ɔ 'ka lubhonʋnya yoo 'pa, wa 'ka ɔ 'mnɔ -dɩ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 A mnɩ, bhlabhlɛyua 'bhisa na tiea aɩn gbi glaa.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 A 'na 'bhulu 'gwɛzi klaa, -bada klaa, we -yɔ -sakwla 'wʋ -nɩ. 'Ɩn a 'na -gwlɛlɩ 'yloogblʋ fʋsasɩee 'gbʋ -nɩ.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 A -ka -budu -mʋmʋ ŋwɛɛ nyni, a gba tɩaɛ: ‹'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -mɩ -budu -mɩnɩ ŋwɛɛ.›
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 We -ka 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -nyɩmɛ yabhlo mɩ wee -buduŋwɛɛ, amɩaa 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ a gbaa ɔ -yla, we -tʋ ɔ -gʋ. We 'nɩ -mʋʋʋ, amɩaa 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ yi amɩaa -gbɛ lʋ.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 A -tʋ wee -budu -mɩnɩ ŋwɛɛ, -we wa -ka aɩn 'nyɛ a li, 'ɩn a 'ma. Nɩɩ, lubhonʋnyɔ mɩa, ɔ 'pɛnɩlu ɔ yɩa. A 'na 'plɩlɩ -budu -bhlo -bhlo ŋwɛɛ -nɩ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Da a -ka 'gbe -mʋmʋ 'wʋ pla, wa -ka aɩn kpa 'nanʋʋ wa 'lakpanya nya, -we wa -ka aɩn 'nyɛ, a li we.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 A jipe wee 'gbee guzʋnya. 'Ɩn a gba -mɔ -nyɩma -ylaɛ: ‹*-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe ka aɩn -yɔ cɩpa.›
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Nɩɩ, 'gbe -we 'wʋ a -ka mnɩ, -mɔ -nyɩma 'nɩ amɩaa 'lakpasu kpa, a 'tla -gblɔgblʋ 'kadʋ 'wʋ. A gba wa -ylaɛ:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‹Amɩaa 'gbee nʋkpla -bhubhui -we sloa -aɩn bhʋ -yɔ, 'mʋ -a yia aɩn -gʋ gbɔtɔlʋa. 'Ɩn a yibheli we 'ji nɩɩ, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe ka cɩpa.›
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, zlɩ -Lagɔ yia nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋbhua, 'gbe -mɩnɩɩ nʋkpla -nyɩma yia sia bhabha, we 'ka *Sodɔmʋ -nyɩmaa -nʋ 'wʋzi.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 «Kolazɛn -nyɩma, gbʋnyuu mɩ amɩaa -nʋ nya! Bɛtɩsaida -nyɩma, gbʋnyuu mɩ amɩaa -nʋ nya! Ninee 'ŋnɩpalɩgbʋ -Lagɔ nʋa lɛ amɩaa -gbɛ, we -ka yaa nɩɩ, Tilɩ -yɔ Sidɔɔn 'sɔ ɔ nʋ we lɛ, -zugba -mɔ -nyɩma ka yaa wa dlɩ 'bhiti pepe. 'Ɩn wa ka yaa we -slolu, -gbɛnaa 'wʋplaplɩe -yɔ 'tʋtɔɔ 'wluo -sluslue nya.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 We 'gbʋ, zlɩ -Lagɔ yia nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋbhua, amɩaa -nʋ ɔ yia 'wʋbhua, we 'ka Tilɩ -yɔ Sidɔɔɔn -nʋ 'wʋzi.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 'Ɩn amɩa, Kapɛnaumʋ -nyɩma, amɩa dlɩɩ nɩɩ, 'wʋ a yia -sɔa yalɩ yɩ? -Ɩnnya, we 'nɩ -mʋʋ, zɔ -Lagɔ yia aɩn bɛlɩa tlɩtlɩnyaa dʋdʋ -gʋ.»
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 -Zezu nɛɛ 'ya ɔ 'bɩnɔnya -ylaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ -ka aɩn yukwli pʋlʋ, -amɩ ɔ pʋlʋa yukwli. -Ɔ 'nɩ aɩn kpa 'nanʋʋ, -amɩ ɔ 'nɩa kpa 'nanʋʋ. 'Ɩn -ɔ 'nɩ 'mɩ kpa 'nanʋʋ, -zugba, -ɔ tiea 'mɩ, 'mɔ ɔ 'nɩa kpa 'nanʋʋ.»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 -Mʋʋ 'bɩgʋ, waa tietienyaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ 'sɔ yia lʋyi 'mʋna nya. 'Ɩn wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Amɩaa -Kanyɔ, -a -ka gbʋ gba zuzu 'nyii -yla, -na 'ŋnɩ -gʋ, 'ɩn we zʋa -aɩn 'nʋŋwɛ.»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: «Ɩn ka *-Saatan -yɔyɩ yalɩ -bhʋda nɛɛ nyu 'pa 'yɩka, 'ɩn we yia bhli.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 A yla, ɩn ka aɩn se 'nyɛ, a 'ka tɩbhɛ -yɔ -klagbeta -gʋ nɔ. 'Ɩn a 'ka 'ya amɩaa tʋnyɩmɛɛ 'tɩtɛ lawlalɩ, 'ɩn -lu yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni we 'ka aɩn gbʋnyuu 'wluo nʋ.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 A 'na lili 'mʋna zuzu 'nyii ka aɩn 'nʋŋwɛ zʋʋ 'gbʋ -nɩ. Nɩɩ, amɩaa 'ŋnɩ -Lagɔ cɛlɩa yalɩ, a li -mʋʋ 'gbʋ 'mʋna.»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, Zuzu 'Pʋpa yia -Zezu 'mʋna yeli. 'Ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ: «Dide, -na 'ŋnɩ na mnɩnɩa, yalɩ -yɔ dʋdʋʋ -Kanyɔ, ɩn 'pa -mɩ fuo. -We ka gbʋ -wa, -lu -we -ɩn zizea gbʋyilonya -yɔ 'ylimnanya kwɛɛ, 'mʋ -ɩn -slolua 'nyɛnyɛyua 'klʋ. Gbʋzɔnʋ -wa, Dide, -na 'dɛ 'yɩbhaa we -mɩ 'sa.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 «Na Dide ka 'mɩ -lu weee 'nyɛ. Ɔɔ Yu mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ ɔ -yi, we 'nɩ ɔ Didee 'dɛbhlogbɔɔ 'wʋbhʋ. 'Ɩn ɔ Dide mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ ɔ -yi, we 'nɩ ɔ 'Yu 'wʋbhʋ, we -yɔ -wa ɔ 'Yu -slolua ɔ 'klʋ, ma -yia ɔ.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 'Bhie, -Zezu 'bhitia ɔ 'bɩnɔnyaa -gbɛ la, 'ɩn ɔ nɛɛ -maa 'dɛkpʋa -ylaɛ: «'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ amɩaa -nʋ nya, -we a mɩa da -yɔyɩda, a ka we -yɔyɩɩ 'gbʋ!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Nɩɩ, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya duun -yɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnya 'yɩbha bhaa, -we a yɩa -yɔ, wa 'ka we -yɔyɩ, 'ɩn wa 'nɩ we -yɔyɩ. -We a nʋa, wa 'ka we 'nʋ, 'ɩn wa 'nɩ we 'nʋ.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 -Bha -Lagɔɔ titee gwesanyɔ yabhlo -sɔa 'wʋ, ɔ 'ka -Zezu laylaa 'gbʋ. 'Ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «-Slolunyɔ, sa ɩn 'ka nʋ, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, 'ɩn ɩn 'ka we 'yɩa?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Sa we mɩ cɛlɩda titee 'sɛbhɛ 'wʋa, 'ɩn -ɩn -ka we zɛlɩ sa -na nʋ we 'wʋla?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 'Ɩn ɔɔ nyɩmɛ yia we 'bɩgʋpalɩɛ:
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn ka we 'bɩgʋpalɩ tɩklɩɩ. -Ɩn nʋ 'sa, 'ɩn -ɩn 'ka 'yliyɔgagɩe 'yɩ.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Nɩɩ, ɔɔ -Lagɔɔ titee gwesanyɔ 'yɩbha ɔ 'ka zukpa 'yɩɩ 'gbʋ, 'ɩn ɔ yia -Zezu layɩbhaɛ: «Nyɔɔ -wa na -libheyia?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Nyɩmɛ yabhlo 'bhʋa -Zeluzalɛmʋ, ɔ mɩ Zelikogbe 'wʋ mnɩda, 'ɩn 'wienya yia ɔ 'yligbeli. Wa 'bhua ɔ -lu weee 'wʋ, wa bhɩtɩa ɔ, ɔ -gbloa, 'ɩn wa yia -bha ɔ tɩ, 'ɩn wa yia mnɩ.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Sa 'bhisa, -Lagɔbʋbɔnyɔ yabhlo bhlia wee 'yloogblʋ, ɔ 'yɩa ɔɔ nyɩmɛ -yɔ lapɩda, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔlabhlɩlɩ, 'ɩn ɔ yia mnɩ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 'Sa -bhlokpadɛ *Leviii zʋaylinyɩmɛ yabhlo nynia 'ya -bha. Ɔ 'yɩa ɔɔ nyɩmɛ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔlabhlɩlɩ, 'ɩn ɔ yia mnɩ.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 «Nɩɩ, Samalii -nyɩmɛ yabhlo mɩa 'lakpa 'wʋ mnɩda. Ɔ nynia ɔɔ nyɩmɛ -yɔ, ɔ 'yɩa -mɔɔ -yɔ, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ nyazɩ 'wʋla.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ɔ nynia -mɔɔ -yɔla -tapa, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ danya lɛ nʋa, 'kpɩ -yɔ nyakpɔ palɩ, 'ɩn ɔ yia we gbʋan. 'Bhie, ɔ yia ɔ 'wʋbhu ɔ -sokofalɩ -gʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'lakpanyaa -budu zɔ kwa. -Mɔ ɔ gwlʋlʋa ɔ -yɔ.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 We zlɩ zlɩa, ɔ -saa -mɔ 'gwɛzi , 'ɩn ɔ yia we wee -buduu -kanyɔ yoo 'nyɛ. 'Ɩn ɔ nɛɛ -mɔɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn gwlʋ nyɩmɛ nɩ -yɔ, da ɩn -ka -seli lʋyi, -na 'gwɛzi -we -ɩn -ka we -gʋpalɩ, ɩn 'ka we kpagbʋ -sa na 'dɛ nya.› »
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Waa nyɩma ta -manɩ glaa, -mɩ dlɩɩ, nyɔɔ -wa nyɩmɛ 'wienya bhɩtɩaa -libheyia?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 -Lagɔɔ titee gwesanyɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Nyɩmɛ -ɔ 'yɩlɩa ɔ nyazɩ, mɔ -wa.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya mɩ 'yloogblʋ, 'ɩn ɔ yia 'gbe yabhlo nʋkplɛ pla. 'Ŋwnɔ yabhlo mɩa -bha, wa laa Maatɩ, mɔ kpaa ɔ 'lakpasu ɔ 'dɛɛ -budu zɔ.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Maatɩɩ bhɔlɔ wa laa Malii, mɔ -dɩa Nyɩmaa -Kanyɔɔ bhʋ -yɔ la, -zugba ɔ pʋlʋ ɔ nyɩmaa gbʋslolu wɛlɩ yukwli.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Maatɩɩ 'yligwe -su la pipie nya. Ɔ yia -Zezu kwesi, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, na bhɔlɔ tɩlɩa na 'dɛ -bhlo lubho weee, we'e -la -mɩ -sɩan 'wʋ? -Ɩn gba ɔ -yla nɩɩ, ɔ -sa 'mɩ 'wʋ!»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Nyɩmaa -Kanyɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «Maatɩ, Maatɩ, amaa 'dɛɛ dlɩ a sumanɩa bhe, 'ɩn a palɩa amaa 'dɛ -bɩabɩ 'yligwe gbʋ duuun 'gbʋ.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Nɩɩ, -lu yabhlogbɔɔ mɩ -lu -zɔnʋ nya. -We nanɩa 'yli, 'mʋ Malii -saa -bha. 'Ɩn nyɩmɛ 'nɩ mneni ɔ 'ka we ɔ kwɛɛ -sa.»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.