Lucas 10
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARA
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezu laa ɔ 'bɩnɔnya, 'ɩn ɔ yia wa glaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ 'sɔ -bhasa. 'Ɩn 'gbenya -yɔ da ɔ 'dɛ 'ka yaa mnɩ, 'ɩn ɔ yia -mɔ wa tie 'sɔ 'sɔ ɔ 'dɛ 'yu.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «'Mnɔ ka zalɩ duun, we kpaa 'yli, 'ɩn we -dɩdɩnya 'nɩ 'wʋzu. We 'gbʋ, a bhubhoe kpaa -kanyɔ, 'ɩn ɔ 'ka lubhonʋnya yoo 'pa, wa 'ka ɔ 'mnɔ -dɩ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 A mnɩ, bhlabhlɛyua 'bhisa na tiea aɩn gbi glaa.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 A 'na 'bhulu 'gwɛzi klaa, -bada klaa, we -yɔ -sakwla 'wʋ -nɩ. 'Ɩn a 'na -gwlɛlɩ 'yloogblʋ fʋsasɩee 'gbʋ -nɩ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 A -ka -budu -mʋmʋ ŋwɛɛ nyni, a gba tɩaɛ: ‹'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -mɩ -budu -mɩnɩ ŋwɛɛ.›
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 We -ka 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -nyɩmɛ yabhlo mɩ wee -buduŋwɛɛ, amɩaa 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ a gbaa ɔ -yla, we -tʋ ɔ -gʋ. We 'nɩ -mʋʋʋ, amɩaa 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ yi amɩaa -gbɛ lʋ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 A -tʋ wee -budu -mɩnɩ ŋwɛɛ, -we wa -ka aɩn 'nyɛ a li, 'ɩn a 'ma. Nɩɩ, lubhonʋnyɔ mɩa, ɔ 'pɛnɩlu ɔ yɩa. A 'na 'plɩlɩ -budu -bhlo -bhlo ŋwɛɛ -nɩ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Da a -ka 'gbe -mʋmʋ 'wʋ pla, wa -ka aɩn kpa 'nanʋʋ wa 'lakpanya nya, -we wa -ka aɩn 'nyɛ, a li we.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 A jipe wee 'gbee guzʋnya. 'Ɩn a gba -mɔ -nyɩma -ylaɛ: ‹*-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe ka aɩn -yɔ cɩpa.›
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Nɩɩ, 'gbe -we 'wʋ a -ka mnɩ, -mɔ -nyɩma 'nɩ amɩaa 'lakpasu kpa, a 'tla -gblɔgblʋ 'kadʋ 'wʋ. A gba wa -ylaɛ:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‹Amɩaa 'gbee nʋkpla -bhubhui -we sloa -aɩn bhʋ -yɔ, 'mʋ -a yia aɩn -gʋ gbɔtɔlʋa. 'Ɩn a yibheli we 'ji nɩɩ, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe ka cɩpa.›
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, zlɩ -Lagɔ yia nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋbhua, 'gbe -mɩnɩɩ nʋkpla -nyɩma yia sia bhabha, we 'ka *Sodɔmʋ -nyɩmaa -nʋ 'wʋzi.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Kolazɛn -nyɩma, gbʋnyuu mɩ amɩaa -nʋ nya! Bɛtɩsaida -nyɩma, gbʋnyuu mɩ amɩaa -nʋ nya! Ninee 'ŋnɩpalɩgbʋ -Lagɔ nʋa lɛ amɩaa -gbɛ, we -ka yaa nɩɩ, Tilɩ -yɔ Sidɔɔn 'sɔ ɔ nʋ we lɛ, -zugba -mɔ -nyɩma ka yaa wa dlɩ 'bhiti pepe. 'Ɩn wa ka yaa we -slolu, -gbɛnaa 'wʋplaplɩe -yɔ 'tʋtɔɔ 'wluo -sluslue nya.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 We 'gbʋ, zlɩ -Lagɔ yia nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋbhua, amɩaa -nʋ ɔ yia 'wʋbhua, we 'ka Tilɩ -yɔ Sidɔɔɔn -nʋ 'wʋzi.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 'Ɩn amɩa, Kapɛnaumʋ -nyɩma, amɩa dlɩɩ nɩɩ, 'wʋ a yia -sɔa yalɩ yɩ? -Ɩnnya, we 'nɩ -mʋʋ, zɔ -Lagɔ yia aɩn bɛlɩa tlɩtlɩnyaa dʋdʋ -gʋ.»
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 -Zezu nɛɛ 'ya ɔ 'bɩnɔnya -ylaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ -ka aɩn yukwli pʋlʋ, -amɩ ɔ pʋlʋa yukwli. -Ɔ 'nɩ aɩn kpa 'nanʋʋ, -amɩ ɔ 'nɩa kpa 'nanʋʋ. 'Ɩn -ɔ 'nɩ 'mɩ kpa 'nanʋʋ, -zugba, -ɔ tiea 'mɩ, 'mɔ ɔ 'nɩa kpa 'nanʋʋ.»
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 -Mʋʋ 'bɩgʋ, waa tietienyaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ 'sɔ yia lʋyi 'mʋna nya. 'Ɩn wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Amɩaa -Kanyɔ, -a -ka gbʋ gba zuzu 'nyii -yla, -na 'ŋnɩ -gʋ, 'ɩn we zʋa -aɩn 'nʋŋwɛ.»
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: «Ɩn ka *-Saatan -yɔyɩ yalɩ -bhʋda nɛɛ nyu 'pa 'yɩka, 'ɩn we yia bhli.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 A yla, ɩn ka aɩn se 'nyɛ, a 'ka tɩbhɛ -yɔ -klagbeta -gʋ nɔ. 'Ɩn a 'ka 'ya amɩaa tʋnyɩmɛɛ 'tɩtɛ lawlalɩ, 'ɩn -lu yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni we 'ka aɩn gbʋnyuu 'wluo nʋ.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 A 'na lili 'mʋna zuzu 'nyii ka aɩn 'nʋŋwɛ zʋʋ 'gbʋ -nɩ. Nɩɩ, amɩaa 'ŋnɩ -Lagɔ cɛlɩa yalɩ, a li -mʋʋ 'gbʋ 'mʋna.»
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, Zuzu 'Pʋpa yia -Zezu 'mʋna yeli. 'Ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ: «Dide, -na 'ŋnɩ na mnɩnɩa, yalɩ -yɔ dʋdʋʋ -Kanyɔ, ɩn 'pa -mɩ fuo. -We ka gbʋ -wa, -lu -we -ɩn zizea gbʋyilonya -yɔ 'ylimnanya kwɛɛ, 'mʋ -ɩn -slolua 'nyɛnyɛyua 'klʋ. Gbʋzɔnʋ -wa, Dide, -na 'dɛ 'yɩbhaa we -mɩ 'sa.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 «Na Dide ka 'mɩ -lu weee 'nyɛ. Ɔɔ Yu mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ ɔ -yi, we 'nɩ ɔ Didee 'dɛbhlogbɔɔ 'wʋbhʋ. 'Ɩn ɔ Dide mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ ɔ -yi, we 'nɩ ɔ 'Yu 'wʋbhʋ, we -yɔ -wa ɔ 'Yu -slolua ɔ 'klʋ, ma -yia ɔ.»
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 'Bhie, -Zezu 'bhitia ɔ 'bɩnɔnyaa -gbɛ la, 'ɩn ɔ nɛɛ -maa 'dɛkpʋa -ylaɛ: «'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ amɩaa -nʋ nya, -we a mɩa da -yɔyɩda, a ka we -yɔyɩɩ 'gbʋ!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Nɩɩ, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya duun -yɔ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnya 'yɩbha bhaa, -we a yɩa -yɔ, wa 'ka we -yɔyɩ, 'ɩn wa 'nɩ we -yɔyɩ. -We a nʋa, wa 'ka we 'nʋ, 'ɩn wa 'nɩ we 'nʋ.»
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 -Bha -Lagɔɔ titee gwesanyɔ yabhlo -sɔa 'wʋ, ɔ 'ka -Zezu laylaa 'gbʋ. 'Ɩn ɔ yia ɔ layɩbhaɛ: «-Slolunyɔ, sa ɩn 'ka nʋ, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, 'ɩn ɩn 'ka we 'yɩa?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Sa we mɩ cɛlɩda titee 'sɛbhɛ 'wʋa, 'ɩn -ɩn -ka we zɛlɩ sa -na nʋ we 'wʋla?»
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 'Ɩn ɔɔ nyɩmɛ yia we 'bɩgʋpalɩɛ:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn ka we 'bɩgʋpalɩ tɩklɩɩ. -Ɩn nʋ 'sa, 'ɩn -ɩn 'ka 'yliyɔgagɩe 'yɩ.»
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Nɩɩ, ɔɔ -Lagɔɔ titee gwesanyɔ 'yɩbha ɔ 'ka zukpa 'yɩɩ 'gbʋ, 'ɩn ɔ yia -Zezu layɩbhaɛ: «Nyɔɔ -wa na -libheyia?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Nyɩmɛ yabhlo 'bhʋa -Zeluzalɛmʋ, ɔ mɩ Zelikogbe 'wʋ mnɩda, 'ɩn 'wienya yia ɔ 'yligbeli. Wa 'bhua ɔ -lu weee 'wʋ, wa bhɩtɩa ɔ, ɔ -gbloa, 'ɩn wa yia -bha ɔ tɩ, 'ɩn wa yia mnɩ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Sa 'bhisa, -Lagɔbʋbɔnyɔ yabhlo bhlia wee 'yloogblʋ, ɔ 'yɩa ɔɔ nyɩmɛ -yɔ lapɩda, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔlabhlɩlɩ, 'ɩn ɔ yia mnɩ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 'Sa -bhlokpadɛ *Leviii zʋaylinyɩmɛ yabhlo nynia 'ya -bha. Ɔ 'yɩa ɔɔ nyɩmɛ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔlabhlɩlɩ, 'ɩn ɔ yia mnɩ.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 «Nɩɩ, Samalii -nyɩmɛ yabhlo mɩa 'lakpa 'wʋ mnɩda. Ɔ nynia ɔɔ nyɩmɛ -yɔ, ɔ 'yɩa -mɔɔ -yɔ, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ nyazɩ 'wʋla.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ɔ nynia -mɔɔ -yɔla -tapa, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ danya lɛ nʋa, 'kpɩ -yɔ nyakpɔ palɩ, 'ɩn ɔ yia we gbʋan. 'Bhie, ɔ yia ɔ 'wʋbhu ɔ -sokofalɩ -gʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'lakpanyaa -budu zɔ kwa. -Mɔ ɔ gwlʋlʋa ɔ -yɔ.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 We zlɩ zlɩa, ɔ -saa -mɔ 'gwɛzi , 'ɩn ɔ yia we wee -buduu -kanyɔ yoo 'nyɛ. 'Ɩn ɔ nɛɛ -mɔɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn gwlʋ nyɩmɛ nɩ -yɔ, da ɩn -ka -seli lʋyi, -na 'gwɛzi -we -ɩn -ka we -gʋpalɩ, ɩn 'ka we kpagbʋ -sa na 'dɛ nya.› »
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Waa nyɩma ta -manɩ glaa, -mɩ dlɩɩ, nyɔɔ -wa nyɩmɛ 'wienya bhɩtɩaa -libheyia?»
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 -Lagɔɔ titee gwesanyɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Nyɩmɛ -ɔ 'yɩlɩa ɔ nyazɩ, mɔ -wa.»
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya mɩ 'yloogblʋ, 'ɩn ɔ yia 'gbe yabhlo nʋkplɛ pla. 'Ŋwnɔ yabhlo mɩa -bha, wa laa Maatɩ, mɔ kpaa ɔ 'lakpasu ɔ 'dɛɛ -budu zɔ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maatɩɩ bhɔlɔ wa laa Malii, mɔ -dɩa Nyɩmaa -Kanyɔɔ bhʋ -yɔ la, -zugba ɔ pʋlʋ ɔ nyɩmaa gbʋslolu wɛlɩ yukwli.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Maatɩɩ 'yligwe -su la pipie nya. Ɔ yia -Zezu kwesi, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, na bhɔlɔ tɩlɩa na 'dɛ -bhlo lubho weee, we'e -la -mɩ -sɩan 'wʋ? -Ɩn gba ɔ -yla nɩɩ, ɔ -sa 'mɩ 'wʋ!»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Nyɩmaa -Kanyɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «Maatɩ, Maatɩ, amaa 'dɛɛ dlɩ a sumanɩa bhe, 'ɩn a palɩa amaa 'dɛ -bɩabɩ 'yligwe gbʋ duuun 'gbʋ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Nɩɩ, -lu yabhlogbɔɔ mɩ -lu -zɔnʋ nya. -We nanɩa 'yli, 'mʋ Malii -saa -bha. 'Ɩn nyɩmɛ 'nɩ mneni ɔ 'ka we ɔ kwɛɛ -sa.»
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.