João 11
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 We 'dɛɛ 'gbʋ, ɔ bhɔlɔa yia nyɩmɛ tie, wa 'ka -Zezu la. Ɔ mnɩa -Zezuu -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ, -na jijli -tale ka gu -yɔ.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Da -Zezu 'nʋa we, ɔ nɛɛ: «Nɩɩ, gu -we yia -Lazalɩ -yɔ, we 'nɩ ɔ 'bhabhɩee 'gbʋ we yi ɔ -yɔyi, we 'ka -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩee 'tɩtɛ -sloluu gbʋ -wa. -Bha wa yia -Lagɔɔ 'Yuu 'ŋnɩ -mnɩnɩa.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Nɩɩ, -Zezu 'nɩ Maatɩ klaa, ɔ bhɔlɔ klaa, we -yɔ -Lazalɩɩ zɛkalɩ -sɛ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 'Ɩn ɔ 'nʋa nɩɩ, -Lazalɩ ka gu -yɔ, wa laa ɔ, ɔ 'nɩ -mɔ mnɩ. Da ɔ mɩa, ɔ li -bha 'ylɩ 'sɔ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ 'bɩnɔnya -yla: «-A mnɩ Zudee lʋ.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ: «*Wlabi, daylɩda, Zuifʋ 'yɩbha wa 'ka -mɩ 'bha gbɔkʋ nya, 'ɩn -na gbaa -ɩn 'ka -mɔ lʋmnɩ yɩ?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ɔ nɛɛ: «We bhlili zlɩgʋ, jibhe 'ka zɔ, mʋ -wa 'ylɩɩ zlɩ. Nyɩmɛ -ɔ nɔa zlɩ, ɔ'ɔ gozo, -we ka gbʋ -wa, zlɩɩ san mɩ -bha.
9 Jesus respondeu:
10 Nɩɩ, we -ka sabɔ ɔ nɔ, 'ɩn ɔ gozoa, -we ka gbʋ -wa, san 'nɩ -bha -mɩ.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Wɛlɩnya nɩɩ 'bɩgʋ, ɔ nɛɛ: «-Amɩaa 'tale -Lazalɩ ka 'ylaa ŋwɔ, nɩɩ, mnɩda ɩn mɩa ɩn 'ka ɔ ganɔ.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ ɔ -yla: «-Amɩaa -Kanyɔ, we -ka 'ylaa ɔ ŋwɔ, 'pʋa ɔ yia.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 -We -Zezu 'yɩbhaa ɔ 'ka gba, mʋ -wa nɩɩ, -Lazalɩ ka tlɩ. Nɩɩ, ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ 'sa nɩɩ, 'ylaa 'dɛbhie ɔ saa 'ŋnɩ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 -Bha -Zezu gbaa wa -yla sa tɩklɩɩɛ: «-Lazalɩ ka tlɩ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nɩɩ, ɔ ka tlɩ, 'ɩn ɩn 'nɩ -mɔ -mɩ, we 'dɛɛ 'gbʋ na lia 'mʋna amɩaa daa. 'Ɩn, a 'ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋʋ gbʋ -wa. Nɩɩ, -a mnɩ ɔ -gbɛ.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 -We mɩa nɩ -gʋ, Toma wa laa -Zluya nɛɛ -Zezuu 'bɩnɔnya tɔlʋa -yla: «-A -yɔ ɔ 'sɔ mnɩ, 'ɩn -a 'ka dabhlo tlɩlɩ.»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nɩɩ, da -Zezu mnɩa -mɔ, 'ɩn ɔ yia 'nʋ nɩɩ, wa ka -Lazalɩɩ 'kwie gbawla 'wʋfa, we li 'ylɩ -mnʋa.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Nɩɩ, Betani mɩ -Zeluzalɛmʋ kwesi, we nyɩdɩ mneni we 'ka kilomɛtlɩ ta nyni.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 We 'dɛɛ 'gbʋ Zuifʋ duun yia Maatɩ -yɔ Malii -gbɛ yi, wa 'ka wa 'yuo 'pa wa bhelii tlɩtlɩee 'gbʋ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Da Maatɩ 'nʋa nɩɩ, -Zezu mɩ yida, 'ɩn ɔ yia ɔ yoo -saa mnɩ, -zugba Malii -mɔɔ -dɩ -budu zɔ la.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Maatɩ -yɔ ɔ gbelia 'wʋ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, nɩɩ, -ɩn -ka yaa -seli -mɩ, na bheli 'na 'ka yaa tlɩ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Nɩɩ, ɩn -yi -slɛɛn we 'ji nɩɩ, -we -na yia -Lagɔ -zlalɩa, 'nyɛa ɔ yia -mɩ we.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «'Wʋ amaa bheli yia -sɔa.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 -Mɔɔ nɛɛ: «Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, dʋdʋʋ bhɩa zlɩ mɩa, ɔ -yɔ tlɩtlɩnya yia 'wʋsɔa.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Tlɩtlɩnyaa 'wʋsɔlʋnyɔ mɩa, -amɩ -wa, 'ɩn -ɔ nyɛa nyɩma 'yliyɔgagɩe, -amɩ -wa. Nyɩmɛ -ɔ -ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ, ɔ 'dɛ yi tlɩoo, 'yliyɔ ɔ yia -gaa.
25 Então Jesus afirmou:
26 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ -gaa 'yliyɔ, 'ɩn -ɔ zʋa 'mɩ dlɩ -gʋ, ɔ 'na 'ka tlɩ. -We ɩn gbaa dɛ, 'lee, a zʋ we dlɩ -gʋʋ?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ɔ nɛɛ: «Ɩɩn, na -Kanyɔ, ɩn ka we dlɩ -gʋ zʋ nɩɩ, -ɩn mɩ -Lagɔɔ -Bhasanyɔ nya, 'ɩn -ɩn mɩ -Lagɔɔ 'Yu -ɔ 'kaa dʋdʋ -gʋ yi nya.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Wɛlɩ nɩ -gʋ ɔ mnɩa ɔ bhɔlɔ Malii laa, 'ɩn ɔ yia ɔ ŋwuŋweniɛ: «-Amɩaa -Slolunyɔ mɩ da, ɔ nɛɛ a mnɩ.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Malii 'nʋa we, -bha ɔ -sɔa 'wʋ sa slʋɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -gbɛ mnɩ,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 -zugba -Zezu 'nɩ -slɔ wee -zɔɔ pla, da Maatɩ tɩa ɔ, -bha ɔ mɩa.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Zuifʋ tɔlʋa -yɔ Malii -dɩ -mɔ -budu zɔ la, -zugba wa pa ɔ 'yuo. Malii -sɔa 'wʋ sa slʋɩ, ɔ 'tlaa, wa 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn wa yia yɩylalɩ, 'ɩn wa nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ nɩɩ, gbawla -gʋ ɔ mnɩa ɔ 'ka -mɔ wili, -bha wa mnɩa ɔ 'bɩ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Da -Zezu mɩa, Malii nynia -bha, ɔ 'yɩa ɔ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ bhʋ -yɔ bhlili, -bha ɔ gbaɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn 'ka yaa -seli -mɩ nɩ, na bheli 'na 'ka yaa tlɩ.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Da -Zezu 'yɩa ɔ wida, 'ɩn Zuifʋnya -wa -laa ɔ yoo, -maa mɩ 'yaa wida, -bha -gbagbɩ sloa ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ dlɩ yia sumanɩ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ɔ nɛɛ: «Da a zʋ ɔ 'kwiea?»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 -Bha -Zezu wia.
35 Jesus chorou.
36 'Ɩn Zuifʋ nɛɛ: «A -talɩ, ɔ 'nɩ ɔ zɛkalɩ -sɛ!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Nɩɩ, wa glaa nyɩma tɔlʋa nɛɛ: «Nyɩmɛ -ɔ -bloa 'lɔlɔnyaa 'yli, lɛɛ -lu ka 'gbʋ ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka yaa -Lazalɩɩ tlɩtlɩe 'yoo -kʋlʋa?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 'Ya -bhlokpadɛ, -gbagbɩ sloa -Zezuu kuzɔ, 'ɩn ɔ yia gbawla -gʋ mnɩ. Nɩɩ, wee gbawla mɩa, tʋkpaa gbacɩzɔ we mɩa, 'ɩn tʋkpa -boklo 'kadʋ mɩa we ŋwɛɛ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ɔ nɛɛ: «A -sa -bha wee tʋkpa.»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Nɩɩ, -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «'Lee, ɩn 'nɩ aɩn -yla gba nɩɩ, a -ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn a yɩa -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩe -yɔɔ?»
40 Jesus respondeu:
41 -Bha wa -saa -bha tʋkpa. -Zezu 'bhua 'klʋ 'wʋ yalɩ, ɔ nɛɛ: «Dide, -Mɩ na paa fuo, -we ka gbʋ -wa, -ɩn ka na wɛlɩ -yɔŋwnu.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nɩɩ, ɩn -yi we 'ji nɩɩ, 'wʋ -na ŋwnua na wɛlɩ 'ylɩ weee nya. Gbʋzɔnʋ mʋ, nyɩma duun -wa gbelia da 'mɩɩ 'gbʋ na gbaa we, wa 'ka dlɩ zʋ nɩɩ, -mɩ tiea 'mɩ.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ɔ gbaa wɛlɩ nɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ wɛlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «-Lazalɩ, 'tla -mɔ!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 -Lazalɩ, -ɔ tlɩ yaa, ɔ 'tlaa -mɔ, -zugba ɔ bhʋ -yɔ ɔ sɔnya mɩ gbʋanda 'naa kibhe nya. 'Naa mɩ ɔ 'klʋ -yɔ bibeda.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Zuifʋnya -wa yia Malii -gbɛ, 'ɩn -we -Zezu nʋa lɛ, -wa 'yɩa we -yɔ, wa glaa, nyɩma duun yia ɔ dlɩ -gʋ zʋ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Nɩɩ, tɔlʋa mnɩa Falizɩnyɩmaa -gbɛ, -we -Zezu nʋa lɛ, 'ɩn wa yia -maa 'dɩ -salɩ.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 -Bha -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Falizɩnyɩma laa wa -lima gbʋwʋbhunya wa 'dɛ weee 'ka 'wlugbeli, 'ɩn wa nɛɛ: «Nyɩmɛ nɩ mɩ gwɛdigbʋ duun lɛnʋda, 'lee, sa -a 'ka ɔ nʋa?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nɩɩ, -a -ka ɔ 'yitide, ɔ -yɔ we lɛnʋe 'ka mnɩda -mɩ, 'ɩn nyɩma weee zʋa ɔ dlɩ -gʋ. Wa -ka ɔ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn *Wlɔmʋ -nyɩmaa 'wlulapɩlɩnya yia, 'ɩn wa saa -amɩaa bʋbɔlʋda -yɔ -amɩaa klu la.»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Waa Zuifʋ glaa, yabhlo mɩ -bha, 'mɔ wa laa Kaifʋ. *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ ɔ -mɩa wee -zʋ nɩ nya. Ɔ nɛɛ: «A'a 'nʋ -lu yabhlogbɔɔ 'wʋla!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 We 'dɛɛ 'gbʋ a pʋpalɩ 'wlukʋʋn la 'nanʋʋ! We nanɩ 'yli amɩaa -nʋ nya nɩɩ, nyɩmɛ -bhlo tlɩ -amɩaa kluu 'gbʋ. -A -ka 'sa nʋ, -Zuifʋ weee 'na 'ka labhʋ.»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Nɩɩ, wɛlɩ -we Kaifʋ gbaa, we 'nɩ ɔ 'dɛɛ -gbɛ 'bhʋ. Nɩɩ, wee -zʋ nɩ nya, mɔ -wa -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ. -Bha -Lagɔ zʋa ɔ wɛlɩ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ nɩɩ, -Zezu yia tlɩa Zuifʋ weee 'gbʋ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 We 'nɩ Zuifʋ -bhlogbɔɔ 'gbʋ ɔ 'ka tlɩ, nɩɩ, -Lagɔɔ 'yua weee mɩa dʋdʋ weee -gʋ, ɔ 'ka wa 'wlugʋgwlalɩ, 'ɩn ɔ 'ka wa nyɩma -bhlo -zɛlɩɩ gbʋ -wa 'ya.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Nɩɩ, we 'bhʋ wee 'ylɩ 'wʋ, -bha Zuifʋʋ 'yugalɩnya pʋpalɩa -slɛɛn gbʋ nɩɩ, wa 'ka -Zezu 'bha.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 -We mɩa 'dɛɛ 'gbʋ, ɔ'ɔ -zie -slɛɛn Zuifʋ glaa zlɩ 'klʋ. Nɩɩ, 'gbe -we wa laa Eflaimʋ, -we mɩa -mɔ da bɛblɛɛ, -mɔ ɔ mnɩa, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ yia -mɔ ladɩ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Zuifʋʋ *'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ ka cɩpa. Wee 'fɛtɩ 'nɩ -slɔ nyni, 'ɩn nyɩma duun yia da weee 'bhʋ, 'ɩn wa yia -Zeluzalɛmʋ yi. Nɩɩ, wa 'ka wa 'dɛ lamnazɩlɩ, 'ɩn wa 'ka -mɔwlʋ, wa 'ka wee 'fɛtɩ -sa.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Wa mɩ -mɔ -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, -zugba wa talɩa -Zezuu da, 'ɩn wa gbʋgbalɩ -ylaɛ: «'Lee, nyɩmɛ nɩ 'nɩa fɛtɩ 'wʋ yia yi -wa yɩ? Sa amɩa yɩ wea?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 -Slɛɛn, -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Falizɩnyɩma zʋa gbʋ, 'mʋ wa gbaa nyɩma -yla: «Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ -ka -Zezu da -yi, ɔ yi ɔ 'ka we gba, 'ɩn wa 'ka ɔ kpa.»
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.